ปมรักวิวาห์ร้าว ซีรีส์ชุด บ่วงรักบ่วงสวาท [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2[1]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 2

            ช่วงเย็นของวัน ฐานิศร ประภาสิริภัทร เดินออกมาจากห้องเช่าราคาถูกอย่างระมัดระวังเพื่อไปให้ถึงคิวรถ หลังจากเมื่อวานเธอออกมาเจอคนพวกนั้นพอดีเลยต้องรีบไปหาที่ซ่อนตัวก่อน

            “กรุงเทพฯ! รถจะออกแล้วครับ” เสียงคนรถประกาศทำให้หญิงสาวร่างเล็กที่กำลังลังเล เพราะยังไม่มั่นใจว่าถ้าเดินออกไปจะปลอดภัยหรือไม่ ยอมเสี่ยงวิ่งเข้าไปหาเจ้าของเสียงปาวประกาศ

            “กี่คนครับ”

            “คนเดียวค่ะ” ฐานิศรตอบแล้วก็เหลียวซ้ายแลขวา หวั่นจะไม่ปลอดภัย ก่อนจะหันมาส่งเงินค่ารถแล้วรีบขึ้นรถ จังหวะนั่นเองก็มีคนตะโกนแล้วพากันวิ่งกรูมาที่รถคันดังกล่าวทำเอาคนกำลังจะหนีอกสั่นขวัญแขวน กลัวจะโดนคนพวกนั้นมาเอาตัวไป แต่โชคดีที่รถเคลื่อนตัวออกไปก่อนที่คนพวกนั้นจะมาถึง

            “โธ่โว้ย! หนีไปจนได้”

            “พี่เริงแน่ใจว่าเป็นผู้หญิงคนนั้นจริงๆ” ตาลที่วิ่งตามไม่ห่างเอ่ยถามเพื่อให้แน่ใจ เพราะกลัวพรรคพวกจะจำผิดคน

            “ฉันแน่ใจ!

            “งั้นก็ไปบอกพี่ล้งก่อน แล้วค่อยว่ากันนะพี่” ตาลเสนอ ก่อนจะพากันกลับไปขึ้นรถ กระทั่งมาถึงบ้านของล้ง ที่นั่งอยู่กับสาวสวยสองนาง ก่อนที่ล้งจะไล่สาวสวยออกไปแล้วหันมาถามความคืบหน้าที่ตนสั่งให้ลูกน้องไปหาตัวผู้หญิงคนนั้น

“ไอ้แมน! ไอ้ตาล! ไอ้เริง! มึงก็ตอบกูมาสักคน!” ล้งตวาด ก่อนจะหันมากระดกเครื่องดื่มจนเกือบหมดแก้ว

“เราเจอตัวแล้วพี่ล้ง แต่ผู้หญิงคนนั้นหนีขึ้นรถตู้ไปได้” แมนตอบอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะยังจำรสชาติหมัดหนักๆ คราวก่อนได้

“อะไรว่ะ! แค่ผู้หญิงคนเดียว มึงสามคนยังปล่อยให้รอดไปได้อีก”

“พวกฉันขอโทษพี่ แต่ฉันว่าเรารีบตามมันไปดีกว่านะพี่”

“กูต้องไปตามอยู่แล้ว แต่พวกมึงได้ข่าวการตายไอ้เสี่ยจงบ้างหรือเปล่า” ล้งเอ่ยถาม และตอนนี้ก็พอโล่งใจได้บ้าง ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ไปแจ้งตำรวจ เพราะถ้าแจ้งคงมีข่าวออกมาบ้างแล้ว

“ไม่มีเลยพี่ ที่บ้านของมันก็ปกติ แล้ววันก่อนฉันก็เพิ่งเห็นเมียไอ้เสี่ยจงไปเดินตลาดอยู่เลย สวยชะมัด! เห็นแล้วฉันอยากได้มาเป็นเมีย” แมนที่ชื่นชอบผู้หญิงเป็นทุนเดิมและไม่เกี่ยงว่าจะลูกเมียใครขอให้ชอบก็เอาได้หมดพูดออกมาอย่างเพ้อๆ กับความสวยของเมียเสี่ยจง

โครม!

สิ้นเสียงโครมร่างของแมนก็ล้มกลิ้ง เพราะโดนบาทาของล้งถีบเก้าอี้ที่นั่งอยู่อย่างแรง โดยที่ล้งก็มองตามด้วยสายตาเหี้ยมเกรี้ยม “มึงหยุดความคิดชั่วๆ ของมึงซะ ถ้ายังไม่อยากไปเยี่ยมยมบาล ไอ้แมน!

“โธ่พี่ล้ง บอกฉันดีๆ ก็ได้ ทำไมต้องถีบฉันด้วย”

“บอกมึงดีๆ แล้วมึงจะเชื่อฟังกูหรือไง”

“เชื่อสิพี่ ว่าแต่พี่จะบอกอะไรฉันเหรอ”

“เรื่องเมียไอ้เสี่ยจงไง เสี่ยไพรอยากได้ เพราะงั้นมึงอย่าสะเออะคิดจะเอาเมียไอ้เสี่ยจง ถ้าไม่อยากตาย”

“จริงเหรอพี่”

“ก็เอ่อสิ!

            “เสี่ยมีผู้หญิงตั้งเยอะแล้ว น่าจะให้แบ่งๆ ให้ฉันบ้าง” พูดจบก็หันไปเจอบาทาของลูกพี่ที่กำลังยกขึ้น แมนเลยรีบถอยห่างออกมา ก่อนที่ล้งจะสั่งลูกน้องไปเตรียมรถเอาไว้ เพราะตนจะเข้ากรุงเทพฯ เพื่อลากตัวเป้าหมายมากำจัด ก่อนที่ภัยจะมาถึงตัว

******

ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด

            เสียงโทรศัพท์สั่นเตือนทำให้คนที่กำลังเดินเข้าห้องพักหยิบโทรศัพท์ออกมาดู ก่อนจะถอนใจออกมาเบาๆ เมื่อเป็นคนทางบ้านโทรเข้ามา

            “แม่ มีอะไรเหรอจ๊ะ”

            “แกรีบเอาเงินมาให้ฉันสองแสน ยัยศร”

            “ตั้งสองแสน! ศรไม่มีหรอกแม่”

            “แกก็หามาสิ หรือแกจะปล่อยให้พี่แกติดคุก”

            “แล้วพี่นุไปทำอะไรใครอีกล่ะ”

            “พี่แกมันไปทำผู้หญิงท้อง แล้วทางนั้นก็เรียกเงินสองแสน ถ้าไม่มีให้ ครอบครัวนังเด็กคนนั้นมันจะเอาพี่แกเข้าคุก”

            ฐานิศรฟังแล้วก็อยากจะบ้าตาย เมื่อพี่ชายตัวดีก่อเรื่องให้เธอและแม่ต้องเดือดร้อนอีกแล้ว “ศรหาไม่ได้หรอกแม่ แล้วตอนนี้ศรก็ตกงานด้วย เงินเก็บก็มีไม่ถึงหมื่น ศรต้องเก็บไว้ใช้จนกว่าจะหางานได้”

            “แกไม่ต้องมาอ้าง รีบไปหาเงินมาเร็วๆ”

            “ศรไม่ได้อ้างนะแม่”

            “แกไม่ต้องมาพูดมากนังศร รีบไปหาเงินมาเร็วๆ”

            “เดี๋ยวสิแม่! แม่!” ฐานิศรขานเรียกผู้เป็นแม่ที่ตัดสายหนีไปดื้อๆ ก่อนที่เธอจะนั่งมองโทรศัพท์ในมือราวกับเป็นของแปลกใหม่ ก่อนที่เธอจะไล่หาเบอร์เพื่อนรัก

            อย่าไปรบกวนแป้งเลย คราวก่อนก็ยืมไปเป็นแสน ยังใช้คืนไม่หมดเลยด้วย ฐานิศรตัดใจเลื่อนชื่อเพื่อนรักออกไปแล้ววางโทรศัพท์ลง จากนั้นก็ลุกเดินไปยืนหน้ากระจก มองดูตัวเองอยู่อย่างนั้นอย่างคนกำลังคิดหนัก ก่อนจะเดินกลับมาหยิบโทรศัพท์ กดเบอร์เจ้าของผับอยู่หลายครั้งก็ลบทิ้ง เพราะเธอได้ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่กลับไปทำงานแบบนั้นอีก แต่เวลานี้ครอบครัวกำลังเดือดร้อน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha