ปมรักวิวาห์ร้าว ซีรีส์ชุด บ่วงรักบ่วงสวาท [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : ตอนที่ 4[1]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 4

            “อ้าว! พี่มาขัดจังหวะเหรอเนี่ย” สิริมาที่มาถึงแล้วก็เปิดประตูเข้าไปโดยไม่เคาะห้องก่อนเลยทำให้เข้ามาเจอสองหนุ่มสาวกำลังจุมพิตกัน “พี่ออกไปก่อนก็ได้นะ” สิริมาพูดต่อ เพราะหนุ่มสาวดูท่าจะเขินกันทั้งคู่

            “ไม่เป็นไรครับ”

            “แน่ใจนะ แต่คุณพิชญ์ใจร้อนไปนะคะ พี่ยังไม่ได้ตรวจสุขภาพของเด็กพี่เลย” สิริมาตำหนิลูกค้าหนุ่มไปเบาๆ และไม่ค่อยชอบใจนัก

            “เรื่องนี้ยกเว้นศรเถอะครับ ผมเชื่อใจเธอ”

            “อย่าทำให้ระบบงานของพี่เสียสิจ้ะ”

            “งั้นก็เอาตามกฎของคุณส้มครับ แล้วก็นี่ครับ เงินส่วนของคุณส้ม” พิชญ์หยิบเช็คออกมาเซ็นแล้วส่งให้กับเจ้าของผับ

            “ขอบคุณมากนะคะ”

            “ครับ แต่ผมขอพาฐานิศรไปก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะโทรแจ้งคุณส้มอีกทีว่าให้ไปรับฐานิศรที่ไหน”

            “พาไปก็ได้ค่ะ แต่คุณพิชญ์...” สิริมากำลังจะห้ามลูกค้ามีอะไรกับเด็กของตนก่อนได้รับการตรวจร่างกาย แต่เสียงทุ้มนุ่มก็พูดแทรกขึ้นมา

            “ผมรู้ครับ”

            “งั้นตามสบายนะคะ พี่ขอตัวไปดูแลลูกค้าคนอื่นก่อน”

            “ครับ” พิชญ์รอจนเจ้าของผับออกไปจึงได้หันมาชวนอีกคนออกไปจากผับ ระหว่างทางเดินออกจากผับ ฐานิศรก็เหลียวซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวงจนอีกคนสงสัย

            “ศร มีอะไรหรือเปล่า หรือคุณมองหาใคร”

            “ไม่ได้มองอะไรค่ะ แต่คุณพิชญ์รีบพาศรออกไปเถอะนะคะ”

            “ได้สิ” พิชญ์จับมือหญิงสาวแล้วพาเดินลัดเลาะออกไปยังด้านหลังของร้านแล้วไปยังลานจอดรถ และทันทีที่เข้ามานั่งในรถได้แล้วฐานิศรก็โล่งอก ที่ไม่โดนใครมาตามล่า

            “คุณพิชญ์!” คนกำลังโล่งอกร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อโดนจูบ

            “นิดๆ หน่อยๆ เอง ไม่เป็นไรหรอก แต่อย่าไปบอกคุณส้มว่าผมจูบคุณก่อนตรวจร่างกายล่ะ เดี๋ยวผมจะโดนคุณส้มดุ” บอกเสียงกลั้วหัวเราจะจบแล้วก็หันไปสตาร์ทรถแล้วขับออกไปยังที่พักของหญิงสาว พาไปเก็บข้าวของ ที่ก็ไม่มีอะไรมากนอกจากกระเป๋าเสื้อผ้าใบเดียว จากนั้นก็ตรงไปยังคอนโดราคาหลักสิบล้าน

            “ถึงแล้ว ลงไปกันเถอะ” พิชญ์หันมาชวนเสียงทุ้มนุ่ม

            “คุณพิชญ์จะให้ศรอยู่ที่นี่เหรอคะ”

            “จริงสิ ลงไปกันเถอะ ผมจะพาขึ้นไปดูห้องพัก แต่คุณต้องอยู่คนเดียวนะ ส่วนผมถ้าว่างจะมาเยี่ยมบ่อยๆ” เพราะเขาต้องเคลียร์ตัวเองให้จบเสียก่อน เนื่องจากไม่อยากให้แสงแขยกเอาเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นข้ออ้าง

            “แต่ศรว่าที่นี่มันดูหรูหราไปนะคะ ไม่เหมาะกับศรสักนิด”

            “อย่าดื้อได้ไหม”

            “แต่มัน...

            “ถ้ายังมีแต่ ผมจะ...

            “ศรไม่แต่แล้วค่ะ” ฐานิศรรีบบอกอย่างเร็ว เพราะกลัวจะโดนจูบ เนื่องจากเขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้ว ด้านพิชญ์ก็โล่งอก ที่เธอไม่ดื้อต่อ เพราะเขาเองก็ยังไม่อยากแตะต้องเธอตอนนี้ กระทั่งพาคนตัวเล็กมาส่งถึงห้องพักแล้ว เขาก็รีบขอตัวกลับ เพราะกลัวจะหักห้ามใจเอาไว้ไม่ไหว หากต้องอยู่ใกล้กันตามลำพัง

******

            ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด...

            โทรศัพท์ที่วางนิ่งอยู่บนโต๊ะทำงานมาตั้งแต่เช้าจนเกือบเที่ยงแผดร้องขึ้นมาทำให้คนที่กำลังทำงานหน้าตาเคร่งเครียดเอื้อมมือไปหยิบมากดรับโดยไม่มองชื่อคนโทรเข้า

            “ไอ้พิชญ์! เมื่อคืนแกพาผู้หญิงคนนั้นไปไว้ที่คอนโดเหรอ” ทนายหนุ่มยิงคำถามใส่ไปแบบไม่พูดพล่ามทำเพลงให้เสียเวลา เพราะเมื่อวานตนก็เพิ่งจะเตือนเพื่อนไปแท้ๆ แต่เจ้าตัวก็ยังจะทำ!

            “ธาดา แกเองเหรอ”

            “ใช่ฉันเอง แต่แกรีบตอบคำถามฉันมาก่อนเลย”

            “ไอ้อามบอกแกเหรอ”

            “ไอ้พิชญ์! แกอย่าเพิ่งถาม ตอบมาก่อน”

            “ใช่!

            “ก็ไหนแกบอกไม่ได้กลับไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วไง แล้วไปมาไงถึงได้พาไปอยู่คอนโด”

            “มีเรื่องนิดหน่อย ฉันเลยต้องรับฐานิศรเอาไว้ แต่แกไม่ต้องห่วง ระหว่างที่ฉันทำเรื่องฟ้องหย่าแสงแข ฉันจะไม่แตะต้องฐานิศร” ปากบอกไม่ แต่เมื่อคืนเขาก็จูบไปแล้วหนหนึ่ง แต่หลังจากนี้เขาต้องหักห้ามตัวเองให้ได้

            “เรื่องแกจะแตะหรือไม่แตะเอาไว้ก่อนเถอะ แต่การที่แกพาผู้หญิงคนนั้นไปอยู่คอนโดแบบนี้ ถ้าแสงแขรู้ แสงแขอาละวาดแน่”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha