ปมรักวิวาห์ร้าว ซีรีส์ชุด บ่วงรักบ่วงสวาท [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 13 : ตอนที่ 6[2]


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “งั้นก็เอาตามที่แกบอกแล้วกัน แล้วแกมีอะไรอีกหรือเปล่า พอดีฉันจะรีบไปหัวหิน”

“พาสาวไปเที่ยวหรือไง”

“ก็ใช่”

“แกนี่จริงๆ เลย ไอ้พิชญ์”

“อย่าบ่นเลยไอ้ธาดา”

“เอ่อ! ไม่บ่นก็ได้ เพราะถึงบ่นไปก็คงห้ามแกไม่ได้ แต่จะทำอะไรก็ระวังๆ เอาไว้บ้าง เพราะแกก็รู้ว่าเมียของแก ก็หาช่องทางเล่นงานแกอยู่เหมือนกัน”

“ฉันรู้แล้ว แค่นี้ก่อนนะเพื่อน” พิชญ์ตัดสายจากเพื่อนรักแล้วก็ยืนพ่นลมหายใจทิ้งเล่นๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ เรียบร้อยทุกอย่างแล้วก็พาฐานิศาไปพักผ่อนที่หัวหิน

******

            ภายในห้องพักของโรงแรมแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มที่นุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียง โดยมีร่างของสาวสวยนอนอยู่ใกล้ๆ ชายหนุ่มโน้มหน้าลงจูบตั้งแต่สะโพกขึ้นไปหยุดที่ซอกหู ลิ้นร้อนตวัดไล้ไปมาเรียกเสียงหัวเราะของสาวสวยได้เป็นอย่างดี

            “เจต อย่าน่า” สาวสวยส่งเสียงห้ามปรามดังอู้อี้ เพราะหน้าแนบอยู่กับหมอนนุ่ม

            “อย่าจริงๆ เหรอครับ”

            “เจต!” แสงแขอุทานอย่างตกใจเมื่อหนุ่มรุ่นน้องดันแก่นกายใหญ่เข้ามาในกาย ทั้งที่เธอคิดว่าหนุ่มรุ่นน้องคงแค่อยากหยอกเย้าให้เธอวาบหวามเล่นก็เท่านั้น

            “ขอผมนะครับ ผมยังไม่หายคิดถึงคุณแขเลย”

            “แล้วเจตใส่ถุงยางหรือเปล่า”

            “ครั้งนี้ผมขอไม่ใส่นะครับ นะครับคุณแข” หนุ่มรุ่นน้องอ้อนทั้งเสียงและการสัมผัส ปากของชายหนุ่มพรมจูบทั่วกายสาว จนสาวสวยใจอ่อนยวบเป็นขี้ผึ้งถูกไฟลน ทั้งที่เธอเป็นคนเคร่งครัดเรื่องพวกนี้ เพราะไม่อยากพลาดเป็นครั้งที่สอง

            “เดี๋ยวพี่ไปกินยาเองก็ได้”

            “คุณแขน่ารักกับผมเสมอ ผมรักคุณแข”

            “ถ้าพี่น่ารัก เจตก็อย่าไปคบใครล่ะ ถ้าพี่ไม่อนุญาต”

            “ครับ อ่า!” เจตทิวัตคำรามอย่างซ่านเสียวเมื่อดันแก่นกายเข้าสู่โพรงสาวแล้วภายในก็โอบรัดจนเขาแทบทะลักทะลาย ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มขยับ

            “เจต! ขยับสิ พี่อึดอัดจะแย่แล้ว เร็วๆ” แสงแขเร่งเร้า ยกสะโพกขยับเคลื่อนไหวเสียเองจนหนุ่มรุ่นน้องคำรามลั่น ใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะเริ่มทำตามคำบัญชาของสาวสวย จวบกระทั่งเพลิงสวาทรอบสายของวันสงบลง สองหนุ่มสาวก็เข้าไปอาบน้ำและแต่งตัวแล้วพากันออกจากห้องพักไปยังห้องอาหารภายในโรงแรม

            “พี่หิวมากเลยเจต” แสงแขพูดคุยอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับควงแขนหนุ่มรุ่นน้อง ทำเอาสาวๆ หลายคนที่อยู่ใกล้เคียงมองอย่างอิจฉา

            “ก็คุณแขเสียพลังงานไปเยอะ ก็ต้องหิวมากเป็นธรรมดาครับ” เจตทิวัตโน้มหน้ามาตอบ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์

            “เธอก็เสียเหมือนกันนะเจต ทำตั้งหลายรอบ จนพี่ล้าไปทั้งตัว แต่พี่ก็ชอบ”

            “งั้นคืนนี้ผมจัดให้อีกนะครับ”

            “จัดมาเถอะ พี่ไม่กลัวหรอก” แสงแขตอบกลับอย่างมีจริต พลางเลื่อนมือไปที่เป้ากางเกงของหนุ่มรุ่นน้อง แล้วลูบเบาๆ

            “คุณแข”

            “กลัวคนเห็นหรอ” แสงแขหัวเราะชอบใจที่แกล้งหนุ่มรุ่นน้องได้ แล้วเธอก็รู้ว่าตรงนั้นของหนุ่มรุ่นน้องตอบสนองไว

            “ถ้าผมอดใจไม่ไหว ผมจัดพี่ตรงนี้เลยนะครับ” เจตทิวัตเสียงเริ่มสั่นกระเส่า

            “น่าตื้นเต้นดีจัง แต่พี่ว่าอย่าดีกว่า พี่หวงเจต ไม่อยากให้สาวๆ คนไหนเห็นเจตน้อยของพี่”

            “งั้นคืนนี้ผมจะจัดหนักให้นะครับ ส่วนคุณแขก็อย่าร้องขอให้ผมหยุดแล้วกัน” เจตทิวัตขู่ฟ่อ เพราะมือสวยๆ ของหญิงสาวเล่นตรงนั้นของเขาไม่เลิก แต่แล้วอารมณ์ของเขาก็สะดุดลงเมื่อสายตาหันไปเจอใครบางคนเข้า

            “คุณแข! นั่นสามีคุณแขใช่ไหมครับ”

            “ไหน!

            “นั่นไงครับ” เจตทิวัตชี้ไปที่ชายหนุ่มกับหญิงสาวที่คงจะจัดการเรื่องเข้าห้องพักกันอยู่

            “ใช่จริงๆ ด้วย” แสงแขกำมือแน่นอยากบุกเข้าไปตบสั่งสอนนังผู้หญิงคนนั้นนัก “เจต! ถ่ายรูปนังผู้หญิงคนนั้นไว้”

            “เอ่อ...ได้ครับ” ทีแรกก็จะถามหาเหตุผลแต่ก็เปลี่ยนใจ เพราะดูจากสีหน้าของคนสั่งแล้วจึงไม่อยากเสี่ยงโดนต่อว่า เจตทิวัตจึงรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพชายหนุ่มและสาวสวยคนนั้นตามคำสั่งจนคนทั้งสองคนเดินหายเข้าไปในลิฟต์

            “เรียบร้อยแล้วครับ”

            “ดีจ้ะ” แสงแขที่พยายามระงับอารมณ์ให้เย็นลง เพราะถ้าเธอไม่เย็นแล้วบุกเข้าไปตอนนี้ก็จะโดนสามีตอกกลับจนหน้าหงายแน่ เพราะเธอเองก็พาผู้ชายมานอนค้างอ้างแรมที่โรงแรมแห่งนี้เช่นกัน แต่ก็ช่างบังเอิญซะจริงที่เธอและสามีดันเลือกโรงแรมเดียวกัน

            “ไปทานอาหารกันนะครับ” เจตทิวัตโอบเอวเล็กแล้วกระซิบเสียงทุ้มน่าฟัง

            “จ้ะ แต่เจตเข้าไปสั่งอาหารก่อนนะจ้ะ เดี๋ยวพี่ขอโทรหาเพื่อนสักครู่ แล้วพี่จะรีบตามเข้าไป”

            “ได้ครับ แต่คุณแขอย่าช้านะครับ เดี๋ยวผมคิดถึง”

            “ปากหวานจริง”

            “ผมพูดจากใจเลยนะครับ ผมไม่อยากห่างคุณแขไปไหนเลย”

            “พี่ไปโทรหาเพื่อนเดี๋ยวเดียวเท่านั้นแหละ แต่พี่ขอโทรศัพท์ของเจตด้วยนะ พอดีพี่จะส่งภาพที่เจตถ่ายไปให้เพื่อน”

            “ได้ครับ” เจตทิวัตส่งโทรศัพท์ให้สาวสวยแล้วก็เดินเข้าร้านอาหารไป ด้านแสงแขก็เดินเลี่ยงออกมาหาที่คุยโทรศัพท์

            “ว่าไงย่ะยัยแข” นิกันดาที่มาทำธุระให้มารดาที่พัทยาเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี

            “ฉันจะโทรมาถามเรื่องนั้น แกจัดการไปหรือยัง ยัยดาด้า”

            “กำลังจะจัดการให้ แล้วตอนนี้แกอยู่ไหน ดูเหมือนตรงที่แกอยู่จะมีคนเยอะนะ ฉันได้ยินเสียงพูดแทรกตลอดเลย”

            “ฉันมาหัวหินกับเจต แล้วแกรู้ไหมว่าฉันเจอใคร!

            “เวลาฉันโทรชวนไม่มาหรอกนะแก แต่พอผู้ชายชวนรีบมาเลยเชียว เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนหรือไง”

            “ก็งั้นสิ เพราะแกให้ความสุขฉันไม่ได้”

            “พูดน่าเกลียดจริงแก ฉันชอบผู้ชายทั้งแท่งย่ะ ว่าแต่แกเจอใครที่หัวหิวเหรอ ทอม ครูซหรือเปล่า”

            “ทอม ครูซ บ้าอะไรล่ะแก”

            “แล้วตกลงแกเจอใคร”

            “สามีของฉัน เขามากับผู้หญิง ท่าทางจะรักกันมากด้วย!” แสงแขพูดไปด้วยความริษยา เพราะเธอเองก็อยากได้ความรักจากสามีเช่นกัน แต่สามีไม่เคยมอบให้ แม้สักนิดก็ไม่มี!

            “งั้นก็ดีเลยสิ”

            “ใช่! มันดีมากที่ฉันได้เห็นกับตาว่าสามีของฉันกลับไปยุ่งกับนังนั่น” แล้วอย่าหวังว่าเธอจะหย่าให้ง่ายๆ แสงแขยิ้มหยัน เพราะเธอจะตามเป็นมารขัดขวางความสุขสามีไปจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง!

            “แล้วแกจะเอาไงต่อ”

            “ก็ให้คนของแกหาทางเอาตัวมันไปไง แล้วจากนั้นฉันจะไปสั่งสอนมันเอง”

            “ได้สิ แต่แกมีรูปที่ดีกว่านี้หรือเปล่า ฉันว่ารูปที่แกเอามาให้วันก่อนมันดูไม่ชัดเลย”

            “เดี๋ยวฉันส่งให้ ว่าแต่แกเร่งจัดการให้ฉันหน่อยนะ ฉันคันมืออยากตบนังนั่นเต็มทีแล้ว”

            “เดี๋ยวฉันเร่งให้เลย”

            “งั้นแค่นี้ก่อน เจตรอฉันอยู่ ส่วนภาพเดี๋ยวส่งให้”

            “ฉันจะรอ” บอกกล่าวจบแล้วก็เปิดประตูรถเข้าไปนั่ง รอสักพักโทรศัพท์ก็แจ้งเตือน นิกันดาจึงรีบเปิดดูภาพที่เพื่อนส่งมาให้

สวยดีนี่ ถึงว่ายัยแขถึงได้เต้นเป็นเจ้าเข้า นิกันดาพึมพำ ก่อนจะหย่อนโทรศัพท์ลงกระเป๋าแล้วขับรถตรงไปยังบ้านของเสี่ยไพร ญาติทางแม่ เพื่อไหว้วานให้อีกฝ่ายทำงานให้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha