พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : สมบัติของอสูร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 3

สมบัติของอสูร

สัมผัสกายพิศวาสที่ว่าร้อนแล้วไม่เท่ากับฝีปากของคนในร่างหนาที่กำลังวาดลวดลายบนกลีบปากอิ่มที่พอจะอ้าปากตอบคำถามเขา ชายหนุ่มก็จาบจ้วงใช่จังหวะนั้นขโมยจุมพิตจากหญิงสาวเข้าอีก แรงบดขยี้ของริมฝีปากหนาสร้างอารมณ์ความหวาดเสียวให้หญิงสาวเป็นอย่างมาก เขาไม่เพียงแค่แตะรอบกลีบปากเท่านั้น ลิ้นสากๆ ของเขายังต้องการจะเปิดปากอิ่มเพื่อเข้าไปสำรวจภายในปากอุ่นๆ นั้นอีกด้วย ดวงตาหวานเบิกตากว้าง ยังรู้สึกตกตะลึงกับรสจูบจู่โจมจากเขาแต่เธอยังพอจะมีสติของตัวเองอยู่บ้างนั่นคือการปิดปากสนิทแม้ว่าจะถูกลิ้นสากๆ เลียตรงกลีบปากอิ่มเพื่อให้เธอยอมเปิดทางแล้วก็ตาม

นานเป็นนานกว่าริมฝีปากหนานั้นจะหยุดกระทำเพราะไม่มีวี่แววว่าคนใต้ร่างจะยอมอ่อนข้อให้เขาเลย ชายหนุ่มอ่อนใจถอนจุมพิตหวานมาเป็นมองหน้าหญิงสาวที่ยังเป็นปริศนาสำหรับเขาอยู่

เอาเถอะ ฉันไม่แกล้งเธอแล้วก็ได้ ทีนี้บอกฉันมาว่าสิว่าเธอชื่ออะไร และเรื่องราวเป็นมายังไง ทำไมถึงถูกพวกแมงดาจับมาขายได้ สายตาแหลมคมที่ตอนนี้กำลังจ้องมองริมฝีปากอิ่มนั้นอย่างไม่ห่าง สร้างความรู้สึกกลัวให้สาวร่างเล็กที่ไม่กล้าปริปากพูดเพราะกลัวว่าหากเปิดแล้วเขาจะกระโจมจูบปากเธออีก

ตอบมาเถอะ ฉันสัญญาว่าในระหว่างที่เธอกำลังพูดอยู่ ฉันจะไม่จูบเธอด้วยเกียรติของฉันเป็นประกัน เธอคงกลัวว่าเขาจะจู่โจมจูบตอนเธอพูด แต่เขาไม่ใช่คนไร้ความสามารถขนาดนั้นถ้าเขาต้องการ ต่อให้เธอแข็งข้อยังไงเขาก็ทำให้เธออ่อนระทวยในอ้อมอกของเขาได้ ไม่จำเป็นต้องหาจังหวะหรือรอสบโอกาสหรอก

เออ...คือ...ฉะ ฉันชื่อ อรัญยา ค่ะ หญิงสาวตอบเสียงเบาหวิว น้ำเสียงที่สั่นๆ ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกที่อยากจะรู้เรื่องของเธอน้อยลงเลย

แล้วยังไงล่ะ ไปทำอีท่าไหนถึงโดนพวกมันหลอกมาขายตัวได้

คำๆ นี้มันจี๊ดขึ้นไปที่หัวใจของเธอ หญิงสาวเม้มปากสนิทไม่อยากที่จะเอ่ยถึงมัน หากเธอไม่หลงเชื่อคำคนง่าย ป่านนี้เธอคงไม่ต้องถูกขายให้เขาและคงจะไม่ต้องถูกเขาทำอะไรเช่นนี้ อรัญยาทำหน้าเศร้าไม่อยากที่จะรื้อฟื้นเรื่องเลวร้ายนั้นอีกแต่ถ้าเธอไม่เล่า ก็กลัวว่าจะถูกชายหนุ่มกระทำอุกอาจเหมือนอย่างเมื่อกี้นี้อีก

คือ ฉันมาเที่ยวพัทยากับรถทัวร์ค่ะแต่แล้วกระเป๋าเงินของฉันก็ถูกขโมยและพวกเขาคือฉันหมายถึงพวกมันนะคะ ฉันเจอพวกมันกลางทาง พวกมันอาสาจะพาฉันไปส่ง บอกว่ากำลังจะไปกรุงเทพอยู่พอดี ฉันเห็นความมีน้ำใจของพวกมันเลยยอมขึ้นรถไปด้วยแต่ไม่คิดเลยว่าพวกมันจะจับฉันมาขังไว้ที่ซ่องเรื่องมันน่าเศร้า ที่แม้แต่คนมีการศึกษาสูงอย่างเธอก็ถูกหลอกมาง่ายๆ เธอเพียงแค่คิดว่าคนไทยมีน้ำใจให้กัน ช่วยเหลือในยามทุกข์แต่เธอไม่เคยมองถึงหลักความเป็นจริงของสังคมเลยว่าในโลกยุคแห่งปัจจุบันคนดีย่อมหายาก ฉะนั้นจะหาใครสักคนที่มีน้ำใจและยอมช่วยเหลือโดยไม่คิดหวังอะไรเลยเห็นทีจะมีแต่ในนิยายและเธอก็กระจ่างในข้อนี้ดีโดยดูตัวอย่างจากผู้ชายที่ซื้อเธอมา ใบหน้าหวานดูเศร้าจนน่าเห็นใจแต่ในสายตาของเขา ไม่รู้จะเห็นใจหรือสมน้ำหน้าดี

ทั้งที่หน้าตาพวกมันก็ดูไม่เหมือนคนดีเลยสักนิด จะออกแนวโจรด้วยซ้ำ เธอก็ยังจะกล้าไป ฉันนับถือจริงๆ แม่สาวน้อยผู้มองโลกในแง่ดีจนลืมนึกถึงภัยตัวเองอรัญยาสะอึกกับคำพูดแสนประชดประชันของเขา เธอไม่ได้ต้องการให้ใครมาต่อว่าซ้ำเติมเธออีก แค่นี้ทั้งหัวใจและร่างกายของเธอก็บอบช้ำมามากแล้ว

แล้วหน้าตาคุณล่ะ ไม่เหมือนโจรสักนิดแต่ทำไมการกระทำถึงได้เหมือนล่ะคะ เธอสวนกลับจนเขาต้องปล่อยเสียงหัวเราะออกมา โจรงั้นหรือกรกรวีคิดแล้วขำ แต่ก็ยังอารมณ์ดีตอบเธออย่างใจเย็น

คำว่าโจรมันใช้กับคนที่ชอบขโมยของๆ คนอื่นแต่สำหรับฉัน ฉันไม่ได้ขโมยแต่ฉันซื้อตัวเธอมาเพราะฉะนั้นไม่ว่าฉันจะทำอะไรยังไงกับตัวเธอมันก็เป็นสิทธิ์ของฉันในเมื่อเธอคือสมบัติของฉันไปแล้ว อิสรภาพของเธอหมดไปหลังจากที่ได้ยินประโยคชี้ขาดของเขา หญิงสาวเม้มปากเข้าหากันด้วยความเจ็บปวดจนอยากจะลุกหนีให้ร่างกายเธอได้พ้นจากการพันธนาการจากเขา มือหนาที่เป็นเหมือนเชือกผูกมัดตัวเธอจนแทบดิ้นไม่หลุด

ปล่อยฉันเถอะนะคะ ในเมื่อตอนนี้คุณก็รู้แล้วว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า ได้โปรดเถอะนะคะ อย่าทำอะไรฉันเลย

หญิงสาวพูดขอร้อง รู้สึกหายใจไม่ออก ยิ่งเวลาที่เขาแกล้งกดจมูกโด่งๆ ลงไปที่หน้าผากของเธอหนักๆ ยิ่งรู้สึกเหมือนอากาศภายในห้องกำลังจะหมดไป สองมือเล็กพยายามดันร่างนั้นขึ้นแต่หากเจ้าของร่างหนากลับไม่ยอมขยับแม้แต่นิดเดียวและพละกำลังเท่าที่มีของเธอก็เริ่มขาดหายไปทีละนิด ความหนักหน่วงและสัมผัสแนบชิดกลายเป็นเปลวไฟร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผากายเธอทุกเมื่อหากตอนนี้เขายังไม่อยากรีบ ปล่อยให้เธอเรียนรู้ไปทีละนิด ทีละนิด มันน่าจะได้อารมณ์มากกว่า

ทำไมถึงได้คิดว่าคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของเธอจะทำให้ฉันเชื่อว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า บางทีเธออาจจะหลอกตบตาฉันอยู่ก็ได้นี่ อรัญยา

มันช่วยไม่ได้ที่เธอดันมาเจอเขา ชายหนุ่มผู้ที่มีอคติกับผู้หญิงทุกคน ผู้หญิงที่ทำตัวเหลวแหลกแต่แอบกุเรื่องขึ้นมาเพื่ออัพเกรดตัวเอง อัพราคาค่าตัวให้สูงขึ้น เขาเจอมาเยอะแล้วและหากเขาจะต้องมาเจออีกสักคน มันก็คงไม่แปลก

ร่างหนาเริ่มขยับ เปลี่ยนจากนอนคร่อมร่างเล็กกลายเป็นว่าตอนนี้เขาพลิกร่างงามให้ขึ้นมานอนกองอยู่บนตัวเขา สัมผัสนุ่มนิ่มทุกกระเบียดนิ้วแผ่ซ่านไปทั่วกายแกร่ง ชายหนุ่มรู้สึกถึงความร้อนที่กำลังจะปลุกต่อมความต้องการของเขาให้ลุกโชนขึ้นมาและเมื่อเวลานั้นมาถึงเขาจะไม่ซักไซ้ถามอะไรเธออีก

หญิงสาวหัวใจเต้นรัวเมื่อปลายนิ้วของเขากำลังลูบไล้ผิวเนื้อของเธอ ยิ่งส่วนใดที่นิ้วนั้นเตะต้อง ตรงส่วนนั้นเหมือนมีไฟร้อนๆ เผาอยู่ร่ำไร อรัญยาดิ้นรนเพื่อที่จะให้หลุดพ้นจากกรงมือของเขาที่กำลังบุกรุกเกินขอบเขตแต่ไม่เพียงแค่เธอจะไม่สามารถห้ามการกระทำของเขาได้แล้ว หญิงสาวก็เหมือนตกอยู่ภายใต้อารมณ์ความต้องการของเขา ให้แล้ว

เธอยังบริสุทธิ์จริงหรือกรกรวีกระซิบข้างหู อยู่ๆ เขาก็นึกอยากรู้ขึ้นมา สายตาเป็นประกายมองสำรวจพื้นที่ทุกตารางนิ้วที่สายตาของเขาสามารถมองเห็นบนร่างกายที่มีเสื้อผ้าน้อยชิ้นแต่เขารู้สึกเหมือนเธอไม่ได้ใส่อะไรเลย หญิงสาวนิ่งงันกลัวกับคำตอบของตัวเองที่ไม่รู้ว่าควรตอบยังไงดี

ตอบมาสิ ว่าเคยหรือไม่เคย ชายหนุ่มยังคงถามสีหน้าเรียบ มองจ้องดวงตาสีหวานที่ไม่ได้มองมาทางเขา

เออ...ถ้าฉันตอบว่ายัง คุณจะทำยังไงกับคะฉัน

คำถามแสนใสซื่อเปล่งออกมาจากปากอิ่ม กรกรวียิ้มมุมปาก นานแล้วที่เขาไม่เคยรู้สึกที่อยากจะเล่นเกมกับผู้หญิงคนไหน จนกระทั่งได้มาพบเธอ ผู้หญิงคนนี้สามารถสร้างอารมณ์สุนทรีให้กับเขาได้จริงๆ กรกรวีอมยิ้มก่อนจะตอบกลับไปด้วยประกายตาแวววับที่ไม่ปิดบังแต่อย่างใด

เธอเข้าใจผิดแล้วอรัญยา เพราะไม่ว่าเธอจะเคยมีหรือไม่เคย เธอก็ยังต้องนอนกับฉันอยู่ดี ที่ฉันถามก็เพราะฉันจะได้ประเมินเธอถูกว่าควรสอนอะไรเธอก่อนดี ไม่ว่าเธอจะมีประสบการณ์โชกโชนหรือไม่ คืนนี้ฉันก็ต้องมีอะไรกับเธอ อรัญยา คนตอบไม่พูดเปล่าเร่งเร้ากระชับกอดร่างเล็กให้แน่นมากขึ้นเพื่อเป็นการยืนยันว่าคืนนี้เธอจะไม่มีทางหลุดพ้นเงื้อมมือของเขาไปแน่

เออ อย่านะคะ คุณ เออ หญิงสาวพูดอึกอัก กลัวเหลือเกิน กลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งนั้น หญิงสาวบิดตัวหนีเมื่อร่างหนาเริ่มปฏิบัติการ

กรกรวีไม่ยอมให้หญิงสาวได้ทำอะไรตามใจเธอแน่ ในเมื่อเขาอุตส่าห์ซื้อเธอมาด้วยจำนวนเงินไม่น้อย ห้าแสนที่ต้องเสียไปเขาควรจะได้อะไรตอบแทนกลับมาบ้าง สองแขนเรียวถูกพาดไปข้างหลังเมื่อตอนนี้ร่างเล็กถูกผลักให้ลงมานอนใต้ร่างกายของเขาอีกครั้ง มือหนารวบข้อมือสองข้างเพื่อป้องกันเธอขัดขวางส่วนอีกมือก็เตรียมกระตุกต่อมความใคร่ของหญิงสาวให้มีความปรารถนาเหมือนเขา

อือๆ ปล่อยนะคะ ปล่อยเดี๋ยวนี้ หญิงสาวพูดทั้งน้ำตา เสียงที่สั่นพร่าจนน่าสงสารแต่คนอย่างกรกรวีกลับเห็นมันเป็นเพียงแค่การยั่วยวนให้เขาเกิดอารมณ์มากขึ้น

อย่าพยายามดิ้นเพื่ออัพเกรดราคาตัวเองหน่อยเลย ถึงยังไงห้าแสนที่ฉันเสียไป ฉันคงไม่โง่พอที่จะจ่ายค่าตัวให้เธอเพิ่มอีกหรอก หยุดดิ้นและยอมปรนเปรอฉันดีๆ จะดีกว่าและเธอเองจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวมากไปกว่านี้ น้ำเสียงของเขาเหมือนวาจาอสูรร้ายที่กำลังพ่นไฟออกมาจนหญิงสาวถึงกับน้ำตาไหล ความเลวร้ายและความสูญเสียที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเธอในอีกไม่ช้า หญิงสาวควรจะทำยังไงดี

และอีกอย่างฉันมีชื่อ ใจคอจะไม่คิดถามฉันสักนิดเลยหรือ แม่สาวน้อย เท่าที่เขาใช้สายตาประเมินดู คาดว่าอายุของหญิงสาวน่าจะไม่เกินยี่สิบห้าและคงไม่ต่ำกว่าสิบแปด ใบหน้าขาวเนียนนุ่ม ไม่ใช่สิ เขารู้สึกว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของหญิงสาวอ่อนนุ่มไปเสียหมด

ฉันชื่อกรกรวี หรือเธอจะเรียกฉันว่าคุณวีเฉยๆ ฉันก็ไม่ว่าแต่ฉันขอให้เธอเรียกชื่อเล่นฉันเฉพาะตอนที่อยู่ด้วยกันแบบนี้เท่านั้น

เออ ได้ค่ะ ถ้ายังไงเรามานั่งคุยกันดีๆ ดีกว่าไหมคะประโยคแล้วประโยคเล่าที่คอยสรรหามาเพื่อเบี่ยงเบนการกระทำของเขาแต่เหมือนเขาจะรู้ทันไปเสียหมด

คุยแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วนี่ ฉันชอบ ปากคอเราะร้ายไม่แคร์เลยว่าหญิงสาวจะเสียหายมากแค่ไหน ขอเพียงได้สิ่งที่เขาต้องการก็เป็นพอ

แต่ฉันไม่ชอบค่ะ หญิงสาวตอบเสียงแข็งรู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน เพราะถ้าไม่เหนื่อยหญิงสาวคงไม่เผลอหลับไปแบบนั้น

ถ้าอย่างนั้น เราก็เลิกพูดคุยได้แล้ว และเปลี่ยนมาทำอย่างอื่นแทน เขาไม่พูดเปล่าแกล้งเอาจมูกโด่งๆ มาแตะตรงหน้าผากของหญิงสาว ยิ่งเธอกระวนกระวายมากขึ้นเท่าไรเขาก็ยิ่งอยากเร่งรัดเธอมากขึ้นเท่านั้น อาจเพราะเขาอยากเอาชนะเธอก็เป็นได้

โอ๊ย อย่า เออ งั้นคุยกันแบบนี้ก็ได้ค่ะ หญิงสาวใจเต้นรัวไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนถ่วงเวลาเขาอีก ทั้งที่เธอก็บอกเขาแล้วว่ายังไม่เคยถูกใครทำแบบนี้เขาก็ยังไม่ยอมเชื่อเธอ ใบหน้าหวานทำตาเศร้าจนเขานึกขำ

            “อย่าทำหน้าทำตาเศร้าแบบนั้นสิ และอย่าคิดว่าฉันจะสงสารและเห็นใจเธอ ถึงยังไงวินาทีนี้เป็นต้นไปฉันก็ต้องได้เธอ คำพูดของเขาฟังดูน่ากลัวสำหรับหญิงสาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านเรื่องอย่างว่า ใบหน้าหวานสะอึกกับคำพูดของเขามาก หัวใจที่เต้นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะด้วยความกลัวไม่อาจปิดบังไว้ได้ยิ่งเมื่อร่างหนาเริ่มขยับหญิงสาวก็รีบร้องห้าม

อย่านะคะ

ปากสั่นๆ ร้องห้ามทันที แต่ก็ถูกลงโทษโดยจุมพิตหวานที่ครั้งนี้มันให้ความตื่นเต้นมากกว่า ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากอิ่มอย่างเมามัน เสียงอู้อี้ในลำคอหอมกรุ่นสร้างความปั่นป่วนให้หญิงสาวมาก ครั้งนี้ลิ้นสากสามารถบุกฝ่าเข้าไปทักทายลิ้นร้อนๆ ในปากหวาน เกี่ยวพันจนรู้สึกคับปากหญิงสาว สิ่งที่กรกรวีได้สัมผัสคือ ความหวานราวน้ำผึ้งชั้นเยี่ยมที่หาที่ไหนไม่ได้นอกจากในปากของหญิงสาวผู้นี้

ชายหนุ่มผละริมฝีปากหนาออกจากปากอิ่มหวาน ใช้ปลายนิ้วเตะไปที่เรียวปากอิ่มที่ตอนนี้แดงเจ๋อเป็นหลักฐาน มองไม่เห็นดวงตาสีหวานเพราะตอนนี้หญิงสาวหลับตาปริ่มอยู่

            ชายหนุ่มนึกขำกับอาการหายใจที่ไม่เป็นจังหวะของหญิงสาว แค่เพียงจูบเท่านั้นก็ถึงกับทำให้สาวร่างเล็กคนนี้ถึงกับผวาและถ้าทำอะไรที่มากกว่านี้ เธอจะไม่เป็นลมหมดสติไปหรือ ใบหน้าคมยิ้มกริ่ม รอสอนเธอไปเรื่อยๆ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปน่าจะดีกว่า

เมื่อคิดเช่นนั้น ร่างหนาจึงลุกพรวดออกจากเรือนกายอ่อนนุ่มก่อนจะร้องรำทำเพลงทำทีเดินเข้าห้องน้ำท่ามกลางความมึนงงของคนที่นอนตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียงนอนของเขา หญิงสาวลุกมานั่ง มองประตูห้องน้ำที่เพิ่งถูกเขาปิดลงได้ไม่นาน เสียงสายน้ำจากฝักบัวกระทบลงสู่พื้นหินปูนจนแน่ใจแล้วว่าตอนนี้เขาคงจะกำลังอาบน้ำอยู่ ความรู้สึกโล่งอกจึงถูกปล่อยออกมาพร้อมกับเสียงถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ หมายความว่าตอนนี้เธอหลุดพ้นจากซาตานร้ายอย่างเขาแล้วใช่ไหม หญิงสาวนั่งชันเข่า คางของหญิงสาววางบนเข่าสองข้างก่อนที่หยดน้ำตาจะไหลลงมาอย่างไม่อาจกลั้น อดคิดถึงครอบครัวของเธอไม่ได้โดยเฉพาะบิดาของเธอกับอรชชัยพี่ชายของเธอพวกเขาจะเป็นยังไงบ้างและจะเป็นกังวลมากแค่ไหนที่เธอหายตัวไป มือเล็กเช็ดน้ำตา เธอควรจะทำยังไงดีที่จะสามารถกลับไปหาพวกเขาได้

ไม่ทันที่ความคิดถึงครอบครัวจะเดินทางล่องลอยไปได้ไกลก็ต้องสะดุ้งตื่นจนต้องพาตัวเองลงจากเตียงนอนแสนนุ่มและพยายามหาที่หลบจนกระทั่งฝีเท้าเล็กถอยหลังหลบเขาจนชิดฝาผนังห้องเมื่อไม่คิดว่าเขาจะอาบน้ำเร็วกว่าที่คิด หญิงสาวกลืนน้ำลายเสียงดัง ดวงตากลมโตจ้องหน้าเขาไม่กะพริบ ยิ่งเมื่อฝีเท้าหนานั้นก้าวเข้ามาใกล้ สองเท้าเล็กก็เตรียมถอยหลังไปอีกทั้งที่รู้ว่าหากจะคิดหนี หญิงสาวคงหนีไม่พ้นเงื้อมมือของเขาแน่แต่สัญชาตญาณของเธอบอกให้เธอต้องหนีเพราะถ้าไม่หนี เธอคงไม่พ้นจากการกระทำเมื่อสักครู่

            นี่ไม่คิดจะเปลี่ยนเสื้อชุดใหม่หรือยังไง อาบน้ำแล้วยังใส่ชุดเดิมอีกหรือคิดจะยั่วอารมณ์ฉัน อรัญยาอ้าปากค้างรีบส่ายหน้า

ฉันเปล่านะคะ ก็แค่ไม่มีเสื้อผ้าใส่ เธอตอบเสียงเบา เห็นเขาเดินไปหยิบอะไรสักอย่างที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าก่อนจะโยนไปให้เธอ

เปลี่ยนซะนะ หรือถ้าไม่ชอบจะใส่ชุดเดิมก็ได้ ตามใจ แต่ฉันไม่รับประกันว่าเธอจะปลอดภัย คำพูดของเขาดูเหมือนไม่จริงจังมากนักแต่สายตาคมที่จ้องมองมาสามารถทำให้หญิงสาวขนลุก อรัญยาหน้าแดงก่ำเมื่อตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในชุดที่ดูเรียบร้อยมากนัก เสื้อคลุมอาบน้ำที่ใส่มาไม่ได้ผูกเชือกไว้เผยให้เห็นอกหนาล่ำบึก บนแผงอกมีขนรำไรดูเซ็กซี่มากตัวเสื้อคลุมใส่ทับผ้าขนหนูผืนพอดีตัวเขาพันหลวมๆ ไว้ตรงเอว ใบหน้าหวานยังคงแดงไปเรื่อยเพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยอยู่กับผู้ชายในห้องนอนสองต่อสองแถมเขายังใส่อาภรณ์น้อยชิ้นอีกด้วย หญิงสาว รู้สึกใจหวิวๆ ยามที่มองหน้าอกเป็นหมัดๆ ส่วนหน้าท้องของเขาก็ชวนให้น่ามองเป็นอย่างยิ่ง หญิงสาวหลับตารีบหลบสายตาคู่คมนั้น

            เป็นยังไงบ้าง สำรวจตัวฉันแล้วชอบส่วนไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า

ชายหนุ่มพูดหน้าตาย หลังจากที่เห็นอาการตาค้างของเธอ เขาออกจะหงุดหงิดกับท่าทีเปิ่นๆ ของหญิงสาว นี่ถ้าเป็นพวกผู้หญิงคนก่อนๆ เขาคงไล่ตะเพิดไปแล้วแต่ในกรณีของเธอมันไม่ใช่แบบนั้น เพราะเธอคนนี้ไม่มีที่ไปและเขาก็ไม่ใจป้ำพอที่จะปล่อยสมบัติราคาแพงชิ้นนี้ไปโดยที่ยังไม่ได้เรียกใช้ให้คุ้ม

            อรัญยาเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ก้มลงมองเสื้อผ้าแสนยั่วยวนที่เธอถูกบังคับให้ใส่ตอนที่ถูกจับตัวมาและไม่คิดด้วยว่าชุดพวกนี้จะสามารถทำร้ายเธอได้ ใบหน้าแดงซ่านด้วยความรู้สึกอายก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

            ยังไงถ้าไม่อยากเปลี่ยนก็ไม่ต้องเปลี่ยนก็ได้นะ ใส่แบบนี้แหละฉันชอบ มันยั่วอารมณ์ฉันดี เขาพูดยั่ว ยืนขำอยู่คนเดียวแต่เพราะเสียงที่ดังมาจากข้างในห้องน้ำทำให้เขาแทบจะยืนไม่นิ่ง

            อย่าหวังเลยว่าฉันจะให้คุณเห็นฉันใส่ชุดแบบนั้นอีก และก็อย่าหวังว่าคุณจะได้แอ้มฉันเพราะถึงยังไงคืนนี้ฉันก็จะนอนอยู่ในนี้จนกว่าจะสว่าง เป็นความโชคดีที่สมองของเธอคิดให้ทำเช่นนี้ การนอนในห้องน้ำแม้มันจะยุ่งยากและลำบากสักหน่อยแต่อย่างน้อยมันก็ยังดีกว่าการที่เธอจะต้องมาถูกใครที่ไหนไม่รู้ไล่ปล้ำเอา

            คิดว่าทำแบบนั้นแล้วมันจะมีประโยชน์หรือ

            มีประโยชน์สิค่ะ เพราะอย่างน้อยคืนนี้ฉันก็จะไม่ต้องตกเป็นเมียคุณ เสียงหัวเราะจากนอกห้องน้ำอดทำให้อรัญยาโมโหไม่ได้ นี่เขาตลกมากนักหรือยังไงที่เห็นเธอเดือดร้อนอย่างนี้

            แล้วไม่คิดเหรอว่าฉันจะเปลี่ยนมาทำตอนกลางวันนะ อรัญยาอึ้งได้ยินประโยคนั้นแล้วขยะแขยง นอกจากเขาจะไม่ยอมเลิกแล้วยังคิดหาลู่ทางใหม่อีก เสียงจากคนในห้องน้ำเงียบลงแล้วกรกรวียืนฟังอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ตอนนี้ชายหนุ่มอยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้วแต่คงจะนอนหลับไม่ได้หากไม่ได้ต่อกลอนกับเธอก่อน

            ขอถามอีกครั้งว่าแน่ใจแล้วหรือที่คิดทำแบบนั้น

            แน่ใจค่ะ

เสียงที่ตอบกลับมาดังชัด กรกรวีได้ฟังก็อดขำไม่ได้ อรัญยา เธอคงคิดสินะว่าลงทุนขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำแบบนี้แล้วเธอจะรอดแต่ขอโทษคนอย่างเขาถ้าต้องการสิ่งไหนแล้วก็ย่อมได้ตามที่ต้องการ อุปสรรคอันน้อยนิดแค่นี้ไม่เกินความสามารถของเขาหรอก กรกรวียิ้มกับตัวเองก่อนจะเดินไปล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนหนานุ่มแอบชะเง้อมองไปยังห้องน้ำเผื่อว่าเจ้าของคนที่สิงสถิตอยู่ในนั้นจะเปิดประตูออกมาแต่เอาเถอะเธอจะออกมาหรือไม่ออกมานั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะเป้าหมายที่สำคัญรอเขาอยู่ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

รอเวลา รอให้เธอตายใจอีกสักนิดแล้วเขาจะเป็นผู้ชนะ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha