พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : พิศวาสเกินห้ามใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 4

พิศวาสเกินห้ามใจ

            ลยเที่ยงคืนกว่าแล้ว ฝีเท้าหนึ่งยังคงเดินไปเดินมาอยู่หน้าเตียงนอนขนาดใหญ่ ภรรยาสาวมองอาการวิตกกังวลของสามีหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ เขาเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ตอนที่น้องสาวคนเดียวมาขอไปเที่ยวซึ่งก็ราวๆ อาทิตย์หนึ่งเห็นจะได้จนตอนนี้เขายังไม่ได้รับการติดต่อจากน้องสาวเลย แต่ทั้งหมดมันไม่ใช่ความผิดของสามีเธอหากอรัญยาไม่คิดจะหนีเที่ยวเอง

            ชัยค่ะ วิยาว่าคุณควรรีบนอนดีกว่านะคะ นี่มันก็ปาเที่ยงคืนไปแล้ว อีกอย่างพรุ่งนี้ชัยมีประชุมแต่เช้าไม่ใช่หรือคะ หญิงสาวเรียกสติของสามีหนุ่ม วิยาภากับอรชชัยแต่งงานกันได้เกือบสองปีกว่าแล้วแต่ยังไม่มีเคล้าว่าจะมีลูกกับใครเขาเสียทีอีกอย่างยิ่งมามีเรื่องการหายตัวไปของอรัญยาทำให้สามีของเธอไม่มีอารมณ์ร่วมที่จะหลับนอนกับเธอมากเท่าไร

            คุณนอนเถอะนะวิยา ผมนอนไม่หลับ ไม่รู้ป่านนี้ลันจะเป็นยังไงบ้าง

            น้องลันของคุณเก่งอยู่แล้วค่ะ หนีเที่ยวทุกครั้ง คราวนี้คงไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้องลันอาจจะยังไม่อยากกลับเลยขอไปเที่ยวต่อ วิยาภาออกความเห็นแต่อรชชัยส่ายหน้า

            ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงลันก็ต้องโทรบอกผมเพื่อให้ผมได้หาข้ออ้างพูดกับคุณพ่อ แต่ไม่ใช่เงียบหายไปแบบนี้อรชชัยพูดกับภรรยาสาวของเขา แม้อรัญยาจะชอบหนีเที่ยวอยู่บ่อยครั้งแต่เขาก็รู้จักน้องสาวคนนี้ดีว่าเธอจะไม่เหลวไหลนอกจากว่าจะโทรมาขออนุญาตเขาอยู่เที่ยวต่ออีกสองสามวัน

            แล้วชัยจะทำยังไงต่อคะในเมื่อเราเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าน้องลันไปเที่ยวที่ไหน เธอแค่มาขออนุญาตกับชัยเหมือนทุกครั้งแต่น้องลันไม่ได้บอกนี่คะว่าจะไปไหน วิยาภาออกจะหมั่นไส้สามีเธอ ผู้ชายอะไรไม่รู้รักน้องมากกว่าเมียตัวเอง แทนที่จะเอาใจเมียให้มากๆ กลับไปเอาใจน้องสาวของตัวเอง นี่ถ้าไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ ป่านนี้ไม่ขอแต่งงานกันไปแล้วหรือ หญิงสาวคิดในใจ ป่วยการเปล่าๆ ที่จะพูดกับอรชชัย ร่างงามในชุดนอนแสนวาบหวิวจึงถือโอกาสล้มตัวลงนอนโดยไม่สนใจสามีอีก

            อรชชัยมองภรรยาที่ทำท่างอนเขา จะให้เขานอนหลับเป็นทองไม่รู้ร้อนได้ยังไง เมื่อน้องสาวหายไปทั้งคน แม้อรัญยาจะเป็นคนชอบเที่ยว หนีเที่ยวทุกครั้งที่มีโอกาสแต่ครั้งนี้เขารู้สึกว่ามันดูแปลกๆ ไป อยู่ๆ อรัญยาก็ขาดการติดต่อในขณะที่เขาแทบจะกดมือถือโทรหาเธอจนมือจะหงิกอยู่แล้วแต่มันก็ไร้วี่แวว นี่ถ้าบิดารู้เรื่องนี้เข้า ชายหนุ่มไม่อยากจะคิดว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไรบ้าง พายุลูกใหญ่หรือดวงไฟเผามอดสุดที่ใจเขาจะเดาได้ อรชชัยถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินเข้างอนง้อภรรยาสาวที่ทำทีว่าหลับไปแล้ว เขารู้วิธีที่จะทำให้วิยาภาหายโกรธเขาสองแขนจึงเริ่มปฏิบัติการ หญิงสาวที่ทำท่าว่าหลับไปแล้วกำลังยิ้มในใจเมื่อรู้ว่าสามีของเธอกำลังคิดจะง้อเธอด้วยวิธีทางธรรมชาติและเธอก็พร้อมที่จะร่วมเดินทางไปกับเขาโดยไม่เกี่ยงงอนอีก

 

เกือบตีสองกว่าเข้าไปแล้ว กรกรวีนอนไม่หลับเมื่อคนที่หายเข้าไปในห้องน้ำป่านนี้ยังไม่ยอมเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำอีก เขาถอนหายใจเมื่อนึกถึงประโยคที่เธอยืนกรานว่าจะไม่ออกไปจากห้องน้ำจนกว่าจะสว่าง แม้จะเป็นอะไรที่งี่เง่าสิ้นดีแต่มันก็ทำให้เขานอนไม่หลับจนกระทั่งทนไม่ไหวต้องงัดใช้ไม้ตายออกมา ไม่รู้จักเขาซะแล้ว กรกรวีตอบในใจ ยิ้มอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า

มือหนาถือโอกาสเปิดประตูห้องน้ำด้วยลูกกุญแจที่เขามีอยู่ในมือซึ่งเธอคงจะนึกไม่ถึงว่าเขาจะมี ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาหญิงสาวก่อนจะพบว่าร่างเล็กในเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เป็นเสื้อผ้าของเขา เสื้อเชิ้ตตัวที่เล็กที่สุดสำหรับเขาเมื่อมาอยู่บนเนื้อตัวหญิงสาวก็ดูหลวมใหญ่ไปเลย ร่างเล็กกำลังนอนคดตัว เธอใช้อ่างอาบน้ำเป็นที่นอนชั่วคราว กรกรวีส่ายหน้าให้กับความเพี้ยนของเธอ นึกอยากต่อว่าเจ้าคนที่ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง เกิดเธอป่วยขึ้นมาเขาคงไม่กลายเป็นคนผิดหรือ

ชายหนุ่มย่างเท้าเข้ามายืนมองร่างเล็กที่นอนสั่นอยู่อย่างน่าสงสาร เขาใช้โอกาสตอนเธอหลับสำรวจตัวเธอ พินิจพิจารณาตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างได้อารมณ์ ใบหน้าขาวซีดเพราะความหนาวริมฝีปากอิ่มสีชมพูอ่อนเม้มเข้าหากันอย่างน่าเอ็นดู ซอกคอขาวหอมกรุ่นนั้นแล้วเลยลงไปที่หน้าอกหน้าใจของเธอที่ดูน่าดึงดูดกว่าสิ่งอื่นใด

เขาเดาว่าเหตุที่เธอไม่ยอมออกมานอนข้างนอกกับเขาคงเป็นเพราะเสื้อตัวโคร่งที่คอเสื้อเว้าลงลึก อกอิ่มขาวไร้บราเซียมันนวลเนียนดูเต่งตึงและสองเต้ากำลังพากันดันออกมาจนเขาไม่ต้องจินตนาการมาก ชายหนุ่มละจากตรงนั้นลงมาเรื่อยจนมาถึงเรียวขาขาวเนียนที่ตอนนี้ไร้อาภรณ์ใดมาปิดบังเนื่องจากหญิงสาวใส่เสื้อเชิ้ตไว้ตัวเดียว หากน่าเสียดายที่ตรงจุดสำคัญ หญิงสาวสวมอาภรณ์ตัวจิ๋วปิดไว้สนิท

กรกรวีสะบัดหัวอย่างแรงเพื่อไล่ความคิดที่มันฟุ้งซ่านและอาจจะทำลายสมาธิรวมทั้งสติของเขา มือหนาสาวเท้าเข้าไปใกล้อีกนิดก่อนจะช้อนร่างงามนั้นโดยไม่ต้องรอได้รับอนุญาตจากเธอ พาร่างในอ้อมแขนมาวางบนเตียงนอนที่มันดูสบายกว่าอ่างอาบน้ำ

และดูท่าว่าอรัญยาคงจะรู้สึกเหนื่อยหนัก เพราะเธอหลับโดยไม่รู้ตัวอะไรเลย ไม่รู้แม้กระทั่งยามที่ถูกชายหนุ่มแปลกหน้าแตะต้องเนื้อตัว สัมผัสร้อน เล้าโลมด้วยสายตา เธอคงจะเหนื่อยจริงๆ กรกรวีคิดในใจแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่รู้จะทำยังไงกับเรือนร่างที่อยู่ตรงหน้าเขาดีถ้าจะทำอย่างที่คิดก็ดูเหมือนว่าเอาเปรียบหญิงสาวผู้นี้มากเกินไปในเมื่อเธอกำลังหลับอยู่และเขาก็ไม่ชอบลักหลับใคร

            กรกรวีใช้สายตาคมสำรวจต่อ เธอสวยจนไร้ที่ติและเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขายอมทำอะไรแบบนี้ให้ ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างกาย รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นหอมจากกายสาวยังเย้ายวนใจยิ่งนัก เรียกอารมณ์ความปรารถนาในกายของเขาให้ตื่นขึ้นมาได้เป็นอย่างดี สายตาคมกริบมองมาเรื่อยๆ อย่างเรียกร้องแต่ในทางกลับกัน เขาไม่อยากทำอะไรเธอในขณะที่อีกฝ่ายยังหลับอยู่อย่างนี้ สิ่งเดียวที่พอทำได้ตอนนี้คือการกอดร่างนั้นไว้แนบอก ชื่นชมกับความงามตรงหน้าสัมผัสความหอมหวานอย่างไม่รู้จักอิ่มจนพลอยหลับสู่ห้วงแห่งรัตติกาลไปพร้อมๆ กับเธอด้วยบทเพลงไพเราะที่ดังบรรเลงมาจากข้างนอกซึ่งคิดว่าน่าจะมีงานเลี้ยงฉลองอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบริเวณนั้น

ค่ำคืนที่เริ่มเงียบสงัดเสียงเพลงเมื่อต้นห่างหายไปแล้วนั่นหมายความว่างานเลี้ยงได้เลิกราไปแล้วและแม้เปลือกตาจะปิดสนิทแต่สองมือแข็งแรงยังคงตรึงร่างเธอนั้นไว้ในอ้อมอกหนา กลิ่นหอมจากเนื้อตัวสาวโชยมาแตะที่จมูกโด่งเด่นของเขาจนต้องกดลงไปที่เส้นผมนุ่มสลวยของหญิงสาว ทุกอย่างที่เป็นเธอช่างหอมหวานและน่าหลงใหลเป็นที่สุด กรกรวีนึกขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เขาได้มาเจอเธอและได้เธอมาเป็นสมบัติข้างกาย ในใจตอนนี้ช่างทรมานเหลือเกินเมื่อร่างกายแข็งแรงเริ่มรู้สึกเกร็งไปทั้งตัวอาจเพราะร่างกายกำลังตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่อยู่ตรงหน้านี้กระมั่ง

เขาถึงได้ว่า ต่อให้เป็นพระอิฐพระปูนถ้ามีสาวสวยมานอนอยู่ข้างๆ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ย่อมเกิดกิเลศตัณหาด้วยกันทั้งนั้นยิ่งได้มาสัมผัสก็ยิ่งคลั่งไคล้ ยิ่งลุ่มหลงจนแทบขาดใจ มือหนาหยิบผ้าห่มผืนหนามาคลุมกายทั้งเขาและเธอเพื่อสลัดความคิดอันสกปรกที่มีอยู่ในสมองของเขาและเพื่อเข้าสู่ห้วงแห่งรัตติกาล

ไฟในห้องนอนของกรกรวีดับสนิทลงแล้วส่งผลให้คนที่ยืนมองอยู่หน้าบ้านพักถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความวิตกกังวล รายุทธ์นึกเป็นห่วงเจ้านายของเขาถึงปัญหาวุ่นวายที่กำลังจะตามมาในภายหลัง ไม่ใช่แค่เรื่องของท่านประธานเท่านั้นแต่อาจหมายถึงเรื่องของการแต่งงานที่เกิดมาจากการคลุมถุงชนซึ่งเรื่องนี้เจ้านายของเขาก็ทราบดี ถ้าเจ้านายหนุ่มเกิดติดใจผู้หญิงคนนั้นแล้วรักเธอเข้าเรื่องมันคงไม่จบลงง่ายๆ เพราะทุกคนรู้จักนิสัยของท่านประธานฮอร์นดีว่าเป็นคนยังไง ท่านคงไม่ยอมให้ความรักมาทำลายทุกสิ่งอย่างที่ท่านลงทุนทำมาทั้งหมด อาจเพราะด้วยเรื่องที่เจ้านายเขาหกอักจากสาวคนรักและอาจรวมถึงเรื่องแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นตามความเหมาะสมของผู้ใหญ่ทำให้เจ้านายของรายุทธ์ตัดสินใจเดินทางมาสานงานต่อที่ประเทศไทยเพื่อหนีปัญหาหัวใจเหล่านั้นและตลอดระยะเวลาห้าวันที่ผ่านมาเขาก็เห็นว่าเจ้านายผู้เงียบขรึมคนนี้ผ่อนคลายลงได้เยอะจนกระทั่งย่างเข้าวันที่หก รายุทธ์ไม่รู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงของการซื้อตัวหญิงสาวคนนั้นเป็นเพราะอะไรแต่เขาเชื่อว่ามันจะต้องเป็นเรื่องใหญ่หากท่านประทานฮอร์นทราบ

ตืด ตืด ตืด... รายุทธ์หยุดความคิดทั้งหมดเมื่อมีเสียงข้อความเข้าในมือถือ เขาเปิดอ่านมันก่อนจะคลียิ้มเล็กน้อยเมื่อรู้ว่ามีคนกำลังคิดถึงเขาอยู่

โทรมาทำไมคะ darling และทำไมถึงยังไม่นอน เขายิ้มให้กับคำพูดแสนหวาน เหมือนไม่ได้ยินคำนี้มานานแสนนานทั้งที่เขาเพิ่งจากเธอมาแค่ไม่ถึงเดือน เขาคิดถึงเธอและดูเหมือนความคิดถึงของเขาจะมีมากซะด้วย

คิดถึงแอนนี่จังเลย คุณทำอะไรอยู่หรือเพราะไม่มีเรื่องคุยแต่ก็ยังอยากได้ยินน้ำเสียงหวานๆ ของเธอ แอนนี่ทำงานเป็นไกด์พาเที่ยว เขาเจอเธอตอนที่ไปเที่ยวพักผ่อน เธอพูดได้หลายภาษารวมทั้งภาษาไทยด้วย

กำลังจะนอนค่ะ แต่นอนไม่หลับเลยส่งข้อความแทนใจไปให้ darling’

แอนนี่ ผมอยากเจอคุณจังเลย เขาพูดจากใจจริง ยิ้มให้สายลมที่เป็นเพื่อนได้เห็นก่อนจะถูกใครสะกิด ใบหน้าของรายุทธ์หันกลับมามองก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

แอนนี่

เซอร์ไพรซค่ะ แอนนี่ตอบน้ำเสียงสดใสก่อนจะเข้าไปสวมกอดร่างของแฟนหนุ่มด้วยความคิดถึง หอมแก้มเขาสองข้างในขณะที่ฝ่ายชายยอมเป็นหุ่นให้เธอได้สวมกอดและหอมแก้มอย่างเต็มที่

นี่คุณมาได้ยังไง

แอนนี่ก็มาทำทัวร์นะสิค่ะ หญิงสาวตอบ เธอพาลูกทัวร์มาเที่ยวเมืองไทยตามทริปที่ได้รับและก็ถือว่าเป็นเรื่องบังเอิญมากๆ ที่ได้มาพัทยา หญิงสาวคบหากับรายุทธ์ได้หลายปีแล้วจนทราบว่าทุกครั้งที่เขามาติดต่องานที่ประเทศไทยเขามักจะมาพักที่พัทยาและคราวนี้ก็เช่นกัน

ผมเองก็ดีใจนะ ที่ได้เจอแอนนี่

รายุทธ์พูดยิ้มๆ ความรักของเขาไม่เคยจางหายไป ชายหนุ่มเดินกลับเข้ามาในห้องพักโดยมีร่างของแอนนี่เดินตามมาด้วย ความจริงเวลาแบบนี้เป็นเวลาที่สมควรเข้านอนมากกว่ามานั่งพูดคุย

แอนนี่ คุณพักแถวไหน ไกลไหมกับที่พักของผมแล้วคุณจะออกเดินทางจากพัทยาเมื่อไร อ้อ ทริปต่อไปให้คนอื่นออกแทนได้ไหม ผมอยากไปเที่ยวกับคุณ แอนนี่ยิ้มให้เขา ถอดเสื้อคลุมด้านนอกออกมาแขวนไว้ตรงที่แขวน หันมามองหน้าแฟนหนุ่มแล้วตอบ

จะตอบคำถามไหนดีก่อนคะ darling”

คำถามไหนก่อนก็ได้ เขามองร่างของหญิงสาวที่เดินมาซุกนั่งลงบนตักของเขา สองมือโอบรอบต้นคอ เธอเป็นแบบนี้ประจำ ความขี้อ้อนของเธอเอาชนะใจเขา

อืมมม...งั้นตอบเรียงเลยก็ได้ค่ะ คำถามแรก ลูกทัวร์ของแอนนี่พักที่โรงแรมแอนนี่ก็อยากพักที่โรงแรมแต่...แอนนี่คิดถึง darling เลยมาขอพักกับ darling ซึ่งรถโรงแรมก็กลับไปแล้วฉะนั้น darling ห้ามปฏิเสธต้องให้แอนนี่นอนที่นี่ด้วยนะคะ รายุทธ์ส่ายหน้าแต่สุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนมาพยักหน้าด้วยความใจอ่อนก็เธอน่ารักออกขนาดนี้เป็นใครก็ต้องใจอ่อนด้วยกันทั้งนั้นแต่เธอไม่ใช่คนสวยเหมือนอรัญยา เธอขี้อ้อนและเป็นผู้หญิงเก่งเมื่อมองรวมๆ แล้วเสน่ห์ของเธอก็อยู่ที่ตรงนี้นี่แหละ เขารักเธอที่ความเป็นตัวตนของเธอ

ส่วนคำถามต่อไปที่ darling ถาม พรุ่งนี้แอนนี่ก็ออกจากที่นี่แล้วละค่ะ และคำถามสุดท้าย แอนนี่ไม่ขอตอบแต่จะถาม darling กลับ รายุทธ์รอฟังอย่างใจจดใจจ่อ

“Darling มีเหตุผลอะไรที่จะให้แอนนี่เลื่อนทริปต่อไปคะ ถ้าคำตอบของ darling ทำให้แอนนี่ถูกใจ แอนนี่อาจจะยอมทำตามแต่ถ้าไม่ แอนนี่ก็... เหมือนพายุลูกหนึ่งซัดเข้าหาตัวหญิงสาว เรียวปากหวานที่พูดจาฉะฉานเงียบลงพร้อมกับตอบรับจุมพิตหวานจากแฟนหนุ่ม เธอไม่ปฏิเสธว่าเธอรอคอยจุมพิตของเขา สองร่างกอดกันกลมเกลียวและต่างก็ส่งมอบความรักให้กันและกัน ยุทธ์ถอนจุมพิตออกจากปากอิ่มหวานของหญิงสาว สบตาหวานเยิ้มอย่างให้เธอเห็นใจและเขาก็หวังว่าแอนนี่จะเข้าใจในสิ่งที่เขาทำ

แอนนี่ คุณเข้าใจแล้วใช่ไหมว่าผมอยากไปเที่ยวกับคุณจริงๆ นัยน์ตานั้นดูสดใสเป็นประกาย หญิงสาวจ้องตาท้าทายเขา เขาไม่เปลี่ยนไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

แอนนี่เข้าใจค่ะ เข้าใจ darling ว่าตอนนี้ darling คงกำลังมีเรื่องกลุ้มใจและเรื่องกลุ้มใจที่ว่าก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของคุณแดนนี่ใช่ไหม

แอนนี่ เขาปรามเธอ ดูเหมือนแอนนี่จะรู้ใจเขาไปเสียทุกอย่างแต่เธอก็พูดถูกทุกอย่าง เธอเข้าใจเขาจริงๆ

ตกลงว่าเลื่อนได้หรือเปล่า  

ได้ค่ะ แต่ darling ต้องทำให้แอนนี่พอใจก่อน รายุทธ์มองหน้าหญิงสาวเข้าใจว่าเธอกำลังต้องการให้เขาทำอะไรแต่ตอนนี้มันก็เลยตีสองมาแล้ว เขากลัวว่าเธอจะตื่นขึ้นมาทำงานต่อไม่ไหว

จะดีหรือ แอนนี่ นี่มันก็ดึกมากแล้วนะ

ดีสิค่ะ น่านะ darling ตอนนี้แอนนี่คิดถึง darling มากที่สุดเลย มามะมาให้แอนนี่ปล้ำเสียให้ดีๆ รายุทธ์หัวเราะในคำพูดของเธอ ทำราวกับเขาเป็นลูกหมูลูกหมาให้เธอจับง่ายๆ ไม่มีทางเสียหรอก ร่างหนาผละออกจากกายอุ่น แอนนี่ก็ไม่ยอมแพ้พยายามวิ่งตามไล่เขาให้ทันจนสุดท้ายเธอก็คว้าเขาไว้ได้แต่กว่าจะรู้ตัวว่าถูกหลอกก็ตอนที่เธอถูกเขาคร่อมร่างแล้ว

แอนนี่ ผมรักคุณนะ อยากแต่งงานกับคุณที่สุด แอนนี่ยิ้ม

หากนี่คือการขอแต่งงานละก็ แอนนี่ว่ามันเป็นการขอแต่งงานที่แย่ที่สุดแต่ทำไมหัวใจของแอนนี่ถึงได้พองโตก็ไม่รู้ หญิงสาวเอ่ย ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น อีกทั้งคำพูดแสนจืดชืดแต่กระชากอารมณ์ของเธอให้อ่อนไหวไปกับเขาอย่างง่ายดาย แน่สิก็เพราะเธอเองก็รักเขาเช่นกัน

แล้วจะแต่งหรือเปล่า รายุทธ์ยังไม่เลิกว่านล้อมแฟนสาว เขารักเธอและเธอเองก็รักเขา มันไม่มีอะไรที่ต้องคิดอีกแล้วในเมื่อเราต่างก็รักกัน จนบางครั้งก็อดคิดถึงเรื่องเจ้านายตัวเองไมได้ที่ต้องแต่งงานตามหน้าที่ ทั้งที่ไม่รู้ว่าหัวใจของตัวเองจะทนได้หรือไม่กับการตัดใจทิ้งทุกอย่างไป

แอนนี่ไม่ตอบแต่กลับดึงศีรษะของชายหนุ่มให้โน้มลงมารับจุมพิตแสนเร้าร้อนของเธอ หมดเวลาที่จะพูดจายืดยาวกันอีกแล้ว และเธอก็คิดว่ารายุทธ์น่าจะรู้ว่าเธอเองก็อยากแต่งงานกับเขามากแค่ไหนเพราะถ้าไม่อยากแต่งงานหญิงสาวคงไม่ยอมเขาขนาดนี้ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha