พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ประสบการณ์ครั้งใหม่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5

ประสบการณ์ครั้งใหม่

          สียงคลื่นทะเลดังกระทบฝั่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักของกรกรวีมากนัก ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย เขาหลับไปตั้งแต่เมื่อไรกันนะ มือหนายกขึ้นมาขยี้ดวงตาตัวเองเมื่อรู้สึกแสบๆ กับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องเข้ามาถูกหน้าเขา ความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมหวานทำให้เขาหลับเพลิน ปกติกรกรวีจะนอนตื่นก่อนห้าโมงเช้าเพื่อลงมาออกกำลังกายแต่วันนี้เขากลับตื่นสายกว่าหนึ่งชั่วโมง

            ร่างหนาไม่ได้ลุกขึ้นในทันทีแต่กลับนอนอ่อยอึ่ง ลำแขนที่พาดมาวางไว้บนเอวบางของหญิงสาวเหมือนเขากำลังกอดเธออยู่ ยิ่งกระชับมากขึ้น ความอบอุ่นที่ได้รับมันทำให้หัวใจของเขาหายเหงาได้อย่างอัศจรรย์ แปลกที่เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับคู่นอนคนไหนและแปลกที่เขาปล่อยให้เมื่อคืนผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            กรกรวีแกล้งหลับตา ทำทีว่ายังไม่ตื่นเมื่อร่างเล็กในครอบครองเริ่มขยับตัว อรัญยาลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงียแต่เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ดวงตาหวานหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง ใบหน้าหวานกะพริบตาถี่ๆ มองเพดานห้อง เมื่อคืนเพดานห้องน้ำไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา หญิงสาวเบิกตากว้างรีบหันไปมองด้านข้าง เห็นคนร่างใหญ่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างๆ ตัวเธอแถมเขายังถือสิทธิ์โอบกอดร่างกายเธออย่างอำเภอใจ

            เป็นไปได้ยังไง ในเมื่อเธอตัดสินใจนอนในห้องน้ำไปแล้วนี่ แล้วทำไมเธอถึงได้มานอนอยู่บนเตียงนี้กับเขา อรัญยาเอามือมาปิดปากตัวเองเมื่อคิดว่าเขาคงจะทำอะไรเธอแล้ว หญิงสาวเหมือนจะสะอึกแต่ต้องระงับไว้เพราะไม่อยากให้เขาตื่น

            ใบหน้าหวานทำหน้าเศร้าสุดๆ ปลายมือเรียวแตะไปที่ลำแขนแข็งแรงเพื่อยกขึ้นออกจากตัวของเธอแต่เพียงแค่สะกิดเท่านั้น คนในร่างใหญ่ก็กระชับวงแขนเข้ามาอีก

            จะไปไหน

            เขาถามเสียงเรียบ ใบหน้าคมเข้มวางอยู่ใกล้กับแก้มเนียนจนลมหายใจอุ่นๆ ของชายหนุ่ม เป่ารดบริเวณแก้มของอรัญยา ให้ความรู้สึกขนลุกมากสำหรับเธอ หญิงสาวเบี่ยงหน้าไปทางอื่นแต่เธอจะไปไหนรอดในเมื่อมือหนาของเขายังไม่ยอมปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระ

            หอมเหลือเกิน คนพูดก่อนหน้านี้พูดชมเธออีกและคราวนี้ใบหน้ารูปไข่ที่เห็นว่าซีดเมื่อสักครู่กลับแดงระรื่นด้วยความรู้สึกอาย

            เออ ปล่อยฉันเถอะ ฉันเออ ขอเข้าห้องน้ำหน่อยตั้งแต่อยู่ใกล้ชิดเขาหญิงสาวเหมือนคนพูดติดอ่างไปโดยปริยาย

            จะอาบน้ำหรือเปล่า

            เออ ค่ะ

            งั้นลุกมาอาบพร้อมกันเลยดีกว่า ชายหนุ่มไม่พูดเปล่ากลับใช้ความแข็งแรงกว่าอุ้มร่างเล็กที่ทำท่าจะขัดขืนแต่ไปไม่รอด เพราะกำลังของเขาอยู่เหนือกว่า ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องน้ำก่อนจะวางร่างในอ้อมแขนลงในอ่างอาบน้ำ

            “ว้าย

            อรัญยารู้สึกตกใจมาก มันรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน แม้เขาจะได้เธอแล้วก็ตามแต่เพราะเมื่อคืนเธอหลับ หญิงสาวเลยรู้สึกว่าตอนนี้เธออายมากที่จะให้ใครมาเห็นเรือนร่างของเธอแม้เขาจะเคยเห็นมาแล้วเมื่อคืน

            เสียงน้ำจากฝักบัวรดมาถูกเนื้อตัวของหญิงสาว อรัญยาอ้าปากค้างรีบเอามือมาปิดอกของเธอแต่เพียงแค่สองมือเล็กไม่อาจจะปิดบังทรวงอกอวบใหญ่นั้นไว้ได้หมด กรกรวีมองตาเป็นมัน ใช้สายตาคมเล้าโลมจนเห็นเรือนกายนุ่มนั้นงอตัวเพื่อใช้เข่าสองข้างมาปิดแทน กรกรวีถอดเสื้อนอนตัวเองออกโชว์ให้เห็นหน้าท้องที่เป็นหมัดๆ และลำแขนสองข้างที่มีกล้ามอวดสายตาอรัญยา หญิงสาวปากสั่นรู้สึกหนาวและอายยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น เธอไม่กล้าจะขยับขาสองข้างออกเพราะไม่อย่างนั้นเขาคงจะได้เห็นหน้าอกหน้าใจของเธอแน่

            กรกรวีหายใจเข้าปอดลึกๆ ความสาว ความสด ความเต่งตึง ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้คือความท้าทายและความอยากลองเป็นที่สุด ชายหนุ่มเข้ามานั่งลงในอ่างอาบน้ำกับเธอด้วย ปล่อยให้สายจากฝักบัวราดรดมาถูกตัวเขาและเธอให้เปียกชุ่มด้วยกันทั้งสองฝ่าย มือหนาจับไหล่บางที่สั่นหนาวก่อนจะบีบมันเบาๆ เพื่อให้เธอผ่อนคลาย

            อรัญยา อย่าห่วงไปเลย ฉันรับรองว่าฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ เขาพูดปลอบใจเธอ ตอนนี้ความต้องการของเขามันมีมากเหนือกว่าอื่นใด ถ้าตอนนี้เขาไม่ได้จัดการกับเธอคนนี้ละก็มีหวังวันนี้ทั้งวันเขาทำงานไม่รู้เรื่องแน่

            มือหนาเลื่อนลงมาจับเข่าสองข้างของเธอก่อนจะช่วยเอามันออกจากเส้นทาง แม้ตอนแรกจะถูกหญิงสาวบอกปฏิเสธแต่แค่เพียงเข้าสะกดจุดเธอด้วยริมฝีปากหนาอันร้อนแรงที่แม้แต่สายน้ำเย็นฉ่ำก็ไม่อาจจะดับไฟร้อนในกายของเขาได้ หญิงสาวที่ทำท่าจะปฏิเสธเขาตั้งแต่ต้นก็อ่อนระทวยอยู่ตรงหน้า

            อรัญยารู้สึกใจเต้นตุบๆ เหมือนมันไปเต้นอยู่ที่ตาตุ่ม ยิ่งเสียงน้ำจากฝักบัวที่ดังมากระทบตัวเขาและให้หนาวสั่นอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวถูกชายหนุ่มผลักให้ลงไปนอนพิงที่ขอบอ่างอาบน้ำ ไฟนีออนที่ตั้งอยู่ตรงกลางพนังห้องน้ำส่องมาถูกเนื้อตัวสาวอย่างชัดเจนอีกทั้งตัวเสื้อเชิ้ตที่แนบเนื้อยิ่งทำให้ชายหนุ่มไม่ต้องจินตนาการอะไรเลย

            ฝ่ามือใหญ่สองข้างวางตะปบบนอกอวบใหญ่ บีบเค้นมันเบาๆ จนได้ยินเสียงครางของหญิงสาว ปลายนิ้วเปลี่ยนมาช่วยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของหญิงสาวที่กำลังแสดงอาการตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด

            บอกแล้วยังไงว่าไม่มีอะไรน่ากลัวเลยสักนิดปากพร่ำปลอบใจหญิงสาวแต่ฝ่ามือใหญ่กลับเข้าไปแตะต้อง สัมผัสกับทรวงอกงามที่ชูชันขึ้นอย่างตอบสนอง ฝ่ามือหนาของเขาเริ่มเข้ามาสำรวจอย่างชำนาญหลังจากที่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งถูกถอดออกจากเนื้อตัวอรัญยาไปแล้ว

            สวยเหลือเกิน อรัญยา สวยมาก

สายตาคมจับจ้องที่ทรวงอกใหญ่ที่เมื่อฝ่ามือของเขาบีบมันเมื่อไร เจ้าของร่างงามก็เกิดอาการดิ้นรน เส้นผมยาวสลวยสะบัดพลิ้วไหวตามแรงบีบของเขา ร่างเล็กนอนหายใจเสียงดัง ยิ่งเธอหายใจแรงเท่าไร ดอกบัวตูมสองดอกก็ขยายขึ้นลงตามเธอไปด้วย

            กรกรวีเหมือนคนกระหายน้ำ ความปรารถนา ความโหยหาที่ปิดตายมานานบัดนี้มันกลับถูกกระตุ้นด้วยร่างกายงดงามตรงหน้านี้ ฝ่ามือหนาเลื่อนลงไปสัมผัสกับหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำไปอีก ปลายนิ้วแข็งแรงกดลงไปที่ช่วงกลางเรียวขาขาวและกดอยู่อย่างนั้นจนร่างเล็กถึงกับครางออกมาอย่างสุดกลั้น

            อือ อย่า อย่าค่ะ คุณวี

หญิงสาวร้องเสียงขาดๆ หายๆ ยิ่งเมื่อนิ้วของเขากำลังสอดเข้าหาใต้กางเกงในตัวจิ๋วและสอดวนเข้าไปลึกถึงใจกลางของกลีบกุหลาบนั้น หญิงสาวหมายจะดึงนิ้วของเขาออกแต่ทวาชายหนุ่มไม่ยอมให้เธอได้ทำเช่นนั้นได้ มือเล็กสองข้างถูกพันธนาการยกขึ้นมาอยู่เหนือศีรษะด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว ชายหนุ่มใช้เข่าของเขาช่วยแยกเรียวขาขาวเนียนน่าสัมผัสของเธอออกเพื่อความสะดวกในขั้นตอนต่อไป นิ้วเรียวสอดเข้ากลับไปใหม่และคราวนี้เขาก็สอดเข้าลึกไปอีกจนรับรู้ถึงความคับแน่น แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่ละความพยายามที่จะเป็นผู้ชายคนแรกที่พิชิตพรหมจรรย์ของเธอ

            ความร้อนที่แผ่ซ่านไปรอบๆ ร่องกลีบกุหลาบ มันเหมือนมีน้ำใสๆ เยิ้มออกมาจนรู้สึกเหมือนท้องไส้ของเธอจะปั่นป่วน หญิงสาวสะบัดสะโพกไปมาเพราะรู้สึกเสียวมาก ชายหนุ่มเหมือนจะแกล้งให้เธอสติแตกกระเจิงด้วยการดันนิ้วแข็งแรงออกอย่างเร็วจนร่างเล็กสะดุ้งและตามมาด้วยอาการสั่นระริก

            หญิงสาวอ่อนระทวย จนไม่อาจจะปฏิเสธหรือร้องห้ามการกระทำของเขาได้อีก กรกรวีลุกขึ้นยืนในอ่างอาบน้ำ ก่อนจะทำการดึงกางเกงนอนของตัวเองออก ดวงตาหวานตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันขยายใหญ่และตั้งฉากกับขาสองข้างของเขา

            ไม่ต้องตกใจหรอกนะ มันเป็นธรรมชาติของผู้ชายเวลาที่มีอารมณ์ เขากระซิบแผ่วเบาหลังจากที่โน้มตัวลงมานอนทาบร่างเล็กของหญิงสาว อรัญยารู้สึกแน่นหน้าอก หายใจไม่ออกเมื่อร่างหนากำลังทิ้งน้ำหนักลงมาที่ตัวเธอ

            ฝ่ามือหนาลูบไปบนเส้นผมนุ่มละมุนของเธอก่อนจะใช้ปลายนิ้วสัมผัสกับริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก

            อย่ากลัวที่จะเจอกับมัน ฉันจะทำให้เธอมีความสุขมากที่สุด

            สิ้นคำพูดปลอบโยนของเขาแล้ว ริมฝีปากหนาก็เริ่มปฏิบัติการทันที ความร้อนของริมฝีปากหนาบีบขยี้บนเรียวปากอิ่มจนเจ้าของร่างงามต้องร้องครวญครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน สองมือเล็กยกขึ้นมาวางไว้บนลำคอของชายหนุ่ม รู้สึกว่าตัวเองกำลังต้องการให้เขาปลดปล่อยอย่างแรง

            แล้วความแข็งแกร่งในกายของชายหนุ่มก็แทรกเข้าผ่านความชุ่มฉ่ำของกลีบกุหลาบหวานนั้นทันทีที่เขารับรู้ว่าหญิงสาวพร้อมที่จะมีความสุขไปพร้อมๆ กับเขา ชายหนุ่มพยายามแทรกเข้าหากลีบกุหลาบงามนั้นอย่างนุ่มนวลเพื่อไม่ให้เธอเจ็บแต่มันก็ช่วยไม่ได้ที่จะต้องพบเจอกับครั้งแรก

            โอ๊ย ฉันเจ็บ โอ...

น้ำเสียงนั้นปนมากับเสียงครางออกมาด้วย เรียวขาขาวเนียนที่เตรียมจะหุบกลับเมื่อรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บจากการแทรกของแข็งที่ทรงพลังมากมาย หญิงสาวน้ำตาไหลพรากรู้สึกทั้งเจ็บและแสบมากเธอไม่เคยมีประสบการณ์ในเรื่องพวกนี้เลยนับเป็นครั้งแรกที่เธอยอมให้ผู้ชายได้เข้าถึงตัวเธอมากขนาดนี้ ด้วยความเจ็บปวดแต่มีบางอย่างที่ทำให้เธอมีความสุขหญิงสาวหลับตาปริ่มด้วยความสุขใจอาจเป็นเพราะน้ำจากฝักบัวที่ไหลลงมาเกือบจะท่วมอ่างอาบน้ำเปรียบเสมือนน้ำยาล่อลื่นให้เขาสามารถช่วยเธอบรรเทาความเจ็บลงได้บ้างในขณะที่กรกรวีเองก็แทบหายใจเหนื่อยหอบ เขาต้องเก็บอารมณ์ไม่ให้ใช้ความรุนแรงและเขาจะต้องเป็นผู้คุมเกมเพื่อพาเธอไปสู่ความสุขในที่สุด

            มันเป็นสิ่งที่เธอเองก็ไม่อาจอธิบายได้ มันรวดเร็วและไม่คิดฝันว่าจะได้มาเกิดขึ้นกับหญิงสาว ดวงตาหวานหลับนิ่งปล่อยให้อารมณ์พาไป หลายครั้งที่เผลอตอบสนองเกมรักของเขาและหลายครั้งที่เขาทำให้เธอต้องดิ้นรนทุรนทุรายด้วยความรู้สึกอดกลั้นและอยากปลดปล่อยให้ถึงที่สุด มาถึงตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้วคลื่นสวาทที่ถาโถมใส่จนพละกำลังของเธอหมดไปไม่เหลือคราบของสาวเก่ง เปลือกตาหวานหลับสนิทหายใจทางปากหลังจากที่ทุกอย่างจบลงแล้วส่วนเขาก็กำลังนอนกอดหญิงสาวอยู่ในอ่างอาบน้ำอย่างหมดแรงเช่นกัน

            มีความสุขไหม

แค่คำถามแรกของเขาก็ทำเอาอรัญยาหน้าแดงก่ำด้วยความอาย ยิ่งได้ปะทะกับดวงตาที่ยังมีประกายของเขาก็ยิ่งสร้างความรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก ร่างเล็กเริ่มขยับแต่เพราะเขารู้ว่าเธอกำลังจะทำอะไรกรกรวีเลยฉวยโอกาสตอนเธอเผลอดันร่างของเธอลงไปนอนใต้ร่างของเขาใหม่

            ว้าย จะ จะทำอะไรอีกคะ

            จะทำอะไรดีล่ะ ชายหนุ่มแกล้งพูดทำตาเจ้าเล่ห์ใส่เธอ มองใบหน้าสวยหวานที่กำลังหลบหน้าเขาทันควัน นาทีนี้คงไม่มีอะไรที่จะน่ามองเท่ากับนางฟ้าตัวน้อยๆ ที่อยู่ใต้ร่างเขา สองมือหนาโอบกอดร่างเธออย่างผู้ถือสิทธิ์ส่งยิ้มอย่างผู้ชนะ

            อย่ากลัวไปเลย เพราะฉันเองก็ไม่ได้มีพลังมากพอที่จะเริ่มบทสวาทขึ้นมาใหม่อีกรอบ เขายิ้มกับทวงท่าเขินอายของเธอ ช่วยไม่ได้ในเมื่อเขาซื้อตัวเธอมาแล้วด้วยค่าตัวที่ค่อนข้างแพง ฉะนั้นมันก็แค่เป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาควรจะได้รับกลับคืนมาบ้าง ถึงแม้เธอจะต้องสูญเสียความบริสุทธิ์ให้เขาแต่อย่างน้อยมันก็ยังดีกว่าที่หญิงสาวจะต้องเสียไปให้คนอื่นอีกมาก

 

            ลันไปไหน อรชชัย

พัชระ บิดาของเขาถามถึงลูกสาวคนเล็กที่หายตัวไปหลังจากที่บอกว่าจะไปพักบ้านของพี่ชายแต่ตอนนี้อรชชัยกลับมาบอกท่านว่าอรัญยาไม่ได้มาหาเขา ฝ่ายอรชชัยกับวิยาภาทำหน้าไม่ถูกเมื่อถูกซักไซ้ถามถึงลูกสาวสุดที่รัก เพราะอรชชัยเเค่คิดว่าอรัญยาจะกลับมาทันตามกำหนดที่เธอแจ้งไว้ก่อนหน้าและทุกครั้งที่เธอหนีไปเที่ยวเธอก็ไม่เคยกลับมาช้ากว่าที่กำหนด

            ชัย เรื่องนี้พ่ออยากได้คำอธิบาย พูดมาตรงๆ ว่าลันไปไหนกันแน่ พัชระพยายามระงับอารมณ์ไว้ ตอนนี้สิ่งเดียวที่ท่านอยากได้ยินคือลูกสาวของท่านอยู่ที่ไหนแต่จนกระทั่งวินาทีนี้อรชชัยก็ยังไม่สามารถอธิบายให้ท่านได้กระจ่าง

            คุณพ่อครับ อรชชัยถือโอกาสคุกเข่าลงตรงหน้าพัชระ เขารู้สึกเสียใจที่ปิดบังเรื่องของอรัญยามาตลอดแต่ไม่มีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกผิดเท่ากับครั้งนี้มาก่อน อรชชัยสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้บิดาฟัง

            คุณพ่อครับ ผมขอโทษที่อนุญาตให้ลันไปเที่ยวคนเดียว ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณพ่อ ผมเสียใจที่ผมละเลยกับหน้าที่ของพี่ชายที่ต้องดูแลน้องสาว ผมเสียใจครับ

เขายอมอธิบายเรื่องทุกอย่างแม้จะถูกภรรยาของเขาห้ามปรามไว้แต่สุดท้ายความลับที่ปิดบังมานานก็ถึงคราวเปิดเผย บิดาจ้องหน้าเขาตาเขม็ง ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มออกมาเลย อรชชัยจึงไม่รู้ว่าในใจของท่านตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

            นี่ยัยลันหายไปนานหรือยัง

            สามอาทิตย์ครับ

            เพี๊ยะ

อาจเพราะแรงตบทำให้เขาหน้าชา อรชชัยไม่ทันที่จะพูดจบประโยคก็ถูกฝ่ามือใหญ่ของพัชระตบเข้าให้ก่อน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าบิดาโกรธเขามากแค่ไหน ส่วนวิยาภาก็ตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหญิงสาวรีบมาช่วยพยุงสามีของเธอไม่กล้าที่จะมองหน้าพ่อสามีอารมณ์ร้าย กลัวว่าจะถูกลูกหลงเข้าอีกคน

            แกเป็นพี่ประสาอะไรถึงปล่อยให้น้องไปเผชิญกับโลกกว้างคนเดียว เสียแรงที่พ่อไว้ใจแกให้ดูแลน้องแต่ดูแกทำสิ พ่อไม่รู้จะหาคำไหนมาต่อว่าความโง่ของแกอีกแล้ว พัชระเครียด ระบายอารมณ์ใส่อรชชัยเต็มที่ หากไม่ติดว่าทางเพื่อนรักของท่านโทรมาทวงเรื่องที่คุยกันไว้ป่านนี้ท่านคงกลายเป็นผู้ใหญ่หน้าโง่ที่ถูกลูกๆ หลอกไปวันๆ พัชระหายใจเข้าลึกๆ พยายามระงับอารมณ์ของตัวเองไว้ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้มออกไป

            ถ้าภายในเดือนนี้แกยังตามหาตัวยัยลันไม่เจอละก็ ก็อย่ามาเรียกฉันว่าพ่ออีก พัชระพูดคำขาด อรชชัยตกใจกับคำพูดของบิดาจนพูดไม่ออก ส่วนร่างของวิยาภากำลังนิ่งงันอย่างตกตะลึงไม่อยากคิดว่าเรื่องนี้จะเป็นปัญหาใหญ่ได้ ชายหนุ่มเอามือมากุมหัวตัวเองอย่างเจ็บปวดเงยหน้าไปมองหน้าบิดาของเขาที่กำลังทำหน้าเครียดอยู่

            คุณพ่อครับ ผมขอโทษและผมก็สัญญาว่าผมจะตามหาน้องให้เจอ ผมสัญญาครับคุณพ่อ

            ดี และพ่อจะคอยดูว่าแกจะทำตามที่สัญญาได้หรือเปล่าเพราะถ้าไม่ได้ แกก็น่าจะรู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

พัชระเอ่ยส่งท้ายก่อนที่ร่างของท่านจะเดินจากไป ทั้งที่คิดว่าจะได้มาเจอกับอรัญยาและพูดคุยถึงเรื่องสำคัญในชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่งแต่แล้วทุกอย่างกลับเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ นี่ถ้าเพื่อนของท่านรู้ว่าตอนนี้ลูกสาวของท่านได้หายตัวไปคงจะต้องนึกโกรธและคิดว่าเธอหนีไปเพราะเรื่องสัญญานั่นแน่และเรื่องมันคงวุ่นวายมาก .อรชชัยนั่งหน้าเศร้าหลังจากที่บิดาของเขานั่งรถออกไปจากบ้านแล้ว ตอนนี้ทั้งสองกำลังคิดหาทางที่จะออกตามหาอรัญยาแต่ไม่รู้จะเริ่มได้จากที่ไหนก่อนดี

น้องสาวคุณทำเรื่องจนได้ ฉันบอกแล้วว่าสักวันน้องลันจะหาเรื่องเดือดร้อนมาให้เรา วิยาภาต่อว่าอรัญยาอย่างเหลืออด

ผมไม่เห็นว่าลันจะสร้างเรื่องเดือดร้อนให้เราเลยเพราะลันไม่ใช่คนที่จะทำตัวเหลวไหล

ไม่ได้เหลวไหลแล้วนี้มันหมายความว่ายังไงคะ ที่น้องลันหายตัวไปจะบอกว่าเธอถูกจับตัวไปอย่างนั้นหรือคะ วิยาภาพูดประชดก่อนจะถูกตำหนิจากสามีเธอ

วิยาผมขอร้องเถอะนะเลิกพูดไม่ดีใส่น้องสาวของผมได้แล้ว ไม่ว่ายังไงลันก็ต้องติดต่อกลับมาหาเรา ผมเชื่อว่าลันต้องโทรมา อรชชัยขึ้นเสียงใส่ภรรยาของเขาตอนนี้เขาก็รู้สึกเครียดมากพอแล้วและไม่อยากให้วิยาภาต้องมาว่าใส่ร้ายอรัญยาอีก สิ่งที่สำคัญที่เขาควรทำมากที่สุดนั่นก็คือการตามหาน้องสาวคนเดียวของเขาให้พบและพาเธอมาให้บิดาได้เห็นถึงยังไงเขาก็ยังอยากที่จะเป็นลูกชายของท่านประธานพัชระแห่งบริษัทผลิตรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

 

อรัญยาลืมตาขึ้นมามองจ่อที่เพดานอย่างเลือนลอยเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเธอ ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความอายแม้ตอนนี้เจ้าของร่างกายแข็งแรงนั้นจะไม่อยู่แล้ว หญิงสาวลุกออกจากที่นอนเดินไปที่กระจกเครื่องแป้งที่มีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กแปะไว้

อรัญยา ฉันลงไปทำงานก่อน ฉันได้สั่งอาหารเผื่อไว้ให้เธอส่วนชุดที่แขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้ามันเป็นชุดของเธอ เธอเลือกใส่ได้ตามสบาย สุดท้าย....ไว้มาคุยกันต่อหลังจากที่ฉันกลับมาแล้ว

                                                                                                กรกรวี

 

อรัญยาพับกระดาษโน้ตไว้ยิ้มหน้าบานเพียงแค่คำพูดไม่กี่คำของเขาที่เขียนให้เธอมันมีอิทธิพลมากมายสำหรับเธอก่อนที่ใบหน้าเรียวรูปไข่จะหุบยิ้ม เธอไม่ควรแสดงสีหน้าแบบนี้ คนที่ถูกย่ำยีทั้งร่างกายและจิตใจอย่างเธอไม่ควรมีความสุข อรัญยาถอนหายใจรู้สึกเจ็บที่ใจอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มลงอ่านตัวหนังสือในกระดาษโน้ตอีกครั้งนึกสงสัยกับประโยคต่อไปที่เขาจะกลับมาคุยต่อ คำถามที่เหมือนสองแง่สองง่ามยากต่อการเข้าใจถึง ร่างเล็กที่ตอนนี้มีเพียงผ้าคลุมอาบน้ำของเขาคลุมไว้ก่อนจะเดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่ภายในมีเสื้อผ้าที่เป็นส่วนของเขาและเสื้อผ้าผู้หญิงหลายชุด อรัญยาคลียิ้มจืดๆ มันก็ยังดีกว่าที่เธอจะสวมใส่เสื้อของเมื่อวานที่ไม่ว่าใครก็ตามที่มาเห็นก็จะเข้าใจตรงกันว่าเธอเป็นผู้หญิงหากิน

หลังจากที่อาบน้ำชำระร่างกายไปแล้วก็มาถึงการเลือกชุดใส่แต่หญิงสาวจะใส่ชุดอย่างไหนดีถ้าเป็นชุดเปิดไหล่เกาะอกก็ดูจะไม่เป็นการดีเพราะเนื้อตัวของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยร่องรอยแดงเป็นจ้ำๆ คงไม่มีใครกล้าถามออกมาแน่เพราะต่างก็รู้ดีว่ารอยนั้นเกิดมาจากอะไร ใบหน้าแดงก่ำด้วยความรู้สึกอายเป็นที่สุดนอกจากเขาจะถือโอกาสตักตวงความสุขกับร่างกายเธอยังมิวายฝากรอยความสุขในครั้งนั้นมาเป็นของดูต่างหน้าด้วย อรัญยาส่ายหน้า เธอไม่อยากมีความรู้สึกแบบนี้เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับว่าเธอกำลังตกหลุมรักเขาเข้าให้

 

ในเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยตามที่ตั้งใจไว้แล้วเราก็จะเริ่มเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้เช้า อ้อ ตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้วใช่ไหม กรกรวีถามเลขาส่วนตัว วันนี้เขากำลังจัดการกับงานที่ได้รับมอบหมาย ทุกอย่างเรียบร้อยโดยทางบริษัทของเขาได้รับเงินแลกกับจำนวนสินค้าส่งออกไปยังบริษัทในเครือ รายุทธ์ดูแผนงานตามที่เขาได้รับรายงานมาจากลูกน้องอีกคนก่อนจะเอามาสรุปให้เจ้านายของเขาฟัง

ครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดีเกินคาด ไม่มีปัญหาเรื่องการส่งออกอีกทั้งทางเราได้รับเงินจากทางบริษัทในเครือเป็นที่เรียบร้อยแล้วพร้อมกับสินค้ารถของเราก็ส่งไปถึงที่หมายอย่างไม่มีปัญหา รายุทธ์อธิบายตอนนี้เขาพาเจ้านายมาตรวจดูสินค้าที่รวบรวมมาจากอเมริกาในโกดังประเทศไทยเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะออกคำสั่งต่อ

สินค้ารอบนี้เป็นรอบสุดท้ายแล้วถ้าไม่มีปัญหาก็จัดส่งไปยังเครือข่ายของเราได้เลย อ้อ ฝากรายงานทุกอย่างให้ท่านประธานฮอร์นทราบแทนฉันด้วยละกัน

ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยเอ่ยปากเรียกท่านประธานฮอร์นว่าพ่อเลยสักครั้ง อาจเพราะเขารู้มาตลอดว่าตัวเองไม่ใช่ลูกชายที่แท้จริงของท่าน ท่านเคยมีลูกชายคนหนึ่งแต่เสียชีวิตจากเครื่องบินตกเมื่อสามปีที่แล้วพร้อมกับภรรยาของท่านส่วนเขาก็แค่เด็กผู้ชายที่บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เล็กๆ ดีตรงที่ว่าน้องสาวของแม่แต่งงานกับสามีที่เป็นคนอเมริกาซึ่งเป็นญาติห่างๆ กับท่านประธานฮอร์น ด้วยอายุของกรกรวีไล่เลี่ยกันกับลูกชายของท่านประธานฮอร์นที่เสียชีวิตไปแล้ว ความคิดถึงลูกและต้องการมีผู้สืบสกุลทำให้ท่านประธานฮอร์นรับเขามาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมโดยไร้คนคัดค้าน

แต่ชีวิตของกรกรวีกลับไม่ได้สุขสบายเท่าที่ควร เขาต้องมีชีวิตท่ามกลางคำสั่งและหน้าที่ภายใต้ขอบเขตของท่านประธานฮอร์นทุกอย่างแม้กระทั่งเรื่องการเลือกคู่ครองทั้งที่เขามีคนรักแต่ก็เหมือนโชคชะตากำหนดให้คนที่รักหักหลังเข้าให้ ความเจ็บนั้นมันทำให้เขาเกือบจะไม่เป็นผู้เป็นคนไปแล้ว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาต้องทำตามเจตนารมณ์ของผู้เป็นบิดา

ผมจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้วครับ แต่ผมสงสัยว่าคุณวีจะพาเธอคนนั้นไปด้วยจริงๆ นะหรือครับ รายุทธ์เอ่ยถาม ถึงแม้จะเห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของเจ้านายแต่เขาก็อดห่วงไม่ได้ถึงปัญหาใหญ่ที่กำลังจะเกิดในวันข้างหน้า

ใช่ ฉันต้องพาเธอกลับนิวยอร์กกับฉันแน่ นายสงสัยอะไรงั้นหรือ อ้อ ต่อไปนายควรเรียกเธอว่าอรัญยา

เธอชื่ออรัญยาหรือครับ แม้เรื่องชื่อของหญิงสาวจะไม่ใช่ประเด็นที่น่าสนใจแต่รายุทธ์ก็รับทราบ ชายหนุ่มทำหน้าตาเหมือนคนอมทุกข์จนเจ้านายหนุ่มต้องเอ่ยออกมาอย่างรู้ใจ

นายไว้วางใจเถอะ ฉันไม่มีทางยกย่องอรัญยาคนนี้ให้เป็นภรรยาออกหน้าออกตาหรอก เธอก็แค่สิ่งของสิ่งหนึ่งที่ฉันซื้อมาในราคาที่แพงพอควรและฉันก็ต้องใช้มันให้คุ้มกับค่าเงินที่ฉันเสียไป รับรองได้ว่าฉันยังทำตามที่ท่านประธานสั่ง

แต่ผู้หญิงทุกคนก็อยากให้ผู้ชายที่ได้เธอแล้วมีเธอคนเดียว และผมก็คิดว่าคุณอรัญยาก็คงคิดแบบนั้น รายุทธ์ให้ความเห็นแม้ไม่เคยคุยหรือรู้จักอรัญยาแต่ผู้หญิงทุกคนก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือ กรกรวียิ้มอย่างผ่อนคลาย

ฐานะที่ฉันให้เธออยู่ตอนนี้คือนางบำเรอซึ่งนั่นหมายความว่าเธอจะไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรในตัวฉันเลย เขาพูดเฉยชาก่อนจะเดินไปขึ้นรถกลับที่พักโดยมีรายุทธ์เป็นทั้งเลขาและคนขับรถให้เขา

 

อรัญยาที่ตอนนี้อยู่ในชุดเดรสเข้ารูปตัวยาวสีฟ้าอ่อนตรงคอมีปกเสื้ออำพรางรอยแดงเป็นจ้ำๆ ส่วนตรงแขนก็เป็นแบบแขนสามส่วน หญิงสาวกำลังเดินไปเดินมาอย่างกระวนกระวาย พอมองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องพักเห็นคนสองสามคนกำลังเฝ้าอยู่ด้านหน้าซึ่งอาจเป็นคำสั่งของเขาที่ให้มาเฝ้าเธอ ร่างเล็กฟุบลงมานั่งลงบนเก้าอี้อย่างใช้ความคิด ไม่รู้ว่าตอนนี้พี่ชายของเธอจะรู้ไหมนะว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติและจะแก้ตัวกับบิดาว่ายังไง

คิดสิลัน เธอต้องคิดให้ออกว่าจะทำยังไงถึงจะกลับไปหาคุณพ่อ หาพี่ชัยได้

หญิงสาวเอ่ยกับตัวเองเพื่อย้ำว่าเธอต้องหาทางกลับไปหาพวกเขาให้ได้ ดวงตาหวานกวาดตาไปรอบๆ ห้องเผื่อจะไปสะดุดกับอะไรบ้างที่พอจะให้เธอได้เจอกับครอบครัวอีกครั้งแล้วมันก็เป็นไปตามที่หญิงสาวคิดเมื่อสายตาหวานหยุดชะงักไปที่โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง หญิงสาวกระโดดด้วยความดีใจก่อนจะรีบไปที่โทรศัพท์บ้าน ใช่ โทรศัพท์นี่แหละจะพาเธอให้ไปเจอกับครอบครัวของเธออีกครั้ง มือหนึ่งรีบยกหูโทรศัพท์ส่วนอีกมือก็กำลังกดเบอร์บ้านของเธอทันทีที่กดเสร็จแล้วจึงรีบโทรออกทันทีด้วยความหวังว่าคนที่บ้านของเธอจะรับสายและถ้าเป็นคุณพ่อของเธอก็ยิ่งดี


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha