พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : ความรักหรือความใคร่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 12

ความรักหรือความใคร่

วันนี้เจ้านายมีประชุมกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เรื่องเวลาและสถานที่รวมทั้งข้อมูลต่างๆ ที่เจ้านายต้องตกลง ก็อยู่ในเอกสารที่อยู่บนโต๊ะของเจ้านายแล้ว เออ ว่าแต่เจ้านายมีอะไรจะถามผมอีกไหมครับ

รายุทธ์เอ่ย ในฐานะเลขา เขาได้เตรียมความพร้อมให้กับเจ้านายของเขาทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องของสถานที่ เวลา หรือแม้แต่สาระสำคัญที่เจ้านายหนุ่มจะต้องพูดคุยกับทางหุ้นส่วนรายใหญ่ จึงดูเหมือนว่าทุกอย่างทุกจัดการไว้หมดแล้ว

กรกรวีหยิบเสื้อสูทที่วางพาดเก้าอี้ทำงานของเขาก่อนจะสวมใส่ทับเสื้อเชิ้ตสีขาว วันนี้เป็นอีกวันที่เขาต้องเข้าประชุม ชายหนุ่มถือเอกสารอยู่ในมือก่อนจะยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา

ใกล้ถึงเวลาแล้ว ฉันฝากนายดูแลทางนี้ด้วย

เออ แล้วเจ้านายจะไม่ให้ผมตามไปด้วยหรือครับเผื่อบางทีเจ้านายอาจจะมีอะไรให้ผมช่วย รายุทธ์ถามกลับออกจะแปลกใจที่เจ้านายไม่ยอมให้ติดตามด้วย

ถ้านายไปทางนี้ก็ไม่มีคนดูแลอีกอย่างฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากนาย นายอยู่ทางนี้ดีแล้ว ส่วนเรื่องประชุม ฉันทำคนเดียวได้และมันจะต้องเรียบร้อย

แต่ท่านประธานฮอร์นกรกรวีรีบขัด

ถ้าท่านประธานถาม นายก็บอกท่านไปสิว่าฉันเป็นคนสั่งให้นายอยู่เฝ้าบริษัท ท่านประธานคงไม่ว่าอะไรหรอก แค่ฉันจะอยู่ห่างสายตาเพียงไม่กี่ชั่วโมง เพราะเขารู้ว่ารายุทธ์เป็นหูเป็นตาให้ท่านประธานฮอร์น แต่เขาก็ไม่คิดโทษรายุทธ์เพราะเชื่อว่าถ้ารายุทธ์ไม่ทำคนอื่นก็ต้องทำซึ่งมันจะดีซะกว่าถ้ารายุทธ์จะเป็นคนทำเองอย่างน้อยเขาจะได้รู้ความเป็นมาเป็นไปบ้าง

ครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวไปดูความเรียบร้อยในโรงงานก่อนนะครับ

กรกรวีพยักหน้ารับทราบ มองร่างของเลขาที่เดินออกจากห้องไป ถ้าเป็นไปได้เขาอยากยกเลิกนัดในครั้งนี้เพื่อไปพบผู้หญิงคนหนึ่งที่เฝ้าคิดถึงมาเนินนาน หลายวันที่ไม่ได้พบหน้ามันทำให้เขารู้สึกว้าเหว่ มันทั้งเหงาและหนาวใจ  ถึงตอนนี้กรกรวีรู้ใจตัวเองแล้วว่าเขาหลงรักอรัญยาเข้าให้แล้ว เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนใคร ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ชายหนุ่มรู้จัก เธอทำให้เขาได้รู้จักกับความรักที่แท้จริง แต่ต่อให้คิดถึงเธอมากแค่ไหนงานก็ย่อมสำคัญและเขาก็ไม่อยากทำให้ใครต้องเดือดร้อนโดยเฉพาะรายุทธ์เลขาของเขา

 

วันนี้คุณผู้หญิงอยากออกไปไหนไหมคะ

สมใจเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นอาการเหม่อลอยของเจ้านายสาว อดเป็นห่วงไม่ได้สาเหตุอาจเพราะด้วยคุณผู้ชายของบ้านไม่ได้กลับมาบ้านหลายวันแล้วก็ได้

อรัญยาหันไปยิ้มให้กับแม่บ้านที่ตอนนี้เริ่มสนิทกับเธอแล้ว ใบหน้าหวานยิ้มสดใสให้สมใจก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้าท่าทางแสนเรียบ หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่มานั่งเศร้าซึมอยู่อย่างนี้หรอก ป่านนี้เธอคงจะหนีไปเที่ยวอยู่ที่ไหนสักแห่งแล้ว

ไม่ละค่ะ ไม่อยากไปไหนทั้งนั้น ว่าแต่ป้ามีอะไรให้ลันทำบ้างไหมคะ เผื่อลันจะได้หายเบื่อขึ้นมาบ้าง

จะดีหรือคะ สมใจถามกลับ จู่ๆ จะใช้เจ้านายทำงานมันก็ดูจะไม่เหมาะเท่าไร เกิดคุณกรกรวีมาเห็นเข้าคนที่จะโดนเล่นงานก็คงหนีไม่พ้นนาง

เออ แต่ว่างานของดิฉันมันก็มีแต่งานหนักๆ เกรงว่าคุณผู้หญิงจะเหนื่อยนะคะ อรัญยาส่ายหน้ารีบเดินเข้ามาจับมือแม่บ้านด้วยความตื่นเต้น

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เหนื่อยยังไงก็ยังดีกว่าให้ลันต้องนั่งเบื่อเซ็งอยู่อย่างนี้ หญิงสาวตอบก่อนที่นัยน์ตาหวานจะสดใสขึ้นมาเมื่อนึกอะไรออก

งั้นป้าช่วยอะไรลันหน่อยได้ไหมคะ สมใจมองหน้าคุณผู้หญิงด้วยความสงสัย

 

นี่หรือคะที่คุณผู้หญิงอยากให้ดิฉันช่วย

สมใจมองมาอย่างแปลกใจ เรื่องที่คุณผู้หญิงขอให้ช่วยคือการช่วยสอนเธอทำอาหารตอนนี้ทั้งสองมาอยู่ในห้องครัวขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาหารที่พร้อมจะแปรรูปตามเมนูอาหารที่ต้องการ มันไม่แปลกหากเธอไม่ใช่คุณผู้หญิงของบ้านที่ไม่จำเป็นต้องฝึกทำอาหารก็ได้ในเมื่อเธอก็มีแม่บ้านอย่างนางมาคอยทำอาหารให้ทานอยู่แล้ว อรัญยายิ้มให้คุณแม่บ้าน นางคงจะแปลกใจที่เธออยากฝึกทำอาหารขึ้นมาแต่มันเป็นความต้องการที่มาจากใจของหญิงสาว เธอแค่รู้สึกว่าการอยู่เฉยๆ แบบนี้มันไม่ได้ประโยชน์อะไร สู้มาฝึกทำอะไรๆ จากสิ่งที่คิดว่าไม่น่าจะทำได้ก็อาจจะทำได้ขึ้นมา ตอนเด็กๆ เธอถูกห้ามไม่ให้เข้าครัวเพราะมารดาเธอกลัวว่าหญิงสาวจะเผลอซุ่มซ่ามทำอะไรตกแตกซึ่งเธอก็ไม่เคยขัดคำสั่งของท่านเลยจนถึงตอนนี้

ลันอยากทำอาหารให้เป็นค่ะ ป้าสมใจช่วยสอนลันหน่อยได้ไหมคะ เธอพูดข้อร้องแม่บ้าน

ถ้าคุณผู้หญิงต้องการฝึก ดิฉันก็จะช่วยสอนให้ค่ะป้าสมใจตอบรับยิ้มๆ ก่อนจะเริ่มปฏิบัติการสอนเธอทำอาหารโดยเริ่มอาหารอย่างง่ายก่อน

งั้นเรามาเริ่มจากอะไรที่มันง่ายๆ ก่อนนะคะ สมใจยิ้มก่อนจะพูดต่อ

เมนูแรกที่ดิฉันจะสอนเป็นอาหารพื้นๆ เชื่อว่าทุกคนรู้จัก

ป้าคงหมายถึงไข่เจียวใช่ไหมคะ อรัญยาช่วยเฉลยแทน เธอเชื่อว่าอาหารพื้นๆ ที่ป้าสมใจว่าต้องเป็นไข่เจียวแน่นอนและหญิงสาวก็ทายถูกซะด้วย

ใช่แล้วค่ะ เราจะเริ่มฝึกจากเมนูนี้เป็นเมนูแรก คุณผู้หญิงคงไม่คิดว่าดิฉันดูถูกคุณนะคะ อรัญยาส่ายหน้า นอกจากเธอจะไม่ว่าแล้วเธอยังรู้สึกผิดที่ปล่อยให้ตัวเองทำอะไรไม่เป็นเลยแม้กระทั่งทอดไข่

ไม่เลยค่ะ เพราะลันเองก็เจียวไข่ยังไม่เป็นเลย อย่าว่าแต่เจียวไข่เลยค่ะแม้แต่ตอกไข่ก็ยังตอกไม่เป็นเลย เธอเอ่ยอย่างเศร้าๆ มองหน้าป้าสมใจแล้วยิ้มอย่างนึกอายตัวเองที่โตมาทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ชีวิตถูกสอนมาให้อยู่กับความสะดวกสบายมากเกินไป ไม่เคยได้รู้จักกับความยากลำบากเลยสักครั้ง อยากได้อะไรก็มีคนคอยทำมาให้จนเคยตัว

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิค่ะ ของแบบนี้มันสอนกันได้ค่ะ มาค่ะ เดี๋ยวป้าสมใจคนนี้จะสอนคุณผู้หญิงให้เป็นเองค่ะ

อรัญยามองหน้าสมใจอย่างตื้นตัน จู่ๆ เธอก็คิดถึงมารดาของเธอขึ้นมา หยดน้ำใสๆ ไล่ออกมาจากดวงตาหวานสองข้างอย่างไม่อาจกั้น หญิงสาวโผเข้ากอดร่างของแม่บ้านด้วยความซาบซึ้งส่วนสมใจก็ไม่แพ้กัน นางรู้สึกว่าตัวเองหลงรักคุณผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกพบ เธอเปรียบเสมือนเจ้าหญิงตัวน้อยที่นางต้องดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อไม่ให้มีใครมาทำอันตรายเธอได้

ก่อนอื่นเราต้องตอกไข่ให้ได้เสียก่อน ป้าสมใจบอกก่อนจะทำเป็นตัวอย่างให้อรัญยาดู หญิงสาวเริ่มทำตามหลังจากที่แน่ใจแล้วว่าเธอจะทำได้ ใบหน้าหวานทำหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัดแต่สุดท้ายเธอก็ตอกไข่เป็นในที่สุด

เก่งมากค่ะ

ป้าสมใจ ลันตอกมันได้แล้ว แถมมันไม่เละมือของลันด้วย หญิงสาวพูดเสียงดีใจ

ค่ะ ทีนี้เรามาต่อที่การทอดเลยนะคะ

ค่ะ

อรัญยาพยักหน้าก่อนจะทำตามที่ป้าสมใจสอน แม้ช่วงแรกจะดูทุลักทุเลมากมายก็ตามแต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี อรัญยาถือช้อนไว้กับมือสองจิตสองใจว่าจะชิมมันดีหรือเปล่าก่อนจะลงมือชิมไข่เจียวฝีมือของเธอ ทันทีที่เข้าปากหญิงสาวก็ร้องเสียงหลงออกมาท่ามกลางรอยยิ้มของป้าสมใจ

นี่ฝีมือลันจริงๆ นะหรือ ทำไมมันอร่อยอย่างนี้ล่ะคะ ป้าสมใจยิ้มก่อนจะตอบกลับไป

ฝีมือคุณผู้หญิงสิค่ะ ไข่เจียวยิ่งกรอบๆ มันจะยิ่งอร่อยค่ะและเทคนิคในการทำไข่เจียวกรอบมันก็ง่ายนิดเดียว เห็นไหมล่ะคะ การทอดไข่ไม่ใช่เรื่องยากเลย

ลันรู้แล้วค่ะ ยังไงก็ต้องขอบคุณป้ามากนะคะที่สอนลัน ลันดีใจมากเลยค่ะที่ลันทอดไข่เจียวได้ หญิงสาวพูดออกมาจากใจจริงแค่ทอดไข่เจียวเป็น เท่านั้นเธอก็ภูมิใจแล้ว

ดิฉันเต็มใจค่ะ นี่ถ้าคุณกรกรวีรู้เข้าคงจะดีใจมากเลยนะคะ อรัญยาชะงักกับคำพูดของป้าสมใจ การที่เธอจะทำอาหารเป็นแล้วมันเกี่ยวอะไรกับกรกรวีด้วย

แล้วเกี่ยวอะไรกับเจ้านายของป้าล่ะคะ ป้าสมใจยิ้ม

            ก็คุณกรกรวีชอบกินข้าวไข่เจียวมาก ยิ่งถ้ารู้ว่าคุณผู้หญิงฝึกทำจนเป็นละก็จะต้องดีใจมากๆ เลยค่ะ อรัญยานิ่งหยุดชิมอาหารทันทีนึกสะอึกในคำพูดของสมใจ คนอย่างเขาหรือจะดีใจกับสิ่งที่เธอทำ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรเขาก็ไม่เคยแคร์เธอ เขาแคร์แค่เรื่องเดียวนั่นก็คือเงินของเขาที่เสียไปแล้วจะต้องได้รับการชดใช้คืนหรือเปล่าแต่เธอก็ได้ชดใช้ให้เขาแล้วนี่

            “คุณกรกรวีจะต้องชอบไข่เจียวฝีมือคุณผู้หญิงแน่ๆ ค่ะ สมใจยังพูดไม่เลิก

            ไม่หรอกค่ะ เจ้านายป้าคงไม่ชอบกินอาหารฝีมือแม่ครัวสมัครเล่นอย่างลันหรอก

คำพูดนั้นเหมือนจะน้อยใจในตัวของชายหนุ่มที่ทำราวกับเธอเป็นเพียงแค่สิ่งของไร้ค่าเท่านั้นและเธอก็ไม่คิดจะให้เขาเห็นคุณค่าในตัวเธอถึงยังไงต่อไปในภายภาคหน้าเขาก็ทิ้งเธออยู่ดีและมันอาจจะเจ็บน้อยกว่าถ้าเขาไม่ได้ให้ความสำคัญกับเธอมาก

 

            กรกรวีกลับเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้งหลังจากที่ตกลงกับหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นที่เรียบร้อย ร่างหนาล้มนอนบนโซฟาในห้องทำงานอย่างคนหมดแรง สีหน้าของกรกรวีมีความหมองหม่นเล็กน้อยจนรายุทธ์ที่เดินตามหลังเข้ามาและเพิ่งสังเกตเห็นจึงถามขึ้นด้วยความเป็นสงสัย

            การเจรจาไม่ประสบความสำเร็จหรือครับ เจ้านาย กรกรวีเงยขึ้นมามองหน้าก่อนจะส่ายหน้าให้รายุทธ์

            เปล่า เรื่องงานทุกอย่างโอเค เรียบร้อยตามเงื่อนไข รายุทธ์คิด ถ้าเรื่องงานไม่มีปัญหา งั้นคงจะเป็นเรื่องอื่นไม่ได้นอกจากเรื่องของหัวใจ

            เจ้านายคิดจะทำยังไงต่อไปครับ

            “หมายความยังไง กรกรวีที่นอนตัวหงายอยู่บนโซฟาสีขาวมองเลขาส่วนตัวของเขาอย่างสงสัย ยิ่งสายตาที่มองมาทางเขายิ่งทำให้กรกรวีแน่ใจว่ารายุทธ์ไม่ได้พูดถึงเรื่องงานแน่นอน

ผมหมายถึง เจ้านายคิดจะทำยังไงกับคุณอรัญยาเธอดีเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ้านายเสียอารมณ์แต่ถ้าเขายังไม่เริ่มคุยเรื่องนี้ เชื่อว่าพอถึงเวลาเข้าจริงๆ เจ้านายหนุ่มของเขาจะตัดสินใจทำอะไรไม่ถูก ทุกอย่างมันจึงต้องมีการวางแผนโดยเฉพาะเรื่องของผู้หญิงที่ชื่ออรัญยา แน่นอนว่าท่านประธานฮอร์นจะต้องคัดค้านเสียงหนักที่จะให้ลูกชายบุญธรรมของท่านรักกับอรัญยาและจะแน่ใจได้ยังไงว่าถ้าถึงตอนนั้นจริงๆ เจ้านายเขาจะตัดใจทิ้งเธอได้

ก็ไม่เห็นต้องทำอะไร ฉันเคยบอกนายแล้วไม่ใช่หรือว่าถ้าฉันเบื่อเธอเมื่อไรฉันจะสลัดเธอทิ้งไปเอง

เขาย้ำคำพูดเดิมที่เคยได้บอกกับรายุทธ์ไปแล้วแต่คราวนี้มันต่างจากครั้งที่แล้วตรงที่ความรู้สึกของเขาไม่ได้เหมือนเดิม หลังจากที่ปล่อยคำพูดนั้นออกไปกรกรวีรับรู้ถึงหัวใจที่เต้นอยู่ในอกของเขา มันเต้นแรงถี่ราวกับคนที่ต้องวิ่งไกล เขาไม่อยากคิดว่าความรู้สึกนั้นคือความรักซึ่งถ้ามันเป็นแบบนั้นจริง มันจะขัดแย้งกับคำพูดของเขาเมื่อสักครู่ที่ได้เอ่ยออกไป

แน่ใจหรือครับว่ามันจะมีวันนั้นรายุทธ์ไม่วายตอกย้ำเขาด้วยคำพูดแสนเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอะไรบางอย่าง ร่างหนาที่นอนหงายลุกขึ้นมานั่งพิงโซฟาแทน ก่อนจะคลี่ยิ้มกับคำถามนั้น

รายุทธ์ นายกำลังจะบอกอะไรฉัน

ผมกำลังจะบอกเจ้านายว่า เจ้านายจะสามารถตัดใจจากเธอได้จริงๆ นะหรือ โดยเฉพาะคุณอรัญยาเธอเป็นคนสวยมากและผมก็ไม่คิดว่าเจ้านายจะสลัดเธอทิ้งได้ภายในระยะเวลาไม่ถึงเดือน แม้ทางฝ่ายโน้นจะโทรมาขอเลื่อนการนัดเจอตัวกันแต่แค่ไม่กี่วันผมไม่คิดว่าเจ้านายจะทิ้งเธอได้

เขาพูดในฐานะลูกน้องที่เป็นห่วงเจ้านาย ศึกไหนจะเจ็บเท่ากับศึกรักที่ไม่อาจทำอะไรได้จำต้องปล่อยคนที่รักจากไปต่อหน้าต่อตา มันเจ็บกว่าการถูกหักอกจากผู้หญิงเป็นไหนๆ

งั้นนายก็คงรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังเจ็บ

กรกรวีเอ่ยเสียงเบา ในเมื่อรายุทธ์เข้าใจเขามากขนาดนี้ ชายหนุ่มก็ไม่จำเป็นจะต้องปิดบังอะไรอีก ดวงตาคมเข้มที่มองมาอย่างไร้จุดหมายเมื่อในวันข้างหน้าเขาจะไม่มีเธอเดินเคียงข้างอีก หลังจากที่เขาปล่อยตัวอรัญยาไปหาครอบครัวของเธอ

แม้จะรู้สึกเจ็บบ้างแต่ฉันก็ต้องตัดใจจากเธอให้ได้ไม่ใช่หรือ ในเมื่อฉันเองก็กำลังจะแต่งงาน

ผมเสียใจจริงๆ ครับแต่ถ้าเจ้านายมีอะไรจะให้ผมช่วยหรือจัดการอะไรแทนก็บอกมาได้เลยนะครับ ผมเต็มใจและจะทำมันให้เต็มสุดความสามารถ รายุทธ์เอ่ย เขาอยากเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยแบ่งเบาภาระของเจ้านายได้บ้าง ไหนจะปัญหาหัวใจ ปัญหางานและภาระหน้าที่ที่ต้องทำ มันมากเกินกำลังกว่าคนทั่วไปจะทำได้

 “ขอบใจนายมากนะ แต่ฉันคงไม่มีอะไรจะให้นายช่วยหรอกแค่นายอยู่ข้างๆ ฉัน อยู่เป็นเพื่อนคอยรับฟังฉันมันก็มากพอแล้วเพราะเรื่องของหัวใจไม่อาจให้คนอื่นมาช่วยจัดการได้ ในเมื่อเขาเรียนผูกเองก็ต้องแก้เองจะมาให้คนอื่นช่วยแก้ปัญหาที่ตัวเองก่อคงจะไม่ได้

หากเขาใจแข็งเหมือนเมื่อก่อนก็คงดีสินะ กรกรวีคิดในใจ

ว่าแต่วันนี้ฉันยังมีอะไรต้องทำอีกไหม กรกรวีหยุดเรื่องทุกอย่างเข้าสู่โหมดของการทำงาน เขาเป็นคนที่ไม่ชอบเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงานและไม่ชอบให้เรื่องส่วนตัวมามีอิทธิพลกับงานของเขา งานที่ได้รับมอบหมายจะต้องสำเร็จลุลวงปราศจากอุปสรรคทั้งปวง

ถ้าเป็นเรื่องงานก็ไม่มีแล้วครับ แต่เย็นนี้เจ้านายมีนัดทานข้าวกับท่านประธานฮอร์น

ไหนว่าไม่มีไง นี่มันก็จัดอยู่ในงานชิ้นหนึ่งของฉัน

กรกรวีเอ่ยก่อนจะทำมือไล่ให้รายุทธ์ให้ออกไปจากห้องทำงานของเขา เพียงแค่คิดก็ยังไม่ได้ เขาไม่อาจจะทำตามหัวใจของเขาได้ ชายหนุ่มหยิบรูปที่เขาพกติดตัวมาตลอด รูปของบิดามารดาแท้ๆ ตอนนั้นกรกรวียังเด็กมาก ยังไม่รู้ว่าการสูญเสียบิดามารดาตั้งแต่เด็กมันเจ็บปวดมากแค่ไหน เขาไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกยังไงจนกระทั่งตอนที่เขาสามารถรับรู้เรื่องราวทุกอย่าง ความรู้สึกเสียใจได้เข้ามาครอบงำให้หัวใจของเขาต้องเจ็บปวดและหากเขาไม่ได้ท่านประฮอร์นมาเลี้ยงดูป่านนี้ชีวิตของเขาคงเป็นเด็กที่ไร้ญาติขาดมิตรเพราะถึงมีญาติพี่น้องแต่พวกเขาก็ใช่ว่าจะดูแลลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่อย่างเขาได้ดีเท่าไรนัก ฉะนั้นเขาจะไม่มีวันทรยศท่านประธานฮอร์นแน่ กรกรวีเก็บรูปนั้นไว้ที่เดิมก่อนจะนึกถึงผู้หญิงอีกคนที่เขาเองก็ทำร้ายเธอไม่ลง

 

คุณผู้หญิงค่ะ มีโทรศัพท์จากคุณกรกรวีค่ะ

ป้าสมใจเดินเข้ามาหาหญิงสาวในห้องนอนของเธอ อรัญยาทำตาโตไม่เชื่อหูตัวเองว่ากรกรวีจะโทรมาหาเธอ คงเพราะโทรมาเช็คดูว่าเธอหนีไปแล้วหรือยังกระมัง ร่างเล็กเดินตามป้าสมใจลงมาด้านล่างก่อนจะรับสาย

สวัสดีค่ะ เสียงนั้นดูตื่นเต้นพิลึกทั้งที่เจ้าของเสียงพยายามทำตัวให้เป็นปกติ

เธอยังอยู่อีกหรือ

ถ้าคุณรู้ว่าฉันไม่อยู่แล้วคุณจะโทรมาหาฉันทำไมคะ

หญิงสาวตอบประชดกลับไปแอบหลงคิดว่าเขาโทรมาหาเธอเพราะคิดถึงแต่เปล่าเลยเขาก็แค่นึกสนุกอยากโทรมาแกล้งเธอเล่น ปลายสายเงียบไปแล้วยิ่งสร้างความสงสัยให้อรัญยา หญิงสาวเรียกเขาอีกครั้งก่อนจะมีเสียงตอบกลับมา

เธอ สบายดีนะ

ค่ะ ฉันสบายดีแล้วคุณโทรมาหาฉันมีเรื่องอะไรหรือคะเธอได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกของเขา รู้สึกได้ว่าเขากำลังมีปัญหาอะไรสักอย่าง

เปล่าหรอก แค่อยากฟังเสียงเฉยๆ แค่นั้นจริงๆ

แล้วปลายสายก็ถูกตัดไป หญิงสาวยืนงงทำอะไรไม่ถูกเมื่อนึกถึงประโยคสุดท้ายของเขา เขาเป็นอะไรของเขากันแน่ หรือเพราะทำงานหนักจนสมองได้รับกระทบกระเทือน พูดอะไรเพ้อเจ่อไปหมด สำหรับเธอคงไม่มีความสำคัญพอที่จะทำให้เขาคิดถึงจนอยากโทรมาคุยด้วยและคำพูดเมื่อครู่ของเขาก็คงเป็นคำพูดที่เอาไว้หลอกเด็กเหมือนอย่างที่เขาเคยคิดแกล้งเธอ ใบหน้าหวานเศร้าซึมรู้สึกเหมือนอารมณ์ของเธอจะวุ่นวายให้เข้าแล้ว

หรือเพราะความรักกำลังเข้ามาครอบงำให้จิตใจของเธออ่อนไหว แล้วแน่ใจหรือว่านั่นคือความรัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha