พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 13 : อดีตคนเคยรัก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 13

อดีตคนเคยรัก

พ่อนึกว่าแดนจะไม่มาซะแล้ว

ท่านประธานฮอร์น ออกมาต้อนรับลูกชายของท่านถึงหน้าบ้าน เมื่อเห็นรถของกรกรวีเข้ามาจอดก็ให้ความรู้สึกใจชื่นขึ้นมา นานแล้วที่ท่านไม่ได้กินข้าวกับลูกชายสืบเนื่องมาจากความขัดแย้งของเรื่องแต่งงานที่ได้คุยคราวก่อน กรรกวีไม่เห็นด้วยกับการคลุมถุงชนแต่เพราะท่านอยากมีทายาทสืบสกุลก่อนที่ท่านจะเป็นอะไรไป เพียงแค่ขอความมั่นใจว่ากรกรวีจะมีทายาทสืบสกุลรุ่นต่อไปและทายาทที่สืบสกุลนั้นเกิดมาจากชาติตระกูลดี ท่านไม่ได้ทำเพื่อความพอใจของตัวเองฝ่ายเดียวแต่ก็เพื่อชาติตระกูล เพื่อความมั่นคงและก็เพื่อวงการธุรกิจ เรื่องนี้กรกรวีทราบดีและรู้มาตลอดว่าท่านประธานฮอร์นกับเพื่อนคนสนิทของท่านวางแผนจะตั้งบริษัทใหม่ร่วมกันโดยเอาตัวเขาและเธอคนนั้นมาเป็นหมากเดินเรื่องเพื่อสานสัมพันธ์ให้แนบชิดมากขึ้นดั่งสุภาษิตที่ว่าเรือล่มในหนองทองจะไปไหนเสีย และแม้เขาจะปฏิเสธหลายครั้งถึงความคิดของผู้ใหญ่แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เหมือนเดิมคือเขาต้องแต่งงาน

ท่านประธานฮอร์นหยิบยกเอาเรื่องหนี้สินที่ฝ่ายโน้นติดค้างมาเป็นประเด็นสำคัญเพื่อไม่ให้เขาสามารถหาข้อแก้ตัวใดๆ มาขัดแย้งอีกและอีกประเด็นร้อนคือท่านรู้ว่าเขาเพิ่งอกหัก

ผมจะไม่มาได้ยังไงในเมื่อผมนัดกินข้าวกับท่านประธานแล้ว

กรกรวีตอบอย่างคนไร้อารมณ์ เดินมานั่งเก้าอี้ในห้องอาหารโดยมีท่านประธานฮอร์นเดินตามหลังมา ปีนี้ท่านอายุปาเข้าไปเจ็ดสิบสองปีแล้วแต่เพราะเป็นคนร่างใหญ่ตามฉบับหนุ่มฝรั่งเศส ท่านเลยดูแข็งแรงและไม่เจ็บไม่ป่วยทั้งนี้ทั้งนั้นอาจเพราะการดูแลสุขภาพอย่างเคร่งครัดของท่านที่ทำให้ดูแข็งแรงอยู่เสมอ

 

คุณผู้หญิงจะให้เดือนจัดอาหารเลยไหมคะ นี่มันก็เย็นมากแล้วนะคะเดือนดาวเดินเข้ามาถามเธอ หญิงสาวที่กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้าน

ลันยังไม่หิวเลยค่ะ หญิงสาวหันมาตอบสีหน้ายิ้มๆ ดูดีกว่าเมื่อเช้า เดือนดาวยิ้มตอบอยากให้คุณผู้หญิงของเธอยิ้มแบบนี้ตลอดไปเพราะไม่อยากเห็นคุณผู้หญิงทำหน้าตาเศร้าอีก มันรู้สึกแสลงใจอย่างบอกไม่ถูก

แต่นี่มันเย็นมากแล้วนะคะ เมื่อตอนเที่ยงคุณผู้หญิงก็ทานไปน้อยมาก เดือนเป็นห่วงกลัวคุณผู้หญิงจะเป็นอะไรไป อรัญยายิ้มเจื่อนๆ

ถ้าอย่างนั้นรออีกนิดนะคะ รอให้หิวมากกว่านี้ก่อนเดี๋ยวลันจะจัดการเองค่ะ พี่เดือนเอาอาหารที่ทำเสร็จแล้วไปเก็บก่อนเดี๋ยวถ้าลันหิว ลันจะไปกินเองค่ะอรัญยาตอบเพื่อให้เดือนดาวคลายความกังวลเพราะเดือนดาวอาจจะเอาเรื่องนี้ไปบอกสมใจผู้เป็นป้าแล้วจะพลอยไม่สบายกันไปหมด ถ้าเป็นไปได้เธอยังไม่อยากทำให้ใครเป็นห่วงหรือไม่สบายใจ เธอต้องแสดงให้ทุกคนรู้ว่าหญิงสาวเข้มแข็งไม่ใช่อ่อนแอเพราะถ้าเธออ่อนแออีก กรกรวีก็ต้องรู้เรื่องจากการรายงานของป้าสมใจคนเดิม

เอาอย่างนั้นหรือคะ จะดีหรือเดือนดาวถาม

ดีสิค่ะ ถ้าลันกินตอนนี้มันก็ไม่หมดอยู่ดีสู้มากินทีเดียว อาหารก็ไม่เสีย

งั้นก็ได้ค่ะ

เดือนดาวตอบกลับมายิ้มๆ ก่อนจะหายเข้าไปในบ้านซึ่งเข้าใจว่าเธอคงจะเอาอาหารที่ทำมาให้หญิงสาวทานไปเก็บไว้ใส่ตู้อาหาร หญิงสาวยืนเหม่อต่อไป ลมพัดเย็นสบายส่งหัวใจของเธอล่องลอยไปหาใครคนหนึ่ง คนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นคุณค่าหรือเห็นว่าเธอมีตัวตน เขาเอาเธอมาทิ้งไว้ที่นี่แล้วก็หายเงียบไป หญิงสาวถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า ทำไมเธอถึงอ่อนแอได้ขนาดนี้ทั้งที่มีโอกาสหนีแค่กดเบอร์ไปหาบิดาเธอหรือโทรหาพี่ชายเธอ บอกรายละเอียดทั้งหมดเพียงเท่านี้เรื่องทุกอย่างมันก็จบแต่เธอก็ไม่ทำ

 

แดน ลูกคงรู้ใช่ไหมว่าพ่อหวังมากเรื่องทายาทสืบทอดสกุลท่านประธานฮอร์นเอ่ยออกมา ท่านเป็นคนฝรั่งเศสแต่สามารถพูดภาษาไทยได้ชัดสืบเนื่องมาจากภรรยาที่เสียชีวิตไปของท่านเป็นหญิงสาวชาวไทย

ครับกรกรวีตอบเป็นภาษาอังกฤษ สีหน้าดูขรึมจนท่านประธานฮอร์นเป็นวิตกแต่มันก็ช่วยไม่ได้ในเมื่อคนที่สามารถจะให้ทายาทกับท่านได้ก็มีแต่เขาคนเดียว

พ่ออยากให้แดนเตรียมพร้อมตั้งแต่วันนี้ ทำตัวให้ว่างเสมอเพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวในวันแต่งงานที่กำลังจะมีอีกวันข้างหน้ากรกรวีใจไม่ดีเมื่อท่านประธานฮอร์นพูดถึงงานแต่งงาน มันจะเป็นไปได้ยังไงที่ชีวิตของเขาถูกกำหนดเรื่องการเลือกคู่ครองแม้เขาจะอกหักหรือเขาจะเป็นทายาทคนเดียวแต่เรื่องแต่งงาน อย่างน้อยๆ เขาก็น่าจะมีสิทธิ์เลือกเจ้าสาวด้วยตัวของเขาเอง

ใครจะเป็นเจ้าบ่าวหรือคะ คุณอาฮอร์น

เสียงแหลมๆ ดังขึ้นส่งผลให้การสนทนาต้องหยุดชะงัก สองหนุ่มหันไปมองผู้มาใหม่ก่อนที่ท่านประธานฮอร์นจะเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

อ้าว ฮันนี่ ไปยังไงมายังไงล่ะถึงมาที่นี่ได้ท่านประธานฮอร์นทักทายเธอเป็นภาษาอังกฤษเนื่องจากเธอพูดภาษาไทยไม่ได้ ฮันนี่ นางแบบสาวพราวเสน่ห์เดินเข้ามาหาคุณอาฮอร์นก่อนจะทักทายเสียงใสพร้อมกับส่งของฝากมาให้ท่านเป็นไวน์ชั้นเยี่ยมรสชาติดีเลิศ สายตาหวานเยิ้มหันมาสบใบหน้าคมเข้มที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆ นอกจากเขาจะไม่ยอมทักทายเธอแล้วชายหนุ่มยังทำหน้าบึ้งตึงอีก ฮันนี่เม้มปากแน่นก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้ดูสดใส

ฮันนี่มาเยี่ยมคุณอาฮอร์นค่ะ แต่ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอกับแดนนี่ด้วยเธอตอบท่านประธานฮอร์น สายตายังจับจ้องที่บุรุษหนุ่มรูปหล่อที่อดีตเคยเป็นคนรักของเธอมาก่อน

แดนมากินข้าวเป็นเพื่อนอานะท่านประธานฮอร์นตอบแทน ส่งของฝากของฮันนี่ไปให้คนใช้เพื่อเก็บ

งั้นดีเลยค่ะ ฮันนี่ขอกินข้าวด้วยคนนะคะเธอถือสุภาษิตที่ว่าด้านได้อายอด หญิงสาวไม่รอให้ได้รับคำเชิญ ร่างสมส่วนก็เดินเฉิดฉายมานั่งเคียงข้างกรกรวีก่อนจะยิ้มให้ท่านประธานฮอร์นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กรกรวีไม่ชอบใจนักในการกระทำของหญิงสาว เธอมักจะทำอะไรโดยไม่คิดและเรื่องที่เธอจากเขาไปมีคนอื่นมันก็เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยลืมจนถึงทุกวันนี้

ผมขอเข้าห้องน้ำก่อนนะครับชายหนุ่มตอบเป็นภาษาไทยลุกขึ้นยืนนิ่งเอ่ยเสร็จสรรพก่อนจะเคลื่อนตัวออกจากโต๊ะอาหารเดินมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำแต่ทวาแขนของเขาก็ถูกคว้าโดยมือหนึ่ง เขารู้ในทันทีว่ามือนั้นต้องเป็นมือของฮันนี่แน่ และเธอก็กำลังจะทำตัวเองให้เป็นปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ดีใจนะคะที่ได้เจอคุณ แดนนี่เธอเผยรอยยิ้มสดใส อ่อนหวานและเย้ายวนใจหากเป็นเมื่อก่อนเขาคงตกหลุมพรางเธอไปแล้วแต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้วตรงที่ว่าเขาไม่มีความรู้สึกแบบนั้นกับเธออีก

ผิดกับผม ไม่ดีใจเลยสักนิดที่ได้เจอคุณคนตอบพูดกลับมาอย่างไม่นึกแยแสความรู้สึกของคนฟังว่าจะรู้สึกอย่างไรบ้าง แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่เธอทำกับเขา ชายหนุ่มสะบัดมือของเธอออกก่อนจะเดินจากไปแต่เธอก็รั้งเขากลับ กลายเป็นว่าตอนนี้เขากำลังถูกฮันนี่สวมกอดอยู่

ฮันนี่ทราบค่ะว่าฮันนี่ทำผิดกับคุณ แต่ตอนนี้ฮันนี่ก็กลับมาหาคุณแล้วนี่คะ คุณจะไม่ให้อภัยให้ฮันนี่เลยหรือ

มันไม่สายไปหน่อยหรือ คุณกลับมาในวันที่ผมสามารถลืมคุณไปหมดแล้วนี่นะ

ความเจ็บที่เขาเคยได้รับชายหนุ่มจะไม่มีวันลืม เขาจำวันที่ฮันนี่มาขอเลิกกับเขาโดยพาผู้ชายคนนั้นมาหยามหน้าเขา ความเสียใจในตอนนั้นทำให้เขาแทบบ้าจนต้องขอมาทำงานที่เมืองไทยและเพื่อพักใจให้หายเจ็บจนกระทั่งชาชินกับเรื่องทั้งหมดแล้วแต่ทวาเธอกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับขอให้เขาอภัย ถ้าเขาอภัยและยอมคบกับเธออีกครั้ง กรกรวีคงกลายเป็นคนโง่ที่สุดในโลกซึ่งเขาจะไม่ยอมเป็นแบบนั้น

อะไรนะคะ แหม แดนนี่ก็ อย่าพูดเล่นกับฮันนี่แบบนี้สิคะ ฮันนี่รักคุณนะคะแม้จะตกใจในคำตอบของเขาแต่เธอก็ยังไม่เชื่อว่าแดนนี่จะไม่ให้อภัยเธอ ในเมื่อเขารักเธอจะตายไป

เลิกพูดคำว่ารักทั้งที่คุณก็รู้ว่ามันไม่ได้ออกมาจากใจของคุณเลย ตอนนี้คุณไม่มีความสำคัญกับผมอีกแล้ว ผมไม่ได้รักคุณแล้ว

คราวนี้เขาพูดชัดเจนและดันตัวเองออกจากการจับกุมของหญิงสาว เปลี่ยนใจไม่เข้าห้องน้ำแล้ว ฮันนี่แทบอยากร้องกรี๊ดหากต้องยับยั้งไว้มองตามหลังชายหนุ่มที่เดินออกจากเธอไป ใบหน้าที่แต่งแต้มสีสันมากมายกำลังหงิกงอด้วยความไม่พอใจในอาการเย็นชาของชายหนุ่ม เธอไม่เคยคิดเผื่อเลยว่าแดนนี่จะทำตัวหมางเมินและตัดใจจากเธอได้แล้วจริงๆ แต่ไม่ว่าเขาจะตัดใจจากเธอได้หรือลืมเธอไปแล้วหญิงสาวก็จะเอาชนะใจเขาอีกครั้ง

ไม่ ฉันไม่ยอม ไม่ยอมให้คุณมาทิ้งฉันแบบนี้แน่ แดนนี่ ฉันต้องทำให้คุณรักฉันอีกครั้งให้ได้ฮันนี่ย้ำกับตัวเองก่อนจะทำสีหน้าให้เป็นเหมือนเดิมแล้วตามแดนนี่ไป

            “เออ เมื่อสักครู่ที่คุณอาพูดถึงเจ้าบ่าว ไม่ทราบว่าคุณอากำลังหมายถึงใครอยู่หรือคะฮันนี่ถามขึ้น เธอจำได้ว่าก่อนที่จะมาถึงคุณอาฮอร์นกำลังพูดถึงเรื่องเจ้าบ่าวกับแดนนี่ ท่านประธานฮอร์นหัวเราะอย่างชอบใจในคำถามอยากรู้ของหญิงสาวก่อนจะตอบกลับไปด้วยสีหน้าเบิกบานตามประสาคนที่กำลังจะมีหลานอย่างที่หวังไว้

            “อ๋อ อากำลังหมายถึงแดนนี่นะท่านประธานฮอร์นตอบ

            หา แดนนี่หรือคะ ฮันนี่หน้าซีดเผือด นึกไม่ถึงว่าเจ้าบ่าวที่เธอได้ยินมานั้นจะกลายมาเป็นแดนนี่ไปได้ หญิงสาวนิ่งพูดอะไรไม่ออกได้แต่มองหน้าแดนนี่อย่างไม่อยากเชื่อ จริงหรือที่เขาจะแต่งงานและจริงหรือที่เขาสามารถลืมเธอไปได้แล้วจริงๆ

            แดนกำลังจะแต่งงานในอีกเร็วๆ นี้ ยังไงอาก็ขอเชิญหนูฮันนี่ด้วยนะท่านประธานฮอร์นเอ่ย ยิ้มให้แดนนี่ลูกชายของท่าน แม้จะไม่ได้รับรอยยิ้มตอบแต่ท่านก็เข้าใจ คงต้องให้เวลาแดนนี่อีกสักนิด

            “ค่ะ คุณอาฮันนี่ตอบเสียงเบา สมองของเธอคิดอะไรไม่ออกนอกจากจะทำยังไงเพื่อยุติการแต่งงานที่จะมีขึ้นในครั้งนี้ได้

            หลังจากที่นั่งรับประทานอาหารกับบิดาบุญธรรมของเขาพร้อมกับแขกสาวที่ไม่ได้รับเชิญอย่างฮันนี่ ชายหนุ่มก็ขับรถออกจากคฤหาสน์บิดาด้วยหัวใจที่ไหวหวั่น เขาจะทำยังไงกับเรื่องแต่งงานนั้นรวมทั้งจะจัดการปัญหาหัวใจของตัวเองยังไง ทันใดนั้นได้มีรถคันเล็กวิ่งปาดหน้ามาจอดขวางทางรถของชายหนุ่มจนต้องเบรกกะทันหัน

          เอี๊ยดดดดดดด

            รถของกรกรวีเกือบจะชนเข้ากับรถที่ขับมาขวางหน้า กรกรวีลงจากรถเดินมาดูความเสียหาย แล้วจ้องไปที่ร่างของคนที่กำลังลงจากรถแล้วเดินหน้าบูดบึ้งใส่เขาราวกับเขาไปทำอะไรผิด

            คุณมีอะไรจะพูดกับผมอีกงั้นหรือ ถึงได้ขับรถขวางทางแบบนี้กรกรวีเริ่มเปิดฉากสนทนาหลังจากที่เงียบกันสักพัก แต่เขาคงไม่ต้องเอ่ยขอโทษเธอหรอกเพราะคนที่ผิดน่าจะเป็นเธอมากกว่า

            ฮันนี่รับรู้ถึงอาการเย็นชาได้ดี แดนนี่พยายามทำตัวเหินห่าง เขาไม่แยแสว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่ได้ยินจากปากคุณอาฮอร์น เขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ฮันนี่ตอบในใจ หญิงสาวเดินเข้าไปหาเขา โอบกอดรอบต้นแขนของเขา พยายามทำตัวให้เหมือนเดิมแม้จะรู้ว่ามันยากมากแค่ไหน

            ฮันนี่อยากรู้ว่าเรื่องที่คุณอาบอกมันเป็นเรื่องจริงหรือคะเธอถาม เห็นคนถามมีเพียงรอยยิ้มมุมปาก

            คุณคิดว่าคนอย่างท่านประธานฮอร์นจะพูดโกหกหรือ

            กรกรวีตอบ แขนที่ถูกจับกุมจากหญิงสาวพยายามสะบัดออกเพื่อให้พ้นเธอ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมออกจากเขาไปง่ายๆ กรกรวีย้ำเตือนตัวเองในใจว่าเขาจะไม่มีวันกลับไปหาฮันนี่อีก ต่อให้เขาจะต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนที่ท่านประธานฮอร์นหามาให้ เขาก็เต็มใจแต่งงานดีกว่าจะต้องมาอยู่เจ็บช้ำกับผู้หญิงที่ชื่อฮันนี่อีก

            ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ

เธอออกคำสั่งถามเขาและมันก็ทำให้อารมณ์กรกรวีเดือดขึ้นอีก ชายหนุ่มเปลี่ยนมาจับต้นแขนของหญิงสาวแล้วบีบมันแรงๆ จนอีกฝ่ายรู้สึกเจ็บ

            จะเป็นใครก็ช่างที่แน่ๆ คนๆ นั้นต้องไม่ใช่คุณ ฮันนี่น้ำตาแทบไหลเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขากำลังทำให้เธออยากกรี๊ดดังๆ สักสองสามรอบ ตั้งแต่รู้จักกันมาเธอไม่เคยเห็นเขาแสดงท่าทีว่ารังเกียจเธอมากขนาดนี้ 

            แต่แดนนี่จะแต่งงานกับใครไม่ได้ แดนนี่ลืมความรักของเราไปแล้วหรือคะ ความทรงจำแสนหวานของเรามันไม่น่าจดจำเลยหรือคะ

กรกรวีหัวเราะด้วยความสมเพชในตัวหญิงสาวที่งัดเอาความรู้สึกครั้งก่อนๆ มาให้รื้อฟื้น เธอไม่ใช่หรือที่เป็นคนทำลายความทรงจำแสนหวานนั้นไปและเธอไม่ใช่หรือที่เป็นคนทอดทิ้งเขาไปหาผู้ชายใหม่ มาถึงตอนนี้จะมาเรียกร้องขออะไรอีก มือหนารีบจัดการกับหญิงสาวรู้สึกขยะแขยงในตัวเธอมาก ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ต่างไปจากผู้หญิงขายตัว สำส่อนและมากชาย

            เปล่า ผมไม่เคยลืมแต่คนที่ลืมมันไปแล้วคือคุณต่างหากฮันนี่หญิงสาวเตรียมจะเข้ามาหาตัวเขาอีกแต่คราวนี้เขาไม่ยอมให้เธอได้เข้าใกล้เขาอีก ปลายนิ้วชี้ไปทางหญิงสาวอย่างเหลืออด ถือโอกาสออกคำสั่งขาด

            อย่าเข้ามาใกล้ผมอีก ผมเตือนคุณด้วยความหวังดี ฮันนี่หยุดชะงัก เห็นสีหน้าแววตาของเขาตอนนี้แล้วเธอบอกตรงๆ ว่าเธอค่อนข้างกลัว กลางค่ำกลางคืนแบบนี้เกิดเขาทำอะไรเธอขึ้นมา หญิงสาวจะร้องขอความช่วยเหลือจากใคร

            ฮันนี่ขอโทษค่ะ ก็ตอนนั้นฮันนี่แค่เผลอพลั้งไปตอนนี้ฮันนี่รู้แล้วนะคะว่าใครคือคนที่ดีที่สุดสำหรับฮันนี่เธอยืนอยู่ห่างจากตัวเขาพอประมาณ ไม่ได้เข้าไปใกล้เพราะไม่อยากขัดคำสั่งของเขา แค่ตอนนี้เปอร์เซ็นต์การคืนดีของเธอก็หายวับลงไปถนัด เขาไม่ใช่แดนนี่ที่เธอเคยรู้จัก แดนนี่คนนี้เข้มแข็งและไร้อารมณ์กับเธอเป็นที่สุด แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะเลิกงอนง้อเขา

            เสียใจด้วยนะฮันนี่ ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าใครคือผู้หญิงที่ผมควรจะแต่งงานด้วย

นั่นคือคำตอบสุดท้ายที่ออกมาจากปากของชายหนุ่ม ร่างหนาตัดสินใจเดินกลับไปขึ้นรถใหม่โดยที่ฮันนี่ไม่กล้าเข้าไปตอแยเขามาก เธอรู้ว่าเขากำลังโกรธเธอและอาจจะไม่ให้อภัยหญิงสาวถ้าขืนเธอยังเข้าไปวุ่นวายกับเขามาก ฮันนี่นึกในใจ รอจังหวะดีๆ แล้วเธอจะเข้าไปง้อเขาอีกรอบและคิดว่าครั้งนี้เขาจะต้องให้อภัยเธออีกสักครั้ง

ขอบคุณนะที่เข้าใจ ระหว่างเราสองคนมันไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว ผมอยากให้คุณเข้าใจว่าระหว่างเรามันไม่มีอีกแล้ว กรกรวีพูดส่งท้ายไม่สนใจว่าคนที่ยืนนิ่งอยู่นั้นจะเป็นยังไง เพราะเขาไม่อยากคิดอะไรอีกแล้ว เธอจะเป็นยังไงหรือจะเสียใจมากแค่ไหนเขาจะไม่สนใจเธออีกแล้ว

            กรกรวีขับรถมาจอดอยู่หน้าบ้าน บ้านที่เขาไม่ได้กลับมาหลายวัน ใบหน้าคมเข้มเงยหน้าขึ้นไปมองห้องนอนที่ตอนนี้ไฟในห้องยังสว่างอยู่บ่งบอกว่าคนที่ครอบครองห้องนั้นอยู่ยังไม่ได้นอนหลับ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่เขาเชื่อว่าเธอคงไม่ได้กำลังรอการกลับมาของเขาอยู่

            ที่หน้าห้องนอน ชายหนุ่มยืนนิ่งหลังจากที่ขับรถเข้ามาจอดในตัวบ้านเรียบร้อยแล้ว ความคิดถึงในตัวหญิงสาวไม่เคยห่างหายไปซ้ำร้ายมันยิ่งทวีมากขึ้น เขาไม่อยากเชื่อว่าอรัญยา ผู้หญิงที่เขาช่วยให้หลุดพ้นจากคนชั่วๆ พวกนั้นจะทำให้เขาคิดถึงมากขนาดนี้ หัวใจของเขาวุ่นวายและไม่อยู่นิ่งก็เพราะเธอ มาถึงตอนนี้เขาค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าเธอคือคนที่ใช่สำหรับเขาและเธอก็คือคนที่เขาอยากแต่งงานด้วย

            ความเย็นเริ่มคืบคลานเข้ามาสู่ร่างกายของกรกรวีหากแต่หัวใจกำลังร้อนรนอย่างบอกไม่ถูกตอนนี้ชายหนุ่มเข้ามาในห้องนอนของเขาที่บนเตียงนอนกำลังมีร่างเล็กนอนหันหลังให้อยู่ เขายกข้อมือขึ้นเพื่อดูนาฬิกาที่บอกเวลาว่าตอนนี้เลยเที่ยงคืนไปแล้ว เธอคงจะหลับไปแล้วจริงๆ แต่ทำไมหญิงสาวถึงไม่ปิดไฟหรือเพราะเธอชอบนอนเปิดไฟกันแน่ ดวงตาคมเข้มฉายแววขำเล็กน้อยก่อนจะนึกแผนบางอย่างขึ้น เพื่อเป็นการวัดดูว่าหญิงสาวหลับไปแล้วจริงๆ เขาจะต้องทำการพิสูจน์เพื่อให้กระจ่าง ทันทีที่ความคิดเกิด การกระทำของเขาก็เริ่มขึ้นโดยร่างที่นอนอยู่นั้นไม่รู้ตัวเลยว่าในห้องนอนแสนกว้างห้องนี้มีอสูรผู้หิวโหยตัวเธอสิงสถิตอยู่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha