พิศวาสดอกรัก

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 23 : คืนรักในลมหนาว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 23

คืนรักในลมหนาว

ายุทธ์เดินตามแอนนี่มาถึงที่ย่างบาบีคิว แอนนี่ยิ้มทะเล้นให้เขาก่อนจะเข้าไปช่วยป้าสมใจกับเดือนดาวย่างบาบีคิวในขณะที่สองสาวใช้กำลังยิ้มให้กับความน่ารักของทั้งสอง

แอนนี่ ผมขอร้องว่าคุณอย่าไปทำอะไรเลยนะ เขากระซิบข้างหูแอนนี่

“Darling ก็รู้ว่า darling ห้ามแอนนี่ไม่ได้ หญิงสาวพูดท้าทายก่อนจะหยิบบาบีคิวที่ย่างเสร็จแล้วใส่ในจานสามสี่ไม้ ทำตาเจ้าเล่ห์ให้แฟนหนุ่มก่อนจะเอ่ยยิ้มๆ ให้สองคนที่ยืนทำหน้าที่ย่างอยู่ด้วย

ป้าสมใจ พี่เดือน แอนนี่พาคนมาย่างเพิ่ม ยังไงฝากดูแลด้วยนะคะ หญิงสาวพูดล้อเลียน รายุทธ์ส่ายหน้าก่อนจะเดินตามเธอไป

แอนนี่ ผมขอร้องเถอะ อย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลย แอนนี่หันเพียงหน้ากลับมา

ยุ่งที่ไหนกัน แอนนี่ก็แค่จะเอาบาบีคิวไปให้พวกเขาก็เท่านั้นเอง

แต่มันต้องไม่ใช่เวลานี้ เขามองหน้าเธอดุๆ จนแอนนี่ต้องหัวเราะออกมา

คุณขำผมงั้นหรือ

ก็ใช่นะสิค่ะ darling รู้ไหมว่า darling นะเป็นลูกน้องที่รักเจ้านายมากเลยนะ แต่ถึงแอนนี่จะเป็นคนเปิดเผยแอนนี่ก็รู้ค่ะว่าเวลาไหนควรเล่นแล้วเวลาไหนควรจริงจัง รายุทธ์ทำหน้ามึนงงในคำพูดของเธอจนกระทั่งเขาเพิ่งรู้ตัวว่าถูกหญิงสาวให้เข้าแล้ว ใบหน้าหวานตอนนี้หัวเราะเขาอย่างเปิดเผยโดยที่เขาไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะหลงกลเธอได้แต่ก็ต้องยอมรับว่ายิ่งเธอทำตัวแบบนี้เขาก็ยิ่งหลงรักเธอมากขึ้น

อรัญยา กรกรวีเรียกชื่อเธอเมื่อเห็นหญิงสาวกำลังพยายามหนีเขา ร่างเล็กหยุดชะงักหันกลับมามองทางเขา

ขอร้องเถอะนะคะ คุณวี อย่าพูดมันอีกเลย เพราะมันไม่มีประโยชน์ สำหรับสิ่งที่พยายามทำมาทั้งหมด ฉันขอบคุณมากและฉันก็จะเก็บมันไว้ในความทรงจำของฉันคะ หญิงสาวยิ้มให้เขาเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้านทิ้งให้กรกรวียืนนิ่งราวกับเป็นรูปปั้นสลักก็ไม่ปาน

อ้าว เจ้านาย นี่มาถึงแล้วหรือครับ รายุทธ์เพิ่งออกมาจากห้องน้ำเห็นร่างของเจ้านายยืนเหม่อหน้าระเบียงที่เยี่ยงออกไปด้านนอกเล็กน้อยให้พอรับลมเย็นๆ ยามดึก

ถ้าฉันไม่มา นายจะเห็นฉันหรือ รายุทธ์พยักหน้ารับ เดินไปผึ่งผ้าขนหนูตรงที่ตากแล้วเดินมาหาเจ้านายของเขา

ฉันควรทำยังไงดี รายุทธ์ ยิ่งฉันพยายามทำมากเท่าไรมันก็เหมือนกับ ฉันยิ่งออกห่างจากเธอไปทีละนิดเขาถือโอกาสระบายความรู้สึกในใจออกมา รู้สึกเหมือนมันจะระเบิดออกมาเสียให้ได้

มาถึงตอนนี้ผมบอกเจ้านายตามตรงว่า ผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ดูเหมือนปัญหาของเจ้านายกับคุณอรัญยาจะไม่มีทางออกเลย

นั่นสินะ เพราะถ้ามันมีทางออก ป่านนี้ฉันคงหาเจอแล้ว ไม่ต้องมานั่งปวดใจขนาดนี้ เขากัดกรามพูด เคยได้ยินว่าปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางแก้แต่ไม่เห็นว่าปัญหาของเขากับอรัญยาจะมีทางออกเลย

 

หวา แอนนี่ยังไม่ง่วงเลยค่ะ น่าเสียดายที่ปาร์ตี้ชายหาดของเราต้องเลิกซะแล้ว อรัญยายิ้มในคำพูดของเธอ

ถ้าคุณแอนนี่อยากให้มีปาร์ตี้อีกก็ไปขอคุณกรกรวีจัดคืนวันพรุ่งนี้ต่อสิค่ะแอนนี่หันมาทำตายุบยิบ

งั้นแสดงว่าคุณลันจะอยู่ค้างต่อที่นี่อีกหนึ่งคืนกับพวกเราใช่ไหมคะ อรัญยาส่ายหน้า

เปล่าค่ะ ฉันคุยกับคุณกรกรวีแล้วว่าเราจะกลับกันพรุ่งนี้เช้าแต่ถ้าคุณแอนนี่อยากอยู่ต่อ ฉันคิดว่าคุณกรกรวีคงไม่ว่าหรอกค่ะ

อุ้ย ไม่เอาหรอกค่ะ แอนนี่จะอยู่ได้ยังไงล่ะคะ ถ้าคุณลันกลับ แอนนี่ก็ต้องกลับ ไว้โอกาสหน้าเรามาเที่ยวอีกก็ได้ค่ะ แอนนี่เอ่ยอย่างนึกเสียดาย นี่แสดงว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดไม่ได้ทำให้หญิงสาวนึกใจอ่อนเลย มาถึงตอนนี้แอนนี่รู้สึกสงสัยคนที่ทุ่มเททำทุกสิ่งอย่างแดนนี่แล้วสิ

 

อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเช้าแต่นักสืบหนุ่มกลับเลือกใช้ช่วงเวลานี้ในการสืบหาข้อมูลเพิ่มเติม เนื่องจากเขาขับรถมาวนเวียนอยู่หน้าบ้านของกรกรวีแต่เหมือนกับในบ้านไม่มีใครอยู่เลยสักคนเพราะตั้งแต่ที่เขาขับรถมาวนเวียนจนกระทั่งถึงตอนนี้เจ็ดชั่วโมงเศษๆ ชายหนุ่มยังไม่เห็นว่าในบ้านจะสว่างเลยเขาจึงรีบโทรไปขออนุญาตท่านประธานฮอร์นว่าต้องการเข้าไปหาข้อมูลด้านในและท่านก็อนุญาตพร้อมทั้งยังให้คนขอองท่านเอากุญแจบ้านมาด้วย เขายิ้มรับเมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นไม่มีสะดุดก่อนที่ร่างสูงหนาจะเดินเข้าในตัวบ้านพร้อมกับถือวิสาสะเดินขึ้นข้างบนเป็นที่แรกโดยในมือมีไฟฉายขนาดเล็กไว้ส่องทางสว่าง

ฝีเท้าเดินมาหยุดอยู่ที่ห้องสุดท้ายเมื่อทุกห้องที่เขาไปค้นมาก่อนหน้านั้นไม่สามารถเก็บไว้เป็นหลักฐานได้เลย ประตูห้องนอนถูกเปิดออกพร้อมกับความสว่างที่เห็นเพียงบางมุมเท่านั้น ในห้องนี้ต่างจากห้องอื่นตรงที่ว่ามันเหมือนกับว่ามีคนอยู่เห็นได้จากของที่วางราวกับมีผู้ใช้ เก้าอี้เครื่องแป้ง เตียงนอนหรือแม้แต่ม่านหน้าต่างราวกับมันมีชีวิต พันรบใช้สายตาไล่ไปเรื่อยๆ ในแสงสว่างที่สลัวและเขาก็ต้องทำเวลาให้ทันเสร็จก่อนที่มันจะสว่าง

 

รายุทธ์ คุณแอนนี่ขอบคุณมากนะที่มาเที่ยวกับพวกเรา ทำให้บรรยากาศในการเที่ยวพอสนุกอยู่บ้าง เขาไม่ได้ว่ากระทบใครแต่หมายความอย่างที่พูดจริงๆ ตอนนี้ทุกคนกลับขึ้นฝั่งเรียบร้อยแล้วและต่างกำลังแยกย้ายไปขึ้นรถของตัวเอง

ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอตัวกลับก่อนนะคะ คุณแดนนี่ คุณลัน ไว้เจอกันใหม่นะคะ แอนนี่เอ่ยเสียงสดใส สองมือกำลังโอบแขนของแฟนหนุ่มอยู่ข้างๆ เธอไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย บรรยากาศแห่งการจากลาทำไมกันนะ ทำไมคนเราถึงต้องจากกันด้วย มีอีกหลายเรื่องที่เธอออกจะสงสัยเกี่ยวกับตัวพวกเขาสองคนแต่ก็ไม่เอ่ยปากถามเพราะถือว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว

งั้นผมไปนะครับเจ้านาย คุณอรัญยา รายุทธ์เอ่ยตามหลัง แม้ในใจจะนึกเป็นห่วงว่าการกลับไปในครั้งนี้พวกเขาสองคนจะต้องเจอกับอะไรบ้าง พ้นร่างของรายุทธ์กับแอนนี่ไปแล้วเหลือไว้เพียงเขาและเธอส่วนสมใจกับเดือนดาวก็ติดรถไปกับสองคนนั้นไปแล้ว ดูเหมือนทุกคนกำลังจะเปิดโอกาสให้เขาและเธอได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง กรกรวีไม่ได้พาอรัญยากลับบ้านแต่กลับพาเธอมาพักอยู่อีกที่ซึ่งคิดว่าน่าจะปลอดภัยกว่าถึงอย่างไรเขาก็ยังปล่อยเธอไปไม่ได้เพียงเพราะคิดว่าเขาอาจสามารถเจรจายกเลิกงานแต่งงานได้

คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมคะ ทำไมถึงไม่พาฉันกลับบ้านหรือว่าไปส่งฉันที่สนามบิน หญิงสาวถาม สีหน้าเป็นกังวลเมื่อที่นี่ไม่ใช่บ้านของเขาแต่เป็นคอนโดหรูอีกที่ที่เขาพาเธอมา

คอนโดของฉันเอง ที่นี่อาจจะไม่กว้างเท่าที่บ้านของฉันแต่เธออยู่ได้ใช่ไหม เหมือนคำถามที่เธอถามจะเป็นเพียงแค่ลมปากที่พัดออกไปเหมือนสายลม เขาไม่ได้ตอบตรงที่เธอถามแต่กลับเปลี่ยนมาพูดเรื่องอื่น หญิงสาวทำหน้าหนักใจแต่ก็ยังยึดมั่นคำพูดเดิม

ช่วยพาฉันไปส่งที่สนามบินด้วยค่ะ

อรัญยา เขาเรียกชื่อเธอ ไม่อยากเชื่อหญิงสาวจะใจแข็งได้มากขนาดนี้

ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุที่ทำให้คุณยกเลิกงานแต่งงาน ฝ่ายโน้นเขาไม่ผิดเลยเพราะฉะนั้นคุณก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเธอแบบนั้น

ใช่ ฝ่ายนั้นไม่ผิดแต่มันผิดที่ฉัน ฉันยอมรับว่าฉันผิดแต่เพราะความรักมันไม่เข้าใครออกใคร มันมาไม่เลือกเวลาและฉันก็พร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีกวันข้างหน้า เขาถอนหายใจพร้อมทำอารมณ์ให้เย็นลงเดินมาจับมือหญิงสาวและกอดเธอไว้

ขอเพียงเธออยู่เคียงข้างฉันและต้องหนักแน่น อย่าพยายามหาทางหนีฉันไปเลย เขากอดเธอไว้อย่างนั้นเพราะไม่รู้จะทำยังไง ความรัก ความรู้สึก เขามอบให้เธอไปหมดแล้วต่อให้เธอไม่ต้องการหรือพยายามปัดมันเขาก็ไม่อาจเอามันกลับคืนมาได้กับหัวใจที่ให้ไปแล้วก็ไม่อาจถอนคืนกลับมาได้

รถคันหรูวิ่งเข้ามาถึงบ้านของกรกรวี พันรบจอดรถทิ้งไว้สังเกตการณ์มาตั้งแต่เมื่อคืนเพราะเขายังหาข้อมูลไม่ได้เลยต้องมาซุ่มดูสถานการณ์และน่าแปลกคนที่มาส่งสองสาวที่คิดว่าน่าจะเป็นสาวใช้นั้นกลับไม่ใช่เจ้าของบ้าน ว่าแต่เขาหายไปไหนของเขา พันรบนึกฉงนงงก่อนจะคิดขึ้นได้ว่าควรเปลี่ยนตำแหน่งสังเกตการณ์จากที่บ้านมาเป็นที่ทำงานของเขาแทน

อรัญยาออกมาจากห้องอีกทีก็ตอนกลางวันเกือบเที่ยงว่าจะมาหาอะไรทำทานสักหน่อยแต่ก็ต้องแปลกใจที่เห็นเมนูอาหารมากมายที่วางอยู่บนโต๊ะอาหาร เสียงที่ดังมาจากห้องครัวทำให้หญิงสาวละจากโต๊ะอาหารมาเป็นห้องครัวแทน เท้าเล็กสาวไปมาจนกระทั่งถึงห้องครัวและพบว่ามีใครคนหนึ่งกำลังแสดงฝีมือทำอาหาร สายตาของเขาดูมีความตั้งใจมาก และเธอก็เผลอถอยหลังชนเอากับขอบโต๊ะจนได้ยินเสียงแก้วที่วางอยู่นั้น กรกรวีในนามของพ่อครัวกิตติมาศักดิ์หันมามองก่อนจะส่งยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น

ฉันว่าจะไปตามเธออยู่แล้วเชียว ถ้ายังไงเธอไปนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารข้างนอกก่อนนะ เดี๋ยวรอเมนูสุดท้ายแล้วเราจะได้ไปกินกัน หญิงสาวเงียบไม่ได้พูดอะไรยอมทำตามอย่างที่เขาว่าง่าย

นี่คุณทำอาหารพวกนี้เป็นด้วยหรือคะ หญิงสาวถาม มองอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าแต่ละอย่างดูน่ากินไปซะหมดแถมดูจากหน้าตาของอาหารแต่ละจานแล้วก็คงดูยากมากสำหรับเธอ

ฉันทำเป็นหลายอย่าง ไว้จะทยอยทำมาให้เธอกินนะอรัญยา แต่ตอนนี้รีบกินเถอะ เพราะฉันเริ่มหิวแล้วเขาพูดก่อนจะตักกำข้าวใส่จานหญิงสาว เพราะเขาเป็นคนที่ไม่โรแมนติกเขาจึงไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนแม้แต่ฮันนี่ เขาไม่เคยที่จะลงทุนมานั่งทำอาหารกินเอง ไม่ลงทุนพาเธอไปเที่ยวหรือไม่ลงทุนเอาใจเธอแบบนี้ การกระทำของเขาจึงดูเหมือนเก้อๆ กังๆ ไป

คุณกำลังทำให้ฉันหนักใจ อรัญยาพูดในใจก่อนจะพยายามกลั้นน้ำตาไว้ มองคนตรงหน้าที่กำลังยิ้มให้เธอ ทั้งที่เธอพยายามมากแค่ไหนที่จะตัดใจจากเขาให้ได้แต่เขากลับรั้งเธอไว้

ฉันไม่รู้ว่าเธอชอบกินอะไรเลยทำมาหลายอย่างและหวังว่าหนึ่งในเมนูที่ฉันทำมานั้นจะมีของโปรดของเธออยู่นะ อรัญยา เธอไม่ได้ตอบเขาแต่กำลังกินอาหารที่เขาทำ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะอร่อยมากขนาดนี้ กรกรวีมองหญิงสาวที่ดูเงียบไปหลังจากที่เธอเข้าไปพักข้างในห้องเขาก็รีบออกไปซื้ออาหารแต่ในระหว่างที่กำลังซื้อมานั้นเขาก็นึกอยากซื้อบางอย่างขึ้นมา กว่าจะได้ของที่ถูกใจก็เล่นเขาแทบเหงื่อแตกแต่ตอนนี้เขากลับเหงื่อแตกมากกว่าเพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาจะมอบให้เธอนั้นหญิงสาวจะรับมันไว้หรือเปล่า หากไม่รับเขาคงเสียใจมาก

อรัญยา คือฉันมีบางอย่าง เอ จะมอบให้เธอ เขาพูดติดๆ เพราะไม่รู้ว่ามันควรเริ่มต้นยังไงดี

คะ เธอมองหน้าเขาอย่างมีคำถาม พฤติกรรมของเขามันไม่น่าไว้วางใจ

ฉัน เออ มันเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับฉันถ้าเกิดเธอไม่... เขาพูดไม่ทันจบประโยคสายเรียกเข้าก็ดังขึ้นมารบกวนสมาธิของเขาก่อน ชายหนุ่มหยิบมือถือขึ้นรับสายเมื่อรู้ว่าเป็นใคร

ครับ เขาพูดสั้นๆ รับฟังจากฝ่ายโน้นมาสองสามประโยคก่อนจะวางสาย

ฉัน มีธุระด่วนต้องไปทำ เธอกินไปก่อนนะอรัญยา เดี๋ยวฉันจะกลับมา เขาเดินออกมาจากประตูห้องพักนึกกลัวว่าเธอจะหนีเขาไป ชายหนุ่มจึงตัดสินใจล็อคอัตโนมัติ เขาไม่อยากทำแบบนั้นเพราะมันเป็นการทำให้เธอเสียความรู้สึกแต่เพราะเขากลัวว่าอรัญยาจะคิดหนีไปจากเขา

 

มีอะไรจะพูดกับผมงั้นหรือครับตอนนี้เขามาอยู่ที่บ้านของท่านประธานฮอร์นเรียบร้อยแล้ว สายตาของท่านที่มองมาทางเขาเต็มไปด้วยคำถามมากมาย

พ่อได้รับรายงานมาว่าแดนพาผู้หญิงคนหนึ่งเข้าบ้านงั้นหรือคำถามแรกของท่านก็ทำเอาเขาอึ้งเลยทีเดียว ชายหนุ่มมีสีหน้าเรียบทั้งที่ในใจกำลังเครียดจัด ไม่รู้ว่าควรจะตอบท่านว่าอย่างไรดี

ฮันนี่บอกหรือครับ

ใช่ หนูฮันนี่เป็นคนบอก ว่าแต่จริงอย่างที่หนูฮันนี่บอกหรือเปล่า เห็นลูกชายเงียบท่านเลยเปลี่ยนคำพูดให้มันดูนุ่มนวลมากกว่าเดิม

พ่อรู้ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของแดนแต่พ่อขอนะแดนนี่ ถ้าเกิดแดนแต่งงานไปแล้วพ่ออยากให้แดนช่วยเอาผู้หญิงคนนั้นออกไปจากชีวิตของแดน ถือว่าพ่อขอร้องนะ

แต่ผมรักเธอเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วเขาก็ต้องเดินหน้าต่อไป จะมัวกลัวว่าจะเกิดความสูญเสียในภายภาคหน้าเขาก็คงจะต้องหลบซ่อนอยู่แบบนี้ตลอดไป ท่านประธานฮอร์นเทน้ำชาลงในถ้วยเล็กก่อนจะจิบเข้าปากของท่านราวกับเรื่องที่ได้ฟังมันไม่ได้ใหญ่โตอะไร ใช่ มันก็เป็นแค่ความคิดโง่ๆ ของคนที่หลงทาง

ความรักมันก็แค่เรื่องเหลวไหล พ่อเชื่อว่าถ้าแดนแต่งงานไปแล้วแดนจะได้เจอความรักกับภรรยาของแดน ความรักมันเกิดได้ทุกที่ทุกเวลา พ่อเชื่อว่าสิ่งที่แดนเจอมานั้นไม่ใช่ความรักแต่เป็นความหลงมากกว่า

ผมยังยืนยันคำเดิมว่าผมรักเธอถ้วยน้ำชาถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับใบหน้าขรึมของผู้เป็นพ่อ

งั้นพ่อก็ยังยืนยันคำเดิมว่าแดนต้องแต่งงานและแดนก็ต้องกำจัดผู้หญิงคนนั้นออกไปจากชีวิตของแดนด้วย ถ้าไม่อยากให้พ่อเป็นคนจัดการเองกรกรวีเครียด รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหายใจในน้ำและกำลังจะสำลักตาย

แดนมีเวลาเคลียร์เรื่องนี้อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นนับจากวันนี้เป็นต้นไปแต่ถ้าพ้นอาทิตย์หนึ่งไปแล้วแดนยังไม่รีบจัดการพ่อจะเป็นฝ่ายจัดการกับผู้หญิงคนของแดนเอง

กรกรวีกลืนน้ำลาย เขาไม่อาจอยู่สนทนาได้อีก ชายหนุ่มขับรถออกจากบ้านของบิดาบุญธรรมของเขาโดยหารู้ไม่ว่าการที่เขาถูกเรียกตัวมาคุยนั้นจะเป็นเพียงแค่อุบายล่อให้เขาออกมาติดกับ พันแสงที่กำลังขับรถตามรถของกรกรวีมา แม้จะรู้สึกไม่ดีแต่มันก็คืองานคือเงินคือความอยู่รอดของเขา

รถของกรกรวีเลี้ยวเข้าแยกหนึ่งซึ่งพันแสงก็ขับตามจนได้รู้ว่าที่พักใหม่ของเขาเป็นคอนโดหรูที่ห่างไกลความวุ่นวายแต่ต่อไปนี้มันจะไม่เงียบสงบอีกแล้วเพราะความวุ่นวายกำลังจะมาเยือนเขา

ฮันนี่เองก็กำลังสะกดรอยตามเขาอยู่ เธอมาเยี่ยมบิดาของเขาและเห็นว่าเขามา เธอคิดว่าคุณอาฮอร์นน่าจะได้พูดเรื่องที่เธอเล่าให้ฟังแล้วและคนอย่างแดนนี่ก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เธอเลยสะกดรอยตามเขาหวังว่าคราวนี้จะพาบิดาของเขาไปเจอกับตัวนังผู้หญิงคนนั้นคาหนังคาเขา

เรื่องต้องสนุกแน่ เธอนี่ฉลาดสุดๆ เลยนะฮันนี่ ฮันนี่พูดกับตัวเองรีบลงจากรถแล้วตามสะกดรอยแดนนี่ไป เขาจะไม่สงสัยเพราะที่นี่มีผู้คนเดินเข้าออกไปมาค่อนข้างมากยิ่งช่วงเย็นๆ จะมีนักธุรกิจมาตีกอร์ฟด้วยยิ่งไม่เป็นที่สงสัย อีกมุมหนึ่งกำลังมองเหยื่อด้วยความระมัดระวังไม่อยากให้แผนที่ท่านประธานฮอร์นอุตส่าห์ล่อลูกชายออกมาจะสูญเปล่า พันรบจดหมายเลขเบอร์คอนโดไว้ในเมมโมรี่สมองของเขาเพื่อเอาเรื่องนี้ไปรายงานให้ผู้จ้างวานทราบแต่ก็อดสงสารลูกผู้ชายด้วยกันไม่ได้

ขอโทษด้วยนะ คุณกรกรวี ผมจำเป็นต้องทำ พันรบเอ่ยออกมาเบาๆ แต่สายตาเหลือบไปเห็นสาวร่างหนึ่งยืนทำลับๆ ล่อๆ เป้าหมายของเธอก็กำลังมองเจ้าของคนที่เพิ่งเข้าห้องไปสักพักซึ่งเป็นเป้าหมายเดียวกับเขา หรือเธอจะเป็นนักสืบด้วยอีกคน เขาคิดในใจอย่างสงสัย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha