พิศวาสข้ามคืน

โดย: รัชริล



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : ส่งเนื้อถึงปากเสือ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

“เธอกำลังรอคุณอยู่ข้างบนแน่ะค่ะ”

ยิ้มของคนพูดดูมีลับลมคมนัยและสาแก่ใจแปลกๆ แต่สำหรับนิโคไลที่กำลังตื่นเต้น เขาจึงไม่ทันได้สังเกตเห็น

คนที่โมลิดากังวลหาและสงสัยว่าหายไปไหน แจ้งกับชายหนุ่มเจ้าของบ้านที่รอคอยอยู่อย่างกระวนกระวายใจ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ให้เขารอคอยได้นานอย่างนี้ หกเดือนที่ผ่านมา เขายังหวังอยู่ตลอด แม้เธอจะปฏิเสธ และเมื่อเวลาที่รอคอยกำลังจะมาถึงจึงอดที่จะระงับความรู้สึกที่แสดงออกชัดเจนทั้งสีหน้าแววตาไม่ได้

ชลิตากวาดสายตามองร่างสูงของผู้ชายตรงหน้าในเสื้อกล้ามสีขาวแนบไปกล้ามเนื้อแน่นของแผ่นอกและหน้าท้อง นิโคไล สวมกางเกงขายาวสีขาวที่ตัดด้วยผ้าเนื้อนุ่มทิ้งตัวแนบไปกับสะโพกหนั่นแน่นและช่วงขาแข็งแรงจนมองเห็นไปถึงไหนๆ เขามีรูปร่างราวกับคนที่ใส่ใจการออกกำลังกายและดูแลมันอย่างดีเย่ยม...หุ่นอย่างนี้ไปยึดอาชีพนายแบบได้เลยนะนี่

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม?” ดวงตาสีฟ้าอมเขียวเป็นประกาย

หล่อนหลุดจากภวังค์ตื่นตะลึงเรือนร่างแข็งแกร่งแบบผู้ชายและใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มร่างสูงตรงหน้าอย่างแสนเสียดาย

“ค่ะ เรียบร้อย”

“โอเค” ร่างสูงใหญ่ทำท่าว่าจะรีบพรวดพราดขึ้นไปชั้นบนเสียเดี๋ยวนี้

“เดี๋ยวค่ะ” เจ้าหล่อนแตะมือรั้งท่อนแขนแน่นไปด้วยมัดกล้ามเอาไว้

ใบหน้าหล่อเหลาหันมามองอย่างฉงน

“รันน่ะขี้อาย อย่าแปลกใจถ้าเธอจะบ่ายเบี่ยงคุณ หรือขัดขืนเหมือนไม่เต็มใจ เธอแค่ชอบอะไรที่ตื่นเต้นและคุณคงต้องใช้เสน่ห์ และออกแรงกำราบเธอสักหน่อย”

นิโคไลหัวเราะออกมาอย่างแช่มชื่น

น่าสนุกดีเหมือนกัน เพราะส่วนมากเขาเจอแต่ผู้หญิงที่เต็มใจกระโดดขึ้นไปนอนรอบนเตียง หรือไม่ก็เป็นฝ่ายลงมือปล้ำเขาเสียเองๆ เล่นบทตรงกันข้ามเป็นนักล่าบ้างน่าตื่นเต้นดี ในเมื่อผู้ชายทุกคนมีสัญชาตญาณของนักล่าอยู่ในตัว

“แค่นี้ใช่ไหม?”

“อย่าลืมนะคะ ไม่ว่าเธอจะขัดขืนยังไงก็อย่าได้สนใจ เพราะถ้าคุณหยุด เธอจะหมดสนุกทันที”

“ได้สิ...ผมไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนผิดหวัง”

“โชคดีค่ะ” หล่อนอวยพรพร้อมยิ้มหวานยั่วยวน นิโคไลผงกหน้ารับ รีบก้าวฉับๆ ขึ้นบันไดไปชั้นบนอย่างไม่อยากอดทนรออีกแม้แต่นาทีเดียว

ชลิตาทำท่าจะเอี้ยวตัวกลับเมื่อหมดหน้าที่ป้อนเนื้อถึงปากเสือแล้วหล่อนก็ควรจะไปเสียให้พ้นๆ จากบ้านหลังนี้ ปล่อยให้ทั้งสองคนนั่นได้มีเวลาตามลำพังเพื่อที่จะได้สนุกสุดเหวี่ยงกันตลอดค่ำคืนนี้ แต่แล้วเท้าก็หยุดก้าวชะงักงันเมื่อความคิดชั่วร้ายบางอย่างแว่บผ่านเข้ามาหัว

ไหนๆ หล่อนก็ได้โอกาสที่จะเหยียบโมลิดาทั้งที ก็ควรเอาให้จมธรณีดิน ไม่ให้อีกฝ่ายต้องได้ผุดได้เกิดไปเลยมิดีหรือ? เรื่องอย่างนี้พูดลอยๆ ใครที่ไหนจะเชื่อเล่า มันต้องมีหลักฐานประจานกันให้เห็นจะจะไปเลย

ใบหน้าเจ้าเล่ห์หันซ้ายหันขวามองสำรวจตรวจตราดูว่าปลอดคน แล้วจึงล้วงโทรศัพท์สมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดที่โฆษณานักหนาว่ากล้องวิดิโอคมชัดแจ่มแจ๋วทั้งภาพและเสียง ก่อนจะย่องกลับขึ้นไปชั้นบนของวิลล่าหรูอีกครั้งอย่างเงียบเชียบ

+++++++++

 

ลิตายังไม่กลับมา แต่ตอนนี้ความสนใจของโมลิดาไม่ได้อยู่ที่คนหายไป แต่เธอกำลังสนใจวิลล่าหลังนี้ ฝ่าเท้าเปล่าเปลือยเดินไปตามแนวสระน้ำแบบอินฟินิตี้ ที่ให้ความรู้สึกเหมือนสระน้ำที่กำลังแหวกว่ายอยู่กว้างออกไปไม่มีที่สิ้นสุด

“ห้องนี้เซ็กซี่เป็นบ้า” เธอกำลังหันหลังให้สระว่ายน้ำ มองห้องนอนที่แทนที่ผนังด้วยกระจกบานใสแผ่นใหญ่จากพื้นสูงจดเพดาน จะเรียกว่าผนังเปลือยก็คงไม่ผิดนัก กลางห้องตั้งเตียงหลังใหญ่เอาไว้เดี่ยวๆ ไม่มีเครื่องเรือนหรือเฟอร์นิเจอร์อื่นใดรกหูรกตา

“ตื่นขึ้นมาคงมองเห็นทะเลเลยสินะ” เจ้าของบ้านคงรักทะเลเอามากๆ แต่สำหรับเธอคงทำใจให้หลับตาในนอนห้องที่โล่งโจ้งเปิดเผยเปลือยเปล่าแบบนี้ไม่ลงแน่ๆ

ชลิตาบอกว่าเจ้าของบ้านเป็นเกย์ เอ๊ะ!หรือจะชอบหวือหวาในเรื่องแบบนั้นด้วย...ความคิดพิลึกที่ไม่ได้นึกถึงบ่อยนักพาเธอเตลิดไปไกล ลมหายใจกระชั้นขึ้นไม่รู้ตัว

“บ้าจริง” ยกสองมือขึ้นตบแก้มเบาๆ ทำไมคืนนี้เธอถึงได้คิดอะไรที่มันเพี้ยนๆ บ่อยนัก

เจ้าของบ้านจะเป็นยังไง? ใช้ห้องนี้ทำอะไรก็เรื่องของเขา มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกันกับเธอสักหน่อย...น่าอายจริงที่เธอคิดถึงคนที่ไม่รู้จักและยังไม่เห็นหน้าด้วยเรื่องแบบนั้น

ร่างเพรียวหมุนตัวกลับ แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงสายตาปะทะกับรูปร่างสูงใหญ่ของผู้ชายที่ชัดเจนด้วยหน้าตาว่าเป็นคนต่างชาติ ในมือของเขาถือแก้วไวน์ และกำลังยิ้มเผล่ส่งสายตาหวานเยิ้มมองมาที่เธอ

“สวัสดีครับ” เขายกแก้วไวน์ในมือชูทักทาย เสียงพูดไทยได้ชัดแจ๋วช่างไม่เข้ากับดวงตาสองสีบนใบหน้าสักนิด

นี่กระมังเจ้าของบ้านที่ว่า...มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมถึงได้เงียบเชียบนักราวกับเสือร้ายที่จ้องรอตะปบเหยื่อ

“สวัสดีค่ะ” โมลิดายกแก้วน้ำส้มในมือรับคำทักทาย  ผู้ชายตรงหน้าอยู่ในชุดสีขาวเสื้อกล้ามและกางเกงขายาว ดูสบายๆ แต่ก็เนี๊ยบ และเมื่อพิจารณาเห็นว่าชุดที่ชายหนุ่มใส่แนบเนื้อเปิดเผยสัดส่วนบอกถึงความมั่นอกมั่นใจในรูปร่างฟิตเปรี๊ยะแน่นปึ๊กไปด้วยมัดกล้าม ใบหน้าเธอก็ยิ่งร้อนเข้าไปอีก และนึกอายหลายเท่าที่ความร้อนที่ว่าแล่นลิ่วลงสู่กลางกายยามที่สายตาซุกซนหยุดนิ่งอยู่ตรงบางส่วนในกายที่สายตาของกุลสตรีที่ดีไม่ควรจะไปมอง

ดวงตาซุกซนรีบเบือนหลบก้มหน้างุดหนี ไม่เคยเกิดอาการวูบวาบร้อนรุ่มปรารถนาเช่นนี้กับผู้ชายคนไหน ขนาดหลังเวทีเดินแบบ เธอได้เห็นนายแบบเกือบโป๊เปลือยอยู่บ่อยๆ เรียกว่าโมลิดาค่อนข้างมีภูมิต้านทานเรื่องเนื้อหนังมังสาของหนุ่มๆ เป็นอย่างดี แต่กับผู้ชายตรงหน้านี้กลับทำให้หัวใจเธอสั่นรัวและเต้นแรงจนผิดจังหวะ แถมยังมีความคิดพิลึกอยากเข้าไปลูบคลำแตะต้องเนื้อตัวเขาอีก

น่าขายหน้าที่สุด หวังว่าเธอคงไม่แสดงอะไรออกไปให้เขาจับพิรุธได้หรอก

“ผมดีใจที่คุณตอบตกลง”

เขาคงเอ่ยถึงเรื่องที่เธอยอมมาถ่ายโฆษณาให้เขา

“ฉันยินดีค่ะ”

เธอบอกว่าเธอยินดี...คำพูดที่ทำให้คนฟังยิ้มกว้าง ดวงตาสองสีกวาดมองเรือนร่างสวยในชุดเสื้อเกาะไหล่สีขาวอวดลำคอระหงและนวลเนื้อสีแทนที่หัวหัวไหล่กลมกลึงไล่มาเหนือทรวงอกที่อิ่มอวบขนาดพอดี แต่ชวนให้อยากจูบอยากจับต้อง กางเกงขาสั้นเปิดเผยช่วงขาเพรียวยาวให้เซ็กซี่ชวนมองดูน่ารักน่าใคร่ เมื่อกวาดตามองกลับซ้ำๆ อย่างพึงพอใจ ก็เห็นว่าผู้หญิงตรงหน้าน่ากลืนกินไปทั้งเนื้อทั้งตัว

เขาไม่ควรจู่โจมเธอหมือนพวกผู้ชายหื่นกาม แต่ควรจะเริ่มด้วยบทสนทนาทำความคุ้นเคยกันไปก่อน  ร่างสูงขยับเข้ามาหา แตะแก้วเครื่องดื่มชนกับแก้วของเธอ ก่อนจะยกขึ้นจิบ

“ผมนิโคไล ยินดีที่ได้รู้จักครับโมลิดา”

“เรียกฉันว่ารันก็ได้ค่ะ” อนุญาตให้เขาเรียกได้อย่างสนิทสนม ก็หากเขาเป็นเพื่อนกับชลิตา ก็เท่ากับว่าเป็นเพื่อนกับเธอได้ด้วย

“คุณชอบที่นี่ไหม?”

“ค่ะ ที่นี่สวยและโรแมนติกมากๆ” ดวงตาคนพูดเป็นประกาย ดวงตาเนื้อทรายที่สวยอยู่แล้วยิ่งชวนมองขึ้นไปอีก

นิโคไลชวนเธอคุย แม้คำถามจะเป็นคำถามพื้นๆ ทั่วไป แต่ทุกครั้งเมื่อดวงตาที่มองดูบางครั้งเป็นสีฟ้า และบางครั้งก็เป็นสีเขียวกรายมามองเธอครั้งใด ก็ให้ความรู้สึกร้อนวูบวาบ ราวกับเรือนร่างนั่นคือสนามแม่เหล็กขนาดยักษ์กำลังดึงดูดเธออย่างร้อนแรง โมลิดาจึงขยับออกห่าง เว้นช่องว่างระหว่างเธอกับเขาอีกนิด พร้อมกับยกแก้วน้ำส้มจิบเรื่อยๆ นึกสงสัยว่าชลิตาหายไปนานเกินไปแล้ว

“รับเครื่องดื่มอีกไหมครับ?” ถามอย่างมีน้ำใจเมื่อเห็นหญิงสาวจิบน้ำส้มอยู่หลายครั้ง คล้ายประหม่า

ลำคอที่แห้งผากลามมาถึงที่ริมฝีปาก ทำให้เธอจิบน้ำส้มจนหมดแก้วไม่รู้ตัว

“มะ...ไม่ดีกว่าค่ะ” ปฏิเสธไป แต่มือหนาของเขาก็ยื่นมารับแก้วไปจากเธอเอาไปวางไว้ที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก

ลมทะเลพัดมาวูบใหญ่ ระคายผิวกายให้วูบวาบพิกล โมลิดายกมือมากอดตัวเองไว้หลวมๆ ลูบผิวเปลือยที่ต้นแขนและหัวไหล่ รู้สึกตัวเองหายใจถี่ ราวกับต้องการออกซิเจนไปเลี้ยงสมองให้มาก

“หนาวหรือครับ?” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบถามที่ข้างหู หญิงสาวหันขวับไปมองอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคร้ามคมลดลงมา ปลายจมูกโด่งเป็นสันงามเฉี่ยวแก้มวูบ เท้ารีบก้าวถอยหลังเร็วๆ ด้วยความตกใจ

ตู้ม!

เสียงวัตถุขนาดใหญ่หล่นลงไปในน้ำ...พร้อมกับความรู้สึกเปียกชุ่มโชกไปทั้งเนื้อทั้งตัว เป็นเธอนั่นเองที่ตกลงไปในสระน้ำ

“รัน” เธอได้ยินเขาร้องอย่างตกใจ เมื่อตั้งสติได้ เธอจึงรีบวักมือพยุงกายอยู่ในน้ำ

“เป็นยังไงบ้าง?”

ก็เปียกนะสิ...ไม่น่าถาม

“จับมือผมไว้” ร่างสูงทรุดตัวนั่งยองๆ ที่ข้างขอบสระยื่นมือมาให้อย่างมีน้ำใจ จะเรียกว่ามีน้ำใจก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เพราะเขาเป็นต้นเหตุให้เธอตกใจจนเดินถอยหลังตกน้ำป๋อมแป๋มอยู่ตอนนี้

โชคดีที่ก้นสระตรงนี้ไม่ลึกเกินไป ในความสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสี่เซ็นติเมตรของเธอ ผิวน้ำเรี่ยๆ อยู่ใต้ทรวงอก โมลิดาลูบหยดน้ำออกจากใบหน้า ความรู้สึกร้อนวูบเปลี่ยนเป็นหนาวเย็น และเมื่อก้มลงมองดูตัวเองก็รู้ถึงสาเหตุ เพราะเสื้อที่เคยเกาะอยู่ที่หัวไหล่ถูกแรงน้ำถ่วงดึงรั้งลงไปเกาะอยู่ที่เอวแทน ที่เหลือเกาะอยู่บนเนื้อกายส่วนบนคือชั้นในลูกไม้สีขาวแบบไร้สาย

“ว้าย” ร้องอย่างตกใจ พร้อมกับยกมือขึ้นปิดบังทรวงอกที่โชว์ร่องและเนินเนื้ออวบอิ่ม

ในสถานการณ์น่าอับอายขายขี้หน้า หูกลับแว่วได้ยินเสียงหัวเราะอย่างขบขัน และเมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาสองสีก็กำลังมองเธอเป็นประกายวิบวับแพรวพราว โมลิดาอายจนหน้าแทบไหม้ แม้จะรู้ว่าเขาเป็นเกย์ แต่ก็อดจะรู้สึกไม่ได้ เพราะมองปราดด้วยสายตาเขาก็คือผู้ชายดีๆ นี่เอง แถมยังหล่อเหลาจนน่าเสียดายหากจะสูญเสียประชากรชายแท้ไปอีกหนึ่งคน

“มาสิ...ส่งมือมา” คนหน้าทนยังมีหน้าว่าจะเสนอความช่วยเหลือ เขาก็เห็นว่าเธอโป๊ และเวลาผู้หญิงโป๊อย่างนี้ เขาควรจะหันหน้าหนีไปทางอื่น หรือเพราะคิดว่าเธอกับเขาเป็นผู้หญิงเหมือนกัน และในเมื่อเขาไม่ยอมหัน เธอก็หมุนตัวหนีสายตาวาววามนั่นแทนเสีย

นางแบบสาวก้มหน้าก้มตาสาละวนอยู่กับการดึงตัวเสื้อที่เปียกชุ่มน้ำให้ขึ้นมาปิดบังเนื้อกายเอาไว้ แรงถ่วงจากน้ำหนักของน้ำทำให้ตัวเสื้อคอยแต่จะหลุดลุ่ยลงอยู่เรื่อยๆ

โดยไม่รู้ว่าท่าทางเหมือนสาวน้อยขี้อายยามเปิดเผยเนื้อตัวนิดๆ หน่อยๆ ให้ผู้ชายเห็น ทำให้เขานึกเอ็นดู แม้จะรู้ว่าเป็นแค่การแสดงละครของอีกฝ่าย เพราะคืนนี้ทั้งเธอและเขา จะเห็นอะไรๆ กันมากกว่านี้ เธอจะเปล่าเปลือยหมดจดล่อนจ้อนต่อสายตาเขาโดยไม่มีอะไรมาปกปิด แล้วยังมีอะไรให้ต้องอายอีก

“ขึ้นมาเร็วสิรัน” เขาเร่งเร้า แต่หญิงสาวไม่ได้ตอบสนองต่อคำพูดนั่นสักนิด แค่จะหันหน้ากลับมาเธอก็ยังไม่ทำเลย เมื่อดูเหมือนว่านางแบบสาวจะไม่ยอมขึ้นจากน้ำจริงๆ ไม่เป็นไร เช่นนั้นแล้ว เขาจะเป็นฝ่ายลงไปหาเธอเองก็ได้

โมลิดากำลังเหลียวซ้ายแลขขวามองหาบันไดสระ มันอยู่ห่างออกไปราวห้าเมตร แต่ก่อนที่เธอจะติดสินใจใช้ทางนั้นเพื่อขึ้นจากน้ำ แทนการช่วยเหลือจากเกย์หน้าหล่อที่ทำตัวชีกอ เสียงเหมือนของชิ้นใหญ่ๆ ตกลงลงมาในน้ำ และก็ไม่ได้มาเพียงแค่เสียงเสียด้วย เมื่อมวลน้ำมหาศาลสาดโครมจนเธอเปียกมะล่อกมะแล่กหัวหูลู่ลีบไปหมด พร้อมกับระลอกคลื่นของผิวน้ำในสระที่กระเพื่อมแรง

สองมือลูบเอาหยดน้ำออกจากใบหน้า กำลังจะค้อนตาเขียว แต่กลับถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว

“ว้าย” ร้องเสียงหลง เมื่อร่างถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขนแข็งแรงและเมื่อลืมตาขึ้นมองชัดๆ เห็นใบหน้าคร้ามเข้มที่เปียกโชกก็อยู่ตรงหน้าห่างไปไม่ถึงคืบ พร้อมเสียงหัวเราะร่วนสนุกสนาน

“คุณจะทำอะไร?” แหวแว้ดถามด้วยความตกใจ มือบางทานแผ่นอกที่มีเพียงผ้าเนื้อบางแถมยังเปียกน้ำกั้นระหว่างเลือดเนื้อชีวิตของเขากับตัวเธอ

“กอดไง” คิ้วเข้มเลิกสูง มองใบหน้าสวยที่พราวไปด้วยหยดน้ำ ดวงตางามขับแววขุ่นมองมาอย่างแสนงอน

“แล้วจะกอดฉันทำไม ปล่อยนะ” ไม่เพียงแค่สั่ง เมื่อร่างในวงแขนยังดิ้นรนขัดขืนอีกด้วย

ท่าทางที่หญิงสาวแสดงออกทำให้นิโคไลยิ่งนึกสนุกเข้าไปอีก

“ไม่กอดเฉยๆ หรอกนะ เพราะผมจะจูบด้วย” ไม่ว่าเปล่าริมฝีปากหยักสวยได้รูปไล่ระดมจูบลงบนแก้มนวลและทั่วใบหน้าที่เบี่ยงหนีด้วยความตกใจ

“เล่นบ้าๆ อะไรนี่? ปล่อยฉันนะ...ปล่อย”  เสียงหวานแหวเข้าใส่ทั้งตกใจทั้งเสียขวัญ ที่จู่ๆ เจ้าของบ้านที่เพิ่งเจอหน้ากันไม่ถึงสิบนาทีก็กลายร่างเป็นผู้ชายหื่นขึ้นมา

เขาไม่มีสิทธิ์จะมาจูบเธอด้วยประการทั้งปวง...เมื่อเขาเป็นเกย์...และพอคิดว่าปากร้อนๆ ที่พรมจูบหยอกล้อเธอ จะเคยไปจูบใครมาบ้าง ก็ให้นึกรังเกียจขยะแขยง ทั้งผลักทั้งดัน แต่ก็ไม่เป็นผล อ้อมแขนแข็งแรงกอดรัดเธอแน่นขึ้น จนเนื้อตัวด้านหน้าบดเบียดกับร่างกายแข็งขขึง ไม่ว่าจะเป็นอกนุ่มทั้งสองข้าง หรือส่วนล่างที่ไม่เคยใกล้ชิดสนิทแน่นกับเพศตรงข้ามคนไหนถึงขนาดนี้มาก่อน

กำปั้นเล็กทุบรัวลงบนแผ่นอกและหัวไหล่ ดิ้นรนจะหนีออกไปให้พ้นจากการห้อมล้อมด้วยเนื้อหนังมังสาของชายหนุ่ม ผิวกายร้อนๆ ที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อที่ร้อนรุ่มเดือดพล่าน

“อย่าเล่นบ้าๆ นะ” เงยหน้าขึ้นจ้องกร้าว ทำท่าจะอ้าปากด่า แต่กลับถูกเรียวปากที่ฉกลงมาหารวดเร็วเข้าครอบครอง โดยไม่สนเสียงอู้อี้หรือการขัดขืน นิโคไลใช้ปากขบดึงเน้นๆ ที่กลีบปากเธอ ซึ่งเผยอพรวดด้วยความตกใจ แล้วเขาก็อาศัยช่วงชุลมุนแทรกสอดเรียวลิ้นเข้าไปซุกไซ้ในโพรงปาก เกี่ยวพันดูดดึงลิ้นของเธอเอาไว้

“หึ...ฮื้อ...ไห้...” เสียงอู้อี้ฟังไม่เป็นคำพร้อมกับกำปั้นเล็กๆ ทุบลงบนหัวไหล่ของเขาเพื่อห้ามปรามหยุดยั้งการกระทำอันหยาบหยามแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ แรงดึงดันเปลี่ยนเป็นระทดระทวยราวกับริมฝีปากร้ายๆ ของเกย์หน้าหล่อกำลังดูดพลังทั้งหมดทั้งมวลที่มีไปจากเธอ พร้อมกับความปรารถนาเร้นลึกในกายที่ถูกปลุกปั่นให้พุ่งโผนโจนทะยานขึ้นมารวดเร็ว

หญิงสาวนึกอยากจะกรีดร้องออกมาอย่างขัดเคืองใจ แต่มือใหญ่ข้างหนึ่งกลับดันท้ายทอยเธอขึ้นให้รับจุมพิตร้อนแรงของเขาได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น แม้ใจจะต่อต้าน แต่ร่างกายกลับยวบอ่อนไร้เรี่ยวแรงขัดขืนใดๆ ความรู้สึกข้างในกำลังพันเขม็งเกลียว ร่างเพรียวดิ้นเร่าๆ แทนที่จะขยับหนีกลับแอ่นเข้าหาเขาราวเต็มอกเต็มใจ มือที่ผลักไสทุบตีเปลี่ยนเป็นดึงทึ้งขยำขยี้ด้วยความรู้สึกอยากจะทำเช่นนั้น

ปากลิ้นฟันพัวพันอยู่กับจูบของเขา ตอบโต้กลับไปร้อนแรงจนแทบไหม้ และแทนที่จะเกรงกลัวกับความร้อนของเปลวไฟสวาทที่กำลังกระพือโหมอยู่ในร่าง กลับตอบสนองเขากลับไปอย่างเรียกร้องต้องการ

เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเธอ มันถึงได้ทรยศผู้เป็นเจ้าของถึงเพียงนี้

สัมผัสร้อนหยาบกร้านจากฝ่ามือเลื่อนลงไปไล้ลูบที่ต้นขา ก่อนจะซอกซอนเข้ามาใต้กางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว ขยุ้มขยำแก้มก้นเต็มแรงอย่างมันเขี้ยวสร้างความรู้สึกสยิวอย่างรุนแรง

“อ่า...” เสียงครางนั่นฟังคล้ายๆ เสียงเธอ

เป็นไปไม่ได้ เธอไม่ได้เต็มใจสักนิด โมลิดาคนที่ไว้ตัวมาตลอด จะปล่อยให้ผู้ชายแปลกหน้าที่รู้จักกันไม่ถึงชั่วโมงกอดจูบลูบคลำได้โดยง่ายไม่มีทางแน่ๆ แต่เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปกับการชักจูงของผู้ชายคนนี้ถึงเพียงนั้น

ใบหน้าคร้ามผละห่างเพียงนิดเดียว ดวงตาสีฟ้าอมเขียวของเขาฉายแววร้อนแรงจนน่าขนลุก ก่อนที่ริมฝีปากร้ายๆ นั่นจะพรมจูบลงมาอย่างบ้าคลั่ง

จูบที่เธอเงยหน้าตอบสนองเหมือนหิวกระหายริมฝีปากของเขาเช่นกัน แต่นิโคไลไม่หยุดแค่นั้น เมื่อปัดป่ายปลายจมูกและแรงดูดเบาๆ ไปตามสันกราม กรอบใบหน้า ปลายคาง ไล่เรื่อยลงมาที่ซอกคอ

“อ่า...” มือเรียวที่ผลักไส เปลี่ยนเป็นไขว่คว้าทั้งที่ยังสับสนในตัวเอง กดบ่าหนานั่นเข้าชิดเบียดบดที่ทรวงอก เรียวลิ้นสากกวาดกว้านบนผิวเนื้อเหนือทรวงอก เธอกลับกดศีรษะของเขาลงแนบแน่น เหมือนอยากให้มันจมหายไปในนั้น

จากที่เคยผลักไส กลายเป็นเรียกร้องเสียจนเขาหายใจหายคอแทบไม่ทัน แต่นิโคไลก็ยินดีตอบสนองหญิงสาวด้วยความเต็มใจยิ่ง เสียงเธอร้องครางอย่างขัดใจ พร้อมแรงกอดรัดเอาไว้แน่น ทำให้เขาอดที่จะหลุดเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้ ในที่สุดเธอก็เปิดเผยความต้องการในตัวเขาออกมาเช่นกัน

น้ำเสียงแหบห้าวหัวเราะในลำคอดังอยู่ไม่ไกล...จากใครกัน? เขาไม่น่าจะว่างขนาดนั้น ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมและสุ่มเสี่ยงต่อการมีสัมพันธ์สวาทของชายหญิง เธอควรจะหยุดเขา ขัดขืน ห้ามปราม...แต่ไม่

กลับได้ยินเพียงเสียงหวานที่กระเส่ากระสันด้วยความพึงพอใจ ระลอกแล้วระลอกเล่า

เสื้อเกาะไหล่ ทั้งชั้นในแบบไร้สาย หลุดออกไปจากเนื้อตัวเมื่อไหร่ไม่ทันรู้ เมื่อรู้อีกที ทรวงอกอวบอิ่มทั้งสองข้าง ก็ถูกเขาโอบประคองขยำเค้นในอุ้งมือ ให้เธอยิ่งครางลั่นสนั่นสระน้ำ แล้วโพรงปากร้อนๆ จะเข้าครอบครองจุดอ่อนไหวบนยอดทรวงเอาไว้ ทันทีที่ริมฝีปากร้อนๆ ขบเม้มดูดดึง โมลิดาก็สะท้านเยือกไปทั้งกาย แอ่นร่างผวาเข้าหารสสัมผัสนั้น โอบรัดรอบลำคอหนาเอาไว้จนแน่นแสนแน่น เหมือนหวงแหนสิ่งที่เขากระทำอยู่ ทั้งที่ฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างกำลังเค้นคลึงอยู่ที่บั้นท้ายเกาะกุมไว้แล้วดึงร่างเธอให้ไปเบียดบดจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน

ให้ตายสิ...นี่เขากำลังจะฆ่าเธอใช่ไหม...โมลิดารู้สึกว่าไฟกำลังลุกท่วมไปทั้งตัว ทั้งๆ ที่เธอกำลังแช่อยู่ในน้ำ

ป่านนี้หน้าที่ร้อนเห่อของเธอคงแดงเถือกไปหมดแล้ว กลีบปากอิ่มขบแน่นปิดกั้นสียงร้องที่น่าอาย แต่ทุกการเคลื่อนไหวของริมฝีปากนั้นบนทรวงอกกำลังท้าทายสติสัมปชัญญะสุดท้ายและเธอก็พ่ายแพ้ราบคาบเมื่อริมฝีปากร้ายๆ ของผู้ชายแปลกหน้าเรียกเสียงครวญครางจากเธอได้เสียทุกครั้งไป

ฝ่ามือหนาลูบโลมขึ้นมาตามแนวสีข้างผิวเนียนนุ่มฉ่ำน้ำชวนให้เขาสัมผัสไปทุกอณู ยิ่งลูบไล้ ก็ยิ่งหลงใหล ยิ่งลูบไล้ ก็ยิ่งอยากซอกซอนเข้าไปให้มันลึกกว่านี้

ร่างสวยสั่นรัวราวจับไข้ ควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ เธอโหยหิวผู้ชายอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน จากที่เคยปล่อยให้เขาทำอะไรๆ กับเธอตามอำเภอใจ โมลิดากลับเป็นฝ่ายเรียกร้องต้องการและกระทำตอบโต้

เมื่อริมฝีปากของเขาเลื่อนขึ้นมาจูบอีกครั้ง เรียวปากของเธอบดบี้ขยี้ราวกับคนตายอดตายอยากและอาหารอันโอชะของเธอก็คือผู้ชายตรงหน้าที่จะถูกกินให้หายหิว

นี่ไม่ใช่เธอ...ไม่ใช่ตัวเธอ...เกิดอะไรขึ้นสักอย่าง...อะไรที่กำลังจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปจนตลอดกาล

นานแค่ไหนไม่รู้ ที่เธอและเขากอดจูบลูบไล้สัมผัสกันและกันอยู่ในสระน้ำ มือซนซอกซอนเข้าไปใต้ขอบเกงเกงขาสั้น และไม่หยุดแค่นั้น เมื่อมันสอดลึกเข้าไปอีก

“อ๊ะ...อื้ม...” เสียงเธอครวญสะท้าน เมื่อปลายนิ้วปัดป้ายลง ณ จุดอ่อนไหวของกายสาว และดูเหมือนเขาจะเป็นนักทรมานชั้นเยี่ยมเมื่อค้นพบจุดอ่อนของเธอเข้า

นิโคไลยิ้มให้กับดวงตาที่ฉ่ำหวาน ก่อนจะขยับไหวปลายนิ้วด้วยจังหวะที่เร่งเร้าขึ้น ไม่สนใจเสียงครวญครางลั่นและมือสองข้างที่ป่ายเปะกรีดกริ้วบนผิวกาย ก่อนจะขยุ้มแน่นที่แผ่นอก กรีดร้องลั่นหงายศีรษะไปข้างหลัง ก่อนจะผงกกลับมาทรุดฮวบทิ้งร่างอิงแอบแนบซบอยู่กับแผ่นอกกว้างของเขาอย่างหมอบราบคาบแก้ว

ชายหนุ่มยิ้มอย่างสมใจ พยุงร่างไร้แรงนั่นโอบอุ้มขึ้นมาจากสระน้ำ และเมื่อสองเท้าพ้นจากผิวน้ำเย็นชืด ก็กระเตงร่างเกือบเปลือยเปล่าที่ชุ่มโชกพอกัน ไปหาที่ทางเหมาะๆ สำหรับบทพิศวาสในค่ำคืนอันแสนยาวนานที่กำลังเริ่มต้นขึ้น

+++++++++

 

พ้นร่างสองหนุ่มสาวที่พากันลับกายหายเข้าไปในห้อง ชลิตาใจเต้นตึ่กระทึกจนมือสั่นเทา เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หล่อนจะได้เห็นชายหญิงระเริงรักกันจะแจ้งต่อหน้าต่อตา

ริมฝีปากที่เผยอค้างนานพลอยแห้งผากไปหมด อกสั่นขวัญระทึก นึกอิจฉาโมลิดาขึ้นมาครามครัน เพราะไม่เคยเลยสักครั้งที่เตชินจะเอาอกเอาใจหล่อนเช่นนี้...เขาเห็นแก่ตัวแม้กระทั่งเรื่องบนเตียง

หล่อนคงจะยืนนิ่งเหมือนโดนสต๊าฟอีกนาน หากหูไม่แว่วได้ยินเสียครวญครางอีกระลอก ในเวลานี้ หล่อนไม่ควรจะอยู่ที่นี่ต่อไปเพราะหากใครมาเห็นเข้าคงไม่ดีแน่

ดวงตามุ่งร้ายมองไปทางห้องที่หญิงชายทั้งคู่หายเข้าไปด้วยกัน...สวรรค์รอบใหม่คงมาเยือนโมลิดาอีกครั้ง ท่าทางของนิโคไลดูเป็นนักรักที่ช่ำชองเกมพิศวาสอยู่ไม่น้อยทีเดียว

“หึๆ นังรัน ชอบทำตัวเด่นดังดีนัก คราวนี้แกได้ดังเป็นผีพุ่งไต้ห้ามไม่หยุดฉุดไม่อยู่เป็นแน่”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"เธอ....คือซุปเปอร์โมเดลสาวที่มีชีวิตสุดแสนจะเพอเฟ็ค แต่เวลาเพียงชั่วข้ามคืนกับผู้ชายแปลกหน้า กลับเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล"

รัชริล


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha