ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : บทที่ 5 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


 


บทที่ 5 ตรวนตรา

30 นาทีผ่านไป


เซ็น!”

เขาพูดหลังจากวางกระดาษสีขาวลงตรงหน้าของเธอ


แก้วกัลยากัดริมฝีปากตัวเองจนเลือดซิบ เธอมองใบหน้าของชายวัยกลางคนที่ส่งยิ้มใจดีมาให้แล้วแทบจะร้องไห้ออกมา หญิงสาวแทบไม่เชื่อว่าเขาจะจัดการพาเจ้าหน้าที่อำเภอที่ทำหน้าที่จดทะเบียนสมรสมาที่นี่ได้ในเวลาไม่ถึงสามสิบนาที และตอนนี้เขาก็นั่งอยู่ตรงหน้าเธอพร้อมยื่นกระดาษสีขาวที่เธอจำได้ว่ามันคือทะเบียนสมรส มาให้เธอพร้อมรอยยิ้ม


เซ็นสิ แค่เธอจรดปลายปากกาลงบนกระดาษแผ่นนั้น เงินห้าแสนบาทจะถูกโอนเข้าบัญชีของผู้ชายคนนั้นทันที

น้ำเสียงราบเรียบที่เอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่ยินดียินร้ายกับคำพูดที่แสนจะร้ายกาจของตนทำให้หญิงสาวที่นั่งข้างๆ ต้องกำมือเข้าหากันแน่น กัดริมฝีปากตัวเองอย่างเจ็บใจ เงินหนึ่งแสนสำหรับเขาแล้วมันช่างน้อยนิดแต่สำหรับผู้หญิงธรรมดาทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนอย่างเธอแล้วมันช่างมากมายมหาศาลจนสามารถเปลี่ยนชีวิตของเธอได้เลย


เร็วๆ เข้าสิ ฉันไม่มีเวลามานั่งรอให้เธอพิรี้พิไรอยู่นะ เวลาของฉันเป็นเงินเป็นทอง

ชายหนุ่มยังคงเร่งรัดให้เธอเซ็นชื่อลงไปในแผ่นกระดาษตรงหน้า หญิงสาวหยิบปากกาขึ้นมาด้วยความลังเล เธอกำลังทำถูกแล้วใช่ไหม เธอทำแบบนี้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นใช่ไหม สมองกับหัวใจกำลังทำงานหนัก ถ้าเธอไม่ทำล่ะเขาจะฆ่าเธอไหม แล้วถ้าเธอทำชีวิตเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป หญิงสาวพยายามทบทวนสิ่งที่ตัวคิดมาแล้วทั้งคืนด้วยความสับสน ความคิดมากมายตีกันไปมาในสมองของเธอ หัวใจเจ็บหนึบเมื่อปลายปากกาจรดลงบนแผ่นกระดาษตรงหน้า


เธอกลัวเหลือเกินว่ากระดาษแผ่นนี้อาจจะเปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล


ฉันรอเธอเกิน นาทีแล้วนะแก้วกัลยา

เสียงที่เข้มขึ้นของคนที่นั่งข้างๆ ทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเขาอีกครั้ง ผู้ชายที่นั่งไขว่ห้างมองเธอด้วยสายตาเย็นชาคนนี้มีใบหน้าที่แสนจะหล่อเหลาแต่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกว่าเขาแสนจะขี้เหล่ไม่ว่าเธอพยายามจะมองยังไงเขาก็ยังคงขี้เหล่เสมอ นั่นอาจเพราะสิ่งที่เขาทำกับเธอมันทำให้เธอไม่สามารถมองคนๆนี้เป็นเทพบุตรได้


ฉะ ฉัน

หญิงสาวเอ่ยเสียงตะกุกตะกักเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกกดดันจากสายตาเย็นชาคู่นั้น ปลายปากกายังคงอยู่ที่เดิมไม่ได้เขียนอะไรในสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการ


ฉันไม่ชอบการอคอยแม้เพียงวินาที

น้ำเสียงของเขาเริ่มเข้มขึ้นอีกและสายตาของเขาก็เริมคุกรุ่นขึ้นเช่นกัน เธอหลับตาลงอย่างปวดใจ หัวใจของเธอกำลังตีรวนกับสมอง แม้จะคิดมาแล้วทั้งคืนแต่พอต้องทำจริงๆ เธอก็คิดว่าเธอทำไม่ได้ เธอทำแบบนี้กับผู้ชายคนอื่นไม่ได้


ฉันใกล้จะหมดความอดทนกับเธอแล้วนะแก้วกัลยา รีบเซ็นซะ!”

เสียงกึ่งตะคอกที่ได้ยินทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว เธอดึงมือกลับมาก่อนจะบีบเข้าหากันแน่น ปฏิกิริยาเหมือนลูกแมวขี้กลัวของเธอทำให้คนข้างๆ ถอนหายใจด้วยความรำคาญ


แก้วกัลยา!”

ชายหนุ่มตะเบ่งเสียงกร้าวก่อนจะคว้าข้อมือเล็กที่ในมือมีปากกาสุดแรงจนร่างบอบบางถลาเข้าหาตัวเขา


เซ็นชื่อของเธอลงไปซะ!”

หญิงสาวตัวสั่น น้ำตาคลอหน่วย จังหวะการหายใจเริ่มติดขัด เธอกำลังรู้สึกหวาดกลัว เขาไม่เคยแสดงความรู้สึกด้านนี้ออกมา แม้จะเคยพบเจอเขามาแล้วหนึ่งครั้งแต่เธอก็ไม่เคยได้เห็นอารมณ์อะไรจากเขาเลย นอกจากสายตาเย็นชา กิริยานิ่งเฉย การได้เห็นอารมณ์โกรธของเขาทำให้เธอยิ่งตกใจ


ฉะ ฉัน มะ ไม่เซ็นแล้ว


หึ ถ้าเธออยากให้พ่อเธอถูกพวกเจ้าหนี้ตามยิงทิ้งเหมือนสุนัขข้างถนน แฟนของเธอหนี้ท่วมหัวเพราะต้องหาเงินมาใช้หนี้ให้พ่อเธอแถมเรือนหอของเธอกับมันก็ละลายหายไปกับหนี้พวกนั้น เธอก็กลับบ้านไปซะ!”


ประโยคที่แสนแทงใจดำของเขาทำให้กัลยาเม้มปากแน่น ทุกอย่างที่เขาพูดมามันถูกต้องทั้งหมด เขาทำให้เธอจนมุมอีกครั้งด้วยคำพูดแสนร้ายกาจแต่น้ำเสียงเรียบเฉยราวกับไร้ซึ่งความเมตตา นั่นทำให้เธอไม่มีข้อโต้แย้ง หญิงสาวก้มหน้าสะอื้นไห้เบาๆ หัวใจบีบรัดกันแน่น เธอไม่มีทางเลือก ถ้าเธอไม่ทำทุกคนที่อยู่รอบกายของเธอจะเดือดร้อน


เซ็นซะ!”

ชายหนุ่มปล่อยข้อมือเล็กที่เขาบีบจนแดงออกก่อนจะเอนหลังพิงพนังโซฟาแรงๆด้วยความรู้สึกไม่พอใจ เธอกำลังทำให้เขาโกรธ แค่เซ็นชื่อลงไปมันจะตายหรือไง เขาไม่ผู้ชายขี้เหล่หรือโปรไฟล์แย่ แต่ผู้หญิงตัวเล็กข้างๆ ทำเหมือนเขาไม่มีค่าแถมคิดหนักมากมายราวกับว่าเขาเป็นพวกเศษเดน นั่นทำให้เขาโกรธจนระเบิดอารมณ์ใส่เธอ


แต่ถ้าเธออยากให้คนรอบข้างลำบาก เธอก็ไม่ต้องเซ็น!”

แก้วกัลยาช่างใจอยู่นาน ก่อนที่หญิงสาวจะตัดสินใจจรดปลายปากกาลงบนกระดาษตรงหน้าอีกครั้ง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกกำลังใจแล้วตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไป

แก้วกัลยา จงพิชิตชัย

 


เรียบร้อยแล้วครับเสียงทุ้มที่เอ่ยพร้อมกับที่ชายวัยกลางคนสวมชุดสีกากียื่นกระดาษแผ่นสองให้เธอและผู้ชายข้างๆ


ขอแสดงความยินดีด้วยครับคุณทั้งสองคนเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้วนะครับ

 


ขอแสดงความยินดีด้วยครับคุณทั้งสองคนเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้วนะครับ


หลังจากพูดประโยคนี้จบเจ้าหน้าที่คนนั้นก็เดินออกไปพร้อมลูกน้องทั้งสองคนของเขา ภายในห้องตอนนี้จึงเหลือแค่เธอและเขา คิมคยองซู ผู้ชายที่เพิ่งจะเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ แก้วกัลยามองแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินไปที่ระเบียงด้วยความรู้สึกหลากหลาย มีคำถามมากมายเกิดขึ้นมาในหัวของเธออีกครั้ง


เขาเป็นใครกันแน่ เขาทำแบบนี้ทำไม เขาต้องการอะไร และทำไมต้องเป็นเธอ?


เรื่องหนี้ของพ่อเธอ เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันให้ลูกน้องไปจัดการแล้ว ส่วนเรื่องเงินค่าบ้านของแฟนเธอฉันจะให้ลูกน้องจัดการให้หลังจากฉันบินกลับเกาหลีไปแล้ว

เขาพูดทั้งที่ยังหันหลังให้เธอ แก้วกัลยาไม่ได้ตอบอะไร หญิงสาวบีบมือแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด เขารู้ว่าเงินมัดจำบ้านที่เธอขอคือเงินค่าบ้านที่เป็นเรือนหอของเธอและแฟนหนุ่ม


อ่อ ฉันจะจ่ายค่าบ้านให้แฟนเธอทั้งหมดก็แล้วกัน ถือซะว่าเป็นโบนัสล่วงหน้า

เขาหันมาบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งเฉย ดวงตาคู่คมที่แสนเย็นชา และริมฝีปากหยักที่ขยับพูดไปมาอย่างไม่ยี่หร่าของเขา แก้วกัลยากำลังจดจำสิ่งที่ผู้ชายคนนี้เป็น เขาดูเหมือนพวกคนไร้หัวใจ และเธอมั่นใจว่าเขาต้องเป็นแบบนั้น


เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง บอร์ดี้การ์ดและเลขาทั้งสองคนของเขาเดินกลับเข้ามาแล้วโค้งให้เธอเล็กน้อยก่อนจะหันไปโค้งให้เจ้านายของตัวเองเช่นกัน แก้วกัลยาหันไปมองพวกเขาเพียงแว๊บเดียว หญิงสาวรู้สึกอึดอัดแม้แค่วินาทีเดียวที่ต้องอยู่ที่นี่ ต้องสนทนากับคนพวกนี้โดยเฉพาะผู้ชายตรงหน้าที่ยืนจ้องเธอตาแทบหลุด เธอแทบจะขาดอากาศใจตาย พวกเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก


แกสองคนเดินมานี่สิ

คยองซูเอ่ยเรียกลูกน้องทั้งสองคนให้เดินเข้ามาใกล้ ชายหนุ่มตั้งใจจะแนะนำลูกน้องทั้งสองคนของเขาให้เธอได้รู้จักเพราะถ้าเธอต้องมาเป็น ภรรยาจ้าง ของเขาจริงๆ เธอก็ต้องพบเจอลูกน้องทั้งสองคนของเขา และเขาได้ตัดสินใจจะทิ้งลูกน้องคนสนิทไว้กับเธอหนึ่งคนเพื่อคอย เฝ้า แม่กวางน้อยเอาไว้ไม่ให้เธอหนีหายไปไหนได้


นี่ซึงโฮ

คยองซูชี้ไปที่ผู้ชายร่างสูงมากกว่าเขาเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลา จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนารูปหัวใจ ใบหน้านิ่งเฉยติดไปทางเข้มเพราะไร้รอยยิ้มคือ ลีซึงโฮ ลูกน้องมือขวา เลขาคนสนิทพ่วงตำแหน่งบอร์ดี้การ์ดฝีมือดีอดีต FBI เกาหลีที่ผันตัวมาเป็นเลขาและบอร์ดี้การ์ดให้เขา ซึงโฮเป็นคนรอบคอบ มีความรับผิดชอบสูงและทำงานที่เขาสั่งได้ดี เขาจึงยกให้ผู้ชายคนนี้เป็นลูกน้องฝีมือดีที่สุด


เมื่อเจ้านายให้เกียรติแนะนำเขากับภรรยา(จ้าง)หมาดๆ อย่างเป็นทางการซึงโฮจึงส่งยิ้มใจดีให้เธอพร้อมโค้งให้นายหญิง(จำเป็น)หมาดๆ เล็กน้อยเพื่อทำความเคารพ แก้วกัลยายิ้มตอบแล้วพยักหน้าน้อยๆ เพื่อแสดงว่าเธอรับไมตรีของเขา


ส่วนนั่น จีซู และจีซูจะทำหน้าที่ดูแลเธอในตอนที่ฉันกลับเกาหลีคยองซูแนะนำลูกน้องคนสนิทอีกคน ชเวจีซู ชายหนุ่มรูปร่างสมส่วน ใบหน้าหล่อใสรับกับจมูกโด่งและริมฝีปากหยักสีชมพู ใบหน้าของบอร์ดี้การ์ดหนุ่มคือแบบฉบับของไอดอลเกาหลีที่เธอเคยเห็นเขาหล่อแต่ดูไม่ร้ายเหมือนผู้ชายอีกสองคน


คะ ครับ?

คำพูดของเจ้านายทำให้รอยยิ้มบนหน้าของลูกน้องเลือนหายไป จีซูเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดออกมา 

และจีซูจะทำหน้าที่ดูแลเธอในตอนที่ฉันกลับเกาหลี 

นั่นแปลว่าเขาต้องอยู่ที่เมืองไทยต่อไปอีก!

ได้ยินแล้วนิ ฉันจะให้แกอยู่ดูแลแก้วกัลยาที่เมืองไทยในช่วงที่ฉันต้องกลับเกาหลี ไม่ต้องตกใจขนาดนั้นฉันไม่ได้ทิ้งแกไว้ที่นี่ฉันจะกลับไปแค่วันสองวัน

คยองซูอธิบายเพิ่มเติมเพื่อให้ลูกน้องที่ทำท่าตกใจจนตาจะหลุดจากเบ้าได้เข้าใจอะไรมากขึ้น


เขาตั้งใจไว้ว่าจะกลับไปเคลียร์งานด่วนแล้วจะรีบบินกลับมารับเธอทันทีแต่เขาไม่คิดจะทิ้งเธอไว้คนเดียวโดยไม่มีคนของเขาอยู่ใกล้ๆ เพราะเขาไม่ไว้ใจใคร และที่สำคัญเขากลัวกวางน้อยตัวนี้หายไปอีกครั้ง


อะ เอ่อ คะ ครับผม

จีซูขานรับอย่างจำใจ เมื่อคำสั่งคือคำสั่งเขาไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มลอบถอนหายใจอยู่คนเดียว เจ้านายของเขาเดาใจยากแสนยาก


ส่วนเธอกลับไปเก็บของแล้วบอกลาพ่อแล้วก็แฟนของเธอได้เลย ถ้าฉันกลับมาต้องเห็นเธอรออยู่ที่นี่ และเราจะบินกลับเกาหลีพร้อมกันอีกทีในเย็นวันนั้น จีซูแกไปจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินและเอกสารของแก้วกัลยาด้วย ฉันกลับมาทุกอย่างต้องเรียบร้อย


ครับเจ้านาย

จีซูโค้งให้เจ้านาย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเกาศีรษะตัวเองมึนๆ เจ้านายของเขาทำอะไรแปลกๆ สั่งอะไรไม่เข้าใจ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มแทบไม่เชื่อหูตัวเองเมื่อเจ้านายสั่งให้ซึงโฮไปตามเจ้าหน้าที่อำเภอมาทำเรื่องจดทะเบียนสมรสในวันนี้ แต่พอเห็นอาการหงุดหงิดหายไปแทนที่ด้วยความปกติแล้วลูกน้องหนุ่มก็รู้สึกสบายใจขึ้น และเขาหวังว่าเจ้านายของเขาจะ ปกติ ไปแบบนี้นานๆ


ครับ ก็ไปทำงานสิ แกสองคนจะมายืนจ้องเมียฉันอีกทำไม

คยองซูบอกเสียงเข้ม เมื่อสายตาของเขาจับได้ว่าลูกน้องของเขาทั้งสองคนกำลังจ้อง เมีย(จ้าง) หมาดๆ ของเขาอยู่
เมื่อได้ยินน้ำเสียงเข้มๆ ของเจ้านายลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองก็ต้องก้มหน้านิ่งเพราะน้ำเสียงที่เปล่งออกมามันบ่งบอกว่าคนพูดกำลังหงุดหงิดแค่ไหน ทั้งสองโค้งลาเจ้านายก่อนจะถอยหลังเดินออกจากห้องไปพร้อมกัน

 







#ยิ้มเลว


กรี๊ด คุณคิมทำสำเร็จแล้วค่ะ นางเอกของไรท์ ฮืออ
สงสารนางหนักมาก 

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ใช่ๆ
โดย Anonymous | 1 month, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
นางเอกน่าสงสารจังโดนบังคับจิตใจ:(
โดย Anonymous | 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เป็นหนูไม่เซ็นหรอกค่ะ โครตบังคับจิตใจเลยอะ
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
None
โดย Anonymous | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha