ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : บทที่ 5 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป





(ต่อ)

คยองซูเดินเข้าไปในห้องนอน ชายหนุ่มชะโงกหน้าออกมาเรียก 
ภรรยา ของตัวเองให้เดินตามเข้าไปจัดของให้เขา ชายหนุ่มมองใบหน้าที่เริ่มซีดเซียวของอีกฝ่ายแล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

เขาคงต้องการเวลามากกว่านี้เพื่อจะได้ทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้น


ฉันจะเตรียมตัวกลับเกาหลี เธอก็มาทำหน้าที่ เมีย ที่ดีสิ


ตามปกติแล้วเรื่องแบบนี้เขาจะสั่งให้ลูกน้องเรียกแม่บ้านของโรงแรมมาทำ แต่วันนี้เขามี เมีย ที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา ดังนั้นเธอจึงต้องทำหน้าที่นี้แทน


แก้วกัลยาถอนหายใจเบาๆ แล้วลุกเดินตามเสียงเรียกของเขาไป หญิงสาวรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ให้ผู้ชายที่เจอกันแค่ครั้งสองครั้ง ขนาดพิศาลแฟนหนุ่มที่คบกันมา 5 ปี เธอยังไม่เคยอยู่กับเขาในที่ลับตาคนโดยเฉพาะห้องนอนแบบนี้เลย


เมื่อเดินตามเขาเข้ามาในห้องนอนที่เธอคุ้นเคย แก้วกัลยารู้แปลกๆ หญิงสาวจึงหยุดยืนที่หน้าประตูมองแผ่นหลังกว้างของอีกคนที่เดินเอื่อยๆ ไปที่เตียง เขานั่งลงก่อนจะยกขาทั้งสองข้างขึ้นแล้วนอนเหยียดกายหลับตาอยู่บนนั้น


อ่าว จะยืนเป็นเสาอยู่ตรงนั้นอีกนานไม เข้ามาเก็บของให้ฉันสิ

ชายหนุ่มเอ่ยบอกโดยที่เปลือกตายังคงปิดสนิทอยู่ เขารู้ว่าเธอคงจะยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่หน้าประตูไม่ขยับไปไหนแล้วถอนหายใจสักล้านรอบถ้าเขาไม่เอ่ยเรียก


“…”

ไม่มีเสียงตอบรับ เขาไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าขยับ ชายหนุ่มตัดสินใจลืมตาขึ้น


นี่!”

น้ำเสียงเข้มๆ ที่เอ่ยออกไปชะงักเมื่อไม่มีใครยืนอยู่ที่หน้าประตูอย่างที่เขาคิด คยองซูลุกพรวดขึ้นเมื่อคิดว่าเธออาจจะแอบวิ่งหนีออกไปตอนที่เขาเผลอ


ค่ะ?

เสียงหวานใสเอ่ยออกมาเมื่อได้ยินเสียงดุๆ ของเขา คยองซูมองหาต้นเสียงและเขาก็พบ เธอไม่ได้หนีไปไหน แต่กำลังเปิดประตูตู้เสื้อผ้าของเขา ชายหนุ่มส่ายศีรษะน้อยๆ เมื่อคิดได้ว่าตัวเองกำลังจะบ้า


แก้วกัลยาชะงักมือที่กำลังเปิดตู้เสื้อผ้าเมื่อได้ยินเสียงดุๆ ของเขา หญิงสาวเอ่ยตอบ และเมื่อเขาได้ยินคำตอบชายหนุ่มก็เอนตัวกลับลงไปนอนหลับตาเหมือนเคย เธอเอียงศีรษะเล็กน้อยเมื่อไม่เข้าใจอาการแปลกๆ ของเขา หญิงสาวคิดว่าเขาคงกลัวว่าเธอจะหนี แต่เธอจะหนีไปไหนได้ คนของเขาอยู่เต็มโรงแรมไปหมด


เอ่อ คุณ


เสียงหวานใสที่เริ่มคุ้นหูเอ่ยเรียกทำให้คยองซูต้องลืมตาขึ้นเมื่อได้ยิน ชายหนุ่มผละตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองเธอ เขาเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆกำลังพยายามดึงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของเขาที่ถูกวางไว้บนชั้นบนสุดของตู้แล้วก็ต้องระบายยิ้มออกมา แม้แค่ได้เห็นแผ่นหลังของเธอหัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นมายิ่งเมื่อคิดว่าเขาจะได้เห็นเธอไปอีกนานหัวใจก็ยิ่งเต้นเร็วและแรงไปพร้อมกัน เขาไม่รู้สึกผิดที่ทำเรื่องแย่ๆ แบบนั้นกับเธอเพราะเขาคิดเสมอว่าเขามีทุกอย่างที่ผู้หญิงมากมายต้องการ เธอต้องดีใจที่ได้เป็นเมียของเขา


ว่าไง

น้ำเสียงที่เอ่ยตอบพร้อมขาที่ขยับก้าวไวๆ มาที่ร่างเล็กโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้รู้ตัว คยองซูยืนซ้อนหลังของคนตัวเล็กอยู่เงียบๆ เขารู้ว่าเธอไม่รู้ตัวว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้


คุณช่วยยะ…”

เสียงในช่วงท้ายขาดหายไปเพราะริมฝีปากที่กำลังขยับพูดถูกทาบทับด้วยริมฝีปากของใครอีกคน แก้วกัลยายืนตัวแข็งเมื่อริมฝีปากบางของตนเองกำลังสัมผัสกับริมฝีบางหยักของเขา หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกมือไม้เย็นไปหมด ขาที่ใช้ยืนชาจนไร้ความรู้สึก และมันกำลังจะหมดแรง เธอกำลังจะยืนไม่ไหว


ไม่มีเสียงพูดคุยหรือบทสนทนาอะไรหลังจากริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกัน คยองซูกดริมฝีปากของตัวเองลงไปบนริมฝีปากบางที่เขาเคยสัมผัส ชายหนุ่มเอื้อมมือโอบรอบเอวเล็กแล้วดึงร่างของเธอเข้าหาตัว ทั้งที่ตอนแรกแค่จะแกล้งให้อีกฝ่ายตกใจเล่น แต่ไม่รู้ว่าฟ้าจงใจหรือสวรรค์เห็นด้วยเขากับเธอจึงต้องลงเอยกันด้วยเรื่องแบบนี้อีกครั้ง


ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเขากำลังรุกหนักขึ้น เธอรีบตั้งสติแล้วดันแผลงอกของเขาออกห่าง ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมให้เขาฉวยโอกาสกับเธอเป็นครั้งที่สอง ทั้งๆ ที่เขาและเธอเพิ่งจะเคยพบเจอกันแค่สองครั้ง


คยองซูยอมถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาอย่างเสียดาย ชายหนุ่มยอมถอยเพราะยังไม่อยากให้เธอตกใจแล้วหนีเขาไป แถมอีกฝ่ายยังดูตื่นกลัวเกินกว่าที่เขาจะทำเรื่อง แบบนั้น กับเธอในตอนนี้ได้ เขาตั้งใจจะรอให้เธอกลับเกาหลีพร้อมเขาซะก่อน แผนการรวบหัวรวบหางของเขาถึงจะเริ่ม มันอาจฟังดูเลว และใช่เขาเลว ไม่มีเหตุผลที่เขาต้องปฏิเสธ


เพราะเขาไม่คิดว่าจะยอมปล่อยเธอกลับมาหาผู้ชายคนอื่นอีกแน่นอน เธอเป็นของเขาตั้งแต่ที่ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษแผ่นนั้นแล้ว ริมฝีปากนี้ ดวงตาคู่นี้ ใบหน้าเนียนใสนี้ และเธอคนนี้ เขาจะไม่มีวันยกให้ใครไปเด็ดขาด เธอเป็นของเขาและจะเป็นของเขาจนกว่าเขาจะ เบื่อ เธอเอง


อะไร?

เขาถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายก้มหน้าเงียบตั้งแต่ที่เขายอมถอนริมฝีปากออกมาแล้วถอยออกมายืนมองเธอ


อะ เอ่อ

แก้วกัลยาไม่สามารถควบคุมเสียงของตัวเองได้ เธอตอบเขาออกไปแบบตะกุกตะกัก หญิงสาวรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนฉ่าเกินกว่าจะเงยหน้ามองเขาตามปกติได้ แต่ดูเหมือนเขาจะเห็นว่าการทำเรื่องแบบนั้นกับผู้หญิงคือเรื่องปกติ


แต่สำหรับผู้หญิงไทยที่แสนจะเรียบร้อยและอยู่ในกรอบอย่างเธอมันคือเรื่องใหญ่ และเธอไม่เคยยอมให้ใครเข้าใกล้และถึงตัวมากมายขนาดนี้เลย ขนาดพิศาลแฟนหนุ่มที่คบหากันมา ปีเธอยังไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่กลับผู้ชายตรงหน้าเขาเข้าใกล้เธอเกินเหตุมาแล้วถึงสองครั้งทั้งๆ ที่เพิ่งเคยพบเจอกันแค่ไม่กี่วัน หัวใจของเธอทำงานหนักขึ้นตั้งแต่พบเขา เธอไม่เข้าใจว่ามันคือความกลัวหรืออะไรกันแน่ เพราะเธอไม่เคยเป็นแบบนี้กับใคร แม้แต่กับพิศาลแฟนหนุ่มของเธอเอง


รีบเก็บของเพราะฉันไม่อยากตกเครื่อง

เขาบอกพร้อมดึงกระเป๋าเดินทางใบใหญ่แล้วยื่นมาให้เธอก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินกลับไปยังเตียงแล้วเอนตัวนอนหลับตาเหมือนเดิม แก้วกัลยาควบคุมความรู้สึกของตัวเอง หญิงสาวผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ แล้วหมุนตัวเข้าหาตู้เสื้ออีกครั้ง


เธอแค่กลัวเขาเท่านั้น


หญิงสาวกำลังพยายามข่มใจของตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น เธอไม่ใช่เด็กสามขวบที่จะไม่รู้ว่าความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นคืออะไร แต่เธอไม่อยากยอมรับและยอมให้มันเกิดขึ้นอีกไม่ได้ เธอมีแฟนแล้วแม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอรู้สึกกับแฟนหนุ่มคืออะไรแต่เธอก็จะไม่ยอมให้เธอรู้สึก อะไร กับผู้ชายคนอื่นอีกเด็ดขาด


แก้วกัลยาทำหน้าที่ เมีย ตามที่เขาสั่ง หญิงสาวเก็บข้าวของเครื่องใช้และเตรียมเสื้อผ้าให้เขาทั้งหมด จนตอนนี้เวลาล่วงเลยเกือบจะถึงห้าโมงเย็นงานที่เขาสั่งให้ทำถึงเรียบร้อย


ฉันจะไปอาบน้ำ

เขาบอก ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเธอ แก้วกัลยาถอยหลังทันทีเมื่อมองเห็นสายตาไม่ปลอดภัยจากเขา


คยองซูมองเห็นคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานที่เขา(แกล้ง)สั่งอย่างขยันขันแข็งแล้วมันอดไม่ได้ที่จะแกล้งเหย้าเล่น ชายหนุ่มเดินตรงไปหาร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าของเขาหลังจากที่เธอเก็บของเสร็จ เขาตั้งใจจะแกล้งคนตัวเล็กให้ใจสั่นเล่นๆ โทษฐานที่ไม่ยอมคุยกับเขาสักคำ ทั้งๆ ที่เขาทั้งนั่งทั้งนอน ทั้งแกล้งเสียงดังก่อกวนหัว(ใจ)ของเธอแต่อีกฝ่ายกับไม่ใยดีเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเก็บเสื้อผ้าแล้วพับอย่างดีลงประเป๋า พอเห็นท่าทีแบบนั้นจากคนตัวเล็ก เขาก็รู้สึกหงุดหงิดแล้วพาลคิดไปว่าตัวเองไม่มีเสน่ห์หรือไงเธอถึงได้เฉยชาเห็นเขาเป็น ต้นเสา ไปได้


คะ คุณจะเดินเข้ามาทำไม

น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาของคนตัวเล็กทำให้คยองซูต้องหัวเราะในใจ แม่กวางน้อยของเขาเหมือนแมวน้อยขี้กลัว ภายนอกดูเป็นคนหัวอ่อน ใจดีแต่ข้างในเขาคิดว่าเธอต้องเป็นพวกจอมพยศดื้อเงียบแน่นอน


แก้วกัลยาถอยหลังจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับตู้เสื้อผ้า เธอคิดว่าตัวเองไม่มีทางหนีแล้ว เขายังคงเดินเข้ามาหาเธอและตอนนี้เธอก็หนีเขาไม่ได้แล้ว หญิงสาวพยายามคิดหาทางออกจนสุดท้ายเธอถึงได้เอ่ยถามเขาออกไปแบบกล้าๆกลัวๆ แววตาของเขานิ่งมาก มันเหมือนเขาไม่ได้คิดหรือสนใจอะไร แต่สิ่งที่เขาทำกับเธอก่อนหน้านี้ถึงสองครั้ง มันทำให้เธอไม่ไว้ใจผู้ชายหน้านิ่งแววตาแสนเย็นชาคนนี้อีก


ทำไม?

เขาถามพลางย่างกรายเข้ามาใกล้ๆ เขาเหมือนราชสีห์กำลังจะขย้ำเหยื่อ แก้วกัลยาหลับตาแน่นเมื่อเขาเข้ามาถึงตัวเธอ มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองทันที เธอกลัวและกลัวมาก หญิงหลับตาแน่นเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขากำลังเป่ารดใบหน้าเธอ หัวใจดวงน้อยที่เพิ่งสงบลงเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง เขากำลังทำให้เธอควบคุมตัวไม่ได้ ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เขา สัมผัสจากเขามันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆความรู้สึกแบบนี้เธอไม่เคยมีมาก่อน และเธอไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ


ลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แก้วกัลยาเม้มปากทันทีแม้เธอจะยกมือปิดมันไว้แล้วก็ตาม แต่เพื่อความปลอดภัยเธอจึงเม้มปากตัวเองเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง เธอเคยพลาดมาแล้วถึงสองครั้ง เธอจะไม่มีทางพลาดอีกเป็นครั้งที่สามหรือสี่เด็ดขาด หญิงสาวประกาศก้องในใจ


ฉัน…”


แค่จะหยิบผ้าเช็ดตัว

น้ำเสียงของเขาฟังแล้วเหมือนกำลังล้อเลียนเธอ แก้วกัลยาลืมตาโพลงขึ้นทันทีเมื่อเธอได้ยินน้ำเสียงกลั้วหัวเราะของอีกฝ่าย เขาแกล้งเธอ เธอมั่นใจ ทั้งๆ ที่เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นเขาชอบใช้อำนาจและน้ำเสียงข่มขู่แต่พออยู่กันสองคนเขากลับมีอีกด้านที่เธอแทบไม่อยากจะเชื่อ


หึหึ

เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นหลังจากที่ผู้ชายตรงหน้าแกล้งเธอได้สมใจแล้ว เขาเอื้อมมือเข้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในตู้ แล้วเดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีเข้าไปในห้องน้ำ เสียงน้ำไหลดังขึ้นบ่งบอกว่าคนข้างในกำลังอาบน้ำจริงๆ


แก้วกัลยาจึงค่อยยกมือขึ้นมาลูบไปที่อกตัวเองเบาๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกมา เขาทำให้เธอเกือบหยุดหายใจ สถานการณ์เมื่อสักครู่ทำให้เธอแทบขาดอากาศหายใจตาย ไม่รู้ว่าทำไมทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้เขาเธอจะไม่สามารถหายใจได้ปกติ แม้กระทั่งการกระพริบตาเธอยังทำมันไม่ได้อย่างเคย เขาทำให้เธอกลายเป็นคน ผิดปกติ เหมือนตัวเขา

 

หลังจากชายหนุ่มอาบน้ำเสร็จ เขาก็พบว่ากระเป๋าเดินทางและทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้แล้ว เธอเตรียมทุกอย่างให้เขาแม้กระทั่งอาหารเย็น คยองซูเดินมาที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าแปลกใจ กับข้าวไม่กี่อย่างวางอยู่บนโต๊ะ ภายในครัวมีแผ่นหลังบางที่เขาเริ่มรู้สึกคุ้นเคยกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่


เชิญเจ้านายทานอาหารเย็นได้เลยครับ คุณดอกแก้วเธอลงมือทำไว้ให้เจ้านายครับคยองซูเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ สายตายังคงจ้องมองแผ่นหลังของแก้วกัลยาอยู่


เธอเป็นภรรยาของเขาแล้วจริงๆสินะ เขาคิดในใจ


นี่อาหารอย่างสุดท้ายครับ

จีซูวางจานอาหารไทยหน้าตาไม่คุ้นลงที่โต๊ะให้เจ้านาย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มมองตามสายของเจ้านายที่ไม่สนใจคำพูดของเขาจนพบว่าจุดหมายก็คือต้นทางที่เขาเพิ่งจะเดินออกมานั่นเอง


เจ้านายครับ ไม่รีบทานเดี๋ยวมันจะเย็นซะก่อนนะครับ

เสียงทักของลูกน้องทำให้คยองซูต้องละสายตาจากแผ่นหลังของคนตัวเล็ก เขาหันกลับมามองหน้าลูกน้องเมื่อได้ยินสรรพนามที่ดูจะสนิทสนมเกินเหตุจากทั้งสองคน


เมื่อกี้แกสองคนเรียกแก้วกัลยาว่าไงนะ

คำถามที่มาพร้อมสีหน้า ผิดปกติ ของเจ้านาย ทำเอาลูกน้องทั้งสองคนต้องมองหน้ากันงงๆ นี่ถ้าเดาไม่ผิดเจ้านายของพวกเขากำลังหงุดหงิดอีกแล้วใช่ไหม


คะ ครับ

ซึงโฮขานรับอย่างไม่เข้าใจ เมื่อได้ยินคำถามที่อยู่ๆ ก็โพล่งออกมาจากปากเจ้านายตัวเอง 

เมื่อกี้นายเรียกแก้วกัลยาว่าไงนะ 
บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเริ่มคิดว่า ลางไม่ดีอีกแล้ว


ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะหาข้ออ้างอะไรไปตอบเจ้านายเรื่องสรรพนามใหม่ของนายหญิง เจ้าตัวก็เดินยิ้มออกมาจากในครัวพร้อมกับแก้วน้ำที่ข้างในมีน้ำส้มคั้นที่เขาและเพื่อนจำได้ว่ามันมาจากฝีมือของเธอเอง


แก้วกัลยาวางแก้วน้ำส้มลงข้างชายหนุ่มก่อนที่เธอจะนั่งลงที่ข้างเขาเช่นกัน


คุณไม่รีบทานล่ะค่ะ เดี๋ยวก็ไปไม่ทัน จะตกเครื่องเอานะ

น้ำเสียงที่อีกฝ่ายใช้มันทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้ว ทั้งสีหน้า แววตา และคำพูด ทุกอย่างที่เกิดจากผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลกับเขามากขนาดนี้เลยหรอ ชายหนุ่มมองใบหน้าเนียนใสของคนตัวเล็ก

ตอนนี้เขารู้สึกว่า ไม่อยากไปไหน เขาไม่อยากห่างจากเธอแล้ว


คุณ!”

แก้วกัลยาสะกิดแขนเพื่อเรียกคนข้างๆ ที่เอาแต่จ้องหน้าเธอจนตาของแทบจะหลุดติดหน้าเธอ แถมไม่ยอมกระพริบตาแม้สักวินาที หญิงสาวรู้สึกแปลกๆ และยอมรับว่าเธอรู้สึกเขินที่เขาเอาแต่จ้องหน้าเธอแบบนี้ จนในที่สุดเธอก็ตัดสินใจสะกิดแขนเรียกเขาให้ตื่นจากภวังค์ได้สักที


คยองซูสะบัดศีรษะเบาๆไล่ภาพรอยยิ้มของคนข้างๆ ออกไปจากหัว แล้วตัดสินใจทานอาหารฝีมือของเธอเป็นครั้งแรก ความจริงแล้วเขาไม่ชอบทานอาหารต่างชาติ แม้มาอยู่เมืองไทยเขาก็ยังเลือกทานอาหารเกาหลีเสมอ จะมีก็เฉพาะอาหารเช้าที่เขาจะรับเป็น Breakfast แต่มื้ออื่นเขาจะเลือกทานอาหารจากร้านอาหารเกาหลีเท่านั้น


ของในตู้เย็นของคุณมีแค่นี้ ฉันเลยทำอาหารให้คุณได้สามอย่างเอง คุณทานได้ไหม

น้ำเสียงที่ฟังแล้วชื่นใจจากคนตัวเล็ก แม้จะแปลกหู แต่ก็ทำให้คยองซูถึงกับเงยหน้ามองคนพูดอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง


แค่ไม่กี่นาทีที่เขาเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทำให้เธอเปลี่ยนจากแมวขี้กลัวเป็นแมวน้อยขี้อ้อนไปแล้วหรอ ชายหนุ่มหรี่ตามองคนข้างๆ อย่างสงสัย


หรือว่าลูกน้องของเขาจะป้อนข้อมูลอะไรเพี้ยนๆ ใส่สมองเธอ ชายหนุ่มยังคงพยายามคิด


คุณไม่ทานหรอค่ะ

คยองซูสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของเธอ ชายหนุ่มมองใบหน้าคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกแปลกไป เธอน่ารักและน่ารักมากกว่าที่เขาคิดไว้มาก แม้จะไม่รู้ว่าเธอไปกินอะไรผิดสำแดงมาแต่เขาก็ดีใจที่เธอพูดเพราะ ทำดี และยิ้มให้ แต่หลังจากขึ้นเครื่องไปแล้วเขาคงจะกลับไปคาดคั้นเอาความจริงกับลูกน้องอีกที


คยองซูเอื้อมมือไปตักอาหารตรงหน้ามาทาน หัวใจของเขาพองโตอย่างไม่รู้สาเหตุ รอยยิ้มของเธอที่ส่งมาเมื่อเห็นเขาลองชิมอาหารที่เธอทำมันทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองคือสามีของเธอจริงๆ


ใช่ได้นิ

เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างเคย แก้วกัลยาส่งยิ้มสดใสให้เขาเช่นกัน เธอดีใจที่เขาทานอาหารที่เธอทำได้และพอใจที่เชาไม่หงุดหงิดเมื่อเธอไม่ดื้อกับเขา หญิงสาวรู้ความลับอย่างนึงของเขาจากลูกน้องทั้งสองคน ความลับที่ทำให้เธอเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าขนาดนี้ ความลับที่ว่า เขาเป็นพวกบ้าอำนาจ ขาดความอบอุ่น และชอบเอาชนะ ข้อเสียทั้งสามอย่างของเขาคือสิ่งที่เธอเกลียดแสนเกลียด หญิงสาวพยายามข่มใจไม่ให้แสดงการต่อต้านใส่เขาตามคำแนะนำของลูกน้องทั้งสองคน


ตอนที่ชายหนุ่มตรงหน้ากำลังอาบน้ำอยู่ เธอได้รู้นิสัยของเขาจากปากของลูกน้องที่ทำงานกับเขามาครึ่งชีวิต เรื่องที่เธอรู้บางเรื่องคือเรื่องที่เธอคาดเอาไว้แล้ว และมีหลายเรื่องเป็นเรื่องที่เธอคาดไม่ถึง โดยเฉพาะเรื่องที่เขาเป็น พวกชอบเรียกร้องความสนใจเพราะขาดความรัก และนิสัยเอาแต่ ขี้น้อยใจแต่แสดงออกด้วยอารมณ์หงุดหงิดแทน เธอคิดว่านั่นมันช่างไม่เข้ากับใบหน้านิ่งเฉยและสายตาเย็นชาคู่นั้นของเขาเอาซะเลย


เธอได้ความรู้ใหม่มาหลายเรื่องทั้งเรื่องการเอาตัวรอดเวลาเขาออกคำสั่ง หรือแม้กระทั่งเรื่องของการทำตัวเวลาอยู่กับเขาสองคน บอร์ดี้การ์ดที่เขาสั่งให้อยู่เฝ้าเธอเป็นคนที่เข้าหาง่ายกว่าอีกคน เธอไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงสั่งให้บอร์ดี้การ์ดคนนี้อยู่เฝ้าเธอแต่เธอคิดว่าตัวเองดีใจที่คนที่เขาสั่งให้เฝ้าเธอ คือ ชเวจีซู ผู้ชายหน้าใสที่มีรอยยิ้มอยู่บนหน้าตลอดเวลาไม่ใช่ผู้ชายหน้าหล่อที่เอาแต่ทำหน้าเข้มอย่าง ลีซึงโฮ


การทานอาหารไทยมื้อแรกและมื้อสุดท้ายในประเทศไทยจบลง แก้วกัลยาเก็บโต๊ะอยู่เงียบๆ เมื่อเขาทานเสร็จ คยองซูเดินแยกออกมาคุยกับลูกน้องทั้งสองคนที่ห้องรับแขก เขาต้องการจะสั่งงานลูกน้องเป็นอย่างสุดท้ายก่อนที่จะบินกลับเกาหลี


จีซูดูแลแก้วกัลยาให้ดี จัดการเรื่องเอกสารทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วยเข้าใจไหม

เขาสั่งเสียงเข้ม ก่อนจะละสายตาไปมองภาพแผ่นหลังของคนตัวเล็กที่กำลังล้างจานอยู่ในครัวด้วยความรู้สึกแปลกๆ เขาไม่อยากห่างเธอ นี่คือความรู้สึกของเขาในตอนนี้


เจ้านายไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมจะดูแลคุณดอกแก้วอย่างดีที่สุดครับ

จีซูยืนยันหนักแน่นเพื่อให้เจ้านายของเขามั่นใจว่าเขาจะดูแลนายหญิงคนแรกอย่างดีที่สุด เขารู้ว่าเจ้านายกำลังลังเลที่จะบินกลับไปเคลียร์งานด่วนที่เกาหลี แต่เพราะไม่มีทางเลือกเจ้านายของเขาจึงต้องทิ้งเขาไว้เพื่อดูแลผู้หญิงของตัวเอง แถมสาวเจ้ายังเคยมีเจ้าของมาก่อนและยังมีเจ้าของอยู่จนถึงตอนนี้


คยองซูเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่ล้างจานอยู่ในครัวเงียบๆ ชายหนุ่มมองแผ่นหลังบางที่เริ่มคุ้นเคยด้วยสายตาอ่านยากเพราะข้างในกำลังตีกันวุ่นวาย ความรู้สึกมากมายผุดขึ้นมาเมื่อเขาจะต้องก้าวขาออกไปจากห้องนี้


แก้วกัลยา

เสียงเรียกของชายหนุ่มทำให้แก้วกัลยาวางมือจากหน้าซิงก์แล้วหันกลับมามองคนพูดทันที


ค่ะ?

หญิงสาวเอียงศีรษะเล็กน้อยเมื่อเห็นเขายืนอยู่ข้างหลังไม่ใช่ที่หน้าประตู เธอเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนเมื่อเขาส่งบัตรสีดำมาให้ เธอมองบัตรในมือและรู้ได้ทันทีว่ามัน คือ บัตรเครดิต


เก็บไว้ใช้ บัตรใบนี้ไม่จำกัดวงเงิน ถ้าเธออยากได้อะไรก็รูดมันซื้อของที่เธออยากซื้อ ส่วนเรื่องเสื้อผ้าแล้วก็ของใช้จำเป็นฉันจะกลับไปจัดการทุกอย่างไว้ให้เธอที่เกาหลีเอง เธอไม่ต้องกังวล ฉันต้องไปแล้ว

เขาบอกพร้อมยัดบัตรเครดิตใส่มือของเธอ ก่อนจะดึงร่างเธอเข้าไปกอด แก้วกัลยายืนนิ่งทำตัวไม่ถูกเมื่อเขากอดเธอแน่นขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าไม่อยากจากเธอไปไหน


มันควรเป็นเรื่องแปลกแต่เธอกลับรู้สึกดีกับอ้อมกอดแปลกๆนี้










#ยิ้มเลว


ฟินเบาๆ กับการรุกหนักของคุณคิมนะคะ อิอิ

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ฟินนเวอร์
โดย Anonymous | 1 month ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟิน
โดย Anonymous | 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เอ่อ...อยากรู้อ่ะค่ะ ว่าระหว่างที่พระนางคุยกันเนี่ย ใช้ภาษาอัลำรอ่ะจ้ะ
โดย Anonymous | 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
้เอ่อ
โดย Anonymous | 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟิน
โดย Anonymous | 10 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ฟินนน
โดย Anonymous | 10 months, 3 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha