ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : บทที่ 6 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



บทที่ 6


หลังจากที่ชายหนุ่มสั่งลาเธออีกสามสี่ครั้งเขาก็ถูกลูกน้องลากออกไปจากห้องได้ในที่สุด แก้วกัลยาเก็บข้าวของทุกอย่างจนเรียบร้อย หญิงสาวเดินมาหยิบกระเป๋าถือที่ห้องรับแขก เธอวางบัตรเครดิตที่เขาให้ลงที่โต๊ะ แล้วลุกขึ้นเพื่อจะกลับบ้าน


คุณดอกแก้วครับ

แก้วกัลยาชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกของจีซู บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจากพาตัวเจ้านายขึ้นรถไปที่สนามบินสำเร็จ ทั้งๆที่เขายืนยันว่าจะไม่ปล่อยให้นายหญิงคนใหม่ห่างสายตา แต่เจ้านายของเขาก็ยังคงลังเลและเอนเอียงว่าจะไม่กลับเกาหลีจนวินาทีสุดท้าย บอร์ดี้การ์ดให้สัญญาว่าจะรายงานความเป็นไปให้ทราบทุกชั่วโมง เจ้านายหนุ่มจึงยอมกลับขึ้นรถไปได้


คุณไม่ไปส่งเจ้านายที่สนามบินหรอค่ะ

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นใบหน้าของบอร์ดี้การ์ดหนุ่มเพราะตอนแรกคยองซูทำท่าจะให้เธอไปส่งที่สนามบินแต่พอเอาเข้าจริงๆเขาก็เหมือนจะไม่อยากไปไหน จนสุดท้ายถูกลูกน้องของตัวเองลากลงไปขึ้นรถได้ก่อนที่จะตกเครื่องในเวลาอีกไม่ถึงชั่วโมง แก้วกัลยามองคนตรงหน้าอย่างแปลกใจ


เจ้านายสั่งให้ผมกลับมาดูแลคุณดอกแก้วครับ

คำตอบของเขาเป็นไปอย่างที่เธอคิดไว้ หลังจากนี้ไปเขาคงไม่ปล่อยให้เธอคลาดสายตาแม้เพียงวินาทีเดียวแน่ๆ หญิงสาวพยักหน้าเข้าใจแล้วทำท่าจะเดินออกไปจากห้องอีกครั้ง


คุณดอกแก้วครับ

จีซูเอ่ยเรียกอีกครั้งเมื่อเห็นนายหญิงกำลังจะเดินออกไปจากห้อง


ค่ะ?แก้วกัลยาหยุดนิ่งแล้วหันกลับมาตอบ


คุณดอกแก้วลืมของครับ

จีซูเดินมาหยิบบัตรเครดิตสีดำของเจ้านาย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มจำได้ว่ามันเป็นบัตรเครดิตที่ใช้ได้ทั่วโลก ไม่จำกัดวงเงิน และเจ้านายพกมันติดตัวตลอดเวลาและเมื่อไม่กี่นาทีก่อนที่จะออกไปเจ้านายของเขายัดมันใส่มือของเธอ และเขามั่นใจว่าเธอตั้งใจวางมันทิ้งไว้ตรงนี้


เอ่อ ฉันคงไม่ได้ใช้มันหรอกค่ะ

คำตอบของเธอทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มยิ้มบางๆ


เธอไม่ใช่แค่คนที่มีใบหน้าสวยแต่เธอเป็นคนที่จิตใจดี เขารู้สึกได้ว่ารอยยิ้มจริงใจของเธอมันออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ


เจ้านายอยากให้คุณดอกแก้วเก็บมันเอาไว้นะครับ บัตรใบนี้สามารถซื้อได้ทุกอย่างที่คุณดอกแก้วอยากได้นะครับเขาบอกพร้อมยื่นบัตรคืนให้เธอ


แก้วกัลยามองบัตรเครดิตสีดำในมือชายหนุ่ม เธอรู้ว่ามันคือบัตรเครดิตประเภทไหน แต่เธอไม่อยากได้เพราะเธอคิดว่าคงไม่ต้องใช้มัน แต่เมื่อมองแววตาและรอยยิ้มใจดีของเขาเธอก็ต้องรับมันมาถือไว้อย่างเสียไม่ได้ เขาถูกสั่งให้ดูแลเธอและเธอก็ต้องทำตามคำสั่งของคนที่สั่งเขาอีกที คือ ห้ามดื้อ กับคนของเขา


คุณดอกแก้วคิดว่าคงไม่ได้ใช้มัน แต่ผมกลับคิดตรงข้ามนะครับ เจ้านายจะบินกลับมารับคุณในอีกไม่เกินสองวัน อย่างช้าอาจจะสามวัน แต่เชื่อผมเถอะครับเจ้านายของผมจะต้องบินกลับมารับคุณไม่เกินวันพรุ่งนี้แน่นอนเพราะฉะนั้นผมอยากให้คุณดอกแก้วลองคิดดูดีๆ ถ้าคุณต้องไปอยู่เกาหลีหนึ่งปีจริงๆ คุณพ่อของคุณคงจะคิดถึงคุณมาก และคุณคงจะไม่พบท่านอีกนาน ผมคิดว่าคุณน่าจะพาท่านไปเที่ยวหรือซื้อของที่ท่านอยากได้แต่ไม่เคยได้ดีกว่านะครับ บัตรใบนี้ไม่สามารถทำให้คุณมีความสุขตลอดไปหรือชดเชยความสุขที่หายไปได้แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้คนที่คุณรักมีความสุขในช่วงเวลานึงได้นะครับ


คำพูดจริงใจของซึงโฮทำให้แก้วกัลยาก้มมองบัตรเครดิตในมือของตัวเองอีกครั้ง เธอตัดสินใจกำมันแน่นเมื่อสมองกำลังครุ่นคิดถึงสิ่งที่ชายหนุ่มพูด


ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเกือบ 23 ปี เธอไม่เคยมีบัตรเครดิตไม่ว่าจะแบบไหน ชีวิตครอบครัวชนชั้นกลางที่ลำบากนิดๆ ของเธอไม่เคยมีของแบบนี้ เธอรู้ว่าบิดาเสียสละหลายอย่างเพื่อเธอและยอมทิ้งหลายอย่างเพื่อเธออีกเช่นกัน หญิงสาวมองใบหน้าของบอร์ดี้การ์ดหนุ่มด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกขอบคุณเขา ขอบคุณที่เขาพูดในสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกดีและคิดได้ แม้เธอจะไม่รู้ว่าอนาคตของเธอและบิดาจะเป็นเช่นไร แต่วันนี้เธอคิดว่าจะทำให้บิดามีรอยยิ้มให้มากขึ้นกว่าทุกวัน


ขอบคุณนะคะ


ไม่เป็นไรครับ ถ้าอย่างงั้นเราจะไปห้างไหนก่อนดีครับบอร์ดี้การ์ดหนุ่มส่งยิ้มให้นายหญิง และเขาก็ได้รอยยิ้มตอบกลับมาเช่นกัน


นี่ถ้าเจ้านายของเขามาเห็นเธอยิ้มให้เขาแบบนี้
เขาคงจะถูกไล่ออกไม่ก็ตัดเงินเดือนสักครึ่งปีแน่นอน


งั้นเรารีบไปกันเถอะค่ะเธอบอกก่อนจะเดินนำเขาออกจากห้องด้วยท่าทางที่สบายใจขึ้น จีซูมองแผ่นหลังของนายหญิงแล้วระบายยิ้มออกมาบางๆ  


คำสั่งของเขาไม่ใช่แค่ดูแลหรือคอยเฝ้าเธอ แต่มันคือการทำให้เธอมีรอยยิ้ม ก่อนขึ้นรถไปเจ้านายของเขาย้ำนักย้ำหนาว่าจะต้องทำให้เธอสบายใจและมีความสุข ไม่ว่าเธออยากทำอะไร ต้องการอะไร ไปที่ไหน เขาจะต้องพาเธอไปและดูแลเธออย่างดีที่สุด และที่สำคัญไปกว่านั้นเจ้านายยังสั่งจริงจังเลยว่าเขาต้องจัดการเรื่องบิดาของเธอให้เรียบร้อยและดีที่สุดเช่นกัน ห้ามไม่ให้พวกทวงนี้ตามมาระรานได้อีก และต้องจ้างคนคอยดูแลอยู่ห่างๆ ในช่วงที่หญิงสาวต้องไปอยู่เกาหลีอีกด้วย


เมื่อคิดถึงสีหน้าที่แสนวิตกกังวลของเจ้านายที่เขาไม่เคยเห็น บอร์ดี้การ์ดหนุ่มก็ต้องผ่อนลมหายใจออกมา เรื่องราวดูจะวุ่นวายกว่าที่คาดเอาไว้เยอะเลย เจ้านายของเขากำลังจะแพ้เสน่ห์ไร้เดียงสาของผู้หญิงคนนี้เข้าซะแล้ว


คุณจะรู้บ้างไหมว่าทำให้เจ้านายของผมผิดปกติขนาดไหน

 


ซึงโฮมองเจ้านายที่นั่งกระสับกระส่ายไปมาอยู่เงียบๆแล้วลอบถอยหายใจ เจ้านายของเขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ขึ้นเครื่อง อาการหงุดหงิดอารมณ์ไม่คงที่กลับมาอีกครั้ง เลขาหนุ่มย่นคิ้วเมื่อเห็นอีกฝ่ายหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากด


เจ้านายจะทำอะไรครับเขาถาม เมื่อเห็นว่าเจ้านายกำลังกดปุ่มเพื่อเปิดเครื่อง


ฉันจะโทรไปหาจีซู

คำตอบของเจ้านายทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเบิกตากว้าง ก่อนจะรีบคว้าโทรศัพท์ในมืออีกฝ่ายมาทันที


ไม่ได้นะครับ เครื่องกำลังจะขึ้น

ซึงโฮรีบยัดโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าเสื้อตัวเอง เลขาหนุ่มส่ายศีรษะให้เจ้านายของตัวเองเบาๆ นี่อาการเจ้านายของเขาหนักขนาดนี้เลยหรอ ห่างกันยังไม่ถึงสองชั้วโมงด้วยซ้ำ


คยองซูเม้มปากเป็นเส้นตรงเมื่อลูกน้องยึดมือถือของเขาไป ชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองหงุดหงิดโดยไม่รู้สาเหตุ เขากำลังจะบ้าตาย ยิ่งคิดว่าต้องห่างเธอไกลอยู่กันคนละประเทศ เขาก็แทบจะคลั่ง แก้วกัลยามีอิทธิพลกับชีวิตเขามากขนาดนี้เลยหรอ เจ้าตัวยังไม่อยากจะเชื่อ


ซึงโฮ!

อยู่ๆคนที่เงียบและหงุดหงิดก็เอ่ยเรียกเขาเสียงเข้ม ซึงโฮหันไปมองเจ้านายหนุ่มของตนก่อนจะกระพริบตามองเสี่ยวหน้าที่ติดขรึมที่กำลังหันมา


อย่าให้ฉันได้ยินแกเรียกแก้วกัลยาว่า ดอกแก้ว อีกเข้าใจไหม?

ซึงโฮขมวดคิ้วเมื่อเจ้านายของเขาจ้องมาด้วยสายตาดุดันกึ่งข่มขู่ เลขาหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะพยักหน้ารับแบบเกรงๆ


ถ้าฉันไม่อนุญาตใครก็ไม่มีสิทธิ์เรียกแม้ตัวแก้วกัลยาจะอนุญาติเข้าใจไหม?

คยองซูปรายตามองลูกน้องด้วยสายตาดุดัน ชายหนุ่มหงุดหงิดทุกครั้งที่ได้ยินลูกน้องตัวเองเรียกชื่อของเธอด้วยความสนิทสนมทั้งๆ ที่เขาควรจะเป็นคนแรกที่เธออนุญาตให้เรียก ชายหนุ่มกำลังหงุดหงิดขึ้นอีกหลายเท่าเมื่อคิดว่าตัวเองกำลัง อิจฉา ลูกน้อง


คะ ครับผมซึงโฮตอบรับอย่างมึนงงปนเกรงใจสายตาดุดันของเจ้านาย


นี่อิจฉา โกรธหรืออะไรอีก เลขาหนุ่มร้องถามในใจ


เห้อคยองซูถอนหายใจหนักๆ เมื่อเครื่องบินลำใหญ่ของสายการบินที่มีหุ้นของเขาอยู่ 20% ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจุดหมายข้างหน้าคือประเทศเกาหลีใต้

 


เรียบร้อยแล้วครับ

จีซูวางถุงเสื้อผ้า รองเท้า และข้าวของของผู้ชายหลายอย่างลงบนโต๊ะภายในร้านอาหารที่เขาเคยมานั่งทานกับเพื่อน และมันคือบ้านของนายหญิงคนใหม่ของเขาเอง


ขอบคุณมากเลยนะคะ เดี๋ยวแก้วไปตามพ่อก่อน คุณจีซูนั่งรอสักครู่นะคะ สงสัยพ่อจะทำกับข้าวอยู่ในครัว เดี๋ยวอยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันนะคะ

แก้วกัลยาบอกพร้อมรอยยิ้ม วันนี้เธออยากจะขอบคุณคนตรงหน้าสักล้านครั้ง เขาช่วยเธอไว้หลายอย่าง ทั้งเตือนสติ พาไปซื้อของ ถือของให้ แนะนำเธอเรื่องข้าวของของผู้ชาย แถมยังช่วยเธอเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะกับผู้ชายให้เธอโดยไม่บ่นสักคำ หญิงสาวรู้สึกสนิทใจกับเขามากขึ้น แม้จะไม่นานแต่เธอก็รู้สึกได้ว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้ายหรือใจร้ายเหมือนใครอีกคน และเธอเชื่อว่าเขาไว้ใจได้


ครับผมจีซูพยักหน้ารับ ก่อนที่จะนั่งลงที่เก้าอี้พลาสติกสีแดง


แก้วกัลยาหมุนตัวเดินเข้ามาภายในบ้านมุ่งหน้าไปยังห้องครัว เพราะหญิงสาวมั่นใจว่าบิดาคงกำลังทำอาหารเย็นรอเธออยู่แน่นอน


พ่อค่ะ?

เสียงหวานใสเอ่ยเรียกเมื่อมองหาบิดาไม่เจอ เธอมั่นใจว่าบิดาอยู่บ้าน กลิ่นอาหารที่หอมชวนให้หิวลอยอยู่ใกล้ๆ นี่เอง แก้วกัลยาเดินผ่านห้องครัวเพื่อออกไปยังหลังบ้าน เธอคิดว่าถ้าบิดาไม่อยู่ในบ้านก็คงต้องอยู่หลังบ้าน และเธอคิดถูกบิดาของเธอกำลังวุ่นวายอยู่กับการเก็บผักสวนครัวที่ทั้งสองช่วยกันปลูกอย่าขะมักเขม้น


อ่าว กลับมาแล้วหรอลูก พ่อกำลังเก็บกะเพราไปทำผัดกะเพราให้เราทานพอดีเลย

เสียงตอบรับของบิดาทำให้เธอยิ้มออกมา หญิงสาวยังคงยืนมองแผ่นหลังของบิดาที่ก้มๆ เงยๆ อยู่ในสวนเล็กๆ ที่มีแต่ความทรงจำของครอบครัว


ยิ่งมองหัวใจก็ยิ่งบีบรัดมากขึ้นแค่คิดว่าจะไม่ได้พบหน้าบิดาอีกหนึ่งปี หัวใจของเธอก็แทบแตกสลาย ชีวิตที่เกิดมาตั้งแต่จำความได้ เธอไม่เคยห่างจากบิดาแม้เพียงวันเดียว ทั้งสองทั้งรักและสนิทกันมาก ถ้าเธอต้องไปอยู่ไกลๆ แบบนั้นแล้วบิดาของเธอจะเป็นเช่นไร


พ่อค่ะวันนี้ทำกับข้าวเยอะหน่อยนะคะ แก้วพาเพื่อนมาทานข้าวกับเราด้วย

แก้วกัลยาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นไหวจนพ่อจับได้ว่าเธอกำลังเศร้า หญิงสาวเดินไปยืนข้างๆ บิดาแล้วเอื้อมมือไปโอบกอดบิดาจากด้านข้าง หัวใจดวงน้อยเจ็บแปลบขึ้นมาเมื่อรู้ดีว่าอีกไม่กี่วันเธอต้องห่างไกลจากบิดาแล้ว


เพื่อนหรอ? ใหญ่มาด้วยหรือไง เอ๋ แต่ว่าคนนั้นไม่ใช่เพื่อนนิน่า คนนั้นแฟน หึหึ

บิดาลูบศีรษะของเธอเล็กน้อยเพราะคิดว่าลูกสาวคงมาอ้อนเหมือนเคย เขาถึงได้เหย้าลูกสาวขี้อ้อนเล่นๆ


ไม่ใช่พี่ใหญ่ค่ะพ่อ คนนี้เป็นเพื่อนต่างชาติ เขามาจากเกาหลีนะคะ

นายสุธนผละกอดออกจากลูกเล็กน้อย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อลูกสาวบอกว่าไม่ใช่คนที่เขาเอ่ยเพราะแก้วกัลยาเป็นเด็กดีเธอค่อนข้างไว้ตัวกับผู้ชาย และเธอไม่เคยพาเพื่อนคนอื่นมาบ้านเลย


ใครล่ะ?ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม แต่ลูกสาวกลับส่งยิ้มมาให้แล้วสวมกอดเขาอีกครั้ง


ไม่บอก เดี๋ยวพ่อไม่เซอร์ไพร์แก้วกัลยาพูดจบก็ผละกอดออกอีกครั้ง แล้วหันไปสนใจเก็บผักอย่างอื่นเพื่อไปช่วยบิดาทำอาหารอีกแรง


กิ๊กใหม่หรือไง

นายสุธนเหย้าลูกอีกครั้ง แต่เมื่อเขาพูดจบปฏิกิริยาของลูกสาวก็เปลี่ยนไป แก้วกัลยาชะงักมือที่กำลังเก็บพริกจากต้นไว้ เมื่อบิดาพูดเรื่องที่ทำให้เธอกำลังหนักใจ กิ๊กใหม่ ไม่ใช่ เขาไม่ใช่กิ๊กแต่เขาคือสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ คนที่เป็นกิ๊กกลายเป็นแฟนหนุ่มของเธอเองต่างหาก


พ่อล้อเล่นน่ะแก้ว รีบเก็บผักเถอะ เดี๋ยวเพื่อนเราจะรอกินข้าวนาน

นายสุธนเลือกจะเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นอาการผิดปกติของลูกสาว ชายวัยกลางคนรู้จักลูกสาวดี แก้วกัลยากำลังมีอะไรปิดบังเขา เขามั่นใจเพราะดวงตาของลูกไม่เคยโกหกเขา


สองพ่อลูกช่วยกันเก็บผักจากแปลงหลังบ้านเข้ามาทำอาหารภายในครัวกันอย่างมีความสุข ทั้งสองพยายามไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่หรือกังวล ความสุขของสองพ่อลูกดังออกมาจนคนที่นั่งรออยู่เงียบๆ ได้ยิน จีซูเดินเบาๆ เข้ามาภายในบ้านเพื่อมองภาพความประทับใจของทั้งคู่เอาไว้ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มล้วงหยิบโรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนยี่ห้อดังขึ้นมากดบันทึกภาพความประทับใจตรงหน้าเอาไว้ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของหญิงสาวมันเต็มไปด้วยความสุข เขาคิดว่าเจ้านายของเขาคงอยากเห็นภาพรอยยิ้มแบบนี้(ที่ตนเองยังไม่เคยได้รับ)แน่

เสียงหัวเราะพร้อมคำพูดเจื้อยแจ้วของหญิงสาวทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มต้องอมยิ้มออกมา ผู้หญิงคนนี้ไม่ว่าจะมองยังก็สวยจนละสายตาไปไหนไม่ได้ ยิ่งเมื่อเธอยิ้มทั้งใบหน้าและดวงตายิ่งทำให้เธอน่ามองและมีเสน่ห์ ขนาดว่าเขาพยายามบอกตัวเองว่าเธอเป็นภรรยาของเจ้านายเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความสวยของเธอ


จีซูเก็บโทรศัพท์มือถือไว้ที่เดิมเมื่อกดถ่ายภาพจนพอใจ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเดินกลับมานั่งที่โต๊ะด้วยรอยยิ้ม ความสุขของสองพ่อลูกแผ่ขยายมายังตัวเขาด้วย แค่เห็นทั้งสองคนหัวเราะกันอย่างมีความสุขเขาก็รู้สึกว่าหัวใจอิ่มเอิบมีความสุขตามไปด้วย นี่สินะความสุขของการเป็นคนดี(?)ที่พวกเขาไม่ค่อยได้ทำ =_=


ไม่นานสองพ่อลูกที่ทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มมีรอยยิ้มก็เดินออกมาพร้อมกับข้าวมากมาย และเมื่อเห็นใบหน้าของ เพื่อนต่างชาติ ที่ลูกสาวพามาบิดาของแก้วกัลยาก็ถึงกับอุทานออกมา


คุณ!”

จีซูส่งยิ้มพร้อมลุกขึ้นโค้งให้พ่อตาของเจ้านายด้วยความนอบน้อม ชายหนุ่มมั่นใจว่าบิดาของเธอต้องจำเขาได้ และก็เป็นจริงดั่งคิดนายสุธนจำเขาได้ทันทีที่เห็นหน้า


พ่อรู้จักคุณจีซูด้วยหรอค่ะ

แก้วกัลยาเอียงศีรษะเล็กน้อยเมื่อเห็นบิดาเอ่ยเรียกคนตรงหน้าด้วยภาษาอังกฤษราวกับรู้จักกันมาก่อน


นายสุธนหันมายิ้มให้ลูกสาว โลกใบนี้กลมจริงๆเพื่อนของแก้วกัลยาคือเพื่อนของผู้กองธันวานี่เอง


เพื่อนของผู้กองธันวาไงแก้ว คนที่พ่อเล่าให้ฟังว่าช่วยพ่อไว้ไง

แก้วกัลยาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งที่บิดาบอก เธอจำได้ว่าวันที่เกิดเรื่องบิดาเล่าว่าชาวต่างชาติที่เป็นเพื่อนของผู้กองธันวาลูกค้าประจำที่เคยตามจีบเธอช่วยเอาไว้ ทั้งสองคนช่วยจัดการคนร้ายให้บิดาของเธอจนเรื่องเรียบร้อย แต่เธอไม่คิดว่าคนๆนั้นจะเป็นคนเดียวกับคนๆ นี้ เธอรู้ว่าจีซูไม่ใช่คนเลวแต่เธอก็ไม่คิดว่าลูกน้องคนสนิทของคิมคยองซูจะเป็นคนดีขนาดนั้น


เอ่อคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันจนจะผูกเป็นปมเมื่อเธอมองเห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย


นี่เขาไม่ปฏิเสธแสดงว่าใช่เขาจริงๆ ด้วย เธอไม่อยากจะเชื่อ!!!


โลกกลมจริงๆ มาๆ คุณมาทานข้าวกัน คราวที่แล้วผมไม่ทันได้ขอบคุณเอาเป็นว่ามื้อนี้เต็มที่เลยนะครับ ขาดเหลืออะไรบอกได้

น้ำเสียงที่แสนจริงใจและภาษาอังกฤษแปร่งๆของชายวัยกลางคนทำให้จีซูต้องส่งยิ้มแห้งๆ กลับไป ไม่ใช่เพราะสำเนียงภาษาอังกฤษที่อีกฝ่ายใช้ แต่เป็นเรื่องความลับของเขาและครอบครัวเธอ ถ้าสองพ่อลูกรู้ว่าความจริงของเรื่องเป็นยังไง เขาคงไม่ได้รับน้ำเสียงแบบนี้แต่เป็นมีดเล่มใหญ่ในครัวแทน


ครับ

จีซูตัดสินใจตัดบทและเบี่ยงเบนความสนใจของหญิงสาวที่กำลังหรี่ตาจับผิดเขาอยู่ตอนนี้ด้วยการหันไปสนใจกับข้าวตรงหน้าแทน สายตาของเธอบ่งบอกว่าต้องการรู้ความจริงแค่ไหนเขาก็ยิ่งเสี่ยวไส้เท่านั้น


งานจะเข้าไมเนี่ย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มครวญครางในใจ











#หน้าตาขี้เล่นของ 'ชเวจีซู'


หึหึ เอาความน่ารักเล็กๆน้อยๆ ของคุณคิมมาให้รักนางบ้าง
กิกิ ต่อไปจะเจอความน่ารักของจีซูแบบจัดหนัก
บอร์ดี้การ์ดอะไรน่ารักที่สุด >//<

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ชอบจีศูอ่าาาาา คนอะไรน่ารักกกกกก😍😍😍
โดย Anonymous | 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เขินแปป สู้ๆนะค่ะเป็นกำลัสู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้คนเขียนค่ะ
โดย Anonymous | 11 months, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
น่ารักอ่ะ ชเวจีซู><😍😘😚
โดย Anonymous | 11 months, 1 week ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ติดตาม
โดย Anonymous | 1 year ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha