ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : บทที่ 7 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป





(ต่อ)



ตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของคิมคอเปอร์ชั่น คือ …”


เลขานุการที่ทำหน้าที่เป็นองค์ประธานแทนเจ้านายของตนอ่านกระดาษสีขาวในมือ ชายวัยกลางคนปรายตามองเจ้านายของตนและบุตรชายของเจ้านายด้วยความสับสน เพราะชื่อของประธานกรรมการบริหารคนต่อไปที่ปรากฏอยู่บนกระดาษทำให้ชายวัยกลางคนเม้มปากเป็นเส้นก่อนจะรีบเอ่ยต่อ


คือ ท่านประธานคนปัจจุบัน คิมมยองดง!”

เมื่อพูดจบเสียงปรบมือก็ดังขึ้นพร้อมกันคยองซูลุกพรวดขึ้นเต็มความสูงชายหนุ่มเพ่งมองใบหน้าชราของบิดาด้วยความไม่พอใจ เขานึกแล้วว่ามันต้องมีเรื่องอะไร ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้บิดาต้องการให้เขาขึ้นรับตำแหน่งแทบเป็นแทบตาย แต่พอเขาตอบตกลง บิดากลับมาหักหน้าเขาแบบนี้ ชายหนุ่มกำหมัดแน่นก่อนจะเดินออกไปจากห้องประชุมทันที เขาคิดว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องแต่งงานของเขาแน่นอน บิดาของเขากำลังจะบีบให้เขายอมรับข้อเสนอของนังแม่เลี้ยงมหาภัยนั่นซึ่งเขาไม่มีทางยอม!


ท่านรองประธานครับ

เสียงเรียกจากเลขาคนสนิทของบิดา ทำให้คยองซูชะงักเท้าแล้วหันกลับไปมองคนพูดที่วิ่งกระหืดกระหอบตามออกมา สายตาของเขาวาวโรจน์และเต็มไปด้วยดวงไฟที่กำลังลุกไหม้ ความโกรธของปีศาจน้ำแข็งกำลังถูกปลุกขึ้นมา


อะไร!”

เสียงตะหวาดกร้าวทำให้พนักงานที่กำลังจะเดินผ่านต้องชะงัก วินาทีนี้ดวงตาที่เคยนิ่งเฉยกำลังวาวโรจน์จนกลายเป็นเปลวเพลิงที่สามารถแผดเผาคนที่กล้าเงยหน้าแม้แต่สบตาได้


ท่านประธานสั่งให้ไปพบที่ห้องทำงานของท่านก่อนครับ

ชายวัยกลางคนยืนตัวสั่นก้มหน้าพูดด้วยความหวาดกลัว แม้กระทั่งน้ำเสียงที่ใช้เอ่ยยังสั่นจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง อารมณ์ของผู้ชายตรงหน้าในตอนนี้ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าต่อกร แม้กระทั่งสบตายังไม่มีใครกล้า เพราะปีศาจกำลังพิโรธ ราชสีห์กำลังโกรธ ดวงตาวาวโรจน์ดุจปีศาจคู่นั้นฆ่าได้แม้เพียงสบตา


คยองซูกำหมัดเข้าหากันแน่นเขาพยายามข่มความโกรธที่กำลังปะทุให้ลดลง บิดาของเขากำลังเล่นสงครามประสาทกับเขาจริงๆ ชายหนุ่มหมุนตัวเปลี่ยนเป้าหมายทันที ขาคู่ยาวก้าวเร็วไปยังห้องของท่านประธานตามคำสั่งทันที


ประธานกรรมการบริหารคิมมยองดง


คยองซูหยุดยืนอ่านป้ายหน้าห้องที่กำลังปรากฏต่อสายตา รองประธารหนุ่มเปิดประตูเข้าไปด้านในโดยไม่เคาะประตู ความโกรธที่ทวีคูณขึ้นในทุกนาทีปิดหูปิดตาเขา ตอนนี้เขาไม่คิดจะสนใจเรื่องมารยาทอะไรอีกแล้ว เขาคิดเพียงว่าต้องการคำตอบของเรื่องในวันนี้ทั้งหมด!


บิดาต้องการอะไรจากเขา และเหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่ถึง 10 นาทีในห้องประชุมคืออะไรกันแน่


มาแล้วหรอ

ทันทีที่ขาก้าวเข้าไปในห้อง ท่านประธานที่นั่งยิ้มอยู่บนโซฟากลางห้องก็ทำให้คยองซูกำหมัดแน่นขึ้นอีก รอยยิ้มแบบนี้เขาเกลียดมันเพราะคือรอยยิ้มของคนที่คิดว่าตัวเอง อยู่เหนือ อีกฝ่าย รองประธานหนุ่มข่มใจก่อนจะเดินตรงไปยังโซฟาตัวเล็กที่ว่างด้านข้าง ท่านประธาน


โกรธฉันมากสินะ

มยองดงเอ่ยถามบุตรชายด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ชายชรารู้ดีว่าตอนนี้ลูกชายกำลังรู้สึกเช่นไร และรู้ว่าลูกชายอยากรู้เรื่องอะไรมากที่สุด


ท่านประธานต้องการอะไร

คำถามแรกถูกเอ่ยออกมาในทันที สีหน้าและท่าทางของบิดาทำให้ชายหนุ่มแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ เขาเกลียดรอยยิ้มของบิดา เกลียดท่าทางที่นิ่งสงบแต่ข้างในมีแต่คมมีดและเต็มไปด้วยพายุที่พร้อมจะทำร้ายคนอื่น


หึ

เสียงแค่นหัวเราะของบิดาทำให้ชายหนุ่มเม้มปากแน่น ถ้าเขาเดาไม่ผิดนี่คงจะเป็นแค่ส่วนหนึ่งในแผนการ และเขาคิดว่าแผนการบ้าๆ แบบนี้คงมาจากใครไม่ได้นอกจากนังแม่เลี้ยงมหาภัยของเขา


แต่งงาน!”

คยองซูหันไปมองใบหน้าเหี่ยวย่นของบิดา ชายหนุ่มลุกพรวดขึ้นเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตนเองคิดมันถูกต้อง นี่นังแม่เลี้ยงมหาภัยไม่คิดจะปล่อยเขาไปใช่ไหม มันต้องการทำสงครามกับเขาจริงๆ ไหม


แกต้องแต่งงานกับหนูซอนาอึนเท่านั้น!”

ประโยคต่อมาของบิดาทำให้รองประธานหนุ่มแค่นหัวเราะออกมา ใบหน้าที่มีแต่รอยยิ้ม รอยยิ้มที่ส่งมาให้เขา มันทำให้ชายหนุ่มแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ บิดาของเขาเป็นคนประเภทที่ไม่ควรข้องแวะ เขามองสบตาบิดาตอบ วินาทีนี่เขาจะไม่ยอมทำอะไร ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ที่มีคนบงการข้างหลังอย่างผู้หญิงสารเลวคนนั้นอีกแล้ว


ผมบอกคุณไปแล้วว่าผมมีเมียแล้ว และผมกับเธอแต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายเรียบร้อยแล้ว ถ้าคุณอยากให้ผมถูกฟ้องหย่าก็จัดงานขึ้นมาเลยแต่คงต้องหาเจ้าบ่าวมาเองเพราะผมจะไม่ยอมแต่งงานกับใครหน้าไหน และผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ผมมีเมียแล้ว!”

คยองซูตัดบทด้วยการเดินตรงไปยังประตู ชายหนุ่มไม่ต้องการสานต่อบทสนทนาที่เขาไม่ต้องการแม้แต่จะฟังอีกแล้ว แต่ยังไม่ทันที่ขาคู่ยาวจะก้าวพ้นประตู น้ำเสียงเข้มๆ ของบิดาก็ดังตามหลังมา


ถ้าแกไม่แต่งเก้าอี้ประธานก็ไม่มีวันเป็นของแก

คยองซูหันกลับมามองใบหน้าของบิดาอีกครั้ง ชายหนุ่มกำหมัดแน่น ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วแสยะยิ้มเอ่ยตอบด้วยเสียงกร้าว


หุ้น 22% ของแม่ยังคงมากพอจะทำให้ผมนั่งเก้าอี้รองประธานได้ต่อไปโดยไม่มีปัญหาอะไร ผมไม่สนว่าคุณจะยกเก้าอี้ประธานให้ใครเพราะไม่ว่ายังไงหุ้น 22%ของแม่และอีก 18%ของผมที่มีอยู่ในคิมคอเปอร์เรชั่นก็ยังทำให้ผมมีอำนาจมากพอกับคุณ!”


ทั้งสองสบตากันอย่างไม่มีใครยอมแพ้ระหว่างราชสีห์หนุ่มผู้เยือกเย็นกับเสือชราจอมเจ้าเล่ห์ใครกันจะเป็นผู้พ่ายแพ้ให้กับเกมนี้ ไม่มีใครรู้ว่าทำไมกำแพงระหว่างทั้งสองจึงหนาและสูงขึ้นในทุกวินาที ความเป็นพ่อลูกของทั้งคู่สาบสูญไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ ทั้งสองเหมือนคนอื่น บิดาที่ไม่เคยเลี้ยงดูบุตรชาย และบุตรชายที่ไม่เคยคิดว่าตนเองมีบิดา ทั้งสองจะทำยังไงกับสงครามของตระกูลที่มีตำแหน่งของประธานกรรมการบริหารคิมคอเปอร์เรชั่นเป็นเดิมพันในครั้งนี้และสงครามในครั้งนี้จะจบลงเช่นไร


คยองซูเดินเร็วๆ กลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาสีครีมภายในห้อง มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่น ความโกรธที่มาพร้อมความเกลียดปะทุขึ้นมาอีกครั้ง


หึ คุณไม่มีวันชนะผมเพราะผมจะไม่มียอมแพ้คุณ

คยองซูยกมือบีบขมับตัวเองหนักๆ ทุกครั้งที่เขาต้องปะทะฝีปากหรืออารมณ์กับบิดา เขาจะปวดหัวขึ้นมาทันที


เขากับบิดาไม่เคยมีช่วงเวลาดีๆ อย่างที่พ่อกับลูกคู่อื่นๆ มีเพราะบิดาและมารดาแต่งงานกันเพราะธุรกิจเขาและบิดาจึงมีกำแพงความรู้สึกที่หนากั้นทั้งสองเอาไว้ เขาถูกเลี้ยงดูด้วยพี่เลี้ยงไม่เคยมีช่วงเวลาอบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นๆ เวลาที่ผ่านไปทุกวินาทีมารดาจะปลูกฝังให้เขาคิดแต่เรื่องผลประโยชน์และธุรกิจ บิดาของเขาไม่เคยแม้แต่จะกอดเขาสักครั้ง รอยแตกหักระหว่างครอบครัวเริ่มชัดขึ้นเมื่อมารดาของเขาประสบอุบัติเหตุรถคล่ำเสียชีวิต ตอนนั้นเขาอายุเพียงแค่ 15 ปี หลังจากมารดาเสียชีวิตไปเขาจึงต้องย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านกับบิดา บิดาที่ไม่เคยทำหน้าที่ของบิดาอย่างคนอื่น

เขาต้องอดทนและกล่ำกลืนฝืนทนให้นังแม่เลี้ยงอสรพิษแทะเล็กแทะน้อยและคอยหาโอกาสเข้าหาเขามาตลอด จนกระทั่งความอดทนของเขาสิ้นสุดลงในคืนที่ฝนหน้าหนาวตกหนักบิดาของเขาต้องไปต่างประเทศ แล้วความอัปยศก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อนังแม่เลี้ยงอสรพิษเข้ามาปลุกปล้ำเขาถึงในห้องนอน และมันเกือบจะทำสำเร็จถ้าพี่เลี้ยงของเขาไม่เข้ามาช่วยและถูกมันใช้แจกันตีหัวจนตายต่อหน้าต่อตาเขา ภาพเรื่องราวความเลวทรามในวันนั้นยังคงฉายชัดมาจนถึงทุกวันนี้ เขาจดจำได้ทุกอย่างและบันทึกมันไว้ว่า


สักวันนึงนังผู้หญิงสารเลวคนนั้นต้องชดใช้!


คยองซูกำหมัดแน่นเมื่อคิดถึงภาพเหตุการณ์ในวันนั้น และสิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจย้ายออกจากบ้านทั้งๆ ที่ตัวเองอายุแค่ 18 ปีก็คือความจริงจากปากของนังผู้หญิงเห็นแก่เงินคนนั้น มันพูดออกมาด้วยสีหน้าที่แสนน่ารังเกียจและเขายังคงจดจำทุกอย่างได้ติดตา


แม่แกก็ตายไปแล้ว อย่ามาทำเล่นตัวหน่อยเลยคยองซู อีกไม่นานพ่อแกก็คงตายตามไป จำไว้นะคยองซูที่แกยังมีลมหายใจอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้มันเพราะฉันต้องการให้แกอยู่แต่เมื่อไหร่ที่ฉันเบื่อและรำคาญลมหายใจของแก แกก็จะมีสภาพไม่ต่างจากนังขี้ข้านี่ แล้วก็ แม่ของแก

หลังจากวันนั้นชายหนุ่มสาบานต่อหน้าหลุมศพของมารดาว่าถ้าหากเขายังมีลมหายใจเขาจะต้องเอาทุกอย่างที่ควรจะเป็นของมารดากลับคืนมาให้ได้ไม่ว่าเขาจะต้องแลกกับอะไรหรือทำลายชีวิตใครแม้กระทั่งต้องทำสงครามกับบิดาเขาก็จะทำ และเขาจะต้องเป็นฝ่ายชนะ!


แม่ รอก่อนนะครับ ผมจะเอาทุกอย่างที่ควรจะเป็นของแม่คืนมา และผมสาบานว่าผมจะแก้แค้นแทนแม่ให้ได้ นังสารเลวนั้นต้องชดใช้ในสิ่งที่มันทำ!’


เพราะตราบาปที่แม่เลี้ยงสารเลวทำไว้ คยองซูจึงกลายเป็นคนเย็นชาและเกลียดผู้หญิง เขาไม่เชื่อในเรื่องความรัก และไม่เชื่อว่ารักแท้ที่มนุษย์โหยหาจะมีอยู่จริง เขาเชื่อว่าโลกใบนี้ไม่มีความรักมีแค่ความหลงและความใคร่เท่านั้น ดังนั้นชายหนุ่มจึงเลือกที่จะปลดปล่อยความใคร่กับผู้หญิงที่เขาหลงเท่านั้น


สิ่งเดียวที่ปีศาจน้ำแข็ง คิมคยองซู ราชสีห์หนุ่มแห่งคิมคอปอเรชั่นเชื่อมั่นและศรัทธาคือ เงิน เพราะเงินของเขาสามารถซื้อทุกอย่างได้และมันบันดาลสิ่งที่มนุษย์ต้องการได้ทุกสิ่งเช่นกัน แม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า ความรัก! เขาไม่เคยเชื่อในเรื่องความรัก และไม่เคยเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง


เอ่อ เจ้านายจะให้ผมเลื่อนไฟล์เป็นพรุ่งนี้เช้าไหมครับ

คำถามของลูกน้องเรียกสติของคยองซูให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ชายหนุ่มมองเข็มนาฬิกาเรือนใหญ่ภายในห้องแล้วถอนหายใจออกมา เขาเกือบจะลืมไปแล้วว่าวันนี้ต้องบินกลับประเทศไทยเพื่อไปรับเมียจ้างกลับมาทำงานที่นี่ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องถึงเรื่องที่เขาเคยบอกว่าจะจัดการให้เธอ


ไม่ ฉันจะเดินทางวันนี้ ซึงโฮไปจัดการเรื่องเสื้อผ้าข้าวของของแก้วกัลยาให้เรียบร้อย สั่งให้คนนำไปส่งที่บ้านแล้วให้แม่บ้านจัดทุกอย่างไว้ในห้องนอนของฉันให้เรียบร้อย


ครับเจ้านาย

ซึงโฮโค้งรับ ก่อนจะถอยหลังเดินออกจากห้องเพื่อไปจัดการงานที่ได้รับมอบหมาย


เลขาหนุ่มปิดประตูเสียงเบาเพื่อไม่เป็นการรบกวนเจ้านายเพราะเขารู้ดีว่าเจ้านายกำลังต้องการเวลาเพื่อจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง เรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องประชุมใหญ่วันนี้สร้างความไม่พอใจให้เจ้านายหนุ่มเป็นอย่างมาก มันเหมือนเจ้านายของเขาถูกฉีกหน้าและมันยิ่งแย่เมื่อถูกฉีกหน้าต่อหน้าคนมากมาย ข่าวลือเรื่องความไม่ลงรอยของพ่อลูกกำลังกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว แม้เขาจะรู้ว่ามันจริงแค่ไหนแต่เลขาหนุ่มที่ทำงานและอยู่กับเจ้านายมานานนับสิบปีก็ไม่ต้องการให้เรื่องไร้สาระและขี้ปากของพนักงานมาทำให้เจ้านายของเขาต้องเครียดมากไปกว่านี้


สงครามระหว่างครอบครัวของบิดาที่มีชายา รอยยิ้มปีศาจ เสือชราจอมเล่ห์กับบุตรชายเจ้าของชายา ปีศาจน้ำแข็ง ราชสีห์หนุ่มผู้เยือกเย็นจะลงเอ่ยเช่นไรไม่มีใครรู้ แต่สิ่งที่เขารู้และคิดว่ามันกำลังจะเกิดคือ หายนะ แค่การที่เจ้านายของเขาต้องห้ำหั่นกับญาติพี่น้องคนอื่นเพื่อจะพาตัวเองขึ้นมายังตำแหน่งรองประธานได้นั้น เจ้านายของเขาต้องสูญเสียไปหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง หรือแม้กระทั่ง มิตรภาพ มีสิ่งเดียวที่เจ้านายของเขาเหลืออยู่รอบกาย คือ อำนาจ และมันมักมาพร้อมกับคำว่าศัตรู ที่มีอยู่ทุกที่ซุกซ้อนอยู่ทุกมุม ไม่ว่าจะในที่แจ้งที่ประกาศตัวอย่างชัดเจนหรือแม้กระทั่งในที่มืดที่ยังคงรอโอกาสพลาดพลั้งของปีศาจน้ำแข็งอยู่ตลอดเวลา


หวังว่าทุกอย่างจะไม่เลวร้ายไปกว่าที่เป็นอยู่นะ


ซึงโฮรำพึงกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่เลขาหนุ่มจะก้าวออกไปจากหน้าห้องเพื่อไปทำงานตามคำสั่ง แม้จะห่วงแสนห่วง แต่เขามั่นใจว่าเจ้านายสามารถเอาตัวรอดจากเรื่องราวเลวร้ายได้ เจ้านายของเขาเจ็บปวดมามากแต่ยังสามารถลุกขึ้นแล้วก้าวเดินไปข้างหน้าได้ ครั้งนี้เขาก็เชื่อว่าทุกอย่างจะยังเป็นแบบนั้น

 


หลังจากสั่งงานให้ลูกน้องคนสนิทไปจัดการ คยองซูก็กลับมาสั่งงานความรู้สึกของตัวเองบ้าง หลายครั้งที่เขารู้สึกแย่ การนั่งเก้าอี้รองประธานที่มีคนคอยเลื่อยขาเก้าอี้อยู่ตลอดเวลามันทำให้เขาเหนื่อย ผู้ชายที่ดูแลตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ทำทุกอย่างด้วยตัวเองมาตลอดอย่างเขาบางทีก็เหนื่อยและท้อบ้าง หัวใจดวงนี้ที่ถูกกล่าวหาว่าด้านชา ไม่มีใครรู้ว่าก่อนหน้านี้มันต้องเจอกับอะไรมาบ้าง มันอาจจะฟังดูเลวแต่เขากล้าพูดได้ว่าสิ่งที่เขาทำมันยังน้อยเกินไปสำหรับผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาเพื่อหวังชื่อเสียงเงินทองพวกนั้น

เขาไม่เหมือนบิดาที่ใช้รอยยิ้มบังหน้าแล้วฆ่าคนอย่างเลือดเย็น แต่เขาเป็นพวกเกลียดคือเกลียดทุกอย่างแสดงออกอย่างชัดเจน แม้จะมีฉายาว่า ปีศาจน้ำแข็ง ถูกเรียกว่าราชสีห์ผู้เยือกเย็นแต่เขาก็ไม่ใช่คนด้านชาต่อทุกอย่าง เขาเคยรู้สึกกับทุกอย่างแต่นั่นก็นานมาแล้ว


ดังนั้นไม่มีใครเข้าใจหรอกว่า... 

กว่าใครสักคนจะเย็นชาไร้ความรู้สึกได้มากมายขนาดนี้ เขาคนนั้นต้องพบเจอกับความเจ็บปวดมากแค่ไหนมาก่อน


คยองซูยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง เขากำลังพยายามปกปิดสิ่งที่ตัวเองรู้สึก ชายหนุ่มนึกย้อนไปยังสิ่งที่เคยเกิดขึ้น คำพูดด่าทอของผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา คำปรามาสจากบรรดาผู้หญิงที่เขาคบหาหรือควงเล่นๆ ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขามาโดยตลอด


คนไม่มีหัวใจ

สักวันคุณจะต้องเจ็บปวดอย่างที่คุณทำกับฉัน!!!’

คุณมันผู้ชายไร้หัวใจ!’ หรือแม้กระทั่งคำสาปแช่ง ‘ฉันขอสาปให้คุณเจอรักแท้และคุณต้องสูญเสียมันไป!’


คำปรามาสสาปแช่งมากมายที่เมื่อก่อนเขาเคยได้รับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอะไรเลย แต่มาวันนี้อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกกลัวขึ้นมา ไม่รู้ว่าทำไมแต่ลึกๆในหัวใจของเขากำลังหวาดกลัว และความหวาดกลัวนั้นกำลังเพิ่มมากขึ้นทุกที


เขากลัวว่าเขาจะพบรักแท้และกลัวว่าต้องสูญเสียมันไป

ดังเช่นตอนที่เขาต้องสูญเสียมารดา










#โหมดเศร้า


พระเอกน่าสงสารไหมค่ะ พ่อไม่รัก TT

ปล. สุขสันต์วันแม่นะคะรีดเดอร์
วันแม่อย่าลืมกอดแม่บอกรักท่านนะคะ
ขอให้คุณแม่ของรีดทุกคนมีสุขภาพแข็งแรงนะคะ ^^

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ






ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


ชอบนะคะมีหลายมุมดีอัพเยอะๆเลยค่ะไรซ์
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สนุกมากเลยถ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha