ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : บทที่ 8 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 
เจ้าของ


อรุณสวัสดิ์ครับคุณดอกแก้ว


น้ำเสียงคุ้นหูของผู้ชายตรงหน้าทำให้แก้วกัลยาอมยิ้ม หญิงสาวชะงักมือที่กำลังเปิดประตูเหล็กหน้าร้านขึ้น เมื่อเจ้าของคำทักทายจัดการเปิดมันให้เธอแทน


มาแต่เช้าเลยนะคะคุณจีซู

แก้วกัลยาส่งยิ้มให้เขา เธอแกล้งพูดเพราะรู้ดีว่าเขาไม่ได้ไปไหนทั้งคืน ผู้ชายตรงหน้าของเธอจอดรถนอนเฝ้าเธอที่หน้าบ้านตั้งแต่เมื่อคืน เธอเห็นรถของเข้าแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของเธอตอนเวลาสี่ทุ่มเศษและมันไม่ได้ขยับไปไหนอีกเลยจนเธอตื่นขึ้นมา เธอเห็นทุกอย่างเพราะหน้าต่างห้องนอนของเธออยู่หน้าบ้าน


เอ่อ คะ ครับจีซูยิ้มแห้งๆ ตอบกลับไป เขาไม่คิดว่าเธอจะรู้ว่าเขานอนเฝ้าเธออยู่หน้าบ้านตลอดทั้งคืน


อุตส่าห์แอบกลับมาตอนดึกๆ เพราะคิดว่าเธอคงหลับไปแล้ว ไม่คิดว่าตัวเองจะโดนจับได้แบบนี้ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มลอบคิดในใจ


งั้นก็มาทานข้าวต้มร้อนๆ ด้วยกันนะคะ

แก้วกัลยายิ้มตอบ ความจริงหญิงสาวตั้งใจจะมาปลุกเขาเพื่อเข้าไปทานข้าวต้มตอนเช้าด้วยกัน แต่พอเปิดประตูขึ้นก็เห็นชายหนุ่มยืนรอเธออยู่แล้ว แถมยังเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งตัวใหม่รีบร้อยแล้วด้วย


เอ่อ งั้นผมขอฝากท้องไว้ที่นี่อีกสักมื้อนะครับบอร์ดี้การ์ดหนุ่มพยักหน้าอายๆ แต่ก็ยอมเดินตามแผ่นหลังบางของนายหญิงไป


เช้าวันนี้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารดูคึกคักเป็นพิเศษ อาจเพราะมีชายหนุ่มต่างชาติมาร่วมโต๊ะเป็นครั้งที่สอง นายสุธนจึงมีรอยยิ้มและชวนอีกฝ่ายคุยเจื้อยแจ้วราวกับเจอเพื่อนที่ไม่ได้พบกันมานาน แม้ภาษาอังกฤษจะกระท่อนกระแท่นแต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการสนทนาของชายต่างวัยทั้งคู่ แก้วกัลยายิ้มกว้างเมื่อเห็นรอยยิ้มของบิดาอีกครั้ง เธออยากจะขอบคุณจีซูอีกสักล้านครั้งที่ทำให้บิดาของเธอมีความสุขขนาดนี้


หลังทานข้าวต้มรสเด็ดสูตรร้านจงพิชิตชัยเสร็จแก้วกัลยาขอตัวขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะออกไปข้างนอกกับบอร์ดี้การ์ดหนุ่ม ส่วนชายหนุ่มต่างวัยทั้งคู่ต่างช่วยกันเก็บจานชามไปล้างด้วยกันอย่างสนุกสนาน นายสุธนรู้สึกถูกชะตากับผู้ชายเกาหลีคนนี้ เขายิ้มแย้มและสุภาพ น่าคบหา และที่สำคัญเด็กหนุ่มคนนี้จริงใจ รอยยิ้มของเขามันออกมาจากหัวใจ และเขามั่นใจว่าคนข้างๆ เป็นมิตรกับลูกสาวของเขาแน่นอน

 



ขอบคุณอาหารมื้อพิเศษทั้งสองมื้อมากๆ เลยนะครับ

จีซูโค้งให้ชายวัยกลางคนด้วยความนอบน้อม เขารู้สึกอิ่มใจเมื่อได้พูดคุยและรู้จักกับสองพ่อลูก ความรักและความอบอุ่นของทั้งคู่แผ่มาถึงเขาด้วย

นายสุธนยิ้มตอบ ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วเอ่ยตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม


ไม่เป็นไร ไว้มากินอีกนะ ชวนเจ้านายคุณมาด้วย

คำพูดหยอกล้อของชายวัยกลางคนตรงหน้า ทำเอาจีซูต้องกลั้นหัวเราะ ชวนเจ้านายของเขามาด้วย ถ้ามาจริงๆ อย่าว่าแต่ทานอาหารด้วยกันเลย แค่เขาคุยกับผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังเดินออกมาจากร้านตอนนี้ เขาคงโดนไล่ออกแทบไม่ทัน


ครับ ผมว่าให้คุณดอกแก้วลองชวนเจ้านายมาทานอาหารกับคุณพ่อตาสักมื้อก็น่าจะดีครับ


ถ้าให้แก้วเป็นคนชวน ลุงว่าคงต้องรอชาติหน้า ฮ่าๆ

นายสุธนเอ่ยอย่างรู้ทัน เพราะเขามั่นใจว่ารู้จักลูกสาวตัวเองดี เธอไม่มีทางชวนลูกเขยของเขามารวมวงสนทนาในเวลาใกล้ๆ นี้แน่


ผมว่าคงอีกหลายชาติเลยล่ะครับ ฮ่าๆ

จีซูตอบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ เขามั่นใจว่าแก้วกัลยาไม่มีทางเอ่ยปากชวนเจ้านายปีศาจน้ำแข็งของเขามานั่งร่วมโต๊ะกับบิดาของเธอแน่นอน ยิ่งชวนมาบ้านยิ่งไม่มีทาง เขาพนันด้วยหัวของตัวเองเลย


สองหนุ่มหัวเราะอะไรกันค่ะ

แก้วกัลยาถามเสียงใสเมื่อเดินออกมาหน้าร้านแล้วเห็นสองหนุ่มต่างวัยหัวเราะกันสนุกสนาน และเธอคิดว่าหัวข้อในการสนทนาแล้วเรียกเสียงหัวเราะคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเธอ


ไม่มีอะไร เรื่องของหนุ่มวัยรุ่นเขาคุยกัน จริงไหมจีซู ฮ่าๆ

นายสุธนหัวเราะร่าก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านไปพร้อมเสียงหัวเราะที่ดังมากกว่าปกติ แก้วกัลยาขมวดคิ้วสวยหม่นเมื่อได้คำตอบจากบิดา เธอหันกลับมาขอคำตอบด้วยหน้างงๆ กับผู้ชายอีกคนที่ยืนกลั้นหัวเราะอยู่ตรงหน้า


เอ่อ


เรารีบไปเถอะครับ

จีซูตัดบทเมื่อเห็นหญิงสาวหันมาขอคำตอบจากเขาแทน บอดี้การ์ดหนุ่มวิ่งไปเปิดประตูรถรอทันทีอย่างรู้ทัน แก้วกัลยาส่ายศีรษะเล็กไปมา เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตนเองคิดนั้นถูก บิดาของเธอรวมหัวกับคนของ เขา นินทาเธออีกแล้ว


ฝากไว้ก่อนเถอะค่ะ

แก้วกัลยาเม้มปากแล้วเดินขึ้นรถไป แต่ก่อนที่หญิงสาวจะก้าวขาขึ้นรถไปเธอก็ไม่ลืมจะหันมาคาดโทษคนของเขาที่มาชวนบิดาของเธอ นินทา เธอ


ครับ

จีซูโค้งเล็กน้อยพร้อมเอ่ยรับด้วยรอยยิ้ม บอร์ดี้การ์ดหนุ่มจึงได้ค้อนวงใหญ่จากคนตัวเล็กมาเต็มๆ เขาอมยิ้มเมื่อเห็นอาการอื่นของเธอบ้าง นี่ถ้าเจ้านายของเขาได้มาเห็นคงจะรู้สึกอะไรดรๆกับเธอขึ้นมาบ้าง


จีซูพาแก้วกัลยามาทำพาสปอร์ตและเอกสารอื่นๆ ที่กรมการกงสุล กระทรวงการต่างประเทศและกว่าที่ทั้งสองจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายโมง นี่ขนาดว่าบอร์ดี้การ์ดหนุ่มใช้ทั้งเงิน ใช้ทั้งเส้นสาย ใช้ทุกๆอย่างที่เจ้านายของเขามีทุกอย่างยังล่าช้าขนาดนี้ ชายหนุ่มไม่อยากคิดเลยว่าถ้าเขาไม่อะไรสักอย่างเขาและหญิงสาวจะทำเรื่องและจัดการเอกสารเสร็จตอนกี่โมง


เรียบร้อยแล้วนะครับคุณดอกแก้ว

จีซูเดินมาบอกข่าวดีที่สุดของวันนี้ให้หญิงสาวที่นั่งรอเขาอยู่ด้านนอกได้ทราบ แก้วกัลยาพยักหน้ารับ แต่เพราะเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหญิงสาวทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มก็ต้องขมวดคิ้ว เขาจำได้ว่าก่อนที่จะเดินกลับเข้าไปรับเอกสารเมื่อ นาทีที่แล้ว เธอยังอารมณ์ดีและมีรอยยิ้มอยู่เลย แต่พอเขากลับออกมาหญิงสาวที่เคยมีรอยยิ้มจากเรื่องตลกของเขาก็กลายเป็นแก้วกัลยาที่ใบหน้าเซื่องซึมอีกแล้ว


คุณดอกแก้วอยากไปไหนต่อไหมครับ

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มตัดสินใจเอ่ยถาม เขาไม่แน่ใจว่าอาการของเธอมาจากสาเหตุใด แต่ที่เขามั่นใจคือเธอกำลังรู้สึกไม่ดี แก้วกัลยามองใบหน้าหล่อใสที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความหวังดีตรงหน้า เธอเม้มปากแน่นเพราะไม่กล้าบอกเขาว่าตนเองต้องการไปไหน แต่สุดท้ายหญิงสาวก็ตัดสินใจเอ่ยออกมา ถ้าเธอต้องไปเกาหลีในวันนี้พรุ่งนี้คนสำคัญคนที่สองที่เธอต้องบอกก็คือ  แฟนหนุ่มที่ตอนนี้กลายเป็นอดีตแฟนหนุ่มไปแล้วโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันรู้ตัว


ไปร้าน Love is ค่ะ

น้ำเสียงที่เอ่ยบอกค่อนข้างเบาและมันดูเศร้าๆ จีซูพอจะเดาออกแล้วว่าเธอเป็นอะไร ร้านที่เขาได้ยินคือร้านที่เขาและเจ้านายหนุ่มพบเธอครั้งแรกตอนที่เธอยังมีสถานะเป็นแฟนสาวของผู้ชายคนอื่น และเขามั่นใจว่าคนอื่นที่ว่าคงต้องการพบเธอที่ร้านนั้นแน่นอน


ครับ งั้นเราไปกันเลยนะครับ

แก้วกัลยามองประตูรถที่ถูกเปิดออกด้วยมือใหญ่ของผู้ชายที่ยืนส่งยิ้มจริงใจมาให้เธอ หญิงสาวรู้สึกประดักประเดิดที่ต้องขอให้เขาพาไปพบผู้ชายคนอื่นทั้งๆ ที่เธอเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเจ้านายเขา แม้ชายหนุ่มจะไม่ได้มีท่าทีกังวลแต่เป็นเธอเองที่รู้สึกกังวลแทนเขา เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำเรื่องน่าไม่อาย มีสามีแล้วแต่ยังไปพบแฟนหนุ่มที่กลายเป็นแฟนเก่าไปแล้ว


ไปเถอะครับ คุณดอกแก้วไม่ต้องกังวลอะไรนะครับ ผมสัญญาว่ามันจะเป็นความลับของเรา

เพราะคำพูดจริงใจของเขาทำแก้วกัลยาตัดสินใจเดินขึ้นรถไป เธอไม่รู้ว่าเขารู้อะไรบ้าง แต่เธอคิดว่าเขาไม่ได้โกหกและเขาไว้ใจได้


ขอบคุณนะคะคุณจีซู

แก้วกัลยาเอ่ยขึ้นในตอนที่รถยนต์คันหรูแล่นออกมาจากลานจอดรถแล้ว เธออยากจะขอบคุณเขาสักล้านครั้ง ขอบคุณในทุกๆ อย่าง ทุกๆ เรื่องที่เขาพยายามทำให้เธอ

 



รถยนต์สีดำคันหรูแล่นมายังลานจอดชั้น  ของห้างชื่อดังในกรุงเทพมหานคร แก้วกัลยาเดินลงจากรถด้วยความรู้สึกหลากหลายขาคู่เรียวกำลังก้าวเดินเข้าไปด้านในของห้าง และตอนนี้เธอก็หยุดยืนอยู่ทีหน้าร้านอาหารที่ชายหนุ่มเคยพามาทานเมื่อไม่กี่วันก่อนจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นกับชีวิตของเธอ หัวใจของเธอกำลังเต้นรัวเร็วเมื่อคิดถึงใบหน้าของผู้ชายที่กำลังนั่งรอเธออยู่ในร้านอาหารด้านใน


เดี๋ยวผมจะรอคุณดอกแก้วอยู่ร้านข้างๆ แถวๆ นี้นะครับ เชิญคุณดอกแก้วตามสบายเลยครับ

จีซูเอ่ยบอกพร้อมโค้งลาหญิงสาว เขาถอยหลังแล้วเดินออกห่างจากเธอเพื่อไปนั่งรอหญิงสาวที่ร้านข้างๆ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มคิดว่ามันคงดีกว่าถ้าเขาอยู่ให้ห่างจากเธอให้มากที่สุด เวลานี้ผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนตัวสั่นอยู่ที่ร้านอาหารตรงนั้นคงกำลังสับสนและวุ่นวายใจเป็นแน่ และเขาไม่อยากทำเธอรู้สึกแบบนั้นเพิ่มมากขึ้น


กริ๊ง


เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มชะงัก แต่เมื่อหยิบออกมาเพื่อดูรายชื่อของคนที่โทรเข้า คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหันทันที


เจ้านาย!”

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มถึงกับมือไม้สั่น เขาทำตัวไม่ถูก ถ้าเจ้านายของเขาโทรมาตอนนี้ก็แสดงว่าเจ้านายของเขาเดินทางมาถึงประเทศไทยเรียบร้อยแล้ว และสิ่งแรกที่เจ้านายของจะทำก็คือตรงมาหาผู้หญิงที่เจ้านายของเขาเรียกเต็มปากว่า เมีย!


จีซูกดรับสายอย่างเสียไม่ได้ ถ้าเขาไม่รับหัวของเขาคงต้องบอกลาคอในไม่ช้าแน่นอน


คะ ครับเจ้านาย

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มบังคับน้ำเสียงให้ปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ สถานการณ์ตอนนี้แรกได้ว่า จังหวะนรก สุดๆ


แกอยู่ไหน แล้วแก้วกัลยาอยู่ไหน ทำไมไม่มีใครอยู่ที่โรงแรม!”

น้ำเสียงเข้มๆ ของปลายสายทำให้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ นี่ไปที่โรงแรมมาแล้วหรอ งานนี้ไม่เรียกว่าจังหวะนรกธรรมดาแล้ว เรียกว่าจังหวะมหานรกเลยดีกว่า


อะเอ่อ ผมพาคุณดอกแก้ว เอ่อ คุณแก้วกัลยามาทานอาหารกลางวันครับ


หรอ แล้วกัลยาทานอาหารที่ร้านไหน

น้ำเสียงที่ราบเรียบขึ้นทำให้จีซูลอบถอนลมหายใจ แต่เพราะมีประโยคต่อมาทำให้เขาต้องกลับมาเครียดอีกครั้ง แล้วกัลยาทานอาหารที่ร้านไหน แสดงว่าเจ้านายของเขาจะต้องตามมาหา เมีย แน่นอน


เอ่อ คะ คือ


ถ้าแกยังอ้ำอึ้งตอบคำถามฉันช้าแบบนี้อีก ฉันจะไล่แกออกแล้วทิ้งแกไว้ที่เมืองไทย!”

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มถอนหายใจเมื่อสุดท้ายเขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่ออำนาจของเจ้านาย ชายหนุ่มเอ่ยบอกสถานที่ที่แก้วกัลยาอยู่แต่ยังไม่ทันที่เขาจะบอกถึงสิ่งที่อยู่กับเธอ สายจากเจ้านายก็ตัดไป ชายหนุ่มถอนหายใจหนักๆอีกครั้งแล้วมองเข้าไปในร้านอาหารที่แก้วกัลยากำลังเดินเข้าไป

ภาพของเธอทำให้เขาต้องภาวนาในใจและเอาใจช่วยให้เจ้านายมาไม่ทันเห็นภาพบาดตาบาดใจจนสติแตกอาละวาดร้านพัง ห้างแตก จีซูตัดใจแล้วเก็บโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋า บอร์ดี้การ์ดหนุ่มถอนหายใจอีกเป็นครั้งที่สาม ก่อนจะเรียกเก็บเงินทั้งๆ ที่เขายังไม่ทันได้กาแฟที่สั่งไป


เห้อ ขอให้ความดีของคุณปกป้องคุณด้วยนะครับคุณแก้วกัลยา












#ยิ้มเลว


ตอนที่แล้วใครสงสารนาง ตอนนี้เตรียมตัวด่านางเหมือนเดิมเลยค่ะ
ผู้ชายอะไรใจร้าย สงสารนางเอกหนักมาก TT

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


สงสารจีซูมากกกกกก
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
น่ารัก
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha