ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 8 : บทที่ 8 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




(ต่อ)



แก้ว!”

เสียงเรียกที่คุ้นหูของผู้ชายที่คบหากันมาครึ่งชีวิตทำให้แก้วกัลยาต้องหันไปมองต้นเสียง หญิงสาวเดินตรงไปยังโต๊ะที่ชายหนุ่มนั่งรออยู่แล้ว

ทุกครั้งที่ขาคู่เรียวก้าวไปข้างหน้าระยะทางระหว่างเธอและเขาเหมือนจะใกล้กันมากขึ้น แต่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกว่ายิ่งเดินเข้าไปใกล้เขามากเท่าไหร่เวลาของเธอและเขายิ่งสั้นลงไปทุกที ไม่ใช่แค่เวลาแต่มันเหมือนหัวใจของเธอจะห่างจากเขาไปทุกทีเช่นกัน


พี่ใหญ่มานานแล้วหรอค่ะ

แก้วกัลยาเอ่ยถามทันทีที่นั่งลงตรงข้ามเขา เธอยิ้มให้แฟนหนุ่มอย่างเคยแม้รอยยิ้มของวันนี้จะแฝงไว้ด้วยความเศร้าก็ตาม หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นรัว เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา แก้วกัลยาฟืนยิ้มเจื่อนๆ ให้เขา เธอไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง ความรู้อึดอัดเริ่มเกิดขึ้นทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเธอไม่เคยเป็นแบบนี้เมื่ออยู่กับเขา


ไม่นานค่ะ พี่สั่งอาหารรอแก้วแล้วนะ ของโปรดแก้วทั้งนั้นเลย

พิศาลถามด้วยรอยยิ้ม ชายหนุ่มยังคงทำตัวปกติและพยายามทำอย่างที่เคยทำ แม้จะรู้สึกตะขิดตะขวงใจเรื่องบางเรื่องสักแค่ไหนแต่เขาก็ไม่อยากทำให้เธอรู้สึกอึดอัด


พิศาลมองใบหน้าของแฟนสาวอย่างพินิธ ไม่รู้ว่าทำไมชายหนุ่มรู้สึกว่าเขาจะไม่ได้เห็นใบหน้าสวยหวานแบบนี้อีกแล้ว ทั้งๆ ที่เธอก็ไม่มีทางจะไปไหนได้ เขาพยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่า เธอคงไม่ไปไหนเพราะเธอรักเขา


หรอค่ะ

แก้วกัลยาทำได้เพียงส่งยิ้มเจื่อนๆ ให้เขา เธอไม่รู้แม้กระทั่งว่าต้องพูดยังไงกับเขา หญิงสาวพยายามหลบสายตาที่อีกฝ่ายจ้องมองเธอ ทั้งๆ ที่เขาก็ทำอย่างที่เคยทำแต่วันนี้เธอกลับรู้สึกไม่ดีกับมัน


เอ่อ พี่ใหญ่นัดแก้วมามีอะไรด่วนหรือป่าวค่ะ

แก้วกัลยาเอ่ยถามเมื่อสถานการณ์ระหว่างเธอและเขาเริ่มอึดอัดมากขึ้นทุกที ชายหนุ่มตรงหน้าเคยทำให้เธอรู้สึกดีทุกครั้งเวลาอยู่กับเขานั่นเป็นเหตุผลให้เธอตกลงคบหากับเขาอย่างคนรัก พิศาลเป็นผู้ชายอบอุ่น เขาเป็นสุภาพบุรุษและให้เกียรติเธอมาก ตลอดเวลา ปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยล่วงเกินเธอเลย นั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกดีกับเขามากขึ้น


จะว่ามีก็มีนะ คือเรื่องบ้านน่ะอยู่ดีๆ ธนาคารก็โทรมาบอกว่าบ้านหลังนั้นเป็นชื่อของพี่แล้ว พี่ตกใจมากพอถามเขาอย่างละเอียดแล้วเขาก็ตอบว่าพี่ได้รับรางวัลจากกิจกรรมของบริษัทคิมคอปอเรชั่น ทางบริษัทเลยให้รางวัลเป็นบ้านหลังนั้นมาฟรีๆ เลยนะ จนตอนนี้พี่ยังงงๆอยู่แต่พอได้เห็นเอกสารทั้งหมดแล้วพี่ก็แทบจะตะโกนดีใจออกมาดังๆ เรามีเรือนหอแล้วแก้ว งานแต่งไม่ต้องเลื่อนออกไปแล้ว

พิศาลเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ชายหนุ่มรู้สึกยินดีจนไม่สามารถอธิบายความรู้สึกให้แฟนสาวเข้าใจได้ เขาทั้งดีใจ แปลกใจ และตกใจอยู่นัยที ทั้งๆที่ไม่กี่วันก่อนความฝันของเขาทำท่าจะพังลงแต่ไม่กี่วันเหมือนสวรรค์จะเห็นใจความฝันของเขาถึงได้เป็นจริงในที่สุด


หรอค่ะ แก้วดีใจด้วยนะคะความฝันของพี่ใหญ่เป็นจริงแล้ว

แก้วกัลยาตอบเสียงอ่อน เธอควรจะดีใจกับเขาและยินดีที่งานแต่งของทั้งคู่ไม่ต้องยกเลิกหรือเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด ถ้าเรื่องที่น่ายินดีที่เธอได้ยินนั้นไม่ได้แลกมาจากคำว่า นางสาว ของเธอ


ความฝันของพี่ที่ไหนกันค่ะ ความฝันของเราต่างหาก

พิศาลยังคงมีรอยยิ้มบนในหน้า เรื่องน่ายินดีที่เขารับรู้มากลบความรู้สึกโหวงเหวงและอาการแปลกๆ ของแฟนสาวไปจนหมด ตอนนี้เขามีความสุขยิ่งมีความสุขเมื่อได้บอกเรื่องนี้ให้แฟนสาวได้รับรู้ งานแต่งที่เขารอคอยมานานไม่ต้องยกเลิก และผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าของเขากำลังจะเป็นเจ้าสาวของเขาในอีกไม่กี่เดือน


พี่รักแก้วนะ

แก้วกัลยาเงยหน้ามองแฟนหนุ่ม หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบทันทีเมื่อได้ยิน สีหน้าและแววตาของพิศาลมันบ่งบอกว่าเขาจริงจังและมันออกมาจากหัวใจอย่างที่เขาเคยบอกเธอเสมอ แก้วกัลยาส่งยิ้มให้แฟนหนุ่ม ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอื้อมมือหนามากุมมือของเธอเอาไว้ เขายิ้มออกมาอย่างยินดีและมีความสุขนั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมากขึ้นไปอีก


เอ่อ พี่ใหญ่ค่ะแก้วมีระ/อาหารได้แล้วค่ะ


ในวินาทีที่เธอกลั้นใจจะเอ่ยบอกเรื่องที่เธอควรจะบอกเขามากที่สุดออกไปก็มีอันต้องล้มเลิกไปก่อน เมื่ออาหารที่ชายหนุ่มสั่งมาเสิร์ฟพอดี แก้วกัลยารู้สึกเหมือนตัวเองจะร้องไห้สวรรค์โหดร้ายกับเธอมากเกินไปแล้ว


เมื่อกี้แก้วจะพูดอะไรหรอ

แก้วกัลยาสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้าอีกครั้ง หญิงสาวตัดสินใจแล้วว่าจะต้องบอกเรื่องนั้นกับเขา แก้วกัลยาเอื้อมมืออีกข้างไปกุมมือของชายหนุ่มเอาไว้

ถ้าเรื่องราวความสัมพันธ์ของเธอและเขาจะต้องจบลง เธอก็ขอเป็นคนพูดเอง ขอให้เธอเป็นคนบอกกับเขาด้วยตัวเธอเอง แม้จะถูกมองเลวร้ายยังไงเธอก็ยินดีและยอมรับมันแค่คนเดียว


แก้ว เอ่อ คือ แก้ว

แก้วกัลยาอึกอักเมื่อต้องพูดเรื่องที่เธอลำบากใจ หัวใจเริ่มเต้นรัวเร็วและมันเริ่มเต้นแรงขึ้นทุกที ตอนนี้ความรู้โหวงเหวงในอกกำลังเล่นงานเธอ ความกล้าที่พยายามค้นหาแทบไม่เจอ เธอไม่สามารถขยับปากเอื้อนเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกไป กระนั้นเสียงของใครอีกคนก็เอ่ยทุกอย่างออกมาแทนเธอ


แต่งงานแล้ว!”

เสียงดุดันที่ดังมาจากด้านหลังทำให้แก้วกัลยาผงะ แต่ที่ทำให้เธอผงะจนแทบลุกขึ้นยืนไม่ไหวก็คือใบหน้าของคนพูดที่เดินตรงมายังเธอและอดีตแฟนหนุ่มที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ดวงตาคู่คมของเขาวาวโรจน์ดุจราชสีห์คำราม แก้วกัลยาผละลุกจากเก้าอี้เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังแย่


พิศาลผละลุกตามแฟนสาวเมื่อเขาได้ยินประโยคที่ทำให้ตัวเองไม่เข้าใจจากผู้ชายต่างชาติที่เพิ่งมาใหม่ ชายหนุ่มมองใบหน้าของแฟนสาวที่ซีดเซียวลงอย่างเห็นได้ชัดอย่างขอคำตอบ แต่เธอเอาแต่ก้มหน้าและไม่ยอมเงยหน้าตอบอะไรหรือเอ่ยอะไรกับใครทั้งนั้น นั่นทำให้เขารู้สึกไม่ดี


นี่มันเรื่องอะไรกันแก้ว แล้วผู้ชายคนนี้ ใครกัน

พิศาลผายมือไปยังคนมาใหม่ทั้งสาม พร้อมเอ่ยถามเสียงเข้ม เขากำลังสับสน ผู้ชายที่มาใหม่ทั้งสามหน้าตาดีและดูมีฐานะโดยเฉพาะผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่สวมสูทสีเทาที่อยู่ตรงกลางผู้ชายคนนี้ดูโดดเด่นและน่าเกรงขาม สีหน้าและแววตาของเขามันดูมีอำนาจโดยเฉพาะดวงตาดุดันคู่นั้น


คะ คุณ

แก้วกัลยาเอ่ยเรียกเสียงสั่น หญิงสาวกลัวจนตัวสั่น ร่างกายแทบยืนไม่อยู่เมื่อเห็นสีหน้าของเขา ถึงจะยังคงทำหน้าเฉยชาตามปกติแต่แววตาคู่นั้นมันดุดันจนน่ากลัว แก้วกัลยาห่อไหล่ลงเมื่อรู้สึกว่ามือไม้กำลังอ่อนแรง เธอปรายตามองอดีตแฟนหนุ่มอย่างรู้สึกผิด น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเมื่อความรู้เจ็บแล่นมาที่อกจนเธอรู้สึกได้ เธอจะทำยังไงต่อไป


ใช่ ฉันเองสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอไง จำได้ก็ดี

ประโยคต่อมาของเขายังคงทิ่มแทงความรู้สึกของเธออีกครั้ง แก้วกัลยาเงยหน้ามองใบหน้าที่เริ่มซีดเผือดของอดีตแฟนหนุ่ม เธอเอื้อมมือเพื่อจะสัมผัสร่างกายอีกฝ่ายให้เขารู้สึกดีขึ้น แต่มือหนาของใครอีกคนก็คว้าที่ข้อมือเล็กของเธอแล้วออกแรงดึงจนร่างเล็กกระเด็นมาปะทะที่อกแกร่งของเขาทันที


คุณทำอะไรน่ะ

พิศาลตะโกนดังลั่นเมื่อเห็นแฟนสาวถูกดึงไปอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายคนอื่น ชายหนุ่มก้าวขาเพื่อจะเดินเข้าไปหาคนมาใหม่ที่ทำให้เขามึนงงถึงสองครั้ง แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกแต่เขาก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมารังแกแฟนสาวของเขาได้


ทันทีที่พิศาลทำท่าจะเข้าหาเจ้านายบอร์ดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองคนที่คอยดูสถานการณ์ก็เดินขึ้นมาข้างหน้าอย่างองอาจ ทั้งสองล้วงเข้าไปในเสื้อสูทด้านในแต่ยังไม่ทันได้หยิบสิ่งที่อยู่ข้างในออกมาเสียงเข้มๆ ของเจ้านายก็ดังขึ้นซะก่อน


ไม่ต้อง แกสองคนออกไปรอข้างนอก เคลียร์คนออกไปจากร้านให้หมด ฉันมีเรื่องต้องเคลียร์กับเมียและแฟนเก่าเมีย!”

คำพูดของเขาทำให้แก้วกัลยาผละตัวออกจากอ้อมแขนของเขา เธอมองใบหน้าซีดเซียวของอดีตแฟนหนุ่มแล้วเม้มปากแน่น เธอควรจะบอกเขาไปตั้งแต่แรก เธอไม่น่ารีรอจนคนที่ไม่ควรพูดเป็นคนพูดทุกอย่างออกไป เธอเงยหน้ามองเสี่ยวหน้าของเขา หัวใจเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง ความกลัวเริ่มมากขึ้นเมื่อเขาช้อนสายตามาสบตาเธอแล้วตรึงเธอไว้ในชั่ววินาที เขากำลังสะกดเธอด้วยดวงตาวาวโรจน์คู่นั้น มันทำให้เธอกลัวจนควบคุมร่างกายไม่ไหว ขาคู่เรียวเริ่มจะหมดแรง และหัวใจของเธอก็กำลังจะหมดแรงเช่นกัน


คุณพูดเรื่องอะไร ใครเมียคุณและใครเป็นแฟนเก่าเมียคุณ ผมไม่เข้าใจ

คำถามของ แฟนเก่าเมีย ทำให้คยองซูหันไปมองใบหน้าหล่อคมที่กำลังซีดเผือดอยู่ตอนนี้แล้วหันหลับมามอง เมีย ตัวดีของเขา สายตาของแม่กวางน้อยบ่งบอกว่าเธอกำลังกลัวเขามากแค่ไหนแต่นั่นคือสิ่งที่เธอต้องรู้สึกเพราะเขาโกรธเธอและเธอก็ต้องกลัวมันถูกแล้ว


ใช่! เขากำลังโกรธอย่างที่ไม่เคยโกรธอะไรมากมายขนาดนี้มาก่อน วินาทีแรกที่ขาก้าวลงจากเครื่องบินเขาก็ตรงไปยังโรงแรมเพื่อพบเธอแต่เมื่อไม่พบเขาก็กดเบอร์โทรหาลูกน้องคนสนิทที่ตัวเองสั่งให้เฝ้าเธอทันที และเขาก็ตรงมาที่นี่เพื่อพบว่าเธอกำลังจับมือล่ำลาแฟนเก่าด้วยความอาลัยอาวรณ์ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาจนต้องเดินมาแทรกกลางแบบนี้


ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นสีหน้าของเมียตัวเองและสีหน้าของอดีตแฟนของเมีย ยิ่งเห็นสายตาของเธอเขายิ่งหงุดหงิด


นางแก้วกัลยา จงพิชิตชัยคนนี้คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน และนายคืออดีตคนรักของภรรยาฉัน ที่นี้เข้าใจหรือยัง

พิศาลเบิกตากว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่ทำให้เขาแทบสิ้นสติ ประโยคที่ถูกเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย มือหนาที่ดึงร่างของแฟนสาวที่เขารักดั่งดวงใจเข้าไปกอดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของมันเหมือนมีมือของใครสักคนกำลังกรีดมีดลงบนอกของเขาแล้วกระชากหัวใจของเขาออกมาฉีกทึ่ง


กะ แก้วนี่มันอะไรกัน

พิศาลไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้กระทั่งขยับปากเอ่ยถามแฟนสาว หัวใจของเขาเหมือนกำลังจะหยุดเต้น ยิ่งเห็นผู้ชายคนนั้นโอบรัดแฟนสาวของเขาเข้าไปใกล้ หัวใจของเขายิ่งเจ็บหนึบ มันไม่จริง เขากำลังพยายามโกหกตัวเอง


ทุกอย่างตรงหน้าเหมือนกำลังหยุดนิ่ง หัวใจของเขากำลังบีบรัดแน่นจนเจ็บแปลบที่อกข้างซ้ายและมันเจ็บลึกราวกับว่าหัวใจของเขากำลังจะแตกออกจากกัน


พิศาลพยายามบอกกับตัวเองว่าไม่จริง ชายหนุ่มหันไปมองใบหน้าซีดเซียวของแฟนสาวอีกครั้งอย่างต้องการคำอธิบายแต่สิ่งที่เขาได้รับคือหยดน้ำตาของเธอ เธอกำลังร้องไห้และนั่นเป็นยิ่งกว่าคำตอบของทุกอย่าง


วิศวกรหนุ่มยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเมื่อสติของเขากำลังจะหายไป ไม่ใช่ว่าเขาจะเป็นลม แต่เขากำลังจะหมดลมหายใจต่างหาก หัวใจของชายหนุ่มเต้นเร็วขึ้นและแรงขึ้นจนเขาได้ยินเสียงของมัน เสียงที่เหมือนกับว่ามันกำลังแตกแล้วแยกออกจากกัน ขาทั้งสองข้างเริ่มไร้เรี่ยวแรงจนเขาไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ ร่างของพิศาลเซไปชนกับเก้าอี้ตัวที่เขาเคยนั่ง ภาพในดวงตาของเขาฉายชัดถึงใบหน้าเปื้อนน้ำตาของแฟนสาว และใบหน้านิ่งเฉยไร้ความรู้สึกของผู้ชายที่บอกว่าเขาคือสามีของเธอ


พิศาลพยายามพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเองให้ทรงตัวขึ้น ชายหนุ่มมองไปยังบุคคลเบื้องหน้าทั้งสองด้วยน้ำตา เขาร้องไห้ออกมาอย่างไม่สามารถห้ามได้ มือข้างขวาเอื้อมไปข้างหน้าพยายามไขว่คว้าหาร่างเล็กที่เขาเคยเป็นเจ้าของ หยดน้ำตาของลูกผู้ชายหลั่งไหลออกมาอย่างหยุดไม่ได้ เขาเสียใจ เจ็บปวด อย่างแสนสาหัส เวลาเพียงไม่กี่วันทำให้เธอและเขากลายเป็นคนอื่นไปได้ยังไง มันเพราะอะไรกัน ชายหนุ่มเงยหน้ามองชายหญิงสองคนตรงหน้าอย่างเจ็บปวด


พี่ใหญ่!”

แก้วกัลยาเอ่ยเสียงสะอื้นไห้ หญิงสาวมองภาพอดีตแฟนหนุ่มร้องไห้อยู่ตรงหน้าด้วยน้ำตานองหน้า เธออยากจะเอื้อมมือไปสัมผัสมือของเขาตอบ อยากจะเข้าไปกอดปลอบโยนอย่างที่เขาเคยทำให้เธอในเวลาที่เธออ่อนแอ แต่ขาของเธอไม่มีเรี่ยวแรงพอจะก้าว หรือต่อให้เธอก้าวออกไป เขา คนที่ยืนซ้อนตัวเธออยู่ตอนนี้ก็คงไม่ยอม แรงบีบที่ต้นแขนของเขามากขึ้นทุกครั้งที่เธอขยับตัวเหมือนต้องการไปหาอดีตแฟนหนุ่ม


แก้ว ทะ ทำไม ฮึก ทำไมมันเป็นแบบนี้ ฮือ

เสียงร้องไห้คร่ำครวญของคนตรงหน้าทำให้คยองซูเพิ่มแรงบีบต้นแขนของคนตัวเล็กมากขึ้น เพราะทุกครั้งที่มันร้องไห้เธอจะขยับตัวเพื่อออกไปหามัน และนั่นทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมากขึ้น


ทำไมหรอ หึ ง่ายๆ เพราะเงิน

พิศาลเงยหน้ามองคนพูดทันที ดวงตาคู่คมเบิกกว้างเมื่อได้ยิน เพราะเงิน หมายความว่า


ถือว่าบ้านหลังนั้นเป็นของขวัญจากฉันก็แล้วกัน

คยองซูดึงร่างเล็กเข้าหาตัว ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกแรงหมุนร่างเล็กให้เดินตามออกจากร้านสักที เขาทนต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว เขาทนเห็นผู้หญิงตัวเล็กในอ้อมกอดอาลัยอาวรณ์ร้องไห้ให้ผู้ชายคนอื่นไม่ได้อีกแล้วเพราะเขาทนมามากเกินขีดจำกัดของผู้ชายชื่อ คิมคยองซู แล้ว  

ชายหนุ่มออกแรงดึงร่างเล็กมากขึ้นเมื่อรู้สึกว่าเธอกำลังต่อต้าน และยิ่งเธอต่อต้านเขาก็ยิ่งเพิ่มแรงบีบที่ต้นแขนของเธอมากขึ้นไปด้วย ชายหนุ่มกำลังระงับความโกรธของตัวเองไม่ได้แต่เขากำลังระบายมันลงกับร่างเล็กในอ้อมกอดนี้


แก้วกัลยาขืนตัวเพื่อไม่ให้เขาพาเธอออกไปทั้งๆ ที่อดีตแฟนหนุ่มยังยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น เสียงร่ำไห้ของอดีตแฟนหนุ่มยังคงตามหลอกหลอนเธอจนขาของเธอแทบจะก้าวเดินตามแรงดึงของเขาไม่ไหว หัวใจดวงน้อยเจ็บแปลบขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของชายหนุ่ม


หัวใจของเธอบีบรัดกันแน่น อกข้างซ้ายเจ็บหนึบขึ้นมา แก้วกัลยาสะอื้นไห้ตัวโยน หญิงสาวกำชายกระโปรงสีครีมจนยับย่น ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาหาจนเธอไม่สามารถรับมือกับมันไหวอีกต่อไป ดวงตาคู่สวยเอ่อล้นเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาจนดวงตาพร่ามัว ยิ่งเห็นเขาร้องไห้อย่างเจ็บปวดมากแค่ไหนหัวใจของเธอก็แทบแหลกละเอียดไปด้วย

เธอไม่ต้องการทอดทิ้งเขาไว้ในสภาพแบบนั้น อย่างน้อยขอแค่ให้เธอได้บอกลาเขาสักคำ หรือแค่กอดปลอบใจเขาสักนาทีก็ยังดี เธอควรจะกล้าเอ่ยปากขอร้องอ้อนวอนผู้ชายเย็นชาแสนใจร้ายคนนี้แต่เธอก็ไม่กล้าพอ เพียงแค่สบสายตาดุจราชสีห์พิโรธของเขาเธอก็หมดเรี่ยวแรงต่อต้านเขาแล้วทุกอย่าง  


พิศาลยืนตัวสั่นมองภาพแฟนสาวถูกพาออกไปจากร้านด้วยน้ำตา ชายหนุ่มไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะดึงรั้งร่างเล็กที่เคยเป็นเจ้าของเอาไว้ เขาสูญเสียการควบคุมตนเองไปแล้ว ทั้งๆ ที่เขาควรจะต้องยื้อเธอเอาไว้ หรือแม้กระทั่งอ้อนวอนให้เธอไม่ไปไหนแต่เขากลับทำไม่ได้

หลายครั้งที่เขาเคยเห็นคนอกหักหรือเสียใจแสนสาหัสจากการถูกคนรักทอดทิ้งแต่เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมคนพวกนั้นถึงไม่ยอมพูดคุยหรือใช้เหตุผลในการพูดคุยเพื่อดึงรั้งอีกฝ่าย เขาเคยเชื่อมาตลอดว่าคนที่รักกันเมื่อรักกันแล้วความรักไม่มีวันหายไปไหนมันยังคงอยู่ในหัวใจของคนๆนั้นเสมอ แต่มาวันนี้วินาทีที่เขารับรู้ว่าแฟนสาวที่คบหากันมา 
5ปี แต่งงานกับผู้ชายคนอื่นโดยที่เขายังมีสถานะเป็นแฟนอยู่มันรู้สึกยังไง หัวใจที่เขาเคยคิดว่าเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวกลับไร้เรี่ยวแรงและอ่อนแอ

เขาไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะเอ่ยถามเหตุผลจากเธอ

ไม่มีแม้แต่คำพูดอ้อนวอนขอร้องให้เธอไม่ไปจากเขา


พิศาลทรุดตัวลงที่เก้าอี้ตัวเดิม ชายหนุ่มฟุบหน้าลงที่โต๊ะอย่างสิ้นหวัง หัวใจเจ็บหนึบราวกับมันกำลังค่อยๆ แตกออกเป็นเสี่ยง เสียงสะอื้นไห้ราวจะขาดใจของเขาดังก้องไปทั้งร้าน ในวินาทีนี้เขาไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยืนด้วยซ้ำไป ทั้งสีหน้าและแววตาของแฟนสาวยังคงฉายชัดอยู่ในความทรงจำของเขา และวินาทีที่เธอถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายอีกคน

หัวใจของเขาก็บีบรัดขึ้นมาอีกครั้ง มันเจ็บหนึบและลึกลงไปเกินกว่าที่เขาจะควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้ เสียใจ ไม่
มันไม่ใช่แค่เสียใจแต่เขารู้สึกมากกว่าเสียใจ มันคือสูญสิ้นแล้วทุกสิ่ง สาบสูญแล้วทุกอย่าง ความฝันของเขาพังลงแล้วในที่สุด เขาไม่สามารถยืนข้างเธอได้อีกแล้ว ที่ตรงนั้นเป็นของคนอื่นไปแล้ว


ชายหนุ่มร่ำไห้ออกมาแทบขาดใจบ้านหลังนั้นเคยเป็นความฝันของเขา และเขาเคยยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา แต่สุดท้ายแล้ววันที่เขาได้บ้านหลังนั้นมาเขากลับต้องสูญเสียสิ่งที่มีค่าและสำคัญมากกว่านั้นหลายเท่าไป ถ้าไม่มีหญิงสาวแล้วเขาจะต้องการบ้านหลังนั้นไปทำไม


ความฝันจริงๆ ของเขาคือการมีเธออยู่ในบ้านด้วยกัน
เขาต้องการสร้างครอบครัวที่อบอุ่นกับเธอ

ไม่ใช่แค่บ้านหลังใหญ่ราคาแพงแต่ข้างกายไม่มีเธอ











#ยิ้มเลว


พระเอกมันร้ายค่ะ
สงสารพี่ใหญ่ของไรท์โดนแฟนทิ้ง T T

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


เสียจุยแทนคิมใจร้าเสียจุยแทนคิมใจร้าย
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อ่านแล้วจิร้องห้ายยยยยย😢😢😢😢สงสารพี่ใหญ่
โดย Anonymous | 1 year, 4 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha