ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : บทที่ 9 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 9 คนไม่มีหัวใจ


คยองซูมองเสี่ยวหน้าของผู้หญิงตัวเล็กที่นั่งร้องไห้สั่นสะท้านข้างๆ ด้วยสายตาไม่พอใจ ดวงตาคู่คมไหวระริกทุกครั้งเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นไห้ของเธอ ชายหนุ่มกำมือเข้าหากันจนเจ็บร้าว ในใจอยากกระชากร่างบางเข้าหาแล้วต่อว่าที่เธอกล้าดีมาร้องไห้ให้ผู้ชายคนอื่น ทั้งๆ ที่สามีที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างเขานั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ แต่เมื่อคิดถึงเรื่องราวที่เขาเพิ่งทำลงไปเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเขาจึงยังคงนั่งนิ่ง


การที่เขาไปแสดงตัวว่าเป็น สามี ของเธอต่อหน้าอดีตคนรักของเธอแบบนั้นโดยที่ยังไม่ถามความสมัครใจของเธอจนเรื่องราวลงเอยทั้งน้ำตาแบบนี้ ทำให้ชายหนุ่มต้องล้มเลิกความต้องการแล้วนั่งเงียบๆ ฟังเสียงร้องไห้ของเธอต่อไป แม้จะรู้สึกไม่ดีแต่ชายหนุ่มก็พยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าตนไม่ผิด ก็เขาคือสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอจริงๆ เรื่องอะไรเขาต้องขอโทษทั้งๆที่ตนเองทำเรื่องที่ถูกต้องแล้ว หึ เขาไม่ผิด!


บ้าชะมัด ทำไมฉันต้องหงุดหงิดมากมายขนาดนี้ด้วย คนไม่ยอมรับผิดสบถในใจ


แก้วกัลยาสะอื้นไห้ตัวโยนเมื่อคิดถึงภาพสุดท้ายของอดีตแฟนหนุ่มก่อนที่เธอจะถูกผู้ชายไร้หัวใจข้างๆ ลากตัวออกมา เธอยังจดจำใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาและเสียงคร่ำครวญอย่างเจ็บปวดของพิศาลได้ดี หัวใจเจ็บหนึบทุกครั้งเมื่อภาพฉายวนกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะใจร้ายใจดำได้ขนาดนี้

ทั้งๆ ที่ตลอดเวลา 
5 ปีที่คบหากันมาพิศาลดีกับเธอมาตลอด แม้จะไม่รู้ว่าตนเองรู้สึกเช่นไรกับอีกฝ่ายแต่เธอก็ยินดีที่จะได้ร่วมใช้ชีวิตกับคนดีๆ เช่นเขาแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นวันนี้กลับทำให้เธอต้องทำร้ายหัวใจของผู้ชายดีๆ คนนึงอย่างยับเยิน พิศาลรักเธอมาก เขาทุ่มเททุกอย่างเพื่ออนาคตของเธอและเขา บ้านหลังนั้นแม้จะเป็นความฝันของเขาแต่หญิงสาวรู้ดีว่าเขาฝันเพื่อจะให้มันเป็นของเรา เป็นของขวัญแต่งงานชิ้นแรกของเราแต่เธอมันเลว!

เธอมันเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน! เธอถึงได้เลือกทอดทิ้งเขาแบบนี้


หญิงสาวต้องยกมือขึ้นปิดกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ เมื่อหัวใจปวดร้าวขึ้นมาอีกครั้ง ภาพความทรงจำดีๆ ระหว่างเธอและอดีตแฟนหนุ่มฉายชัดขึ้นมาในห้วงคำนึงอีกแล้ว ทุกครั้งที่เธอคิดถึงความหลังในอดีตก่อนที่จะชีวิตที่แสนเรียบง่ายและสงบสุขจะพบเจอเรื่องเลวร้ายที่มาพร้อมผู้ชายไร้หัวใจคนนี้เธอก็สะอื้นไห้และร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด สวรรค์ใจร้าย เทวดาไม่มีหัวใจเช่นเขาหรือไร ทำไมถึงทำลายชีวิตของเธอแบบนี้


เงียบซักทีแก้วกัลยา ฉันรำคาญ!”

น้ำเสียงแข็งกระด้างที่ได้ยินทำให้แก้วกัลยาเม้มปากกลั้นเสียงร้องไห้ของตนเองเอาไว้ หญิงสาวกัดริมฝีปากบางแน่น เธอกำลังพยายามข่มความเจ็บปวดในหัวใจให้ทุเลาลงแต่ยิ่งพยายามทำหัวใจยิ่งเจ็บร้าวมากขึ้น แก้วกัลยากัดริมฝีปากจนเลือดออก เธอยกมือขึ้นพยายามบังคับตัวเองให้ร้องไห้ให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้คนไร้หัวใจรำคาญได้อีก


คยองซูรู้สึกถึงเสียงสะอื้นที่เบาลง ชายหนุ่มปรายตามองผู้หญิงตัวเล็กข้างๆ ด้วยคิดว่าเธอคงจะเงียบแล้ว แต่ป่าวเลยอีกฝ่ายยังร้องไห้คร่ำครวญเหมือนเคย แต่เธอใช้วิธีปิดปากกลั้นเสียงเอาไว้นั้นเอง ความโกรธที่รุมเร้ามาตั้งแต่ในร้านอาหารกำลังปะทุขึ้นมาอีกครั้ง

เธอไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา
เธอกำลังร้องไห้คร่ำครวญให้ไอ้ผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเขา!


ฉันบอกให้เงียบ!”

คยองซูตะหวาดลั่นจนลูกน้องคนสนิทอย่างซึงโฮที่ทำหน้าที่ขับรถยังต้องสะดุ้ง บอร์ดี้การ์ดหนุ่มชำเรืองสายตามองภาพเจ้านายและนายหญิงจากกระจกมองหลังก่อนจะลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ


เจ้านายของเขายังคงท่าเยอะเหมือนเคย คนดูเหตุการณ์ยังรู้สึกได้


แก้วกัลยาสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงตะหวาดของเขา หญิงสาวขดตัวออกห่างจากเขาจนร่างบางชิดประตูรถอีกด้าน เธอหวาดกลัวจนต้องถดกายหนี น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของเขายิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักขึ้น คราวนี้หญิงสาวกอดตัวเองแล้วกัดริมฝีปากจนกลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั้งโพรงปาก เธอเจ็บ! ไม่ใช่ที่ร่างกายแต่มันคือที่หัวใจ


ฮึก ฮือ

เสียงสะอื้นยังคงดังสะท้านอยู่ด้านข้าง คยองซูกำหมัดแน่นขึ้นเมื่อไม่ว่าเขาจะออกคำสั่งกับเธอยังไง ตะวาดก็แล้ว ขู่ก็แล้ว พูดดีก็แล้ว แต่อีกฝ่ายยังคงร้องไห้คร่ำครวญเสียอกเสียใจเรื่องชายอื่นต่อหน้าเขาอยู่ได้


ถ้าเธอยังไม่เงียบ ฉันจะสั่งให้ลูกน้องวนรถกลับไปกระทืบมันให้ตาย คราวนี้เธอได้ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดแน่แก้วกัลยา!”

แก้วกัลยาหันไปมองหน้าคนพูดด้วยความตื่นตกใจ หญิงสาวเม้มปากแน่น เมื่อเขาหันมาสบตาเธอและแววตาของเขามันบอกเธอว่าเขาจะทำจริงถ้าเธอยังไม่ยอมหยุดร้องไห้ เขาคงจะรำคาญเสียงร้องไห้ของผู้หญิงอย่างเธอเกินทนจริงๆ


แก้วกัลยาเม้มปากแล้วยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ข้างแก้มอย่างลวกๆ หญิงสาวเชื่อว่าเขาจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอกลัวอดีตคนรักถูกทำร้ายจากผู้ชายไร้หัวใจคนนี้ เธอกลัวคนที่รักเธอต้องเดือดร้อนและเจ็บปวดมากไปกว่านี้


เสียงสะอื้นไห้หายไปทำให้ความเงียบปกคลุมรถยุโรปสีดำคันหรูขึ้นมา คยองซูนั่งกอดอกเงียบๆ ตามแบบของเขา ส่วนแก้วกัลยายังคงนั่งขดตัวพิงประตูรถอีกด้านเช่นเคยเพราะความเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจจากร้องไห้มาอย่างหนักทำให้เปลือกตาคู่สวยหนักอึ้งและมันค่อยๆ ปรือและปิดสนิทในที่สุด แก้วกัลยาผล็อยหลับไปหลังจากที่เหนื่อยล้ามาทั้งวัน


หญิงสาวไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่ตัวเองปรามาสในใจว่าเป็นผู้ชายไร้หัวใจจะเอื้อมมือหนาของเขามาเช็ดคราบน้ำตาที่แห้งกังบนแก้มเนียนใสของเธออย่างอ่อนโยน แววตากรุ่นโกรธก่อนหน้าหายไปเหลือเพียงแววตาแห่งความห่วงใยที่แสนอ่อนโยนแม้จะแค่เพียงชั่วครู่แล้วหายไปแต่มันก็ปรากฏออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็น


คยองซูใช้มือเกลี่ยปอยผมที่ตกละแก้มใสของหญิงสาวออกอย่างเบามือ ก่อนจะใช้นิ้วโป้งปาดร่องรอยคราบน้ำตาที่เริ่มแห้งออกจากใบหน้านวลเนียนของคนนอนหลับอย่างอ่อนโยน

หัวใจชายหนุ่มผู้ไม่เคยหวั่นไหวให้ผู้หญิงคนใดเริ่มสั่นไหว และมันเริ่มมากขึ้นทุกวินาทีที่เขาได้จดจ้องยังใบหน้านวลเนียนสดใสไร้ราคีนี้ ความรู้สึกอยากเป็นเจ้าของเริ่มพวยพุ่งจนเขาห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้อีกแล้ว


เธอเป็นของเขา และจะเป็นของเขาคนเดียว ชายหนุ่มประกาศก้องในหัวใจ


ซึงโฮเลื่อนไฟล์กลับเกาหลีเป็นวันนี้หนึ่งทุ่มตรง

คยองซูออกคำสั่งไปยังลูกน้องคนสนิทที่ทำหน้าที่ขับรถ ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาหนักๆ เมื่อคิดถึงเรื่องวุ่นวายในวันนี้ทั้งๆ ที่ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะไปสู่ขอเธอกับบิดาให้เป็นเรื่องเป็นราวตามประเพณีไทยอย่างที่ได้ศึกษามา และจะพาเธอกลับเกาหลีด้วยกันในเช้าวันพรุ่งนี้แต่สถานการณ์ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วแผนทุกอย่างที่วางไว้เป็นอันล้มเลิกเพราะชายหนุ่มทนรอให้เธอยืนอยู่บนแผ่นดินเกิดที่มีผู้ชายคนนั้นยืนอยู่ร่วมกันไม่ได้อีกแล้ว แค่เธอกับมันยืนอยู่บนแผ่นดินในประเทศเดียวกันเขาก็ไม่ยอม ต่อไปนี้กวางน้อยตัวนี้จะเป็นกวางน้อยในกรงเล็บของราชสีห์อย่างเขาเท่านั้น


คยองซูวางมือลงไปไหล่มนก่อนจะออกแรงดึงร่างเล็กที่เอียงศีรษะพิงประตูรถอีกข้างอยู่ให้มาก่ายเกยบนอกของตัวเองอย่างเบามือ กลิ่นกายหอมละมุนอ่อนๆ ไม่มีการแต่งเติมที่เริ่มคุ้นจมูกทำให้ราชสีห์หนุ่มแห่งคิงคอปอเรชั่นรู้สึกวาบหวามขึ้นมาในอก ทั้งๆ ที่เธอแค่ซบบนอกของเขากายแกร่งยังรู้สึกสั่นสะท้านขึ้นมา ยิ่งเขาสูดกลิ่นกายหอมละมุนเข้าปอดหัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นรัวแรง ทั้งร่างนุ่มนิ่มที่เริ่มคุ้นมือ เรือนผมสีดำสลวยที่เริ่มคุ้นชิน และรสหวานล่ำที่เขาเคยได้สัมผัสจากกลีบปากเล็กน่ารักที่ตอนนี้เผยอเล็กน้อยเมื่อเจ้าตัวหายใจเข้าออกด้วยจังหวะการหายใจสม่ำเสมอยามหลับสนิท

เขาคงรำพึงไปเองว่ามันกำลังเรียกร้องให้เขาทาบทับริมฝีปากตัวเองลงบดขยี้อย่างเคยแต่เพราะสภาพอิดโรยจากการร้องไห้อย่างหนักของอีกฝ่ายทำให้ชายหนุ่มต้องสะบัดหัวไล่ความคิดเลวๆ ที่จะรังแกคนอ่อนไหวออกไป รอเวลาแค่อีกไม่กี่ชั่วเธอก็จะเป็นของเขาโดยสมบูรณ์ เมื่อไหร่ก็ตามที่เท้าเรียวเล็กคู่นี้เหยียบย่างลงบนประเทศเกิดของเขา เธอจะไม่มีวันหนีเขาไปไหนได้อีกแล้ว
!


เวลาอยู่นิ่งๆ เธอเหมือนกวางน้อยแสนหวานแต่เวลาพยศขึ้นมาเธอเหมือนกวางขี้ตื่นน่ารำคาญแต่ฉันก็ชอบมันนะ

รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าเรียบเฉยอย่างที่ไม่เคยมี มือหนาเอื้อมไปลูบไล้เลือนผมสีดำสลวยของคนนอนหลับอย่างลืมตัว ความโกรธก่อนหน้าหายไปอย่างไม่รู้สาเหตุ แค่ได้กอดร่างนุ่มนิ่มที่หอมละมุนหัวใจราชสีห์หนุ่มก็เต้นโลดราวกับสิงโตได้เนื้อชิ้นหวาน


ภาพรอยยิ้มของเจ้านายที่กำลังโอบกอดนายหญิงด้านหลังทำเอาลูกน้องที่ทำงานด้วยกันมาเกือบสิบอยากจะขยี้ตาตัวเองหลายๆ รอบ เจ้านายของเขายิ้มและมันคือยิ้มอ่อนโยนอย่างที่เขาไม่เคยเห็น


นี่ถ้าจีซูอยู่มันคงจะหันมาถามเขาว่าเจ้านายไม่สายหรือป่าวแน่นอนแต่ดีที่มันถูกสั่งให้ขับรถอีกคันตามหลังมา ไม่งั้นมันคงทำให้ตัวเองโดนเจ้านายหักเงินเดือนข้อหาเสนอความคิดโดยไม่ได้รับอนุญาตแน่


ภาพเหตุการณ์สุดตื่นเต้นเมื่อสักครู่จึงมีแค่เขาเท่านั้นที่เห็น ผู้หญิงคนนี้จะมาเปลี่ยนราชสีห์หนุ่มเจ้าของฉายาปีศาจน้ำแข็งได้จริงๆ หรอ เธอคือกวางน้อยที่กำลังจะถูกราชสีห์ทรงอำนาจขย้ำหรือจะเป็นราชสีห์เองที่ถูกกวางน้อยล่อหลอกแล้วกระโดดลงหลุมกับดักเองกันแน่

เรื่องราวต่อจากนี้ช่างเป็นอะไรที่น่าตื่นเต้น เขาอยากรู้ว่าสตรีคนนี้จะสามารถทำลายกำแพงน้ำแข็งที่ทั้งสูงและหนาในหัวใจของเจ้านายได้หรือไม่ และเธอคนนี้จะก้าวข้ามผ่านความแข็งกระด้างเยือกเย็นภายนอกของเจ้านายหนุ่มไปได้แค่ไหนกัน บอร์ดี้การ์ดหนุ่มภาวนาให้ผู้หญิงเล็กในอ้อมกอดของเจ้านายตอนนี้คือสตรีคนนั้นทีเถอะ เจ้านายผู้เย็นชาบ้าอำนาจและไร้หัวใจอย่างที่ใครๆ กล่าวหาเขาจะได้มีความสุขขึ้นมากับคนอื่นเสียที



สนามบินสุวรรณภูมิ เวลา 17.00 .


นี่มันอะไรกัน ที่นี่ที่ไหน คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม

แก้วกัลยาหันมาถามคนข้างกายทันทีเมื่อเธอลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ที่ไหน


ห้องพักรับรองวีไอพีที่สนามบินสุวรรณภูมิ"

คำตอบที่ได้ยินทำเอาคนฟังตาโต แก้วกัลยาลนลานลงจากเก้าอี้นอนขนาดกลาง ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วมองไปรอบๆ

ใช่ ที่นี่สนามบิน เขาพาเธอมาที่สนามบินทำไม 

หญิงสาวหันไปมองคนที่นั่งไขว่ห้างอ่านหนังสือพิมพ์สบายใจ เธอเดินเร็วๆ ไปที่เขาแล้วคว้าหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษในมือเขาแล้วดึงมาที่ตัวทันที


คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม?”

น้ำเสียงห้วนสั้นของคนตัวเล็กทำให้ คยองซูขมวดคิ้ว เขามองหนังสือพิมพ์ที่ยังอ่านไม่จบในมือของเธอด้วยสายตาที่เริ่มไม่พอใจ กวางน้อยจอมพยศของเขากำลังจะพยศขึ้นมาอีกแล้วสินะ

ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วกระชับเสื้อสูทตัวนอกให้แล้วเรียบร้อย ขาคู่ยาวก้าวช้าๆไปยังคนอวดเก่งที่ทำใจดีสู้เขาอยู่ตอนนี้ แก้วกัลยามองคนตัวโตกว่าเดินเข้ามาใกล้เธอช้าๆ สายตากวางน้อยที่กำลังเกรงกลัวราชสีห์หนุ่มฉายแววออกมาทันที แก้วกัลยาถดกายหนีเล็กน้อยเมื่อเริ่มรู้สึกกลัวเขาขึ้นมาแต่อีกฝ่ายกลับกลั้วหัวเราะแล้วล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกง

เขากำลังสนุกที่ได้แกล้งเธอ
!!!


คะ คุณจะทำอะไร?


ฉันยังไม่ได้จะทำอะไร แค่จะเดิน ไปห้องน้ำ

พูดแล้วคนตัวโตที่กำลังหัวเราะในลำคอก็เดินผ่านเลยเธอออกไป แก้วกัลยาผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เวลาที่เขาจะเข้าใกล้เธอทำไมหัวใจดวงน้อยของเธอถึงได้เต้นรัวแบบนี้ก็ไม่รู้ หญิงสาวยกมือขึ้นวางที่อกข้างซ้ายแล้วเพื่อพยายามปลอบโยนให้มันสงบลง ก่อนจะวางหนังสือพิมพ์ยับย่นลงที่โซฟาที่เขาเคยนั่ง


คุณดอกแก้วครับ

เสียงทุ้มที่ดังขึ้นมาทำให้แก้วกัลยาสะดุ้งสุดตัว หญิงสาวรีบหันขวับเพื่อต้องการมองคนที่เรียกด้วยความตกใจ


เห้อ

เมื่อเห็นว่าใครคือคนที่เอ่ยเรียก หญิงสาวก็ต้องถอนหายใจออกมาแล้วลูบหน้าอกตัวเองเบาๆ เล่นเอาหายใจคว่ำ นึกว่าเขาจะยังไม่ไปไหนซะอีก


จีซูเห็นท่าทางตกอกตกใจของคนตัวเล็ก บอร์ดี้การ์ดหนุ่มรีบโค้งขออภัยเธอทันที


ผมทำคุณตกใจหรอครับ

แก้วกัลยาส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ตัวยาวที่ตัวเองเคยนอน แล้วหันมาถามคนที่เธอคิดว่าน่าจะตอบคำถามของเธอได้


เอ่อ เขา เอ่อ เจ้านายคุณพาฉันมาที่สนามบินทำไมค่ะ

จีซูก้มหน้าลงเล็กน้อย บอร์ดี้การ์ดหนุ่มลอบถอนหายใจเมื่อไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นเขาอีกแล้วที่ต้องรับหน้าที่แสนจะลำบากใจแบบนี้


เอ่อ คือ เรากำลังจะบินกลับเกาหลีกันตอนทุ่มตรงครับ!”

คำตอบที่ได้ยินทำเอาคนถามถึงกับลุกพรวดขึ้นยืนแล้วเดินเร็วๆมายังคนตอบด้วยความร้อนใจ แก้วกัลยาตกใจกับสิ่งที่ได้ยินจนช็อคเพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะใจเร็วด่วนได้พาเธอกลับเกาหลีในวันนี้ทั้งๆที่เธอยังเคลียร์ปัญหาชีวิตไม่จบด้วยซ้ำ


อะไรนะคะ!”

แก้วกัลยาร้องเสียงหลง หญิงสาวไม่รู้จะทำอะไรนอกจากถามคำถามนั้นออกไป


ฟังภาษาอังกฤษไม่เข้าใจหรือไง

เสียงราบเรียบที่เอ่ยสวนขึ้นมาทำให้แก้วกัลยาและจีซูต้องหันไปมองใบหน้าที่ติดไปทางบึ้งตึงของคนพูดพร้อมกัน แก้วกัลยาถอยกรูดเมื่อคนพูดไม่พูดป่าวแต่เดินตรงมาที่เธอ


คะ คุณ

คยองซูเดินปรี่เข้ามาคว้าต้นแขนคนอวดเก่งที่ทำท่าทางราวกับว่าเขาจะพาเธอไปฆ่าไปแกงหรือส่งขายเสียอีก ชายหนุ่มกระชากร่างบางเข้าหาตัวเมื่อเห็นท่าทางตื่นกลัวของเธอ นี่เขาน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอ


ทำไม?

คยองซูถามออกไปด้วยน้ำเสียงเหยียบเย็น แต่ดวงตาเริ่มลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ ทุกครั้งที่เขาเห็นสีหน้าท่าทางเหมือนคนหวาดกลัวของเธอเวลาที่อยู่ใกล้เขา มันทำให้เขาหงุดหงิด ไหนจะอาการสั่นกลัวของร่างเล็กที่แค่เขาสัมผัสเธอก็กระวนกระวายราวกับจะถูกราชสีห์ขย้ำเสียอย่างนั้น ถึงแม้ว่าความจริงแล้วเขาอยาก ขย้ำ เธอวันนี้พรุ่งนี้หรือเดี๋ยวนี้ก็ตามเถอะแต่พอเห็นกริยาของเธอแล้วเขารู้สึกว่ามันขัดหูขัดตา ไม่น่าพอใจ


แก้วกัลยากำลังพยายามหลบสายตาวาวโรจน์ที่กำลังจดจ้องดวงหน้าหวานของตน หญิงสาวรู้ว่าตัวเองกำลังตัวสั่นเพราะกลัวเขา และยิ่งเธอสั่นเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ต้นแขนมากขึ้น แก้วกัลยาพยายามรวบรวมสติและความกล้า เงยหน้าขึ้นสบตาของเขาอย่างท้าทาย แม้หัวใจดวงน้อยจะเต้นระส่ำเธอพยายามข่มความกลัวแล้วเอ่ยเสียงสั่น


คะ คุณ จะพาฉะ ฉันไปไหนไม่ได้นะ!”


หึ

คยองซูแค่นหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดกึ่งคำขู่ที่ฟังยังไงก็ไม่มีความน่ากลัวของคนตัวเล็ก ชายหนุ่มมองแววตาไหวระริกของอีกฝ่ายนิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอกล้าสบตาเขาแล้วพูด นับว่าตอนนี้แม่กวางน้อยของเขามีพัฒนาการด้านการสื่อสารดีขึ้น เธอไม่เอาแต่ก้มหน้าพูดแล้ว แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าไม่ใช่การพูดเรื่องที่ไม่น่าฟังแบบนี้!!!


เธอพูดใหม่ให้ฉันได้ยินชัดๆ อีกทีสิแก้วกัลยา!












#ยิ้มเลว


พระเอกมันร้ายค่ะ
ชอบใช้กำลัง ความรุนแรง และอารมณ์ฉุนเฉียว
น่าตบมาก!

ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


อิพระเอก เอะอะ อะไรก็โกธร 555 น่าถีบอ่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พระเอกค่ะจะโหดไปไหนค่ะหวานบ้างก้อได้ค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบมากคะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha