ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : บทที่ 10 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 10 ภรรยาว่าจ้าง



จีซูแวะไปที่หลุมศพก่อนนะ

คยองซูสั่งลูกน้องเสียงเรียบ ก่อนจะหันกลับมามองร่างเล็กที่นอนหลับใหลตั้งแต่ขึ้นรถมา ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานที่มีผมละเล็กน้อยแล้วระบายยิ้มบางๆออกมา เมื่อคนตัวเล็กที่นอนหลับคอพับคออ่อนกำลังเคลื่อนไหวร่างกายเมื่อยามที่รถเคลื่อนย้ายไปตามท้องถนน


ตุบ!


ร่างเล็กที่โงนเงนไปตามแรงเคลื่อนของรถไถลมาซบที่ไหล่กว้างของคนที่ตัวเองเคยปรามาสในใจว่าจะไม่ข้องเกี่ยวทั้งร่างกายและหัวใจ


คยองซูผละร่างของคนตัวเล็กออกไปเล็กน้อย ก่อนที่จะสอดแขนรวบตัวคนนอนขี้เซาให้มาเกยอยู่บนอกของเขาได้พอดี ชายหนุ่มเกลี่ยผมที่ปรกใบหน้าของเธอออกอย่างเบามือ และเหมือนคนนอนหลับจะไม่รู้ตัวเธอถึงได้หมุดเข้ามาซบที่อกของเขาให้แนบแน่นขึ้น

ในวินาที่ที่ใบหน้าเนียนใสซุกซบมาที่อกของเขาโดยไม่รู้ตัวนั้นคนที่รู้ตัวก็เกิดอาการหัวใจเต้นรัวราวกับว่ามันจะกระโดดออกมาเต้นด้านนอกให้ได้ขึ้นมา ชายหนุ่มผละร่างเล็กออกอีกครั้งเพื่อพยายามบังคับควบคุมความรู้สึกแปลกๆ ของตัวเอง แต่คนนอนหลับที่ดื้อเงียบก็โผเข้ามาซบที่อกอุ่นๆ อีกครั้ง


ครั้งนี้คยองซูถึงกับต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ ไม่รู้ว่าทำไมทั้งๆ ที่ตัวเองก็อยากกอด และอยากทำมากกว่ากอดด้วยซ้ำแต่พอถึงเวลาต้องสัมผัสร่างกายนุ่มนิ่มนี้ทีไรหัวใจของเขาก็ทำงานผิดปกติขึ้นมาทุกทีไป

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าจะหาเหตุผลดีๆ จากไหนมาเป็นข้ออ้างว่าเขาไม่ได้หวั่นไหวไปกับความน่ารักของเธอ และยิ่งพยายามบอกตัวเองว่าไม่หวั่นไหวไปกับเธอแค่ไหน เมื่อต้องอยู่ใกล้ๆความรู้สึกแปลกไปที่ไม่เคยมีในชีวิตก็ผุดขึ้นมาในสมองและหัวใจไม่ขาดสาย


บ้าชะมัด

คยองซูเบือนหน้าหนีมองไปนอกกระจกรถเพื่อหาอย่างอื่นทำหัวใจไม่รักดีจะได้เลิกเต้นแรงเพราะคนนอนหลับสักที


อาการแปลกๆของเจ้านายที่ด้านหลังทำให้ลูกน้องทั้งสองคนถึงกับต้องมองหน้ากันอย่างสื่อความหมาย


เจ้านายของพวกเขากำลังสับสนทั้งสองคนคิดเหมือนกัน

 



Hyundai Equus Limousine สีดำขลับคันหรูแล่นมาถึงบริเวณที่จอดรถภายในสุสานแห่งนึงในเวลามืดสนิท คยองซูมองบรรยากาศมืดมิดที่มีเพียงแสงไฟสลัวด้านนอก ก่อนจะหันกลับมาเอ่ยเรียกคนในอ้อมกอดเมื่อถึงจุดหมาย


แก้วกัลยา!”

เสียงเรียกที่ได้ยินพร้อมกับแรงเขย่าทำให้แก้วกัลยางัวเงียรู้สึกตัวขึ้นมาในที่สุด หญิงสาวมองซ้ายมองขวาตามอาการคนเพิ่งตื่นนอน


ถึงแล้ว

เสียงราบเรียบที่ได้ยินใกล้ใบหูทำให้หญิงสาวต้องผงะ แก้วกัลยาพึ่งรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของเขา ใบหน้าหวานเริ่มมีสีเลือด และอาการร้อนๆ ที่ใบหน้าและใบหู ยิ่งรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่กำลังเบารดใบหูจากเขา หัวใจดวงน้อยก็เริ่มเต้นรัว


จะนิ่งให้ฉันกอดอีกนานไหม?

น้ำเสียงที่ติดไปทางล้อเลียน ทำให้แก้มสวยแดงระเรื่อขึ้นมาอีกหลายเท่า แก้วกัลยาผละตัวออกจากอ้อมอกของเขาอย่างลนๆ หญิงสาวนั่งนิ่งก่อนจะเสมองไปนอกหน้าต่างรถเมื่อไม่รู้ว่าจะมองหน้าคนถามด้วยสีหน้ายังไง


เธอเขิน!!! 

นั่นคือความรู้สึกที่กำลังดังก้องในหัวใจแต่ทำไมเธอถึงเขินล่ะ ในเมื่อเขาก็แค่กอด ไม่สิ เขาแค่โอบยังไม่ได้กอดเธอด้วยซ้ำ


เสียงเปิดประตูรถอีกฝั่งดังขึ้น แก้วกัลยาหันไปมองทันที หญิงสาวเห็นเขาเดินลงจากรถด้วยท่าทางนิ่งๆ อย่างเคย เธอหันมองไปรอบๆ ที่มีแต่ความมืด และแสงไฟสลัวๆ ที่สว่างมาจากโบสถ์คริสต์ด้านข้าง


ลงมาซิ

เสียงเรียบนิ่งที่ดังมาจากประตูฝั่งของเขาทำให้แก้วกัลยารีบหันไปมองเธอเห็นเขาชะโงกหน้ามามองเมื่อเขาเห็นว่าเธอไม่ได้ขยับไปไหน หญิงสาวจึงเปิดประตูรถฝั่งของตัวเองแล้วเดินลงจากรถ ทันทีที่เปิดประตูลงจากรถอากาศเย็นที่กระทบผิวสวยทำให้ขนในกายลุกชันขึ้นมาจนต้องยกมือขึ้นมากอดตัวเอง


แก้วกัลยาลูบต้นแขนตัวเองเมื่อลมหนาวพัดมากระทบผิวบางจนร่างเล็กสั่นสะท้าน อากาศที่นี้หนาวกว่าที่เธอคิดแถมตอนนี้เธอก็สวมแค่เดรสสั้นเสมอเข่าสีครีมเท่านั้น ยิ่งลมหนาวพัดมากระทบผิวความหนาวยิ่งทวีขึ้นไปอีก


หนาวหรอครับ

เสียงทุ้มที่เอ่ยถามอย่างห่วงใยของจีซูทำให้แก้วกัลยาต้องส่งยิ้มแห้งๆไปให้อีกฝ่าย


หนาวมากเธอคิดในใจ


ถ้างั้นสวมนี่นะครับ

จีซูถอดเสื้อโค้ทสีน้ำตาลตัวนอกออกก่อนจะส่งมันให้เธอ แก้วกัลยายิ้มกว้างก่อนจะรีบรับเสื้อโค้ทของเขามาสวมทับเดรสสั้นสีครีมของเธอทันที


ที่นี่ที่ไหนหรอค่ะ

แก้วกัลยาเอ่ยถามเมื่อมองไปรอบตัวพบแต่ความมืดและแสงไฟสลัวจากโบสถ์คริสต์ที่อยู่ถัดไปไกลพอสมควร หญิงสาวมองคนที่กำลังเดินหายเข้าไปในความมืด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเมื่อเธอจำได้ว่ามันคือแผ่นหลังของเขา คนที่เธอนอนซบตั้งแต่ขึ้นรถมา


ที่นี่คือหลุมศพของอดีตท่านรองประธานครับ


อดีตท่านรองประธาน?


คุณแม่ของเจ้านายครับ

แก้วกัลยามองตามแผ่นหลังของเขาอีกครั้ง และมันกำลังจะหายเข้าไปในความมืด เธอเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงเมื่อกำลังครุ่นคิดว่าจะตามเขาไป หรือจะยืนคอยเขาอยู่ตรงนี้


ดูเหมือนเจ้านายอยากพาคุณมาพบเธอนะครับ

คำพูดของจีซูทำให้ใบหน้าสวยเริ่มตรึงเครียด เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ได้ยินมันถูกต้องหรือไม่ เขาจะพาเธอมาในที่ที่สำคัญแบบนี้เพื่ออะไรในเมื่อเธอกับเขาเป็นแค่ สามีภรรยาปลอม แต่ถึงจะคิดแบบนั้นขาคู่เรียวก็ก้าวออกไปอย่างไม่รู้ตัว แก้วกัลยาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำไมเธอถึงทำแบบนี้ ทำไมต้องเดินตามเขาไป ทั้งๆ ที่เธอก็รู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่เมียจ้างชั่วคราวไม่ได้สำคัญถึงขนาดที่เขาต้องพามาพบมารดาที่จากไปแล้วเลย

หญิงสาวมองแผ่นหลังกว้างข้างหน้าอย่างตั้งคำถาม เขาเหมือนไม่แคร์แต่ก็แคร์ เหมือนไม่สนใจแต่ก็สนใจ เธอเดาความคิดของเขาไม่ออกเลย ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่


เข้ามาสิ

คยองซูหันมาเรียกคนตัวเล็กที่แอบเดินตามเขามาเงียบๆ ตอนแรกเขาตั้งใจจะมาเคารพหลุมศพของมารดาตามปกติ เพราะทุกครั้งที่ชายหนุ่มต้องไปทำงานไกลเขาจะแวะมาที่นี่ทุกครั้งทั้งก่อนไปและเมื่อกลับมา แต่ครั้งนี้ชายหนุ่มพาใครอีกคนมาด้วย แม้ตอนแรกเขาจะไม่ได้ออกปากเอ่ยชวนเธอเพราะไม่รู้ว่าต้องพูดอย่างไรหรือทำอะไรให้เธอเข้าใจแต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกดีใจที่เธอเดินตามเขามาโดยที่เขาไม่ต้องเอ่ยบอก

แก้วกัลยาเดินมายืนเคียงข้างเขา หญิงสาวมองชื่อที่สลักอยู่บนหินอ่อนตรงหน้า 
‘Cho Min-Yung’ เธอหันกลับมามองใบหน้าเรียบนิ่งของคนข้างกายที่เริ่มหม่นเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด สายตาของชายหนุ่มจับจ้องที่ป้ายหินอ่อนไม่วางตา แววตาของเขาฉายแววความเศร้าสร้อยออกมาอย่างชัดเจนและไม่พยายามปิดบัง


นี่คุณแม่ของคุณหรอค่ะ

แก้วกัลยาตัดสินใจเอ่ยถาม ทั้งๆ ที่เธอรู้แล้วว่าชื่อบนหินอ่อนคือใคร แต่เธอก็อยากถามเขา เธออยากให้เขาพูดอะไรออกมาบ้าง อยากได้ยินเสียงเรียบเฉยของเขามากกว่าแววตาเศร้าๆ เพราะมันทำให้เธอรู้สึกใจหาย


ใช่ นี่แม่ของฉันเอง แม่ครับผมกลับมาแล้วนะ

น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ไม่เคยได้ยินทำให้แก้วกัลยาต้องมองใบหน้าของเขาค้างไว้ ดวงตาคู่สวยหรี่เล็กลงเมื่อเธอเห็นรอยยิ้มเล็กๆ ของเขา


เขายิ้ม นี่คือสิ่งที่เธออยากจะตะโกนบอกฟ้ามากที่สุด


นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่พบกันมาที่เธอได้เห็นเขายิ้มออกมาจากหัวใจ แม้จะแค่แว๊บเดียวแต่เธอก็ดีใจที่ได้เห็นมัน และเมื่อมองกลับไปที่สายตาของชายหนุ่มที่ยังจดจ้องไปยังป้ายกินอ่อนตรงหน้า หญิงสาวก็ระบายยิ้มออกมาอีกคน


คนเดียวที่ทำให้ภูเขาน้ำแข็งไร้หัวใจอย่าง คิมคยองซู ยิ้มได้คงมีแค่มารดาที่จากไปแล้วของเขาสินะ แก้วกัลยาคิดในใจ


หญิงสาวรู้แล้วว่าผู้ชายข้างๆ ที่เธอเคยปรามาสในใจว่าใจร้าย ไม่มีหัวใจ แท้จริงแล้วเขาไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น เขาเองก็รักครอบครัวมากเหมือนกัน เธอรู้แล้วว่าทำไมเขาถึงยอมลดศักดิ์ศรีของตัวเองแล้วไปพบบิดาของเธอเพื่อขอเธอกับท่าน


สวัสดีค่ะคุณแม่ หนูชื่อแก้วกัลยาค่ะ เรียกสั้นๆว่า ดอกแก้วก็ได้ค่ะ หนูเป็นเพื่อนของคุณคยองซูค่ะ

ประโยคแนะนำตัวจากคนตัวเล็กข้างๆ ทำให้คยองซูเผลอยิ้มออกมา ชายหนุ่มมองเสี่ยวหน้าที่ปรากฏรอยยิ้มของเธอด้วยความรู้สึกอิ่มเอมหัวใจ เขาคิดไม่ผิดที่เลือกเธอ 


ภรรยาต่างหากครับแม่

คยองซูเอ่ยด้วยรอยยิ้มเมื่อเขาเห็นเธอหันกลับมามองเขาด้วยรอยยิ้มจนเขาหมั่นไส้ ชายหนุ่มแกล้งพูดแหย่ให้อีกฝ่ายโมโหเล่นๆ แก้วกัลยาหันขวับเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด ความรู้สึกดีเมื่อไม่กี่นาทีก่อนที่เธอเพิ่งได้รับหายวับไปกับตา ใบหน้าหวานบิดเบ้เล็กน้อย ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเม้มเข้าหากันแน่น


คนบ้าเธอกำลังอารมณ์ดีอยู่แล้วเชียว แต่เขาดันมาทำลายบรรยากาศและอารมณ์ของเธอไปจนหมด


คุณ!”

แก้วกัลยาเบะปากเค้นเสียงแข็ง ก่อนที่หญิงสาวจะสะบัดตัวเดินออกมาทันที เธอรู้ว่าเขาพูดเล่นแต่ลึกๆ แล้วเธอก็รู้สึกว่ามันคือเรื่องจริง เธอควรทำใจแล้วยอมรับมันให้ได้แต่ทุกครั้งที่ได้ยินว่าตัวเองมีฐานะอะไรหัวใจมันก็บีบรัดขึ้นมา

ภรรยาว่าจ้าง นี่คือสิ่งที่เธอต้องยอมรับ เธอเป็นแค่ภรรยาที่เขาใช้เงินจ้างมา เมื่อถึงเวลาเธอกับเขาก็ต้องแยกจากกัน เธอไม่สามารถทำอะไรได้ เมื่อถึงวันที่ต้องไปเธอก็แค่ต้องเดินออกไปจากชีวิตของเขาเงียบๆเท่านั้นเอง


เป็นครั้งแรกที่เธอใช้น้ำเสียงแบบนี้กับฉัน

คยองซูเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินน้ำเสียงห้วนสั้นและใบหน้าบึ้งตึงของคนตัวเล็ก ชายหนุ่มลอบยิ้มเมื่อเห็นอาการที่ไม่คุ้นตาจากเธอเพราะโดยปกติแล้วหญิงสาวจะพูดเสียงอ่อนเวลาคุยกับเขาไม่ว่าจะเรื่องอะไรถูกดุด่าว่าแรงๆ เธอก็ไม่เคยเถียงหรือใช้น้ำเสียงไม่พอใจกับเขาแบบนี้เลยสักครั้ง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นอาการ 
งอน จากเธอ แทนที่ควรจะโกรธแต่เขากลับมองว่ามันน่ารักและดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ แม้จะชอบใจท่าทางแปลกตาที่ได้เห็นแต่ด้วยความเป็น คิมคยองซู เขาจึงต้องทำหน้าเข้มกลบเกลื่อน


เอ่อ

แก้วกัลยาอึกอักเมื่อเห็นสีหน้าของเขา หญิงสาวนึกได้ว่าตัวเองเพิ่งทำกริยาไม่ดีต่อหน้าเขา แม้อีกฝ่ายจะทำดีกับเธอ(บ้าง) แต่โดยรวมแล้วเธอก็ยังมองว่าเขาน่ากลัวอยู่ดี สีหน้า ท่าทาง ของเขาเหมือนราชสีห์ที่จ้องจะขย้ำเหยื่อตัวน้อยอย่างเธออยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือแม้กระทั่งจังหวะการกระพริบตาของเขายังสามารถทำให้เธอกลัวได้ แค่สบตาเขาขนในกายก็ลุกชันขึ้นทันที


เอ่อ อะไร

เขาถามเสียงเข้ม แก้วกัลยาเสมองไปทางอื่น เมื่อคนที่เธอกำลังกลัวมองมาด้วยสายตามีเลศนัย หญิงสาวยกมือเกาคอแก้เก้อ มือไม้เริ่มเย็นจากที่เย็นอยู่แล้วเพราะอากาศที่หนาวติดลบ ทุกครั้งที่เขามองมาไม่ว่าจะด้วยสายตานิ่งเฉย หรือเย็นชา แต่เธอก็รู้สึกแปลกๆ หัวใจดวงน้อยมักเต้นแรงและรัวเร็วทุกครั้ง ยิ่งเธอบังเอิญสบสายตากับเขาทั้งแบบตั้งใจหรือไม่ตั้งใจหัวใจของเธอก็สั่นไหวทุกที 


ฉะ ฉันขอโทษ

แก้วกัลยาเอ่ยรัวเร็ว ก่อนที่ยิงสาวหันหลังแล้วก้าวออกมาจากข้างกายเขา ยิ่งอยู่นานหัวใจของเธอยิ่งทำงานหนัก


นี่ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเธอเลยนะ

คยองซูเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อคนตัวเล็กเดินจ้ำอ้าวหนีไปด้วยท่าทางเขินๆ ชายหนุ่มมองท่าทางน่ารักของเธอด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยเป็น ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายแทบไม่ต้องทำอะไร แค่ยิ้ม เดิน นั่ง หรือแค่ขยับปากเล็กๆ น่ารักเอ่ยพูด หัวใจของเขาก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็น เขาไม่รู้ว่านี่คือสิ่งที่เรียกว่าความสุขหรือป่าว แต่เวลาที่มีเธออยู่ใกล้ๆ เขารู้สึกว่าตัวเองไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอย่างเคย

 
โอ๊ย

เสียงร้องเรียกที่ไล่หลังตามมาทำให้คนเขินที่รีบร้อนเดินเร็วๆ ออกมาให้ห่างจากเขาถึงกับสะดุดจนร่างเล็กถลาลงไปนั่งคุยกับหญ้าที่พื้น


คยองซูวิ่งตรงไปยังร่างเล็กที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยความตกใจชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าไปหาคนตัวเล็กทันที สีหน้าบิดเบ้ของเธอทำให้เขาใจหาย ชายหนุ่มรีบสำรวจร่างเล็กอย่างร้อนใจ เขาไม่ทันเห็นว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้ลงมานั่งตรงนี้แม้จะมองตามแผ่นหลังบางมาตลอดแต่แสงไฟสลัวๆ แค่นี้เขาเห็นไม่ชัดว่าทำไมเธอถึงได้หกล้มเหมือนเด็กได้แบบนี้ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองวิ่งมาตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะทันทีที่ได้ยินเสียงร้องเธอ เขาก็จำอะไรไม่ได้รู้ตัวอีกทีเขาก็วิ่งตรงมาที่ร่างเล็กตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว


เป็นยังไงบ้าง

น้ำเสียงแปลกหูของคนข้างๆ ทำเอาแก้วกัลยาแทบลืมความเจ็บระบมที่ข้อเท้า หญิงสาวเงยหน้ามองคนตัวโตที่มีสีหน้าวิตกและกำลังจับโน้นจับนี้สำรวจความเจ็บปวดของเธออย่างร้อนรน แก้มใสที่แดงระเรื่อเพราะอากาศหนาวยิ่งแดงขึ้นไปอีกเมื่ออีกฝ่ายทำท่าทีเหมือนห่วงใยเธอ


ฉันถามว่าเป็นอะไรไหม ไม่ได้ให้เธอมาจ้องหน้าฉัน












#ยิ้มอ่อน


วันนี้คุณคิมมาสายอ่อนค่ะ
นางอยากมุ้งมิ้ง คิกขุบ้าง 555




ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ





ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


สู้ๆๆ
โดย Anonymous | 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ไม่เป็นไรค่ะไรท์ จะติดตามนะค่ะสู้...
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สู้ๆนะคะ
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เป็นกำลังใจให้ค่ะ 🙌🙌🙌
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เป็นกำลังใจนะคะไรซ์
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha