ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 12 : บทที่ 12 (50%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


บทที่ 12 สัญญาทาส(รัก)



ถ้างั้นฉันจะทำอะไรกับร่างกายของเธอก็ได้ใช่ไหมเพราะไม่มีสัญญาอะไรเป็นหลักประกันความปลอดภัยในชีวิตและร่างกายของเธอ… จากฉัน


แก้วกัลยาเม้มปากแน่น ใบหน้าหวานแดงกร่ำขึ้นเมื่อความไม่พอใจกลายเป็นความโกรธ เธอไม่เคยรู้สึกโกรธและเกลียดใครมากเท่าผู้ชายตรงหน้าเลย ผู้ชายคนนี้เป็นคนเดียวในชีวิตที่ทำให้เธอเกลียดจนอยากจะฆ่าให้ตาย


ตกลงเธอไม่เซ็นนะคยองซูเอ่ยเสียงเรียบพร้อมยื่นมือไปหยิบกระดาษสองแผ่นตรงหน้า


เดี๋ยว!”


มือหนาชะงักค้างกลางอากาศพร้อมกับรอยยิ้มร้ายๆที่ปรากฏขึ้นมาที่มุมปาก

หึ เดาทางเธอง่ายพอๆ กับการหาทางเอาเปรียบเธอเลย เขาคิดในใจ


แก้วกัลยาหันกลับมาแล้วนั่งลงที่เดิมด้วยหน้าบิดเบ้ หญิงสาวอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ เมื่อเธอไม่เคยสามารถเอาชนะผู้ชายอย่างเขาได้เลย ทั้งๆ ที่คิดแล้วว่าตัวเองก็พอจะรู้ทันเขา(บ้าง)แต่เธอก็ถูกเขาเดาทางออกจนหมดอยู่ดี หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองแรงๆ ก่อนจะเอ่ยถามเขาเสียงแข็ง


คุณหมายความว่ายังไง?


หึ

คยองซูแค่นหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อคนตัวเล็กของเขายอมหักให้แต่ไม่มีทางยอมงอให้เขา ชายหนุ่มยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยต่อด้วยท่าทีนิ่งเฉยอย่างเคย


สัญญาการเป็นนายจ้างและลูกจ้างของเธอกับฉันอย่างเป็นทางการและถูกต้องตามกฎหมาย เธอจะได้ไม่มาหาว่าฉัน เอาเปรียบ เธอไง

เอาเปรียบ แก้วกัลยากัดริมฝีปากแรงๆอีกครั้ง เมื่อได้ยินคำพูดเน้นหนักตรงคำๆ นี้ หัวใจหญิงสาวสบถด่าเขาอยู่ในใจ


ไอ้ที่ทำๆ ทุกวันนี้ ไม่เรียกว่าเอาเปรียบอยู่หรอแล้วนี่คนอย่างเขาเรียกมันว่าอะไร!


อ่อ แถมมันยังช่วยปกป้องสิทธิ์ของเธอในเรื่อง เงิน ที่ฉันต้องจ่ายให้เธอหลังจากหมดสัญญาด้วยนะ

เขาบอกต่อด้วยท่าทีนิ่งเฉยอย่างเคย น้ำเสียงราบเรียบยังคงแฝงไว้ซึ่งความเจ้าเล่ห์ แก้วกัลยาอยากจะเอามีดมาตัดลิ้นร้ายๆของเขาทิ้งจริงๆ เขามันตัวร้ายและเป็นตัวร้ายที่ร้ายเงียบจนน่ากลัว เธอมั่นใจ


ว่าไง?


คยองซูลอบมองปฏิกิริยาของคนข้างๆ อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มรู้ว่าตอนนี้ข้างในของเธอคงจะร้องด่าเขาให้เสียไปแล้ว แน่นอนมันต้องเป็นแบบนั้นเพราะเขาน่ะมันร้ายตัวพ่อ ร้ายเจ้าเล่ห์แบบที่ใครก็เดาทางไม่ถูกไม่ว่าจะเป็นด้านธุรกิจหรือด้านชีวิตจริง คนอย่างคิมคยองซูก็ไม่เคยรู้จักคำว่าแพ้ ในพจนานุกรมของเขามีบัญญัติคำเอาแค่สองคำคือคำว่า ชนะและเงิน เท่านั้น


แก้วกัลยาชั่งใจอยู่นานหญิงสาวพยายามคิดทบทวนสิ่งที่เขาพูดสายตามองไปที่เอกสารตรงหน้า สัญญา สิ่งที่จะสามารถเป็นหลักประกันให้ความปลอดภัยในชีวิตและร่างกายของเธอได้จริงหรอ เขาพูดจริงงั้นหรอ


ถ้าเธอเซ็นแล้วเธอจะปลอดภัยจากการรุกรานของเขาได้จริงหรอ คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวของเธอพร้อมกับภาพความทรงจำที่เขาเคยกระทำกับเธอเอาไว้ก็ไหลวนมาให้เธอได้รู้สึกแปลกๆ ที่หัวใจเล่นๆ หญิงสาวถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี เธอไม่รู้ภาษาเกาหลี ภาษาอังกฤษแค่พอไปได้ ดังนั้นไม่ว่ายังไงเธอก็เสียเปรียบเขาอยู่ดีก็เขาน่ะ


ผู้ชายเย็นชาหน้านิ่งข้างกายเธอน่ะมันนักธุรกิจที่ร้ายเงียบตัวพ่อ!


เอ่อ ฉะ ฉัน..”

เธอ?

ฉันขอถามได้ไหม?

ว่า?

คุณไม่ได้โกหกฉันใช่ไหม?

เรื่อง?

หลักประกันความปลอดภัยในชีวิตและร่างกาย ของฉัน

แก้วกัลยารู้สึกว่าใบหน้าของเธอกำลังร้อนฉ่าน้ำเสียงในช่วงท้ายแทบจะขาดหายไป เธอไม่กล้าเอ่ยคำพูดแบบนั้นออกมาตรงๆเหมือนเขา เธออาย เธอยอมรับเต็มอก


หึ แน่นอน

คำตอบของเขาทำให้แก้วกัลยาเงยหน้าขึ้นมาด้วยรอยยิ้มแต่แล้วใบหน้าเรียบนิ่งที่แฝงไว้ซึ่งความเจ้าเล่ห์และร้ายกาจของเขาก็ทำให้เธอต้องหุบยิ้ม ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆกับไอ้ท่าทีไม่ร้อนไม่หนาวของเขาเลย เธอไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แม้จะพยายามเดาความคิดของคนข้างกายแต่ไม่ว่าจะเดายังไงความสามารถของเธอก็ไม่ถึง เธอมักจะเดาพลาดและพ่ายแพ้ให้เล่ห์ร้ายกลอุบายลวงของเขาเสมอ คนที่นิ่งเงียบแต่แฝงไว้ซึ่งแผนการในใจตลอดเวลาน่ากลัวกว่าพวกที่โผงผางแสดงออกโจ่งแจ้งเสียอีก


เซ็นสิ

น้ำเสียงติดแข็งของเขากำลังบอกให้เธอรีบตัดสินใจ เซ็นอีกแล้วหรอ แก้วกัลยาลอบถอนหายใจเมื่อเธอต้องเจอกับคำว่า เซ็น ครั้งแล้วครั้งเล่าจากเขา


“1”

น้ำเสียงแข็งกระด้างของเขามาพร้อมตัวเลขที่เอ่ยออกมาห้วนสั้น แก้วกัลยาลนลานหยิบระดาษตรงหน้ามาทันที หญิงสาวหยิบปากกาที่วางอยู่บนนั้นขึ้นมาปลายปากจรดลงไปที่กระดาษแผ่นนั้น หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นรัวขึ้นมาอีกครั้ง


นี่คือครั้งที่สองที่เธอต้องเซ็นเอกสารที่ตัวเองไม่รู้ว่ามันจะนำพาสิ่งใดเข้ามาในชีวิต


ครั้งแรกคือใบสำคัญสมรสที่เขาใช้มันต่อรองเพื่อรับประกันว่าเธอจะไม่โกงเงินของเขาและครั้งนี้


ครั้งที่สองคือใบสัญญาที่เขาบอกว่ามันคือหลักประกันความปลอดภัยในชีวิตและร่างกายของเธอจากเขา


แก้วกัลยานึกถึงความเป็นไปได้ที่เขาอาจจะโกงเธอบ้างแต่หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรได้นอกจากยอมทำตามคำสั่งแกมขู่ของเขาเท่านั้น ก็ตอนนี้เธอเป็นแค่ลูกหนี้ ลูกจ้างและลูกน้องของเขาไปแล้วเธอจะไปมีสิทธิ์อะไรต่อรองกับเขาได้ ยืนก็ยืนอยู่บนแผ่นดินเกิดของเขา บ้านก็บ้านของเขา แม้กระทั่งเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่ก็มาจากเงินของเขา ชีวิตของเธอและลมหายใจของเธอขึ้นอยู่กับอารมณ์และความต้องการของผู้ชายเย็นชาคนนี้เท่านั้น


“2”

น้ำเสียงแข็งด้างที่เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าทำให้แก้วกัลยาตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไปอีกครั้ง หญิงสาวทอดถอนหายใจออกมาอย่างหมดสิ้น เธอไม่รู้เลยว่าตัวเองทำผิดหรือถูกที่เชื่อใจคนเจ้าเล่ห์ร้ายเงียบอย่างเขา ผู้ชายข้างกายเธอนั่นร้ายแสนร้ายออกไปทางเลวเสียด้วยซ้ำ นี่เป็นครั้งแรกและเขาเป็นคนแรกที่เธอรู้สึกไม่ดีด้วย เกลียดหรอไม่หรอกมันไม่ถึงขนาดนั้นเธอแค่ไม่ชอบการกระทำเจ้าเล่ห์และร้ายกาจ ชอบเอาเปรียบของเขาเท่านั้นเอง


คยองซูปรายตามองลายมือชื่อของคนตัวเล็กข้างกาย ชายหนุ่มยกยิ้มที่มุมปากเมื่อกวางน้อยของเขาหลงกลติดกับกัดกรงขังกรงใหญ่เข้าให้แล้ว แววตาครุ่นคิดและริมฝีปากเล็กที่กำลังขบเม้มกันอยู่ทำให้ชายหนุ่มอยากจะกลั้วหัวเราะให้ดัง นี่เธอคงพยายามเดาทางของเขาบ้างสินะ แต่ยากหน่อยนะเพราะเขาน่ะมันเจ้าเล่ห์และเจ้าแผนการตัวพ่อ!


“3 คงไม่ต้องนับแล้วสินะ หึ

แก้วกัลยาหันไปมองใบหน้าเย็นชาที่เคยเรียบนิ่งทันทีที่ได้ยินเสียง หึ ในลำคอของเขา หญิงสาวเบิกตาโพลง น้ำเสียงแบบนี้เธอจำได้ว่าเธอเคยได้ยินและมันยังคงดังชัดเจนอยู่ในความทรงจำของเธอเพราะมันเพิ่งเกิดขึ้นมาเมื่อเช้า!


เอาล่ะเซ็นแล้ว ฉันก็จะสรุปสัญญาให้เธอฟังนะ

หญิงสาวเม้มปากแน่นเมื่อเขาจงใจกวนโมโหเธอ แล้วทำไมเมื่อกี้เขาไม่บอกว่าจะสรุปมันให้เธอฟังล่ะ เธอจะได้รอฟังก่อนที่จะเซ็นแต่นี่เขาบังคับแกมขู่ให้เธอเซ็นทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อ่านเนื้อหาในสัญญาสักตัว


สัญญาฉบับนี้จะมีผลตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอจะต้องทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉันทั้งทางนิตินัยและ พฤตินัย ทุกประการ


แก้วกัลยาเบิกตาโพลงจนลูกตาแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า ดวงตาคู่สวยกระพริบปริบๆทั้งที่ที่ยังเบิกกว้างอยู่ หูเธอไม่ได้ฝาดใช่ไหม ไอ้สรุปสัญญาที่เขาบอกเธอเมื่อกี้นี่มัน มัน มันคือสัญญาบ้าบออะไรกัน!


ไอ้บ้า!”

เธอโพล่งคำสบถภาษาไทยชัดแจ๋วออกไปทันที ร่างเล็กลุกพรวดขึ้นเมื่อพูดจบ หัวใจดวงน้อยเดือดตุบๆ เส้นความอดทนที่หนาแสนหนาของเธอขาดผึ่งลงทันที


เขาหลอกเธอ! หญิงสาวร้องในใจ


เธอว่าอะไรนะ?

คยองซูขมวดคิ้วเข้มเมื่อได้ยินคำสบถเป็นภาษาไทย ชายหนุ่มมองปฏิกิริยาโมโหสุดขีดของคนตัวเล็กด้วยอารมณ์ที่ตรงข้ามกับเธอ ดีโกรธบ้างโมโหบ้างดีกว่าให้เธอนั่งทำหน้ากลั้นใจตายต่อหน้าเขา แบบนี้มันค่อยทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง


แก้วกัลยาจ้องหน้าเขาตาเขียว ริมฝีปากเล็กกัดเม้มจนเจ็บระบมกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั้งปากรสเค็มปร่าของเลือดไม่ทำให้เธอลดการกระทำของตัวเองลงเลย


เจ็บใจ! หญิงสาวร้องในใจออกมาอยากสุดกลั้น ยิ่งเห็นสายตานิ่งเรียบ ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวและไร้จิตสำนึกของเขามันยิ่งกำลังกระตุ้นต่อมความโกรธของเธอให้ทำงานหลังจากที่ใครต่อใครต่างเคยปรามาสว่ามันตายด้านไปแล้ว


โกรธ ไม่สิ โมโห เธอกำลังโมโหเขาสุดขีด ทั้งๆ ที่ในชีวิตที่เกิดมา 23 ปีเธอไม่เคยโกรธใครมากมายเท่าเขามาก่อน โกรธ เกลียด

ใช่ เธอต้องเกลียดเขาเพราะเขามันร้าย ไม่สิ เขามันเลวเลยต่างหาก เขาน่ะมันสารเลวที่สุด ทั้งทำให้เธอต้องเลิกรากับแฟนหนุ่ม ห่างจากอกของบิดาผู้เป็นที่รักและที่สำคัญเขาทำให้ชีวิตที่เคยสงบสุขและเรียบง่ายของเธอพังลง


ฉันเกลียดคุณ!”

แก้วกัลยาโพล่งคำพูดที่อยู่ในหัวของเธอออกไปอย่างสุดกลั้น ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะที่ลุกโชน พอกันทีกับความอดทนที่มีให้ผู้ชายคนนี้ นับตั้งแต่วินาที่นี้เธอกับเขาเหมือนเส้นขนานที่มันจะไม่มีวันมาบรรจบกันได้ต่อให้ต้องตาย เธอก็จะไม่มีวันทำตามความต้องการของเขาอีกต่อไป


หึ แล้วยังไง?

น้ำเสียงเยาะหยันที่ได้ยินทำให้ริมฝีปากคู่สวยเม้มเข้าหากันแน่นขึ้น เลือดที่เคยคละคลุ้งแค่ในปากไหลรินออกมาที่มุมปาก หัวใจดวงน้อยรู้สึกเจ็บหนึบขึ้นมา ท่าทีเย็นชาไร้ความรู้สึกของเขามันทำให้เธอเจ็บมากกว่าสัญญาบ้าบอที่เขาบอกให้เธอเซ็นเสียอีก หึ เธอคงจะบ้า ใช่ เพราะอยู่ใกล้เขามากเธอเลยกำลังจะบ้าไปกับเขาด้วย


ใบหน้าหวานที่เคยมีแต่รอยยิ้มบึงตึงจนแดงกร่ำ ความโกรธกำลังทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก เธอโกรธมาก มากถึงมากที่สุด นี่เป็นครั้งแรกที่เธอโกรธ โมโหและเกลียดใครมากมายขนาดควบคุมตัวเองไม่ได้ขนาดนี้ เลือดในปากเริ่มไหลออกมาที่มุมปากมากขึ้นเมื่อแรงขบกัดเน้นหนักลงไปมากขึ้นเรื่อยๆ


คยองซูปรายตาขึ้นมองหน้าแดงกร่ำของคนตัวเล็กดวงตาคู่คมไหววูบเมื่อเห็นเลือดที่มุมปากของอีกฝ่าย ชายหนุ่มตกใจแม้จะแค่วินาทีเดียวที่แสดงความตกใจออกไปแต่เขาก็ยอมรับกับตัวเองว่าใจหาย เขาใจหายที่ทำให้เธอเจ็บแบบนั้น ชายหนุ่มผละตัวเพื่อจะลุกขึ้นแต่ก็ชะงักเมื่อสบสายตาคู่สวยที่วาวโรจน์จดจ้องใบหน้าของเขาด้วยความเกลียดชังอย่างชัดเจน เขาลอบถอนหายใจเมื่อคิดอยู่แล้วว่าปฏิกิริยาของเธอต้องเป็นแบบนี้

เขาโกงเธอ และเขาหลอกลวงให้เธอเซ็นสัญญาฉบับนี้ทั้งๆที่มันผิดกฎหมายเพราะคู่สัญญาไม่สามารถทำความเข้าใจกับเนื้อความในสัญญาได้แต่เขาก็ยังเอาสิ่งนี้มาใช้กับเธอทั้งอำนาจและบารมีที่ตัวเองมี เขาบังคับข่มขู่ให้เธอเซ็น เขาเลว เขายอมรับและขอยอมรับแต่โดยดีไม่มีข้อแม้แต่ประการใด


ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากปากคนตัวเล็ก เธอยืนจ้องหน้าเขาตาเขียวเลือดที่มุมปากยังคงไหลออกมาและเริ่มมากขึ้นเมื่อคนตัวเล็กเพิ่มแรงขบเม้มหนักขึ้นตามโทสะ


ออกไปซะ

คยองซูทนเห็นสายตาเกลียดชังจากเธอไม่ได้อีกต่อไป ชายหนุ่มตะเบ็งเสียงไล่ให้เธอออกไปจากห้องเพื่อให้เธอลดความโกรธลงและเลิกทำร้ายตัวเอง น้ำเสียงของเขาแข็งกระด้างแต่แฝงไว้ซึ่งความสับสน


หึ

แก้วกัลยาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆหญิงสาวหันหลังแล้วเดินเร็วๆ ออกจากห้องทันทีโดยไม่รอให้เขาไล่อีกเป็นครั้งที่สอง


ฉับ ฉับ ฉับ


ขาคู่เรียวก้าวเร็วและเร็วขึ้นเรื่อยๆ เพื่อตรงไปยังห้องหนังสือที่เธอเคยเดินผ่านเมื่อเช้า ห้องเล็กๆ ที่เงียบสงบ ฝีเท้าเล็กเร่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ เพื่อพาร่างบางบอบที่กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอดวงตาไปยังจุดหมายให้ทันก่อนที่หยดน้ำตาจะไหลออกมาให้ใครได้เห็นและสมเพชเธอมากไปกว่านี้


คุณกะ..”

เสียงของจีซูเลยผ่านหูของเธอและผ่านทิ้งไปตามอากาศ แก้วกัลยาก้าวเท้าเร็วๆ ผ่านเลยเขาไปโดยไม่เหลียวมอง หญิงสาวตรงไปจนถึงห้องหนังสือ เธอออกแรงผลักประตูแล้ววิ่งเข้าไปทรุดตัวฟุบหน้าปล่อยโฮออกมาที่โซฟาสีขาวตัวยาว หญิงสาวก้มหน้าแล้วสะอื้นไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น เสียงร้องไห้และเสียงสะอื้นของเธอดังอู้อี้อยู่ในลำคอเมื่อเธอพยายามกดหน้าลงไปที่พนักพิงของโซฟามากขึ้น เธอกำลังพยายามสกัดกลั้นเสียงน่าอายเอาไว้ให้เบาที่สุด นึกแล้วก็สมเพชในความโง่เขลาของตัวเอง


โง๊โง่ เธอมันโง่จนไม่มีคำไหนสรรหามาเปรียบเทียบได้


ไว้ใจ เชื่อใจ ในคำพูดของคนแบบนั้นไปได้ยังไง ทั้งๆที่ควรจะเอ๊ะใจหรือระแคะระคายกับคำพูดและน้ำเสียงของเขาบ้างแต่เธอก็โง่คิดว่าเขาจะมียังความเป็นคนอยู่บ้างแต่สุดท้ายแล้วเธอก็แค่ สินค้า ที่เขาใช้เงินซื้อมาเพื่อสนองความต้องการต่ำๆ ที่ไม่รู้จักพอของตัวเองเท่านั้น เธอตระหนักแล้วและเชื่อในคำพูดของพิศาลแล้วทุกประการ


แก้วอย่าไว้ใจใครง่ายๆ หรือให้ใจใครเต็มร้อยอีกนะ แก้วน่ะซื่อและบริสุทธิ์เกินไป มันเป็นข้อเสียที่จะทำให้แก้วโดนคนไม่ดีหาทางเอาเปรียบได้ง่ายๆ นะรู้ไหม









#ยิ้มเลว


มันร้ายค่ะ เกลียดมาก
นี่พระเอกหรือตัวร้ายกันแน่ทำไมมันเลวขนาดนี้
#ทีมดอกแก้ว



ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


รักคิมคยองซู
โดย Anonymous | 5 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบจีซู รักคิมคยิ
โดย Anonymous | 5 months, 2 weeks ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รักพระเอกอิอิ555❤❤💋
โดย Anonymous | 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
555 ❤❤💋
โดย Anonymous | 12 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พระเอกร้ายอ่ะ ไม่มีความอ่อนโยนเรยสงสารแก้วจีซูน่ารักชอบจีซู😚
โดย Anonymous | 1 year, 2 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อิพระเอกโคตรเลวอ่ะ แต่รักนะ 55555
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พระเอกใจร้าย #ทีมดอกแก้วงอนแปป ถึงงอนยังไงก็อ่านต่อนะค่ะ อิอิ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พระเอกใจร้ายอ่ะ#ทีมดอกแก้ว
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha