ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 14 : บทที่ 14 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




(ต่อ)


คุณคะๆ

แก้วกัลยาสะกิดแขนชายหนุ่มที่กำลังนอนกอดเธอด้วยความตกใจเมื่อใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวและมีเม็ดเหงื่อซึมเต็มใบหน้า หญิงสาวร้อนใจเมื่ออีกฝ่ายไม่มีท่าทีตื่นตามเสียงปลุก ยิ่งนานใบหน้าของเขายิ่งมีเม็ดเหงื่อผุดซึมมากขึ้น ริมฝีปากหนาขยับเอ่ยอะไรบางอย่างด้วยเสียงที่แผ่วเบา


มะ แม่


อะไรนะคะ คุณคะๆ คุณ!”

แก้วกัลยาผละตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะใช้มือบางทั้งสองข้างเขย่าร่างใหญ่อย่างแรง แรงเขย่ามากพอจะทำให้ร่างของชายหนุ่มโยกไปตามแรงแต่อีกฝ่ายยังไม่มีท่าทีจะลืมตาสักนิด แก้วกัลยาเริ่มกระวนกระวายหญิงสาวกระสับกระส่ายหันซ้ายหันขวาเมื่อทำอะไรไม่ถูก เธอกำลังกลัว ไม่รู้ว่าทำไมแต่เธอรู้สึกกลัว กลัวว่าเขาจะไม่ตื่น


คุณคะ!”

แก้วกัลยากลั้นใจส่งแรงทั้งหมดที่มีเพื่อปลุกเรียกชายหนุ่มให้ลืมตาขึ้นเสียทีและในที่สุดความพยายามของเธอก็เป็นผลเมื่อเปลือกตาของเขาค่อยๆ ลืมขึ้นช้าๆ ใบหนาหล่อเหลาเริ่มมีสีเลือดขึ้นเล็กน้อย


อืม

คยองซูครางเบาๆเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกใครบางคนปลุก ชายหนุ่มลืมตามองใบหน้าคนตัวเล็กที่ทำหน้าตื่นกลัวอะไรสักอย่างแล้วผละตัวขึ้นมองเธออย่างสงสัย ชายหนุ่มย่นคิ้วเมื่อมองเห็นสายตาไม่พอใจ ปากเล็กเม้มเข้าหากันแน่น มือเล็กฟาดมาที่แขนของเขาอย่างแรง


เผี๊ยะ!


แก้วกัลยาเธอเป็นอะไร

คยองซูขมวดคิ้วเมื่อไม่เข้าใจอาการของอีกฝ่าย ชายหนุ่มถามออกไปงงๆ แต่ความมึนงงทั้งหมดก็ถูกกลืนหายไปทันทีเมื่ออยู่ๆคนตัวเล็กก็โผเข้ามากอดเขาแน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป


แก้วกัลยาเม้มปากแน่นหลังจากเห็นสีหน้ามึนงงของเขา ทั้งๆที่เธอตกใจและตื่นกลัวกับอาการของเขาแต่ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นมากลับทำหน้าไม่เข้าใจ หญิงสาวมองใบหน้าของคนที่ตัวเองเคยปรามาสในใจว่า ไม่มีหัวใจ ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่


ห่วง นี่เธอห่วงใยเขามากขนาดนี้เลยหรอ


วินาทีที่เขาถามคำถามบางอย่างออกมาหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมา หญิงสาวโผเข้าไปกอดเขาแน่นอย่างลืมอาย ภาพใบหน้าซีดเซียวมีเม็ดเหงื่อผุดซึมทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอยังโกรธเคืองเขาเรื่องสัญญา ทาส บ้าบอนั่นอยู่เลยแต่พอเห็นเขาเป็นแบบนี้ไม่รู้ว่าความโกรธที่มีมันหายไปไหนหมดแล้ว


เธอเป็นอะไร

คยองซูเอ่ยถามพลางดึงร่างเล็กที่กำลังกอดเขาแน่นออกเล็กน้อย แววตาตื่นกลัว สีหน้าตกใจของเธอทำให้เขาไม่เข้าใจ ชายหนุ่มรู้สึกดีใจลึกๆ ที่เธอ ห่วงใย เขามากขนาดนี้แม้จะยังไม่เข้าใจในอาการห่วงใยแบบไร้สาเหตุของเธอแต่เขาก็กล้ายอมรับว่าตัวเองดีใจที่เธอ ห่วงใย และหายโกรธเขาแล้ว


แก้วกัลยาส่ายหน้าน้อยๆ เมื่อเห็นเขาถามพร้อมมองเธออย่างต้องการคำตอบ หญิงสาวรู้สึกอายขึ้นมาเมื่อนึกถึงอาการห่วงใยเขาเกินเหตุของตนเอง ใบหน้าหวานร้อนขึ้นอีกเมื่อเขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นร้อนเบารดใบหน้าจนเธอรู้สึกได้ เขายิ้มบางๆแล้วเอ่ยถาม


เป็นห่วงฉันเรื่องอะไร

เขาถามพลางเฉยคางมนขึ้นมอง สายตาที่เคยเย็นชาดูอบอุ่นขึ้นมาแล้วหายไป เขามองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป รอยยิ้มละมุนที่เขาส่งมาทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง เขายิ้มและมันคือรอยยิ้มแบบเดียวกับที่เธอเห็นที่หน้าหลุมศพของมารดาเขาแต่ตอนนั้นเขายิ้มให้ผู้หญิงคนเดียวในชีวิตที่เขารักนั่นก็คือมารดาของเขา หญิงสาวอยากจะขยี้ตาตัวเองเพื่อมองมันให้ชัดเจนขึ้นเมื่อรอยยิ้มที่ว่านั้นมันกำลังส่งมาให้เธอ


ปะ ป่าวค่ะ

แก้วกัลยาเอ่ยตอบเขาพร้อมก้มหน้าลงอีกเล็กน้อย มือใหญ่ที่กำลังโอบไหล่เลื่อนลงมาที่เอวเล็กก่อนจะออกแรงดึงให้ร่างเล็กที่กำลังก้มหน้าขยับเข้าหาตัวอีก แก้วกัลยาหดคอเบือนหน้าหนีเมื่อเขากำลังออกแรงดึงตัวเธอให้เข้าไปใกล้ชนิดที่เรียกว่าหายใจรดต้นคอกันได้อีกครั้ง


ใบหน้าที่ร้อนอยู่แล้วร้อนขึ้นอีกหลายเท่า ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดใบหน้าของเธออย่างใกล้ชิดมากขึ้น แก้วกัลยารู้สึกว่าตัวเองหายใจหายคอไม่สะดวก หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนเธอตกใจ ยิ่งเขาเข้าใกล้ยิ่งเขาสัมผัส ยิ่งเขาทำแบบนี้หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงขึ้นอีก


มือหนาอีกข้างยกขึ้นมาลูบแก้มใสที่กำลังแดงระเรื่ออย่างอ่อนโยน แก้วกัลยาเงยหน้ามองเขาอย่างแปลกใจ หญิงสาวไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะทำอะไรแบบนี้กับเธอ รอยยิ้มละมุนเผยให้เห็นอีกครั้งก่อนที่ชายหนุ่มจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอจนปลายจมูกทั้งสองชนกัน


คยองซูยิ้มละมุนเมื่อมองเห็นใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายช้าๆ เพื่อไม่เป็นการคุกคามจนคนตัวเล็กตื่นกลัว ริมฝีปากหนาประทับลงบนริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน มือที่ลูบแก้มเนียนเคลื่อนไปที่ท้ายทอยอย่างรู้งานก่อนจะค่อยๆ ดันให้ใบหน้าของเธอแหงนเงยขึ้นอีกเล็กน้อย ริมฝีปากหนาบดเบียดหนักขึ้นเมื่ออีกฝ่ายโอนอ่อนผ่อนตามอย่างตามใจ คยองซูลอบยิ้มเมื่อคนตัวเล็กหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากเขาอย่างยินยอม ไม่มีการดิ้นรน ไม่มีการขัดขืนหรือโวยวายอย่างเคย คนตัวเล็กหลับตารับสัมผัสและตอบรับเขาอย่างอ่อนหวานเช่นกัน หัวใจชายหนุ่มเต้นโลดเมื่อรู้สึกอิ่มเอมกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นในหัวใจ


ดีใจ สุขใจ และพอใจที่เธอรับและตอบรับเขาด้วยความเต็มใจ ก้าวแรกของการเรียกคืน กำไร กำลังจะเริ่มขึ้น


คยองซูกดริมฝีปากลงไปหนักขึ้นก่อนจะพยายามสอดแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปเสาะหาความหอมหวานที่เขาเคยสัมผัส แม้จะไม่ราบรื่นในตอนแรกเมื่อคนไม่คุ้นเคยพยายามขัดขืนเล็กน้อยแต่สุดท้ายด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่าปากเล็กก็เผยอขึ้นอย่างตามใจ ชายหนุ่มไม่รอช้าสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าหาความหอมหวานที่เขารอคอย ลิ้นร้ายตวัดรัดรึงลิ้นเล็กที่กำลังพยายามโอนอ่อนตามความปรารถนาที่ถูกชักจูงจากคนที่เหนือกว่า แก้วกัลยาไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองตอบรับสัมผัสเขาไปมากแค่ไหน สติสัมปชัญญะถูกกลืนหายไปกับ รสจูบ ที่หวานล้ำของเขา หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นรัวเร็วเมื่อความรู้สึกที่ถูกเก็บซ่อนกำลังถูกแง้มออกมาทีละน้อย


ร่างเล็กถูกดันในนอนราบลงไปอีกครั้งโดยมีร่างสูงทาบทับ คยองซูออกแรงเพียงเล็กน้อยก็สามารถดันร่างของคนตัวเล็กให้นอนราบลงไป ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเมื่อมนต์เสน่ห์ที่เขาร่ายเอาไว้กำลังทำงานของมันได้เป็นอย่างดี แก้วกัลยาโอนอ่อนผ่อนตามเขาอย่างว่าง่าย หัวใจชายหนุ่มเต้นรัวเมื่อความรู้สึกมากมายที่เขาพยายามปฏิเสธกำลังวิ่งวุ่นในหัวใจและสมองของเขา ความต้องการของชายหนุ่มพลุ่งพล่านอย่างไม่เคยเป็น ความต้องการที่มากมายจนเขาต้องตกใจ


ต้องการเธอ! แค่ได้สัมผัส ได้ใกล้ชิด ความอยากได้ อยากครอบครองและอยากเป็นเจ้าของก็เข้ามาสอดแทรกในทุกอณูความรู้สึกของเขา


อืม

แก้วกัลยาครางเสียงหวานเมื่อมนต์เสน่หาที่อีกฝ่ายกำลังป้อนทำให้สติของหญิงสาวเลือนหาย เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ามือเล็กทั้งสองข้างถูกตรึงเอาไว้ที่ด้านข้างตอนไหน ไม่มีการขัดขืน มีเพียงความยินยอมที่ไม่เต็มร้อยเท่านั้นเอง


คยองซูย่ามใจเมื่อคนตัวเล็กโอนอ่อนผ่อนตามอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มจึงรุกหนักขึ้นเมื่อเขาไม่ได้ต้องการหยุดเพียงแค่ จูบ อย่างที่คิดเอาไว้ตอนแรก มือหนาเริ่มเคลื่อนจากมือเล็กไปที่สะโพกมน ก่อนจะค่อยๆลูบไล้ไปมา


แก้วกัลยารู้สึกราวกับต้องมนต์หญิงสาวไม่รู้สึกตัว และไม่ปฏิเสธการกระทำที่กำลังรุกรานร่างกายของเธอจากเขาไม่รู้ว่าเพราะเธอหลงใหลไปกับรสสัมผัสของเขาหรือเพราะความรู้สึกลึกๆ ของตัวเองก็ต้องการเขาเหมือนกันกันแน่


คยองซูเลื่อนฝ่ามือใหญ่ขึ้นไปด้านบนเนินอกอวบที่มีเพียงชุดนอนตัวยาวขว้างกัน มือหน้าเริ่มบดคลึงอย่างคนมีชั้นเชิง ชายหนุ่มแทบคลั่งเมื่อความต้องการของร่างกายของชายหนุ่มกำลังจู่โจมเขาอย่างหยุดไม่ได้ กลิ่นกายสาวของอีกฝ่ายกำลังปลุกปั่นอารมณ์ของเขาให้แตกกระเจิง และตอนนี้เขากำลังจะควบคุมความต้องการด้านมืดของตัวเองไม่ได้


ชายหนุ่มกำลังสับสนและพยายามต่อสู้กับความต้องการด้านมืดของตัวเองที่กำลังโผล่ออกมาให้เขาได้ทรมาน และในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้ความต้องการที่สั่งสมมาหลายเดือน เมื่อมือใหญ่กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างเอาแต่ใจ ชุดนอนตัวยาวที่มีกระดุมหน้ากำลังถูกปลดเปลื้องออกจากร่างกายของคนตัวเล็กโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ขัดขืนสักนิด แก้วกัลยาในตอนนี้เริ่มได้สติเมื่อชุดนอนตัวยาวของเธอถูกถอดออก อากาศเย็นกระทบผิวกายขาวผ่องที่ไร้สิ่งห่อหุ้มเมื่อตอนนี้ร่างเล็กของเธอเหลือเพียงชุดชั้นในลายลูกไม้สีครีมห่อหุ้มร่างกายเท่านั้น หญิงสาวค่อยๆลืมตาเมื่อความเย็นทำให้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหวนกลับมาให้เธอได้สติอีกครั้ง


คะ คุณ

น้ำเสียงที่ใช้เอ่ยเรียกคนบนร่างแหบพร่าจนเธอเองยังต้องตกใจ แก้วกัลยารวบรวมสติที่กำลังถูกเขาหลอกล่อด้วยการยกมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นดันแผงอกที่ร่างกายมีแต่หมัดกล้ามเนื้อของเขาให้ออกห่างจากตัว ทั้งๆที่ร่างกายของเธอใกล้เคียงคำว่าเปลือยแต่เขากลับยังคงสวมทุกอย่างครบทุกชิ้น แก้วกัลยารู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนขึ้นเมื่อสบสายตาราชสีห์ที่กำลังจะขย้ำเหยื่อตัวน้อยอย่างเธอ


ว่าไง?

คยองซูถามด้วยเสียงราบเรียบที่ซุกซ่อนความแหบพร่าไว้ ชายหนุ่มรวบรวมสติที่กำลังแตกกระเจิงเอาไว้เช่นกัน เขามองใบหน้าที่แดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำปรือที่กำลังคืนสติจากเล่ห์มนตร์ที่เขาร่ายเอาไว้ ชายหนุ่มผละตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะแทบlติแตกเมื่อมองเห็นผิวขาวนวลเนียนที่อยู่ภายใต้นอนตัวยาวที่เธอสวมใส่ ยิ่งได้เห็นใกล้อย่างตั้งใจ สติที่แตกกระเจิงอยู่แล้วยิ่งแตกกระเจิงไปอีก เขาอยากจะครอบครองเธอเสียเดี๋ยวนี้ถ้าไม่ติดที่ว่า


ยะ หยุดเถอะค่ะ

เสียงเว้าวอนที่ออกมาจากปากเล็กจิ้มลิ้มที่แม้ดวงตาฉ่ำปรือและสติของเธอจะถูกเขาครอบงำด้วยมนตร์เสน่หาที่เขาร่ายไว้แล้วก็ตาม แม้ภายนอกของเธอจะโอนอ่อนผ่อนตามเขาไปแล้วเกินครึ่งแต่หัวใจดวงน้อยของเธอยังคงเข้มแข็งและต่อต้านเขาอยู่ ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนจะตั้งสติอีกครั้ง มือหนาเอื้อมมือไปลูบไล้เลือนผมสีดำขลับของเธอก่อนจะก้มลงจุมพิตหน้าผากมนที่ชื้นเหงื่ออย่างอ่อนโยน หัวใจหนุ่มเต้นรัวเมื่อเขาไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถหยุดสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้เพียงแค่สายตาเว้าวอนของเธอ


นอนเถอะเขาบอกก่อนจะผละลุกจากตัวเธอ


แก้วกัลยากระพริบตามองผู้ชายบนร่างที่เพิ่งจะจุมพิตหน้าผากเธออย่างอ่อนโยนด้วยความไม่เข้าใจ หญิงสาวสับสนกับสิ่งเกิดขึ้นทั้งความรู้สึกของตัวเองและความรู้สึกของเขา เธอรู้ว่าเขาทรมานจากสิ่งที่เกิดขึ้นมากแค่ไหนเพราะเธอเองก็ทรมานแต่เธอเลือกจะหยุดมันไว้เมื่อคำพูดที่บิดาพร่ำสอนฉายขึ้นมาในห้วงความรู้สึกชั่วดีพร้อมกับใบหน้าเปื้อนน้ำตาของพิศาลอดีตแฟนหนุ่มที่เธอเคยสัญญากับเขาไว้


รักนวลสงวนตัว คำสั่งสอนเดียวของบิดาที่เธอเชื่อมั่นและสัญญากับตัวเองมาตลอด หญิงสาวไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องที่ดีที่ตัวเองจะต้องสูญเสียสิ่งที่แสนหวงแหนมาทั้งชีวิตให้ผู้ชายที่พบพานกันเพียงไม่กี่คืน ขนาดผู้ชายที่อยู่เคียงข้างเธอมาเกือบครึ่งชีวิตอย่างพิศาลเธอยังไม่ยินยอมให้เขาทำมากกว่าจับมือหรือหอมแก้มด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นเธอต้องหยุดความรู้สึก หยุดการกระทำของเขาไว้! และที่สำคัญเธอต้องหยุดหัวใจที่ไม่รักดีของตัวเองเอาไว้ด้วย!


ฝันดี

คยองซูเอ่ยเสียงเรียบพร้อมดึงผ้าห่มพื้นใหญ่ขึ้นมาห่มร่างเล็กครึ่งเปลือยตรงหน้าอย่างเสียดาย ชายหนุ่มตัดสินใจหยุดการกระทำที่ความรู้สึกลึกๆของเขาต้องการแสนต้องการเอาไว้ เขามองใบหน้าหวานที่แดงกร่ำด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความต้องการที่มีต่อเธอมากล้นจนเขาต้องตกใจแต่หากหัวใจของเธอไม่ยินยอมเขาก็จะไม่มีวันทำร้ายเธอ เขาไม่ใช่ผู้ชายสารเลวถึงขนาดปลุกปล้ำช่วงชิงสิ่งที่ผู้หญิงคนนึงหวงแหนมาด้วยเล่ห์เหลี่ยมแบบนั้น ชายหนุ่มตัดสินใจสะบัดหัวไล่ความรู้สึกมากมายที่ถูกปลุกขึ้นมาให้สงบลงก่อนจะตัดสินใจลุกจากเตียงนอนเพื่อไปหาน้ำเย็นๆ ดับความรุมร้อนของร่างกายสักหน่อยเผื่อว่าความรู้สึกบางอย่างจะ สงบ ลงบ้าง


แก้วกัลยายังคงนอนนิ่ง ใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ดวงตาที่ฉ่ำปรือกำลังปิดสนิทลงเมื่อภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของเขาห่างออกไปและมันปิดลงในที่สุดเมื่อความง่วงงุนจากความเหนื่อยล้าของหัวใจเล่นงาน แก้วกัลยาผล็อยหลับไปทั้งที่ร่างกายมีเพียงชุดชั้นในและผ้าห่มห่อหุ้มเอาไว้ ทั้งๆ ที่ความกลัวมีมากแต่ความรู้สึกปลอดภัยก็มีมากพอๆ กันและมันค่อนไปทางมากกว่าเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าทำไมแต่หัวใจของเธอบอกว่า เขาจะไม่มีวันทำร้ายเธอแน่นอน


คยองซูผละลุกจากเตียงก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ ชายหนุ่มเปิดน้ำในอุณหภูมิต่ำสุดความเย็นของน้ำทำให้ความรู้สึกร้อนรุ่มสงบลงบ้าง มือหนากำเข้าหากันแน่นเมื่ออยู่ๆความรู้สึกเจ็บที่อกก็แล่นเข้ามา มือหน้ากุมไปที่กลางอกก่อนจะเม้มปากเข้าหากันแน่น


เจ็บ! มันเจ็บที่หัวใจของเธอปฏิเสธเขาขนาดร่างกายของเธอยินยอมและเต็มใจไปแล้วเกินครึ่งแต่หัวใจดวงน้อยดวงนั้นกลับปฏิเสธเขาทุกอย่าง


ชายหนุ่มหลับตาลงแน่นปล่อยให้สายน้ำเย็นฉ่ำที่กำลังไหลผ่านดวงหน้าชะล้างความเจ็บปวดและความรู้สึกต่างๆให้หมดไปจากร่างกายและหัวใจของเขา ถ้าเขาใจร้ายหรือไม่มีหัวใจจริงๆก็คงดี อย่างน้อยเขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกอะไรเวลาทำร้ายเธอแต่นี่เขามีหัวใจและมันเต้นขึ้นมาตั้งแต่พบหน้าเธอ เขาอาจจะใจร้ายที่แย่งชิงเธอมาจากคนอื่นแต่เขาไม่ใช่คนไร้หัวใจที่จะทำร้ายผู้หญิงที่ทำให้เขายิ้มได้แม้เธอจะไม่ต้องทำอะไรได้ลงคอ


ฉันก็มีหัวใจ

น้ำเสียงที่ใช้เอ่ยอ่อนลงอย่างชัดเจน หัวใจชายหนุ่มเจ็บหนึบขึ้นทุกทีเมื่อสายตาเว้าวอนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของหญิงสาวฉายวนกลับมาให้เขานึกถึง แก้วกัลยาไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ เธอเข้มแข็งกว่าที่เขาคิดไว้มาก ช่างน่าอิจฉาที่ผู้ชายคนนั้นได้อยู่ในนั้น...ในหัวใจดวงน้อยดวงนั้นของเธอ ได้เป็นเจ้าของรอยยิ้มที่เธอตั้งใจมอบให้ ได้ครอบครองเรือนร่างที่เธอแสนหวงแหนแบบนั้น


โอกาสของฉันยังมีอยู่ไหมแก้วกัลยา เธอยังพอมีโอกาสเหลือให้ฉันบ้างหรือป่าวถามออกไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อสายน้ำเย็นฉ่ำทำให้ริมฝีปากหนาสั่นเทา


อยากร้องไห้ ความรู้สึกเดียวที่มีในหัวใจ


ผู้ชายคนนึงที่ในชีวิตไม่เคยได้รับความรักจากใคร มันเจ็บปวดแค่ไหนไม่มีใครรู้ เขาไม่มีหัวใจหรอ


หึ เขาน่ะมีไอ้สิ่งที่เรียกว่า หัวใจ น่ะแต่มันด้านชาจากการกระทำของคนที่บอกว่าตัวเองมีหัวใจมาอย่างหนัก และกว่าเขาจะสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาปกป้องหัวใจของตัวเองได้นั้นเขาต้องใช้เวลาทั้งชีวิตแต่ทำไมแค่เธอเข้ามาอยู่ในชีวิตของเขาแค่ไม่นานกำแพงน้ำแข็งที่แสนแน่นหนาของเขาถึงได้


ค่อยๆ ละลายลง


ฉันกำลังเป็นอะไรกันแน่










#ผู้ชายคนนี้ก็มีหัวใจ

ขอกำลังใจให้คยองซูด้วยค่ะ เศร้า สงสารนาง T^T



ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


โห้ยกำลังสนุกเลย อัพตอนใหม่เรวๆๆนะค่ะ อยากอ่านแล้ว
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พี่ไรท์คะ อารมณ์ค้างม๊ากก รับๆมาอัพจนจบนะคะ สู้ๆ สนุกอ่ะ เลิฟเลยย<3
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
แง่ๆๆๆมาต่ออีกนะ
โดย Anonymous | 1 year, 3 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
พระเอกก้มีหัวใจนะ ดอกแก้วเริ่มอ่อนไหวแร้วว
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อยากอ่านตอนต่อไปแร้ว มันค้างงงง
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีต่อไหมค่ะ หนูอยากรู้ตอนต่อไปแร้วค่ะ พี่ไรท์รีบมาอัพนะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีต่อไหมค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีต่อไหมค่ะอยาก่อ่าน
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
เมื่อไหร่จะมาค่ะ ริอๆค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอๆๆๆ มีต่อไหม รีบๆอัต
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีต่อไหมค่ะ..อยากอ่านต่อเเล้วค้ะ #รอน้ะค้ะ
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 8 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จะมีต่อมั้ยอ่าาาา
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รอเหมือนกันคร่าา
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
รออ่านอยู่นะคะ กำลังสนุก สงสารนางเอกมากๆ😯😯
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
จบแค่นี้หรือมีต่อค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
อัพตอนใหม่ทุกวันไหนคะ ชอบมากกกก ติดตามอยู่นะคะ
โดย Anonymous | 1 year, 9 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
มีตอน16ไหมค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ชอบมากค่ะรอติดตามต่อไปอยุ่นะค่ะ
โดย Anonymous | 1 year, 10 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารอิพระเอกใจโหดจังเลยยยยยย
โดย Anonymous | 1 year, 11 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha