ภรรยา(ว่าจ้าง)

โดย: เอริณ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 16 : บทที่ 16 (100%)


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


(ต่อ)

คุณแก้วกัลยา ภรรยา ของคุณชายใหญ่คิมคยองซูครับ

คำพูดที่เน้นหนักตรงคำว่า ภรรยา ของชเวจีซูลูกน้องคนสนิทของพี่ชายทำให้แดซองต้องชะงักความคิด ชายหนุ่มมองเห็นแววตาไม่พอใจจากอีกฝ่ายอย่างชัดเจน แดซองก้มหน้าแค่นหัวเราะเมื่อรู้สถานะของผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าที่เขาเผลอคิดว่าตัวเองตกหลุมรักแบบรักแรกพบไปไม่กี่นาทีก่อนด้วยความรู้สึกกระดากอาย


นี่เขาเกือบจะหลงรักพี่สะใภ้ตัวเองงั้นหรอ ชายหนุ่มเอ่ยถามตัวเองในใจ


อะ เอ่อ นี่พี่สะใภ้หรอครับ

แดซองเอ่ยถามทั้งที่เข้าใจความหมายและสถานะของอีกฝ่ายจากสีหน้า ท่าทาง และน้ำเสียงที่ลูกน้องของพี่ชายตัวเองแสดงออกมาแล้วแต่เขาก็แค่เอ่ยถามแทรกความรู้สึกกระดากอายของตัวเองเท่านั้น เขาถามเพราะเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อไปดี


ใช่ครับ นี่ภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายของคุณชายใหญ่ครับ

จีซูปรายตามองสีหน้าของอีกฝ่ายเพื่อยั่งเชิง ความจริงเขาไม่จำเป็นต้องแนะนำแก้วกัลยาอย่างเป็นทางการถึงสองครั้งแบบนี้ก็ได้แต่เพราะเห็นสายตาแฝงความนัยจากน้องชายต่างแม่ของเจ้านายเขาเลยต้องแสดงสถานะของนายหญิงให้อีกฝ่ายรับรู้อย่างชัดเจน พูดง่ายๆ ก็คืออยากให้อีกฝ่ายรู้ว่านี่แหละเมียของพี่ชายตัวเอง!


อะ เอ่อ สวัสดีครับพี่สะใภ้

แดซองเม้มปากก่อนจะส่งยิ้มกระดากอายไปให้พี่สะใภ้ นี่ถ้าบอดี้การ์ดของพี่ชายเขารู้ความคิดแว๊บแรกของเขาตอนเห็นหน้าผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าแล้วล่ะก็ เขาคิดว่าชเวจีซูคงได้ชักปืนออกมาจ่อหน้าผากเขาแน่นอนพลันความคิดนั้นผุดขึ้นมาสายตาของเขาก็สบเขากับสายของบอร์ดี้การ์ดหน้าใสแต่สายตาดุของพี่ชายตัวเอง


เขาว่านอกจากจะเอาปืนจ่อหน้าผากเผลอๆ คงได้ลั่นไกใส่ทันทีแน่ถ้าเขายังคิดอกุศลกับพี่สะใภ้ตัวเองแบบนี้


คุณชายเล็กมาถึงวันไหนค่ะ ไปๆ เข้าบ้านก่อนค่ะ

หลังจากรู้สึกถึงสถานะการณ์ไม่สู้ดีของผู้ชายสองคนแล้วแม่บ้านโกที่รับรู้ถึงรังสีความอันตรายและหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้นหากยังไม่มีใครทำอะไรสักอย่าง หญิงวัยกลางคนจึงตัดสินใจเอ่ยแทรกความอันตรายของสายตาทั้งสองคู่ขึ้นมา


นั่นสิค่ะ เชิญข้างในก่อนค่ะ ข้างนอกอากาศเริ่มหนาวมากแล้วนะคะ

แก้วกัลยาเอ่ยเสริมความเห็นของแม่บ้านโกถึงเธอจะไม่เข้าใจความนัยของสายตาทั้งสองคู่แต่หญิงสาวคิดว่าผู้ชายสองคนที่กำลังยืนจ้องตายั่งเชิงกันเนี่ย คงไม่ได้เล่นเกมทายปัญหาทางสายตาแน่นอน


ขอบคุณครับ

แดซองยิ้มกว้างก่อนจะถือโอกาสที่เจ้าของบ้านเชิญตามมารยาทแล้วเสียมารยาทเดินนำเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้จีซูยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตัวเองอย่างหงุดหงิด บอร์ดี้การ์ดหนุ่มไม่พอใจที่ผู้หญิงต่างวัยทั้งสองเอ่ยปากชวนศรัตรูของเจ้านายเขาเข้าบ้าน


คุณจีซูค่ะ

แก้วกัลยาสะกิดเรียกคนตัวโตที่กำลังยืนกัดกรามแน่นด้วยความสงสัย หญิงสาวเข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่พอใจแขกแต่ถ้าจะให้เธอไล่เขาไปมันก็ไม่ใช่อีกอย่างผู้ชายคนนั้นก็เป้นน้องชายของสามีเธอ อย่างน้อยก็ให้เข้ามากินน้ำกินท่าสักคณู่ค่อยไล่กลับก็ได้


ครับจีซูขานรับด้วยใบหน้าบึงตึง


เข้าข้างในเถอะค่ะ ข้างนอกอากาศหนาวนะคะแก้วกัลยาเอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินนำชายหนุ่มเข้าบ้าน


จีซูเม้มปากแน่นก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มล้วงหยิบเครื่องมือสื่อสารออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดเบอร์โทรหาพี่ชายร่วมงานทันที ศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนักเขาคงไม่มีกำลังมากพอจะต่อกรกับข้าศึกได้ ทหารปลายแถวอย่างเขาคงต้องเรียกกำลังเสริมอย่างท่านแม่ทัพใหญ่กับมือขวาซะแล้ว


จีซูรอสายเพียงครู่เดียว ปลายสายก็ตอบรับ บอร์ดี้การ์ดหนุ่มไม่รอช้าเอ่ยถึงศึกใหญ่ที่กำลังเดินเข้าไปในบ้านของเจ้านายทันที


พี่ครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ…”

 


หรอค่ะ ที่นั่นคงจะสวยมาก

แก้วกัลยายิ้มร่าเมื่อได้ยินคำบอกเล่าถึงความสวยงามของประเทศออสเตรเลียที่คนเล่าเล่าเรื่องออกมาได้น่าติดตาม

ผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้มตรงหน้าของเธอคือน้องชายต่างมารดาของสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเธอ ชายหนุ่มชื่อ คิมแดซอง และเขาเป็นร่าเริง อัธยาศัยดี ขี้เล่น และเล่าเรื่องได้สนุกมาก แก้วกัลยารู้สึกได้ว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่คนเลวร้าย เขาดูจริงใจและเป็นมิตรมากกว่าคนอื่นในบ้านนี้เสียอีก


ใช่ครับ ถ้ามีโอกาสพี่สะใภ้ชวนพี่ใหญ่ไปเที่ยวให้ได้นะครับ

แดซองยิ้มตอบชายหนุ่มรู้สึกถูกชะตากับพี่สะใภ้ของตัวเองมากเป็นพิเศษยิ่งได้เห็นเธอทำตาโตเวลาเขาเล่าเรื่องประหลาดให้ฟังแล้วเขายิ่ง ชอบ เธอมากขึ้นไปอีก หลังจากการพูดคุยที่มีก้างคอยยืนจ้องหน้าเขาตาเขียวอย่างชเวจีซูมาสักพักเขาก็ได้ข้อมูลที่ต้องการมากพอแล้ว

แก้วกัลยานั้นเป็นผู้หญิงไทยและเธอแต่งงานกับพี่ชายของเขาได้ไม่กี่เดือนเอง ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่างเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพี่ชายและพี่สะใภ้ เขาคิดว่ามันต้องมีอะไรมากกว่าที่เขารับรู้จากคำบอกเล่าของเธอแน่นอน


อะ เอ่อ เรื่องนั้น

แก้วกัลยาอึกอักเมื่อได้ยินคำพูดของน้องชายสามี เธอรู้ว่าเขาพูดเพราะเขาคิดว่าเธอเป็นภรรยาของพี่ชายเขาแต่ความจริงคือผู้ชายไม่มีหัวใจคนนั้นแค่จ้างเธอมาเป็นภรรยาของเขา และเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอมากไปกว่าลูกจ้างกับนายจ้างเลย เพราะฉะนั้นความเป็นไปได้ที่ผู้ชายคนนั้นจะพาเธอไปในที่แบบนั้นมันจึงเท่ากับศูนย์


ทำไมล่ะครับพี่ใหญ่ไปต่างประเทศบ่อยจะตาย ผมว่าพี่สะใภ้ลองชวนพี่ใหญ่ไปฮันนีมูนที่นั่นดูนะครับเพราะที่นั่นทั้งสวยทั้งโรแมนติกเหมาะแก่การไปสวีทสุดๆ

แดซองอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มยิ่งเห็นสีหน้าครุ่นคิด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแล้วชายหนุ่มยิ่งมั่นใจแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่ชายกับพี่สะใภ้ของเขามันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่นอน


เอ่อ ช่วงนี้เจ้านายยังติดงานอยู่ครับ ห้างใหม่ที่กำลังจะเปิดกำลังมีปัญหาอยู่ครับ

จีซูทนสายตาจับพิรุจของ แขก ไม่ได้รับเชิญต่อไปไม่ไหว บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยตอบแทนนายหญิงหลังจากเห็นสีหน้าที่แสดงพิรุจจนคนอื่นอาจจับได้แล้ว เขารู้สึกได้ว่า แขก ไม่ได้รับเชิญคนนี้กำลังจับพิรุจจากสีหน้าและท่าทางของคนตัวเล็กอยู่แต่เขายังไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายกำลังสงสัยเรื่องอะไรกันแน่แต่ที่เขาแน่ใจคืออีกฝ่ายต้องกำลังคิดอะไรมากกว่าน้องชายสามีกับพี่สะใภ้แน่นอน


อ่อ หรอครับ


อ่อ หรอครับ คำพูดที่เอ่ยออกมาด้วยใบหน้ามีเลศนัยทำให้จีซูกัดกรามกรอด บอร์ดี้การ์ดหนุ่มอยากจะหยิบอาวุธในกระเป๋าเสื้อด้านในออกมาวางกลางโต๊ะให้ แขก ไม่ได้รับเชิญบางคนมันเกรงใจเจ้าของบ้านตัวจริงอย่างเจ้านายของเขาบ้าง


เมื่อไหร่จะมาถึงเนี่ย จีซูร้องถามในใจ

เมื่อไหร่แม่ทัพใหญ่กับมือขวาจะกลับมาสักที นี่ก็เกือบสองชั่วโมงแล้วตั้งแต่เขาโทรไปฟ้อง
 โทรไปรายงานเรื่องสำคัญแต่ทำไมยังไม่มีใครรีบกลับมาจัดการข้าศึกสักที เขากำลังจะต้านศึกต่อไปไม่ไหวแล้ว


ครับจีซูกัดฟันตอบ


แล้วพี่สะใภ้เคยไปเที่ยวที่ไหนในเกาหลีมาบ้างแล้วครับ

แดซองยิ้มมุมปากก่อนจะหันกลับมาสนใจพี่สะใภ้ของเขาอีกครั้ง หลังจากหยั่งเชิงอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงของลูกน้องพี่ชายแล้ว ความคาดการณ์ของเขาน่าจะถูกต้องไปแล้วถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์ ผู้หญิงตัวเล็กตรงหน้าของเขาต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลกับตำแหน่งพี่สะใภ้ของเขาแน่นอน


ยังไม่เคยไปไหนเลยค่ะ

แก้วกัลยาตอบเสียงอ่อนเพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี้เธอไม่เคยได้ไปไหนนอกจากบ้านและโรงพยาบาลเลย เขาไม่เคยอนุญาตให้เธอไปไหนแม้กระทั่งหน้าบ้าน


งั้นเอาไว้มีโอกาส ผมจะพาพี่สะใภ้ไปทัวร์นะครับ ผมเองก็ไม่ได้อยู่เกาหลีนานแล้ว ถือโอกาสไปเที่ยวรำลึกความหลังด้วยเลย

แดซองยิ้มตอบเมื่อได้ยินคำตอบของอีกฝ่าย อย่างน้อยเขาก็จะได้มีโอกาสใกล้ชิดกับเธอให้มากขึ้น ไม่ใช่เรื่องชู้สาวแต่เขาอยากรู้ความสัมพันธ์ที่แท้จริงของพี่ชายกับพี่สะใภ้มากกว่าเพราะเขาไม่ทราบเรื่องการแต่งงานลับๆ ครั้งนี้เลย ไม่มีข่าว ไม่มีอะไรบอกถึงการมีตัวตนของเธอเลย

เขาถึงได้ไม่เข้าใจว่าพี่ชายของเขากำลังคิดจะทำอะไร ถ้าหากเป็นเรื่องไม่ดีเขาอาจจะช่วยอะไรเธอได้บ้าง สีหน้า แววตา และท่าทางน่าสงสารเหมือนลูกเหมียวขี้กลัวของเธอทำให้เขารู้สึกอะไรบางอย่างขึ้นมา ห่วงใย
….


ทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้สนิทสนมกันแค่พูดคุยด้วยธรรมดาเธอก็ทำให้เขาใจเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็น รอยยิ้มจริงใจ เสียงหัวเราะสดใส และดวงตาสวยที่มีเสน่ห์ของเธอคือสิ่งที่เขาค้นหาและอยากได้รับมานานแสนนาน


ความจริงใจจากใครสักคน นั่นคือสิ่งที่เขาโหยหามาตลอด


ได้หรอค่ะ

แก้วกัลยาร้องถาม พลางยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำว่า เที่ยว ในความรู้สึกของหญิงสาวมันเหมือนกับการต้องทนอยู่ในห้องมืดมิดที่ไร้ผู้คนแล้ววันนึงก็มีหน้าต่างโผล่ขึ้นมาแสงสว่างจากข้างนอกสาดส่องเข้ามาให้เธอได้มีความหวังอีกครั้ง เขาเป็นเสมือนหน้าต่างบานนั้น

ผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้มตรงหน้าของเธอเขามีอะไรมากกว่าคำว่าอัธยาศรัยดี แววตายามพูดคุยกันที่เขาส่งมาให้มันคือความจริงใจที่อีกฝ่ายพยายามแสดงออก หญิงสาวยิ้มร่าเมื่อรู้สึกว่าการมาครั้งนี้ของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนมี เพื่อน คนแรกในเกาหลี


ได้จริงๆ หรอคะ

หญิงสาวร้องถามด้วยความดีใจอีกครั้ง เมื่อคำตอบของอีกฝ่ายยังทำให้เธอไม่อยากจะเชื่อ แค่คิดว่าจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตานอกบ้านบ้างแค่นี้ก็เหมือนตัวเองได้เติมพลังให้หัวใจมากแล้ว


ดะ/ไม่ได้!”

ความหวังอันน้อยนิดของแก้วกัลยาพังลงทันทีเมื่อน้ำเสียงเกรี้ยวกราดที่ดังมาจากหน้าประตูบ้าน พร้อมร่างสูงใหญ่ในสูทสีเทาที่เยื้องย่างเข้ามาด้วยสีหน้าบึงตึง


คะ คุณ

แก้วกัลยาอึกอักก่อนจะลนลานลุกขึ้นจากโซฟากลางห้องรับแขก หญิงสาวก้มหน้าเม้มปากแน่น เมื่อความกลัวกลับเข้ามาเกาะกินหัวใจของเธออีกครั้ง สีหน้า ท่าทาง และน้ำเสียงของคนมาใหม่ทำให้เธอหวาดกลัวจนขนในกายลุกชัน เขาดูเหมือนราชสีห์ที่กำลังพิโรธแววตาเรียบเฉยดูดุดันจนเธอไม่กล้าแม้กระทั่งสบสายตาด้วย


พี่ครับ

แดซองลุกขึ้นยืนตามพี่สะใภ้ ชายหนุ่มหันไปยังคนต้นเสียงที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี สีหน้าของพี่ชายทำให้เขาขมวดคิ้ว ถ้ามาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงแบบนี้คือพี่ชายของเขากำลังโกรธและมันคงไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายโกรธเขาหรอกนะ


สะ/นายมาอยู่ที่นี้สินะ ท่านประธานถึงได้ยกเลิกการประชุมใหญ่ในเช้านี้ทั้งๆ ที่ผู้ถือหุ้นระดับสูงทุกคนมาพร้อมกันในห้องประชุมหมดแล้ว

คำทักทายด้วยรอยยิ้มที่ถูกเตรียมมากลืนหายลงไปในลำคอเมื่อพี่ชายที่เขาคิดถึงเอ่ยทักทายก่อนด้วยประโยคที่ชายหนุ่มฟังแล้วหัวใจแทบจะร้องไห้ออกมา


มาอยู่ที่นี่นี้เอง หึ

คยองซูพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบพร้อมปรายตามองเมียของตัวเองอย่างคาดโทษ ความโกรธจากการถูกยกเลิกการประชุมทั้งๆ ที่ผู้ถือหุ้นระดับสูงทุกคนมาพร้อมกันแล้วหายไปทันทีที่เขาได้ยินลูกน้องบอกว่าไอ้ตัวดีมันมาโผล่อยู่ที่บ้านของเขาแถมยังมาพูดคุยหัวเราะสนิทสนมกับเมียของเขาอีก


อะ เอ่อผม

แดซองอึกอัก เมื่อได้ยินคำพูดจากพี่ชายที่เขาคิดถึง ความจริงวันนี้เขาได้รับคำสั่งจากบิดาว่าต้องเข้าบริษัททันทีแต่ด้วยความคิดถึงและอยากมาเยี่ยมพี่ชายก่อนทำให้เขาขัดคำสั่งบิดาแล้วขับรถมาที่บ้านของพี่ชายเองแบบนี้


หึ เพราะคุณชายเล็กเจ้าของหุ้น 14% มาอยู่ที่นี้นี่เองการประชุมใหญ่ครั้งสำคัญในเช้าวันนี้ถึงต้องยกเลิก

คำพูดเย้ยหยันของพี่ชายทำให้แดซองหน้าชา ชายหนุ่มก้มหน้าลงเมื่อเข้าใจความหมายของคำพูดอย่างแท้จริง


คุณชายเล็กเจ้าของหุ้น 14% งั้นหรอ ชายหนุ่มแค่นหัวเราะให้กับสรรพนามเรียกขานจากพี่ชาย


นายอายุเท่าไหร่แล้วแดซองคยองซูหันใบหน้าหล่อที่บึงตึงมาทางน้องชายต่างมารดาด้วยสายตาดุดัน ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเข้ม


“24 ครับแดซองก้มหน้าตอบ


“24 หรอ หึ ตอนฉันอายุเท่านาย ฉันกำลังฝึกงานในส่วนของผู้บริหารระดับสูงแดซองเงยหน้ามองพี่ชายด้วยความรู้สึกหลากหลาย สายตาเย็นชาที่อีกฝ่ายส่งมาไม่ว่าจะนานแค่ไหนมันก็ยังคงเหมือนเคย พี่ชายของเขายังคงเย็นชาและใจร้ายเหมือนเคย


ผะ ผมชายหนุ่มไม่สามารถเอ่ยอะไรต่อไปได้อีก ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาจนเขาตั้งตัวไม่ทัน เสียใจ เจ็บปวดกับคำพูดที่ดูธรรมดาแต่แฝงไว้ซึ่งความเย้ยหยัน

สำหรับเขาแล้วมันจะไม่เจ็บปวดมากขนาดนี้ถ้าคนที่เอ่ยไม่ใช่
 พี่ชายเพียงคนเดียว


คยองซูเจ็บแปลบที่กลางอกเมื่อพูดจบ ความรู้สึกบางอย่างทำให้เขาต้องเบือนหน้าหนีแววตาตัดพ้อของน้องชายต่างมารดาตรงหน้า


โตขึ้นเยอะ น้องชายของเขาโตขึ้นมากหลังจากครั้งสุดท้ายที่พบกันเมื่อ 6 ปีที่แล้ว ชายหนุ่มไม่อยากยอมรับว่าตัวเองรู้สึกดีใจที่ได้พบเจอน้องชายหลังจากที่ไม่ได้พบหน้ากันนานถึง ปี


ถ้าไม่มีอะไรสำคัญ นายควรจะกลับได้แล้ว

คยองซูตัดบทสนทนาทุกสิ่งด้วยคำพูดที่แสนตัดรอน ชายหนุ่มเดินเร็วๆ มาที่ภรรยาก่อนจะออกแรงจูงมือคนตัวเล็กที่ยืนก้มหน้าสำนึกผิดอยู่แล้วเดินตรงไปที่ห้องนอนทันที


เธอกับฉันมีเรื่องต้องคุยกันยาว!”













#งานหึงต้องมา

งานนี้ต้องบอกว่า หึงค่ะ หึงมาก หึงหน้ามืดมาก
ไรท์เบะปากมองบนเลยค่ะ หมั่นไส้




ไรท์ขอฝากเนื้อฝากตัวกับนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
มีอะไรติชมได้ รอคำแนะนำจากทุกๆ คนนะ
ขอบคุณค่ะ




ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ทุกการสนับสนุนจะเป็นแรงกำลังใจให้นักเขียนทุกคนมีแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป เอรินขอบคุณทุกยอดวิว ยอดคอมเม้น และนักอ่านทุกๆ ท่านขอบคุณจากหัวใจนักเขียนตัวน้อย"

เอริณ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha


อิตานี่ชอบพูดเเทงใจดำจริงๆ น่าตอมากอิพระเอกหัวร้อน
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารแดซองจัง งอแง
โดย Anonymous | 1 year, 5 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
😊😊😊😊😊
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
สงสารแดซองจัง
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
🙌🙌🙌
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha
ดูเหมือนคิดแดซองจะรักพี่ชายมากนะเนี่ย
โดย Anonymous | 1 year, 6 months ที่ผ่านมา
ตอบกลับ
captcha