ภูตสวาท

โดย: กรัชเพชร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : บทที่ 5 จุมพิตจากเทพบุตร


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 5 จุมพิตจากเทพบุตร

 

            ชิรินขานเรียกชื่อเขาเบา ๆ ก่อนที่ริมฝีปากของเธอจะถูกเคล้าคลึงด้วยริมฝีปากหยักของเขา มันทำให้หญิงสาวตัวแข็งด้วยความตื่นตะลึง

            อิคารัสจูบเธอ...

            กว่าจะรู้ตัวอีกทีลิ้นหนาของเขาก็แทรกเข้าไปในปากของเธอ มีอะไรบางอย่างถูกถ่ายเทมาจากตัวเขาและในเวลาเดียวกันเขาก็ดูดกลืนบางสิ่งบางอย่างไปจากตัวเธอ

            ชิรินเริ่มเคลิ้มไหวตามรสจุมพิตของชายหนุ่ม...นี่เธอปล่อยให้เขาจูบเธอได้อย่างไรกัน หญิงสาวได้แต่คิดทว่าดูเหมือนร่างกายของเธอมีพลังมากกว่าเมื่อครู่นี้

            ความเจ็บปวดที่ช่องท้องจากการถูกกระแทกด้วยหมัดของคนใจทรามค่อย ๆ ลดน้อยลง กล้ามเนื้อของเธอเครียดเขม็งและเกิดอาการปั่นป่วนในช่องท้องแต่ครู่เดียวมันก็หายไป

            “เป็นยังไงบ้าง?”

            คำถามของเขาทำให้หญิงสาวหลุดจากความเคลิบเคลิ้มที่เกิดขึ้นชั่วขณะ ชิรินกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงที่ว่าเธออยู่ในอ้อมแขนของชายแปลกหน้าแถมยังโดนเขาจูบโดยไม่ทันตั้งตัว

            แต่ความรู้สึกที่เกิดตามมาหลังจากนั้นคือเธอหายจากความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ร่างกายของเธอเหมือนได้รับพลังบางอย่างจนมันกลับสู่สภาพปกติ เขาทำมันหรือ

“อิคารัส...คุณทำอะไรฉัน?” หญิงสาวถามเขาเหมือนไม่รู้ตัวเอง

            “ทำให้เธอหายเจ็บยังไงล่ะ”

            “คุณจูบฉันเนี่ยนะ”

          “นี่เป็นการช่วยรักษาต่างหาก”

            ซึ่งเป็นการรักษาที่หอมหวานพอดูทั้งสำหรับเขาและหญิงสาว ชิรินทำหน้าไม่ถูก ถึงมันจะเป็นวิธีการที่เขาช่วยให้เธอหายเจ็บแต่ก็ดูอุกอาจเกินไปสำหรับผู้หญิงที่ไม่เคยถูกปากของผู้ชายประกบปิดแบบนั้น

            และสำหรับอิคารัสเอง มันเป็นจุมพิตที่หอมหวานและเขาเองก็ยังไม่อยากถอนริมฝีปากออกมาจากดวงหน้างามนั้นแม้แต่น้อย ยิ่งชิรินทำตาโตแก้มแดงมันก็ยิ่งช่วยขับความมีเสน่ห์น่ารักของเธอให้เด่นชัดมากขึ้น

            “แต่ฉันจะทำมันนานมากไปกว่านี้ไม่ได้”

            “นานกว่านี้ไม่ได้...คุณหมายถึงคุณจูบฉันนานกว่านี้ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”

            เขาพยักหน้า “ใช่...เพราะถ้าฉันจุมพิตเธอนานไปกว่านี้พลังของฉันจะทำลายลมปราณในตัวเธอ แทนที่จะช่วยให้หายสนิท”

            เขาพูดเหมือนนิยายกำลังภายใน “คุณมาจากไหนกัน อิคารัส?”

            ชิรินตั้งคำถาม ใบหน้าของเธอแสดงออกซึ่งความไม่แน่ใจ ถึงเขาจะช่วยเธอให้รอดพ้นจากอันตรายแต่หญิงสาวก็เริ่มเคลือบแคลงในตัวตนที่แท้จริงของเขา รอยยิ้มพรายปรากฏบนริมฝีปากหยักหนาของอิคารัส

            “ฉันอยู่ในสถานที่ที่มนุษย์ธรรมดาเข้าไปไม่ถึง”

            ชิรินเอียงหน้า ดวงตาของเธอฉายประกายของความประหลาดใจระคนสงสัยออกมา

            “ฉันไม่รู้ว่าที่นั่นคือที่ไหน...แต่คุณเป็นใครกัน อิคารัส”

            เป็นอีกคำถามที่หญิงสาวยิงใส่เขา แต่คราวนี้ชายหนุ่มไม่กล่าวอะไร เขาแค่ยืนขึ้นตรงหน้าและทำให้ชิรินตกใจสุดขีดด้วยการสยายปีกขนาดใหญ่ด้านหลังออกมา

            “โอ!...ไม่...คุณพระคุณเจ้าช่วย!

            ร่างเล็กร้องสุดเสียงพร้อมทั้งกระถดหนีไปข้างหลัง แต่โชคร้ายที่หลังของเธอไปชนกับหัวเตียง เธอไม่สามารถหนีไปไหนได้อีกนอกจากเบิกตาโพลงกับสิ่งอัศจรรย์ที่คาดไม่ถึง

            “ชิริน”

            อิคารัสเรียกหญิงสาวพร้อมทั้งโถมกายใหญ่โตที่ปีกสยายอยู่เบื้องหลังเข้าหาเธอ ชิรินตาเหลือกลาน เธอปัดป้องเขาด้วยแขนอันบอบบางแต่ถูกมือหนาคว้าเอาไว้ได้

            “ชิริน”

            “ปล่อยฉัน อิคารัส! คุณเป็นซาตานใช่มั้ย โอ...คุณพระคุณเจ้า! คุณเป็นซาตาน คุณมีปีก...ปล่อยฉัน ฉันกลัว”

            “ฉันไม่ใช่ซาตาน ชิริน!...ฉันคือภูตแห่งป่าวิสต์แมนต่างหาก ดูหน้าฉันซี ดูหน้าฉันให้ชัด ๆ”

            เสียงบัญชาของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับเงียบกริบ หญิงสาวสั่นไปทั้งตัวโดยเฉพาะริมฝีปากระริกและมีน้ำหยดน้อยไหลออกมาจากดวงตา

            “นี่มันอะไรกัน! คุณเป็นภูต ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาหลอกหลอนฉันเลยนะได้โปรด”

            “ฉันไม่เคยหลอกหลอนใคร ชิริน...ฉันแค่ออกจากที่นั่นมา สลัดปีกของฉันชั่วคราวเพื่อที่จะเข้าใจชีวิตของคนที่อยู่ในโลกตรงกันข้ามกับฉันเท่านั้น”

            มือหนาหนักของอิคารัสล็อคข้อมือบางของหญิงสาวไว้แน่น   ชั่วแว่บหนึ่งของความคิดชิรินนึกไปถึงความฝันของเธอ ภูตอย่างนั้นหรือ...โอ...เจ้าของดวงตาสีอำพันประกายทองเจิดจ้า อิคารัสเหมือน เขา คนนั้นที่มาสร้างฝันอันรัญจวนให้เธอ

            “ฉันจะเชื่อได้ยังไงว่าคุณไม่ใช่ซาตานร้าย...เหมือนอย่างที่ฉันเคยดูในหนัง”

            “เธออยากพิสูจน์ตัวฉันจริง ๆ หรือ ชิริน?”

            เขาจ้องหน้าหญิงสาว ประกายสีทองงดงามทรงพลังในดวงตาของเขากลบความกลัวของเธอไปกว่าครึ่ง คล้ายมันกำลังปลอบประโลมและทำให้เธออบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด

สักครู่อิคารัสจึงคลายมือหนาหนักที่จับข้อมือของเธอไว้แน่น ชิรินเบิกตากว้างเมื่อเขาเปลี่ยนเป็นคุกเข่าต่อหน้าเธอและฉีกเสื้อบนร่างกายตัวเองออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เหลือไว้เพียงกางเกงยีนส์และท่อนบนเปล่าเปลือยที่ปีกขนาดใหญ่กำลังสยายและกระพือขึ้นลง

อิคารัสเหมือนพญาอินทรี แต่เขามีร่างที่เป็นมนุษย์และมีปีกขนาดใหญ่อยู่บนหลังของเขา รูปกายของเขางดงามราวรูปปั้นจากฝีมือจิตรกรเอก อิคารัสเป็นภูตหนุ่มรูปงามราวกับเขาเป็นเทพแห่งความรัก เรือนร่างของเขาแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อและเต็มไปด้วยประกายสีทองกลืนละอองความมืดภายในห้องให้กลายเป็นสว่างเจิดจ้า

            “อิคารัส...จะทำอะไร!

ชิรินร้องด้วยความตกใจเมื่อภูตหนุ่มรูปงามช้อนร่างของเธอไว้ในอ้อมแขนแกร่งของเขาอีกครั้ง

“ฉันก็จะพิสูจน์ให้เธอเห็นอย่างไรกันล่ะว่าฉันเป็นภูต ไม่ใช่ซาตานอยางที่เธอเข้าใจ ฉันจะพาเธอไปในที่ที่ฉันอยู่”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"อิคารัส ภูตหนุ่มรูปงามลองทิ้งปีกของตัวเองเพื่อจะได้มาเรียนรู้ความรักและความรู้สึกของมนุษย์"

กรัชเพชร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha