×

New ! : ตอนนี้นักอ่านสามารถเติมเหรียญสะดวกขึ้น ด้วยบัตรเงินสด Pay with True Money ซึ่งหาซื้อได้ที่ 7 eleven logo ทุกสาขาค่ะ




จากผู้อ่าน 0 คน.

 367        0       niyayrak_coin 0

ปล้นรัก

 

ตัวละครหลัก

พระเอก               อคิราห์ สกุลการันต์

นางเอก               พิมพ์นารา บุษยารินทร์

 

โปรย

“ฉันเจ็บ!

เป็นอีกครั้งที่หญิงสาวครวญแผ่วล้า “ปล่อยฉัน...”

        “ทนหน่อยน่า ผ่านขั้นตอนพวกนี้ไป ฉันรับรองว่าเธอจะครางอย่างสุขสมทั้งวันทั้งคืน” ใบหน้านั้นเย้ยหยัน ดวงตาสีดำถ่านฉายแววสะใจ มือข้างที่ว่างเลื่อนมายึดปลายคางเล็กเอาไว้ ก่อนจะบีบแรงๆ

        “ถึงเวลาที่จะเจ็บ ชนิดสมบูรณ์แบบสักที!

กระซิบขู่ใกล้ๆ กลีบปากอิ่มชื้น แล้วขบเม้มกลีบปากเล็กด้านล่าง ใช้ปลายลิ้นร้อนๆ นั้นปาดไล้ราวกับเป็นของหวานรสเลิศ ก่อนจะทำเช่นเดียวกันกับริมฝีปากด้านบนอย่างไม่น้อยหน้า ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นดูดดึงจนเรียวปากนุ่มๆ ของพิมพ์นาราบวมเจ่อ

        “อย่าทำฉัน...” คนเบื้องล่างยังวอนขอ

“ฉันจะไม่ตบคุณอีก ปล่อยฉันเถอะนะ”

        คนเบื้องบนหัวเราะหึๆ อยู่ในลำคอ เงยหน้าสบตา ค่อยๆ ปล่อยมือจากคางนิ่ม ก่อนจะลากปลายนิ้วผ่านสีข้างลงไปเรื่อยเคล้นเบาๆ ผ่านสะโพกอิ่ม ก่อนจะวกขึ้นมาลูบวนหน้าท้องลาดเนียน สักพักก็ค่อยๆ สอดอุ้งมือร้อนผ่าวนั้นเลื่อนขึ้นสูง ตอนนี้อยู่ถอยๆ ฐานดอกบัวงามทั้งสองข้าง คนตัวเล็กดิ้นระนาวเพราะร่างกายตัวเองมีภัยร้ายแรงคุกคาม

        “อย่านะ เอามือออกไป!

สั่งเขาเสียงขุ่นๆ ก่อนจะกัดปากอิ่มแล้วเค้นเสียงผ่านไรฟันขาว “คุณนี่ไม่รู้จักศักดิ์ศรีตัวเองเอาสักนิดเลย ยอมครอบครองผู้หญิงที่ผ่านมือชายมาหลายคน คุณไม่กลัวติดโรคหรือไงฮึ!

        เป็นอีกครั้งที่อคิราห์หัวเราะ ชายหนุ่มยักคิ้วหลิ่วตา แล้วเลื่อนมือออกจากร่องอกสวย ผละห่างร่างอรชรเพียงนิด ยอมปล่อยมือทั้งสองข้างของเธอให้เป็นอิสระ ก่อนจะดึงลิ้นชักหัวเตียงออก โยนถุงยางอนามัยลงมากางเตียงนับสิบซอง

        “ใครบอกว่าผมไม่กลัวเป็นโรค”

 เขาว่าแล้วพยักพเยิดให้มองตาม “คุณเลือกสิ ชอบแบบไหน ผิวเรียบเนียนหรือขรุขระ” ในขณะที่เขาสั่งให้ทำเช่นนั้น พิมพ์นาราก็เบือนหน้าหนี กัดปากอิ่มไว้อย่างเจ็บใจ

        “หรือชอบกลิ่นไหนล่ะ สตรอเบอร์รี วานิลลา เลือกได้เลย ผมพร้อมจะใช้อย่างที่คุณต้องการ”

        “ไอ้!” เธอมองเขาด้วยดวงตากินเลือกกินเนื้อ

        “อ้อ! ไม่เลือก งั้นขอผมตัดสินใจเรื่องนี้ด้วยตัวเอง”

        “ฉันไม่มีวันยอมเป็นของคุณ คนที่ฉันจะยอมนอนด้วยมีแค่ยุทธคนเดียวเท่านั้น” เธอพูดขึ้นลอยๆ ในขณะที่ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาหยิบเจ้าถุงยางอนามัยไปเลือกสรร จากนั้นมันก็ถูกโยนลงบนพื้นห้อง กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

        ดวงตาสีดำถ่านทั้งสองข้างวาวโรจน์ถมึงทึงน่ากลัว ไม่นานกางเกงที่ยังติดกายอยู่ท่อนล่าง ค่อยๆ ถูกปลดเข็มขัดออกแล้วเหวี่ยงไปกองอยู่กับเสื้อ ตามติดด้วยกระดุมเม็ดเล็ก ซิปที่เรียงแถวยาว และกางเกงตัวนั้นก็ร่วงหล่นไปแนบเท้า

        “กรี๊ด!

คนตัวเล็กกรีดร้องลั่น กระโจนลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว เพราะคนบ้าอำนาจเปลื้องผ้าให้เห็น หากเธอขยับไปเพียงสามก้าว ร่างอรชรก็ต้องลอยละลิ่วล้มตึงลงบนเตียงโดยมีเนื้อหนุ่มอันทรงพลังทาบทับไว้อย่างกักกัน

        “อย่าใส่มันเลยเครื่องป้องกันน่ะ ผมอยากรู้นักว่าอะไรที่ทำให้ไอ้ยุทธของคุณมันหลงนักหลงหนา...”

เขาว่าแล้วเบียดเสียดสะโพกทรงพลังเข้ากับหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะใช้พละกำลังที่เหนือกว่าบังคับขู่เข็น ปลดเปลื้องอาภรณ์ของล่างบาง เสื้อยืดตัวเล็กๆ ที่ใช้ทำงาน กับกางเกงขาสามส่วนสีน้ำตาลนั้นร่วงหล่น บางจุดก็ขาดวิ่น เพราะอารมณ์กระชากลากดึงของคนตัวโต เมื่อร่างอรชรเหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋วปกปิดความงามสองชิ้น อคิราห์ก็หัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างมีชัย

        “สวย...ขาว...แบบนี้นี่เอง ไอ้พวกนั้นมันถึงได้หลงนักหลงหนา”

        คนถูกกักกันอยู่ใต้ร่างปิดตาลง ปล่อยให้น้ำตารินไหล ร่างบางนั้นสั่นเทิ้ม มือน้อยๆ พยายามผลักไหล่บึกบึนของเขาไว้ ไม่ให้เสียดสีกับร่างกายของตัวเองมากกว่าที่เป็นอยู่ เกียรติยศศักดิ์ศรีของคุณหนูแห่งบุษยารินทร์เริ่มถูกย่ำยีอย่างหนัก เมื่อปลายจมูกโด่งๆ นั้นถูไถไปมาแถวๆ ซอกคอเนียน และกำลังเลื่อนลงต่ำๆ เรื่อยๆ จนฟันเรียงซี่นั้นขบเบาๆ แถวเนินปทุมอันผลิโผล่ออกมาจากผ้าเนื้อนิ่ม

        “หอม...”

เขาชมเสียงพร่า แต่ยิ่งทำให้ร่างอรชรนั้นสะอึกสะอื้น เธอเปลี่ยนจากการดิ้นรนต่อสู้ เป็นนอนนิ่งเฉย มีเพียงจังหวะลมหายใจเท่านั้นที่เต้นรัวอยู่ “อยากทำอะไรก็เชิญ แต่ขอให้คุณรู้เอาไว้ ว่าจากนาทีนี้เป็นต้นไป ฉันจะเกลียดคุณชั่วชีวิต”

        คำพูดแผ่วๆ ที่หลุดจากปากอิ่มเต้นระริกนั้น ทำให้ชายหนุ่มชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาสีดำถ่านทอดมองเรือนร่างอรชรที่ขาวนวลตาไปทั้งเนื้อทั้งตัว มองดวงหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยร่องรอยของความเจ็บช้ำ ข่มขื่น

        ร่างหนาเลือกขยับออกห่าง แล้วนอนแผ่วหราอยู่ข้างๆ อุ้งมือนั้นตบหนักๆ ลงบนหน้าผากของตัวเอง เหลือบสายตามองพิมพ์นาราที่ยังนอนอยู่ท่าเดิม มีเพียงอกที่กระเพื่อมเท่านั้นบ่งบอกว่ายังมีชีวิต

        “คุณคิดจะใช้ความเงียบสยบความเคลื่อนไหวหรือไง”

อคิราห์พึมพำราวกระซิบ ก่อนจะหัวเราะอยู่ในลำคอ “รู้ไหม มันเหมือนจะได้ผลเสียด้วย ยิ่งคุณทำแบบนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเลวระยำสุดๆ” เขาเงียบไปอึดใจแล้วเอ่ยต่อ

        “ผมจะทำยังไงที่จะได้ครอบครองคุณ โดยที่คุณเต็มใจ”

        “วันนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก”

คนตัวเล็กซึ่งเงียบมานานเปิดปากพูดขึ้น “เพราะฉันจะเต็มใจมีอะไรกับคนที่ฉันรักเท่านั้น”

        คราวนี้คนตัวโตดีดเด้งตัวเองลุกขึ้นนั่ง ตวัดดวงตาคมกล้าจ้องเขม็ง “ดี! ในเมื่อคุณไม่มีทางรักผม เราก็อยู่กันแบบเกลียดชังตลอดชีวิตนี่แหละ มันสะใจดี มันสะใจดีได้ยินไหมฮ้า!

        กรี๊ด!

 

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537

ห้ามมิให้ผู้ใดละเมิด ลอกเลียนแบบทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้

ในการเผยแพร่หรืออ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร

หากฝ่าฝืนมีโทษตามกฎหมายบัญญัติไว้ สูงสุด

ทั้งนี้เป็นเพียงการจินตนาการของผู้เขียนเพื่อความบันเทิงเท่านั้น รวมทั้ง ชื่อ สกุลตัวละครทุกตัวในเรื่องก็เป็นการสมมุติไม่ได้มีเจตนาร้ายแอบแฝงแต่อย่างใด

 

***************************************


ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


# ชื่อตอน
1 เจ้าหนี้เลือดเย็น  0
2 คุณหนูผู้ทระนง  0
3 คนเอาแต่ใจอยากได้ก็ต้องได้  0
4 ผู้ชายร้ายกาจ  0
5 อาการกลุ้ม  0
6 เป็นเรื่องแล้ว  0
คิดหรือว่าจะหนีพ้น  0
8 เธอเปลี่ยนไป  0
คนบ้าอำนาจ  0
10  มัจจุราชในคราบเทพบุตร  0
11  น้ำตาลรสขม  0
12  อย่าทำแบบนี้กับฉันเลย  0
13  หัวใจเบาหวิว  0
14  คล้ายเราจะรักกัน  0
15  ผู้หญิงของอคิราห์  0
16  อารมณ์หึงหรือเปล่า  0
17  หอร้าว  0
18  สองคนสองทาง  0
19  มัจจุราชทวงรัก  0
20  อวสาน สยบรักมัจจุรช  0

เล่มที่คนอื่นอ่าน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

×

ด่วน! รับฟรี 200 เหรียญ

เมื่อเติมเหรียญกำลังใจครั้งแรก


captcha