ปมรักเกลียวหัวใจ

โดย: ไบคาร์บ/ กรงแก้ว



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ปมรักเกลียวหัวใจ ตอนที่ 9


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 9

เมื่อวานลูกสาวคุณพ่อทำเรื่องงามหน้าเข้าให้แล้ว เขาเอาเรื่องที่เจอเมื่อตอนเที่ยงของเมื่อวานกลับมาเล่าให้บิดาฟัง นพติเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารมองหน้าลูกชาย

ตะวันไปทำอะไรหรือ ติยะ อาติยะเดินมานั่งก่อนจะเริ่มเล่า

ก็เธอไปจับมือถือแขนกับผู้ชายท่ามกลางคนมากมายแถมยังหยอดคำหวานจนน่าหมั่นไส้ ผมขอเตือนคุณพ่อด้วยความหวังดีว่าสักวันลูกสาวคนดีของคุณพ่อจะสร้างเรื่องงามหน้าขึ้นและถ้ามันส่งผลให้พิริยะไพศาลเสื่อมเสียละก็ ผมนี่แหละจะจัดการกับเธอเองว่าเสร็จร่างอาติยะก็เดินหายออกไปจากห้องทำงานของบิดา นพติมองตามหลังรู้สึกไม่สบายใจที่ลูกชายของท่านยังมีอคติกับปานตะวัน จริงเท็จแค่ไหนมีทางเดียวคือต้องถามเอาความจากลูกสาวที่รัก

จับมือหรือคะ ปลายสายถามกลับมาอย่างสงสัย

เมื่อวานตอนเที่ยงหนูอยู่ที่ไหน ทำอะไรกับใคร

เมื่อวานตอนเที่ยง เออ ตะวันก็อยู่ทานข้าวกับรัฐ ถ้าพี่ติยะเห็นก็คงจะเป็นตอนที่ตะวันรู้สึกไม่สบายใจแล้วรัฐมาช่วยปลอบก็แค่จับมือเป็นกำลังใจแค่นั้นเองค่ะ คุณพ่อก็รู้จักรัฐดีว่ารัฐจะไม่ทำอะไรที่มันเสื่อมเสียเหมือนอย่างที่พี่ติยะบอก ได้ฟังเช่นนั้นนพติค่อยโล่งใจหน่อย ท่านรู้จักเด็กหนุ่มคนนั้นดี วิรัฐเป็นคนไว้ใจได้และท่านก็ไม่เคยเห็นว่าวิรัฐจะทำตัวเหลวไหลหรือแย่แต่อย่างใด

เอาเถอะ งั้นพ่อไม่รบกวนแล้วละ หนูพักผ่อนให้สบายเถอะนะอย่าคิดมาก แล้วท่านก็วางสายไป ก่อนจะยิ้มให้กับลูกชายตัวดีที่เอาแต่สร้างเรื่องให้ต้องหนักใจ นี่ถ้ามารดาของเขายังอยู่อาติยะคงไม่เป็นแบบนี้

 

ตะวัน รัฐมีความสุขและดีใจมากที่ได้ออกมาเที่ยวกับตะวันถึงแม้รัฐจะมีนางมารร้ายมาคอยขัดจังหวะ วิรัฐเอ่ยหันมาทำหน้าทะเล้นใส่รังสิพาที่ขอติดมาด้วย

ชิ เสียงของรังสิพาเล็กลอดออกมาอย่างนึกหมั่นไส้

อิจฉาฉันละสิ

อิจฉาตายละ ตะวันฉันว่าเราไปเดินดูของกันดีกว่าปล่อยให้มันบ้าอยู่คนเดียวเถอะ รังสิพาหาพวก รีบพาตะวันหนี วิรัฐเจ็บใจที่ถูกหาว่าบ้า รีบวิ่งตามไปสมทบสองสาวที่กำลังวิ่งจากไป

จบจากการฝึกงานในครั้งนี้ เราก็เหลือเวลาเตรียมตัวสอบอีกแค่เดือนเดียว รังสิพาเอ่ยพลางเดินดูของพลาง

ใช่ เพราะฉะนั้นเราต้องตั้งใจฝึกงานให้มากๆ อย่างน้อยเราสามารถเอาคะแนนจากการฝึกงานครั้งนี้มาช่วยได้ปานตะวันบอก

แต่เธอจะต้องกลัวอะไรล่ะ ในเมื่อเธอก็มีคนช่วยติวเก่งๆ อย่างนายแพทย์นพติและก็พี่ชายเธอไง รังสิพาพูดไม่ทันระวังเผลอปากออกไปก่อนจะถูกต่อว่าโดยวิรัฐที่ฟังอยู่

จะบ้าหรือ อย่างตะวันไม่จำเป็นต้องเพิ่งไอ้หมอนั่นหรอกเพราะตะวันเก่งอยู่แล้ว แกนั่นแหละไอ้พา ตั้งใจอ่านหนังสือให้มากๆ เดี๋ยวจะสอบไม่ผ่าน รังสิพาเม้มปาก เหลือดอดจนต้องตบหัววิรัฐแก้โมโห

โอย ไอ้พา เจ็บนะเว้ย

ก็เจ็บสิ อยากพูดไม่เข้าหูดีนัก

ปานตะวันส่ายหน้านึกเป็นห่วงยามที่สองคนนี้ต้องอยู่โรงพยาบาลเดียวกัน เพราะมันมีแนวโน้มสูงมากเนื่องจากสองคนนี้เป็นคนจังหวัดเดียวกัน พวกเขาสองคนจะต้องทำงานใช้ทุนโรงพยาบาลในจังหวัดซึ่งแน่นอนว่าวิรัฐกับรังสิพาต้องเลือกโรงพยาบาลจังหวัดเหมือนกันแน่นอนแล้วเธอล่ะปานตะวัน ถ้าเรียนจบและต้องทำงานในโรงพยาบาลที่มีอาติยะอยู่ด้วย เธอจะทำยังไงในเมื่อทุกอย่างมันเป็นชะตากรรมที่ต้องพบเจอ หนียังไงก็คงหนีไม่พ้นเพราะนายแพทย์นพติคงไม่ต้องการให้ลูกสาวบุญธรรมคนเดียวต้องไปทำงานที่อื่นทั้งที่ท่านก็มีโรงพยาบาลเป็นของตัวเองอยู่แล้ว

 

เพชรมีปัญหางั้นหรือ

นพติเอามือมาทาบศีรษะ ไม่อยากเชื่อว่าเพชรที่เห็นเป็นเม็ดน้ำงามอยู่ตอนนี้แท้จริงแล้วเป็นเพชรปลอม ถ้าท่านไม่ได้รับการยืนยันจากผู้ชำนาญการเพชร ท่านคงไม่เชื่อเด็ดขาดว่าบริษัทของท่านจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

ไม่ใช่แค่เฉพาะชิ้นนี้นะครับ ชิ้นอื่นๆ ก็มีปัญหา มันเหมือนเป็นการผสมระหว่างเพชรแท้กับเพชรปลอม

แล้วทางลูกค้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่านพติหันมาถามเลขาของท่าน

มีค่ะ บอกว่าจะขอเงินคืนทางเราเลยบอกไปว่าจะรีบตรวจสอบและเอาชิ้นใหม่ไปให้ทางลูกค้าจึงยอมค่ะเพราะเห็นว่าทำงานร่วมกันมานาน ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้กับตัว

มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง นพติสงสัยก่อนจะให้เลขาของท่านเรียกประชุมใหญ่อย่างเร่งด่วนเพื่อหาทางออกกับเรื่องนี้

คุณพ่อดูเหนื่อยๆ นะครับ ไม่สบายใจเรื่องอะไรหรือเปล่า อาติยะเห็นใบหน้าที่อิดโรยของบิดาตัวเองอดเป็นห่วงไม่ได้ ช่วงหลังมานี้ท่านดูโหมงานหนักทั้งงานในโรงพยาบาลและงานในบริษัทจนเขาไม่อยากจะเชื่อว่าในขณะที่ท่านดูยุ่งๆ แบบนี้จะมีเวลาไปหาลูกสาวสุดที่รักอีก

ที่บริษัทมีปัญหานิดหน่อยนะ ติยะ พรุ่งนี้ให้เพื่อนอยู่เวรแทนได้ไหม พ่ออยากให้ลูกเข้าประชุมร่วมกับพ่อด้วย นพติเอ่ยเสร็จก็เดินจากไป อาติยะทำท่าคิดเหมือนบริษัทของบิดาเขาจะมีปัญหาจริงๆ เพราะถ้าไม่อย่างนั้นท่านก็ไม่ขอร้องแกมบังคับให้เขาเข้าประชุมหรอก

ตะวันพรุ่งนี้พ่อจะให้บุญมีไปรับลูกที่หอพักนะ

มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ อีกสายถามขึ้น ความจริงเธอกำลังท่องหนังสือเรียนเพื่อจะเอาไปตอบคำถามกับพี่เลี้ยงพยาบาลในวันพรุ่งนี้แต่จู่ๆ บิดาของเธอก็โทรมาบอกว่าจะส่งคนไปรับทำให้ปานตะวันออกจะแปลกใจอยู่มาก

พรุ่งนี้หนูต้องเข้าประชุมที่บริษัทกับพี่เขาด้วย

เออคุณพ่อค่ะ มันจะดีหรือคะที่จะให้ตะวันเข้าประชุมด้วยในเมื่อพี่ติยะก็เข้าประชุมเหมือนกัน

พ่ออยากให้หนูเรียนรู้งานในบริษัทด้วยเผื่อวันหนึ่งไม่มีพ่ออยู่แล้วตะวันจะได้ช่วยพี่เขาทำงานด้วย นพติพูดเป็นลาง

คุณพ่ออย่าพูดแบบนั้นสิค่ะ ตะวันใจคอไม่ดีเลย

พ่อขอโทษ พรุ่งนี้ตะวันแต่งตัวรอนะ ส่วนเรื่องฝึกงานของตะวันพ่อโทรไปขออนุญาตหัวหน้าพยาบาลแล้ว ปานตะวันวางสายลง รู้สึกใจเต้นอย่างบอกไม่ถูกพรุ่งนี้เธอจะต้องเจอเขาจังๆ จะเป็นไปได้ไหมถ้าพรุ่งนี้เธอจะไม่เจอเขา บางทีคนที่แข็งกระด้างอย่างเขาคงจะไม่ทำตามคำขอของบิดาง่ายๆ และถ้าเป็นอย่างนั้นเธอคงไม่ต้องทนเจอหน้าเขา

 

ขอบคุณมากๆ นะคะ พี่บุญมีที่เสียสละเวลามารับตะวัน บุญมียิ้มอย่างเป็นมิตร

ไม่เป็นไรหรอกครับคุณตะวัน เป็นหน้าที่ของผมครับ แต่ก่อนจะไปที่บริษัท คุณท่านให้ผมพาคุณตะวันไปซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ก่อนครับ ปานตะวันพยักหน้า เธอก้มลงมองตัวเองที่แต่งตัวเหมือนเด็กกะโปโล นพติคงนึกเป็นห่วงที่ลูกสาวตัวเองที่จะดูไม่ดีในสายตาของผู้เข้าร่วมประชุมจึงสั่งให้บุญมีพาไปหาซื้อเสื้อผ้า ท่านไม่เคยมองข้ามเรื่องเล็กๆ น้อยๆและเธอเองก็ดีใจที่ท่านยังนึกเอ็นดูหญิงสาวมาตลอด

เฮ้ย ไหนว่าจะให้ฉันอยู่เวรแทน แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ อาติยะมองหน้าเพื่อนที่เดินมาทักทาย ใช่เขาฝากเพื่อนอยู่เวรแทนแล้วแต่มานึกดูอีกที มันก็ไม่ใช่หน้าที่ของเขา เขาไม่ถนัดเรื่องในบริษัทถึงแม้จะมีหุ้นอยู่ด้วยแต่ลำพังแค่บิดาของเขาและพวกญาติๆ คงจะช่วยเหลือกันได้ไม่จำเป็นต้องเอาเขาเข้าไปร่วมประชุมอีก สายเรียกเข้าดังเข้ามาก่อนที่อาติยะจะรับสาย

ครับ คุณอากมล

ว่าอะไรนะครับ นี่คุณพ่อเอาปานตะวันเข้าร่วมประชุมใหญ่ด้วยหรือครับ เขาพูดและวางสายก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อน

งั้นวันนี้ฉันฝากเวรให้นายขึ้นแทนด้วยนะ ตอนนี้ฉันรีบแล้วจะกลับมาอธิบายทีหลัง แล้วอาติยะก็รีบวิ่งจากไป กมลอาของเขาโทรมาบอกว่าบิดาเอาแม่ลูกสาวบุญธรรมมาประชุมด้วย ทำอย่างนี้เหมือนต้องการให้ทุกคนรับรู้ว่าปานตะวันมีสิทธิ์ในบริษัทหนึ่งในทรัพย์สมบัติของพิริยะไพศาลซึ่งมันเป็นการหยามหน้าเขาด้วย แน่นอน เขาจะต้องไปเพื่อย้ำสิทธิ์ว่าเขาคือทายาทพิริยะไพศาลที่แท้จริงไม่ใช่ก้อนกรวดอย่างปานตะวัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"รักที่สุดเลย ขอบคุณที่ให้เหรียญกำลังใจมานะคะ"

ไบคาร์บ/ กรงแก้ว


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha