ปรารถนารัก ณ กรุงโซล

โดย: สลิลฉัตร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : ลัดฟ้าสู่กรุงโซล 70%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



ธง, เกาหลี, สาธารณรัฐเกาหลี, เชจู



ชายหนุ่มผิวขาวผมดำเฉกเช่นสีเดียวกับดวงตาคมดุฉายชัดถึงแววเย่อหยิ่งมุมปากปรากฏรอยยิ้มเหยียดต่อบรรดาสาวๆที่ส่งเสียงวี๊ดว้ายราวกับชะนีที่ส่งเสียงยามเจอเพศตรงข้ามก็ไม่ปาน ก้าวออกจากหลังเวทีเพื่อเดินไปยังแคทวอล์คที่กำหนดจุดเหมือนตอนที่ซักซ้อมกันก่อนเริ่มงาน

ด้วยความสูง187เซนติเมตรเกินมาตรฐานหนุ่มเอเชียทำให้โทนี่ คิม หรือ ธนานนท์ คิม ดูโดดเด่นกว่าใครบวกกับเครื่องหน้าหล่อเหลาแววตาหยิ่งยโสที่ละลายใจสาวน้อยสาวใหญ่ด้วยแล้ว จึงทำให้ชายหนุ่มกลายเป็นนายแบบที่ติดอันดับหนึ่งได้อย่างไม่อยากเย็นกอปรกับที่เขาเป็นถึงบุตรชายคนเดียวของเจ้าพ่อวงการบันเทิง จึงไม่ใช่เรื่องยากที่บรรดาสื่อน้อยใหญ่จะประโคมข่าวทั้งด้านดีและด้านลบเพื่อสร้างกระแสให้กับเขา วันนี้ก็เช่นกันที่แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปกระพริบถี่ยิบเช่นเดียวกับเสียงชัตเตอร์ของกล้องถ่ายรูปที่ดังระรัวเพื่อเก็บภาพชายหนุ่มให้ได้มากที่สุด

ทันทีที่ชายหนุ่มก้าวลงจากแคทวอล์คบรรดาเหล่านักข่าวต่างกรูกันเข้ามาขอสัมภาษณ์จนบอดี้การ์ดกว่าสิบนายที่มิสเตอร์คิม มินฮวางบิดาของชายหนุ่มจ้างให้มาดูแลบุตรชายต้องคอยกันเหล่าช่างภาพและนักข่าวเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับชายหนุ่มเดินไปยังรถสปอร์ตเปิดประทุนสุดหรูสัญชาติอังฤษยี่ห้อเบนท์ลี่ย์ที่สนนราคาร่วมสามสิบล้าน

“ออดีเอ กาโย¹” อาทิตย์หรืออาตี้บอดี้การ์ดส่วนตัวชาวไทยเพียงคนเดียวในกลุ่มถามชายหนุ่มที่กำลังจะก้าวขึ้นรถด้วยภาษาเกาหลี ทั้งที่ชายหนุ่มบอกไว้หลายครั้งหลายคราว่าให้พูดภาษาไทยกับเขา

“เชอราตัน วอกเกอร์ฮิล² ” นายแบบหนุ่มหันมาตอบเพียงสั้นๆ ก่อนจะก้าวเข้าด้านในรถแล้วเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วผสมกับความแรงของเครื่องยนต์ทำให้รถพุ่งทะยานไปราวกับติดจรวด จนรถของบรรดาบอดี้การ์ดที่ติดตามชายหนุ่มแทบจะตามไม่ทัน

ชายหนุ่มก้าวลงจากลงก่อนจะเดินเข้าไปด้านในเชอราตัน วอกเกอร์ฮิลเพื่อพบเจ้าของบ่อนคาสิโนซึ่งมีศักดิ์เป็นลุงของเขา ธนานนท์หรือโทนี่ คิม มักจะชอบมานั่งคุยกับคิม จวองฮวาง ผู้เป็นลุงมากกว่าเพราะท่านมักจะมีข้อคิดดีที่สำคัญมักจะมีเวลาให้เขาเสมอต่างจากบิดาของเขาที่มักจะเอาเวลาไปนัวเนียกับสาวๆที่หวังจะก้าวขึ้นมาเป็นดาว

“อันยองฮาชิมนิก๊ะ ชัลชีแนโก คเยเซโย๊” โทนี่โผเข้ากอดชายสูงวัยผู้มีศักดิ์เป็นลุงพร้อมกับทักทายด้วยความคิดถึง

“เน ซัลซีแนโก อิซอโย” สีหน้าแห่งความดีใจของชายสูงวัยปรากฏบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความชรา เพราะคุณจวองฮวางรักชายหนุ่มเสมือนลูกตัวเองก็ไม่ปาน ด้วยความที่ตนเองไม่มีทายาทจึงตั้งความหวังไว้ทุกอย่างที่ชายหนุ่มรวมทั้งทรัพย์สินและคาสิโนในโรงแรมแห่งนี้ ที่ตั้งใจจะมอบให้หลังจากเขาจากโลกนี้ไป

            หลังจากพูดคุยถามไถ่รวมทั้งอยู่ร่วมทานมื้อค่ำกับผู้เป็นลุงแล้ว โทนี่จึงขอตัวลากลับเพราะชายหนุ่มมีงานถ่ายปกนิตยสารชื่อดังเล่มหนึ่งของเกาหลี รวมทั้งให้สัมภาษณ์ในรายการต่างๆที่ต้องทำการบันทึกเทปไว้ล่วงหน้าเนื่องจากคิวงานของชายหนุ่มนั้นค่อนข้างเยอะอีกทั้งงานโฆษณาสินค้าที่เอเจนซี่ติดต่อเข้ามา ทำให้โทนี่แทบจะไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวเลยสักนาทีเดียว

            “ทาอึอเม โต เพบเกมซึมนิดะ” โทนี่โค้งศีรษะเล็กน้อยเพื่อเป็นการทำความเคารพผู้เป็นลุงก่อนจะก้าวออกมาขึ้นรถยนต์คู่กายที่จอดอยู่ด้านหน้าโดยมีบอดี้การ์ดของเขารายล้อมอยู่รอบบริเวณนั้น   

¹ ออดีเอ กาโย แปลว่า คุณจะไปไหน

² โรงแรมเชอราตัน วอกเกอร์ ฮิล เป็นโรงแรมครบวงจรที่มีทั้งโชว์และคาสิโนแสดงอยู่เป็นประจำทุกวัน โดยแสดงการร้อง การรำ ทั้งแบบในวังและพื้นเมืองที่หาดูได้ยากจากคณะนาฏศิลป์กรุงโซลและมายากลและอื่น ๆ อีกมากมายอย่างตระการตา ทั้งแสง สี เสียง ฉาก อย่างที่ประทับใจ เพียงแห่งเดียวในเกาหลีหรือเสี่ยงโชคที่คาสิโน ให้ท่านที่ชื่นชอบการเสี่ยงโชคได้เลือกตามความชอบ ซึ่งเปิดบริการตลอด 24 ชั่วโมง

³อันยองฮาชิมนิก๊ะ ชัลชีแนโก คเยเซโย๊ แปลว่าสวัสดี สบายดีไหม? ซึ่งดูเป็นทางการและใช้พูดกับผู้ที่อาวุโสกว่า

 เน ซัลซีแนโก อิซอโย แปลว่า สบายดี

                                                                                         

หลังจากได้รับข่าวดีจากทางสมาพันธ์เชฟนานาชาติแล้วทั้งจอมนางและสินธเลิศก็มารายงานตัวตามที่ทางเจ้าหน้าที่ได้โทรไปแจ้งตามกำหนดการพร้อมกับยื่นเอกสารต่างๆสำหรับการทำวีซ่าและหนังสือเดินทางซึ่งเป็นครั้งแรกสำหรับจอมนางที่จะได้เดินทางไปต่างประเทศ

“ขอบใจนะซีที่อุตส่าห์ขับรถมารับจอม” หญิงสาวหันมาบอกเพื่อนชายหลังจากยื่นเอกสารทุกอย่างเรียบร้อยและกำลังเดินออกจากอาคารมายังลานจอดรถของทางสมาพันธ์

“เรื่องเล็กนิดเดียวไม่ต้องขอบใจหรอก เพราะยังไงซีก็ต้องมายื่นเอกสารเหมือนกันอยู่ดี” ชายหนุ่มเปิดประตูรถเพื่อนสาวก่อนจะเดินอ้อมมานั่งยังฝั่งประจำตำแหน่งสารถี

“แวะหาอะไรกินกันก่อนไหมจอม ออกมาตั้งแต่เช้านี่ก็บ่ายกว่าแล้ว” สินธเลิศถามเพื่อนสาวโดยไม่รอคำตอบชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าร้านอาหารเกาหลีในถิ่นบ้านตัวเองก่อนจะได้ลิ้มรสแบบต้นฉบับในวันที่เดินทางไปถึง

“ประเดิมกันก่อนไปถึงถิ่นเลยหรือซี” จอมนางกระเซ้าเพื่อนชายพร้อมกับก้าวลงจากรถ

“แน่อยู่แล้ว หรือว่าจอมอยากกินอย่างอื่นจะได้ไม่ต้องเข้าไป” ชายหนุ่มถามจอมนางอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“มาถึงหน้าร้านแล้วคงเปลี่ยนไม่ทันแล้วจ้ะ อีกอย่างจอมว่าน่าลองดูเหมือนกันนะ เผื่อไปอยู่ที่โน้นจะได้จะได้ไม่อดตายไงจ๊ะ”

ทั้งสองหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินเข้าไปด้านในซึ่งตกแต่งเน้นเฟอร์นิเจอร์ไม้และเครื่องเขินของเกาหลีเป็นที่รู้จักกันดี ส่วนมากจะเน้นการออกแบบเพื่อประโยชน์ใช้สอยและความเรียบง่ายและที่ขาดไม่ได้คือสัญลักษณ์ที่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีคือธงชาติเกาหลีที่เรียกเฉพาะกันว่า “แทกึกกี”

สินธเลิศเลือกที่นั่งด้านในซึ่งมีการประดับประดาด้วยภายวาดสีน้ำด้วยลักษณะลายเส้นและการให้สีซึ่งเป็นแบบฉบับเฉพาะตัวของศิลปะตะวันออกที่แสดงออกถึงอารมณ์และความรู้สึก รวมทั้งใช้สีสันสดใส เพื่อสื่อถึงพลัง อารมณ์ และความรื่นเริง และยังมีส่วนของตู้โชว์เครื่องปั้นดินเผาแบบศิลาดลสีเขียวอมฟ้าที่สร้างความตื่นตาให้กับชายหนุ่มและจอมนางได้อย่างไม่น้อยเลยทีเดียว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

สลิลฉัตร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha