ปรารถนารัก ณ กรุงโซล

โดย: สลิลฉัตร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 13 : ฉันจะทำให้เธอเป็นดั่งเจ้าหญิง 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



อาหาร, กระดูก Haejangguk, Gamjatang




“ถึงแล้ว อยากลงไม่ใช่หรือ” โทนี่เปิดฉากยั่วอารมณ์หญิงสาวทันทีที่รถจอดนิ่งสนิทหน้าประตูบ้าน รอยยิ้มเคลือบแฝงความนัยผุดขึ้นที่มุมปากมันช่างน่ากลัว แต่ทว่าตื่นเต้นจนจอมนางเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหนกันแน่

“แต่นี้ไม่ใช่” จอมนางยังพูดไม่ทันจบก็ถูกมือหนากระชากเข้าไปใกล้จนใบหน้าแทบจะชนกัน หญิงสาวหลับตาปี๋เม้มปากแน่นด้วยความกลัวริมฝีปากร้อนจะกดแนบลงมา แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิดเมื่อได้ยินเสียงห้าวหัวเราะออกมาลั่นรถคล้ายกับสนุกที่ได้แกล้งเธอ

“ฮ่าๆๆ คิดว่าผมจะจูบคุณอีกล่ะสิ”

จอมนางทั้งโมโหทั้งอับอายที่ถูกชายหนุ่มแกล้ง หญิงสาวผลักร่างแกร่งอย่างแรงก่อนจะเปิดประตูก้าวออกจากรถหรูแล้ววิ่งไปตามทางเพื่อออกถนนใหญ่ โทนี่รีบเปิดประตูรถก้าวตามร่างบางที่กำลังจะวิ่งพ้นอาณาเขตของคฤหาสน์ ชายหนุ่มวิ่งตามไปคว้าหมับที่ต้นแขนกลมกลึงของเชฟสาวแสนดื้อ

“ปล่อยนะ ฉันจะกลับบ้าน” จอมนางสะบัดแขนอย่างแรงนายแบบหนุ่มไม่มีทีท่าจะยอมปล่อยให้หญิงสาวตรงกันข้าม ชายหนุ่มบังคับลากหญิงสาวกลับมายังคฤหาสน์

“นี่ก็บ้าน เพียงมันเป็นบ้านผมก็เท่านั้น” ชายหนุ่มตอบกวนๆพลางเปิดประตูเข้าไปด้านในคฤหาสน์แสนจะอลังการที่ถูกตกแต่งในสไตล์ลักซ์ชัวรี่¹  ด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่สั่งตรงมาจากยุโรปทำให้ดูโอ่อ่าสมฐานะทายาทพันล้านของเจ้าพ่อวงการบันเทิงเกาหลีจริงๆ

 

¹"สไตล์ลักซ์ชัวรี่" เฟอร์นิเจอร์สไตล์หลุยส์ที่เน้นความหรูหรา มากมายด้วยรายละเอียดของลวดลาย เน้นการใช้สีทองแสดงความสง่างามอันทรงคุณค่า ซึ่งก็จะมาพร้อมกับราคาสะเทือนใจให้ใครหลายคนต้องอิจฉาแต่ถ้าใครชอบแบบเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความโก้หรู อาจเลือกชุดห้องนอนสไตล์บูทีคลักซ์ชัวรี่ที่ลดทอนรายละเอียดลง แต่เน้นงานดีไซน์และการเลือกใช้วัสดุประเภทที่มีความมันวาว เปล่งประกาย อาทิ คริสตัส เพชรเทียม กระจกพ่นทรายหรือเล่นลวดลายกราฟฟิค รวมถึงการใช้วัสดุอย่างโลหะ หนัง ผ้ากำมะหยี่ และโทนสีขาว ดำ เงิน ทองสะท้อนความหรูหราอย่างมีระดับจนทำให้เฟอร์นิเจอร์ชิ้นงามกลายเป็นงานศิลป์ชิ้นเอกที่สามารถสะท้อนความมีรสนิยมที่เป็นเอกลักษณ์และโดดเด่นของผู้เป็นเจ้าของ

 

จอมนางดิ้นรนยื้อยุดสุดกำลังเมื่อชายหนุ่มกึ่งลากกึ่งจูงเธอขึ้นบันไดไปยังชั้นบนคฤหาสน์สุดหรู แต่สำหรับเธอมันมันคือกรงขังดีๆนี่เอง เพราะทุกย่างก้าวไปตามขั้นบันไดที่เธอถูกลากฉุดกระชากไปตามแรงของนายแบบหนุ่มนั้นทวีความหวาดกลัวให้กลับเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

“ปล่อยฉันกลับบ้านเถอะคุณโทนี่ พรุ่งนี้ฉันมีงานแต่เช้า”หญิงสาวใช้วิธีพูดดีๆด้วยเหตุผลหวังจะให้ชายหนุ่มเข้าใจ

“มันไม่ง่ายอย่างนั้นแล้วล่ะจอมนางเพราะคืนนี้คุณต้องนอนกับผม” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงๆจังจนทำให้จอมนางถึงกับแข้งขาชาขึ้นมาเฉยๆ

โทนี่ลากหญิงสาวมายังห้องส่วนตัวทันทีที่ประตูห้องเปิดออกชายหนุ่มก็ผลักรางบางเข้าไปด้านในก่อนที่เขาจะปิดล็อคประตูห้อง ร่างสูงมองคนดื้อรั้นไม่วางตาในขณะที่อีกฝ่ายตั้งท่าระแวดระวังการจู่โจมของอีกฝ่ายเช่นกัน

“อย่าทำอะไรบ้าๆนะคุณ” น้ำเสียงสั่นเครือของหญิงสาวบอกให้โทนี่รู้ได้เป็นอย่างดีว่าหญิงสาวกำลังกลัวเขาคุกคามซึ่งความจริงแล้วเขาก็แค่อยากจะแกล้งให้เธอหลาบจำและอย่าได้คิดพยศกับเขาก็เท่านั้น

“โอเคๆ เรามาพูดกันอย่างสันติดีไหมจอมนาง” โทนี่พยายามหย่าศึกกับแม่เสือสาวตรงหน้าที่จ้องมองเขาอย่างเข่นเขี้ยว

“คุณจะพูดอะไรก็ว่ามาเลย แต่ไม่ต้องเดินเข้ามา ยืนพูดมันตรงนั้นล่ะ” จอมนางกอดกระเป๋าสะพายไว้แนบอก ดวงตาคู่สวยจ้องมองชายหนุ่มทุกฝีก้าว

“คือที่บอกว่าคุณต้องนอนกับผมหมายความว่า...” นายแบบหนุ่มพูดยังไม่ทันจบประโยค กระเป๋าสะพายใบย่อมที่หญิงสาวกอดไว้แนบอกก็ลอยละลิ่วปลิวมากระทบร่างแกร่งของโทนี่จนทรุดกายลงเพราะอาการจุก

“คนลามก คิดแต่เรื่องทุเรศ หน้าตาดีซะเปล่า” หญิงสาวแหวใส่เป็นชุดก่อนจะก้มลงคว้ากระเป๋าใบย่อมของตนที่อยู่ไม่ห่างจากร่างสูง

“ว้าย!” จอมนางร้องเสียงหลงเมื่อนายแบบหนุ่มโผเข้าไปกระชากข้อมือบางจนเธอล้มกลิ้งลงไปบนร่างแกร่ง

“แสบนักนะแม่ตัวดีอย่างนี้ต้องเอาคืนเป็นสองเท่าทบต้นทบดอกเรื่องที่ร้านอาหารด้วย” โทนี่พูดยิ้มๆก่อนจะพลิกกายให้หญิงสาวนอนลงบนพื้นในขณะที่เขาทับร่างบอบบางของเชฟสาวแทน

“ปล่อยฉันนะคนฉวยโอกาส บ้าอำนาจ เจ้าเล่ห์  ไม่มีเหตุผลแถมเอาแต่ใจ” เสียงเล็กๆแหวใส่พลางออกแรงดันร่างแกร่งให้ออกห่าง

“ด่าจนพอใจแล้วใช่ไหม คราวนี้ตาผมบ้าง” พูดจบโทนี่ก็ประกบเรียวปากสีเข้มลงบนกลีบปากอิ่มระเรื่อทันทีจนหญิงสาวไม่ทันตั้งรับถึงกับตัวชาไปชั่วขณะ เมื่อปลายลิ้นร้อนซอกซอนในโพรงปากเล็กๆอย่างดื่มด่ำ จอมนางถึงกับสะท้านสั่นไหวไปกับจุมพิตร้อนที่ยังคงบดเคล้าอย่างหนักหน่วงทบต้นทบดอกอย่างที่เขาว่าจริงๆ

โทนี่ละจากเรียวปากแสนหวานไล้มาที่แก้มเนียนใสแดงระเรื่อ มือใหญ่สอดข้างใต้แผ่นหลังบอบบางเพื่อโอบกระชับหญิงสาวให้บดเบียดแนบชิดกับร่างแกร่งของเขามากขึ้น

“ได้โปรด คุณโทนี่ จอมกลัว” คำอ้อนวอนและสรรพนามที่ใช้แทนตัวเปลี่ยนไปจากเดิมทำให้ชายหนุ่มถึงกับคลี่ยิ้มอย่างพึงใจ โทนี่กดริมฝีปากลงบนแก้มใสอีกครั้งก่อนจะจ้องมองใบหน้าหวานใสที่เสหันไปทางด้วยความอายกับสถานการณ์ในตอนนี้

“คุณน่ารักมากเลยรู้ไหมจอมนางและผมก็ชอบให้คุณแทนตัวเองว่าจอมเวลาที่คุณพูดกับผม”

จอมนางถึงกับใจสั่นไปกับน้ำเสียงอ่อนโยนและแววตานุ่มนวลของชายหนุ่มตรงหน้าที่ดูภายนอกเย่อหยิ่ง แข็งกระด้างและเหมือนจะไม่เคยเห็นใครในสายตา เพราะความที่เขาเป็นทายาทมหาเศรษฐีของสื่อยักษ์ใหญ่ในเกาหลีเลยทำให้ทุกคนเกรงขามต่ออำนาจและอิทธิพล แต่ถ้าได้รู้จักและสัมผัสถึงเนื้อแท้แล้วชายหนุ่มเป็นคนน่ารัก อบอุ่นและดูจะช่างเอาใจด้วยซ้ำไป เพียงแต่วิธีการอาจจะดูบังคับไปบ้าง

“ฉัน เอ่อ...จอมอยากกลับบ้านค่ะ ดึกมากแล้ว คุณโทนี่ปล่อยจอมไปนะคะ” หญิงสาวหยอดลูกอ้อนเมื่อเห็นนายแบบหนุ่มอารมณ์ดีขึ้น

“ค้างกับผมที่นี่นะ ผมสัญญาด้วยเกียรติของนายแบบที่สาวกรี๊ดที่สุดในตอนนี้ว่าจะไม่ล่วงเกินคุณมากไปกว่านอนกอดกันเท่านั้น” ชายหนุ่มชูสามนิ้วเป็นเครื่องหมายในคำสัญญา จอมนางถึงกับอดขำไม่ได้จนต้องหัวเราะออกมาก่อนจะพยักหน้ายอมรับในคำขอของนายแบบหนุ่ม

“คุณจะนอนทับจอมอีกนานไหมคะ ตัวคุณไม่ใช่เบาๆสักหน่อย ลุกออกไปได้แล้ว” หญิงสาวโอดครวญเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังไม่มีทีท่าจะขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวออกจากร่างของเธอ

“ก็มันสบายนี่นา ตัวคุณทั้งนิ่มทั้งหอม ขอผมนอนอย่างกอดคุณอย่างนี้อีกสักพักก่อนได้หรือเปล่า” โทนี่อ้อนเสียงนุ่มพร้อมกับส่งสายตาเว้าวอนจนหญิงสาวใจอ่อนยอมเป็นฟูกชั้นดีให้ชายหนุ่มหนุนนอน

นี่เป็นครั้งแรกที่จอมนางยอมปล่อยให้ชายหนุ่มได้ชิดให้ถึงเนื้อถึงตัวมากขนาดนี้ เพราะแม้แต่เพื่อนสนิทอย่างสินธเลิศเธอยังไม่เคยไม่แต่จะให้กอดเลยด้วยซ้ำ แต่กับผู้ชายคนนี้ทำไมจอมนางถึงได้ยอมให้เขาถึงเนื้อถึงตัวอย่างเต็มใจด้วยซ้ำไป แม้ว่าเธอจะกลัวบ้างในบางครั้งกับคำพูดและท่าทางวางอำนาจของชายหนุ่ม แต่นั่นก็เป็นเพียงเปลือกนอกที่ฉาบความนุ่มนวลอ่อนโยนที่เธอสัมผัสได้ในตอนนี้

“ฉันเชื่อว่าคุณเป็นคนรักษาสัญญา” หญิงสาวเอ่ยขึ้นเพื่อเรียกความมั่นใจจากชายหนุ่มว่าจะไม่ทำอะไรเธอจริงๆ

“สัญญา คืนนี้คุณจะเป็นดั่งเจ้าหญิงในอ้อมกอดของผม” โทนี่ก้มลงจุมพิตบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาก่อนจะประสานสายตาอบอุ่นบอกถึงความรู้สึกที่มีให้ว่าราตรีนี้เธอคือเจ้าหญิงและเขาจะเป็นดั่งเจ้าชาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

สลิลฉัตร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha