ป่วนหัวใจ ยัยซื่อบื้อ

โดย: Venus909/ดาอัน



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : EP.3 Take Care


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




EP.3

Take Care

 Gum's Part

                ผมเรียนรู้เรื่องแปลกใหม่จากแอ้ม เธอเป็นคนคุยเก่งอัธยาศัยดีแต่แอบย้ำคิดย้ำทำ ขี้น้อยใจ เธอมักจะย้ำว่าเธอไม่สวย ซึ่งมันก็จริงถ้าเทียบกับสเปคคนไทย ตัวสูงสัก 160 ได้ ร่างอวบตันไม่ได้เพรียวแบบพิมพ์นิยม อกกลมใหญ่เอวคอดสะโพกผาย ผิดกับผู้หญิงสมัยนี้ที่เน้นยิ่งตัวเล็กยิ่งดี ผิวสีน้ำผึ้งใสดูสะอาดตา แต่หนุ่มๆ กลับชอบขาวหมวยซะมากกว่า..ไม่เหมือนผม ลุคแบบนี้นางในฝันของหนุ่มอินเตอร์เลยรวมทั้งผมด้วย

                เอ่ยปากยอมให้แอ้มมานอนห้องผมก่อนก็ได้ ถ้าไม่สบายใจที่จะกลับหอ เราคุยเล่นจนสนิทกัน ผมเริ่มเรียนรู้ที่จะเทคแคร์ทำให้ถูกใจเธอ ร่างเธอตื่นตัวไวมาก แค่ผมแอบกอดตามบทบาทที่ได้รับ ปฏิกิริยาเธอทำให้ผมยิ้มได้ ไร้เดียงสาจัง!! คืนนี้จึงคิดจะชวนเธอเมาเพราะคติประจำใจผมคือ

                ...อยากดูนิสัยใครให้ศึกษาตอนเมา

                แอ้มมีแววตาดึงดูดชวนหลงใหล เธอคงไม่รู้ตัวเลยว่าคำพูดแสนธรรมดาของเธอแต่ผมฟังแล้วมันยั่วยวนขนาดไหน คนหัวอ่อนอย่างแอ้มตามไม่ทันความคิดผมสักอย่าง บอกให้ดื่มเธอก็ดื่ม บอกในอาบน้ำบอกในนอนเธอก็นอน ถ้าคนตรงนี้ไม่ใช้ผมไม่รู้สภาพของเธอจะเป็นอย่างไรบ้าง หน้าเธอแดงกรำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอร์ ผมวางกีต้าร์ที่ใช้เกาคลอเพลงสร้างบรรยากาศลงข้างตัว เธอเดินเข้ามาพร้อมกับน้ำแข็งที่อาสาลุกไปหยิบมาให้ ผมแกล้งตบตักเรียกให้เธอเข้ามาหา ปกติทำแค่นี้คนอื่นเค้าก็รู้แล้วว่าหมายถึงอะไร แต่ไม่ใช่กับแอ้ม

                ร่างอวบนุ่มมือถูกรวบมากองบนตัก เธอยังแสร้งยิ้มแอบตื่นกลัวแต่เพราะอารมณ์กรึ่มเธอจึงไม่ปฏิเสธ ระยะใกล้กันแค่นี้กลิ่นเบียร์จากลมหายใจเธอ ยื่นยันได้ดีว่าเธอเริ่มเมาแล้ว คำถามคลอเคลียข้างหูที่ผมอยากรู้ซักออกมาไม่ขาดสาย

                "แอ้มมีแฟนยัง"

                "ขี้เหร่อย่างเราใครเค้าจะชอบ"

                "บ้า!! ต่างคนต่างรสนิยม มันต้องมีคนชอบแบบแอ้มบ้างแหล่ะ"

                "มีก็ดีซิ บางที่ก็เหงาที่ต้องอยู่ตัวคนเดียว"

                คำพูดแสนเศร้าเอ่ยออกมาจากปากเธอ ผมพอจะดูออกว่าชีวิตเธอไม่ได้สวยหรูนัก เสื้อผ้าไม่มีแบรนด์ โทรศัพท์ธรรมดา แถมยังวิ่งรอบทำงานพิเศษ เธอคงไม่มีเวลาคิดเรื่องแบบนี้จริงๆ มือข้างหนึ่งสอดเข้าโอบให้แอ้มหันหน้ามาหาผม ไล่ลูบหลังปลอบใจ อีกข้างลูบหัวเกลี่ยเส้นผมที่พลิ้วตัวตามสายลมให้เข้าที่ นาทีนี้ใจผมเองแหละที่เต้นรัวไม่เป็นท่า อยากฟัดเจ้าของตาเศร้ากับหน้าถอดสีให้หนำใจ นี่ผมผิดปกติหรือเปล่าเกิดดันมามีอารมณ์กับคนที่กำลังจะร้องไห้

                "ไม่มีแฟนก็ดี ชีวิตอิสระดี" ผมพูดคำสวยหรูออกไปอย่างนั้นเอง แต่แววตาคนฟังนี่ซิ ทำราวกับจดจำทุกอย่างที่ผมพูดไว้ในใจ สายตาเราจ้องกันเนิ่นนาน นานจนกลืนน้ำลายไปหลายอึก...แล้วผมก็จูบเธอ รสชาติริมฝีปากสาวไร้เดียงสาเป็นแบบนี้นิเอง หวานละมุนแอบแข็งเกร็งตัวไม่กล้าขยับตอบโต้ ใจเธอเต้นรัวตามบทจูบที่ผมรุกเร้า เธอเอาแต่จ้องค้างจนผมสงสัย

                "อ่อนชะมัด ไม่เคยจูบใครเลยหรอ"

                "ก็จูบไม่เป็นนิ"

                "งั้นเอาใหม่ กั๋มจะจูบจนกว่าแอ้มจะจูบตอบ"

                "ก็บอกว่า..."

                ผมไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธหรอก ภาษากายอินโนเซ้นของแอ้มคือของโปรดผู้ชายทุกคน ลึกๆ แล้วผู้ชายชอบควบคุม ชอบเป็นผู้นำ แต่ก็ชอบให้อีกคนอ่อนโยนออดอ้อนเข้าหาเหมือนกัน สำหรับผมตอนนี้แอ้มมีทุกอย่างที่ผมต้องการ ผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาสอนเธอจูบแน่ๆ ให้กอดเธอไว้อย่างนี้แล้วบดคลึงริมฝีปากบางทั้งคืนก็ยังได้เลย

                "แอ้มไปอาบน้ำก่อนเหอะ จะได้นอนกัน" ยิ่งจูบผมก็ยิ่งขึ้น จากลูกชายตัวน้อยตอนนี้เริ่มผงาดกายเป็นมังกรดันปั้นท้ายเธอแล้ว แต่ดูเหมือนว่าแอ้มจะไม่รู้สึกตัวเลย กลายเป็นผมเองที่กำลังคลั่งความไร้เดียงสาของเธอ

 

@เช้าวันใหม่

                "แอ้ม.. แอ้ม.." เสียงยานครางของผมร้องเรียกอีกคนด้วยความสงสัย เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าไม่รู้ว่าแอ้มหายไปไหนซะแล้ว เสียงก็อกแก็กจากประตูหลังห้องค่อยๆ เปิดแง้มเข้ามาพร้อมร่างแอ้มในชุดกางเกงนอนขาสั้นเต่อกับเสื้อกล้ามขาวบางเห็นไปยันไส้ติ่ง แสงอาทิตย์ส่องทะลุยิ่งกว่าฟิล์มเอ็กซเรย์ ผมจินตนาการถึงสัดส่วนเต็มมือที่เมื่อคืนได้เคล้าคลึง แอ้มเดินเข้ามาช้าๆ ลงนั่งฝั่งที่ตัวเองนอนประจำก้มหน้าอึกอักไม่รู้จะพูดอะไรก่อนดี

                "ไปไหนมาหรอ"

                "นั่งเล่นอยู่ระเบียง"

                "ไม่ง่วงหรอ เพิ่งนอนไปไม่กี่ชั่วโมงเอง"

                "ก็ง่วงแล้วนี่แหละ ถึงได้เข้ามา"

                ผมรั้งตัวเธอลงมานอนกอด ใช้ร่างอุ่นของเธอแทนหมอนข้าง เสียงหายใจรัวถี่กำลังประท้วงว่าผมทำเธอตื่นเต้นอีกแล้ว

                "โกรธกั๋มเปล่าเนี่ย ทำไมนอนตัวเกร็งเลย" คำถามอ้อมๆ ของผมสะกิดย้ำให้เธอนึกย้อนถึงเรื่องเมื่อคืน ผมพอจะเดาได้ว่าแอ้มต้องตอบว่าไม่ได้โกรธ เพราะเธอเป็นคนตรงๆ แถมขี้เกรงใจอีกด้วย

                "จะโกรธทำไม ก็เราเพื่อนกันนิ" คำตอบของแอ้มทำให้ผมจ้องหน้าเธอแทบทันที เธอว่ายังไงนะเราเพื่อนกัน!! เลยทำเรื่องอย่างนั้นกันได้หรอ นี่เธอคิดแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหม

                "ก็เพื่อนไง เนอะเราเป็นเพื่อนกันแล้ว" แอ้มยังย้ำคำว่าเพื่อนอีกหลายครั้งจนผมรำคาญ จากที่อยากสะกิดให้เธอคิดเรื่องของเรา กลายเป็นผมเองกำลังทบทวนว่าที่ผ่านมาผมคิดอะไรหรือเปล่า...ไม่หรอก เวลาแค่นี้จะทำให้ผมคิดได้ยังไง

                "แอ้มไม่ชอบเราหรอปกติแค่กั๋มยิ้มให้ สาวก็แทบอยากตามมาห้องแล้วนะ" ผมยังอวดสรรพคุณว่าตัวเองหน้าตาดีมีตัวเลือกมากขนาดไหน แอ้มรีบปฏิเสธทันทีว่าไม่ชอบแล้วก็กอดตอบผมแน่น เสียงหัวใจเธอเต้นช้าลงกว่าเดิมมากหรือเธอจะไม่ชอบจริงๆ คนไม่รักกันชอบกันจูบกันได้หรอวะ หรือยุคนี้ไม่มีใครสนใจแล้วว่าต้องจูบกับคนที่ชอบเท่านั้น

                แรงฮึดอยากเอาชนะกำลังผลักดันให้สมองผมคิดแต่เรื่องเธอ ถ้าผมทำให้เธอเอ่ยปากว่าชอบผมก่อนไม่ได้ ความมั่นใจของผมก็หายไปเหมือนกัน ภาษามือของผมเริ่มลูบไล้ทำงาน เนื้อสาวอวบเต็มมือเต้นระริกชวนให้ขยำ ส่วนสะโพกผายได้รูปที่ผมชอบวางพักมือไว้ตรงนั้น แอบลูบเล้าโลมจนหน้าแดงกร่ำมุดก้มหน้าไม่กล้าสบตา

                "กั๋ม อย่าซนซิ วันนี้มีงานนะ

                "เกี่ยวไรอะ งานมีตอนเย็น"

                "ไม่เล่นแล้ว แค่นี้ก็เดินจุกไปหมดแล้ว"

                "งั้นคืนนี้นอนห้องกั๋มนะ เดี๋ยวกั๋มรักษาให้"

                เสียงเล็กหวานหูของคนสะกดกลั้นอารมณ์ไว้ แถมยังบอกออกมาตรงๆ ว่าผมแกล้งจนเธอจุกเสียดตอนเดิน ก็แหม่...จำไม่ได้ว่าครั้งล่าสุดที่ผมได้เปิดซิงสาวนี่มันชาติไหนหรืออาจจะไม่เคยเลยก็ได้ แต่อย่าบอกนะว่าแอ้มยังซิงก็ตอนที่นิ้วสอดเข้าไปมันก็ง่ายดายแต่ก็คับมาก ผมไม่ทนเก็บความสงสัยไว้อยากรู้ก็ต้องลองมุดดูอีกสักรอบ ดึงผ้าห่มที่เกะกะออกจากร่างเหลือเพียงร่างนวลสีน้ำผึ้ง กับร่างขาวโพลนของผม ชันตัวขึ้นค่อมร่างแอ้มอย่างรวดเร็ว

                จุดอ่อนของทุกคนคงเป็นริมฝีปาก ผมเข้าจูบตะกละตะกลามโรมรันไม่ให้แอ้มได้ตั้งตัว เจอไม้นี้เข้าไปร่างแอ้มเกร็งต่อต้านจนผมยิ่งอยากเอาชนะ ออกแรงบิดสองแขนต่อสู้กันผู้หญิงตัวเล็ก...จะสู้อะไรผมได้ สุดท้ายเธอก็ยอมอยู่นิ่งให้ผมจูบริมฝีปากบางอย่างเร้าร้อน สอดลิ้นเข้ากวาดต้อนรัวกระดกส่วนปลายสากใส่โพลงปากจนอีกครั้งจนเธอครางกระเส่า ลิ้นผมยังไม่หยุดชอนไชแม้ว่าเธอจะทุบอกประท้วงร้องขออากาศ น้ำลายซึมข้างมุมปากยิ่งยั่วให้ผมบดคลึงหนักขึ้นอีก แอ้มกอดผมไว้แน่น 

    

 

                จากตอนแรกที่เธอเอาแต่ผลักไส้กลายเป็นว่าตอนนี้เธอใช้ผมเป็นหลักพักพิงกาย สองมือเงอะงะไม่รู้จะวางมันตรงไหนดียังเกาะที่แขนผมแน่น ช่างไร้เดียงสาจริงๆ งั้นผมจะสอนเธออีกสักอย่างก็ได้ หยิบมือสั่นของแอ้มลงล่างไปวางไว้ที่เจ้ามังกรน้อยตัวอ่อนนิ่ม ผละปากมาออกคำสั่ง

                "จับไว้นะห้ามปล่อย"

                เธอเลือนลางไร้สติ หายใจรวยรินจนผมต้องกำมือเธอเน้นๆ ออกแรงสอนให้เธอบีบนวดเจ้ามังกรไปด้วย ตาพร่าเปลี่ยนสีของแอ้มกำลังทำผมหลง เธอตื่นตัวอีกแล้วซินะ

                "ถ้าปล่อย มันมุดเข้าไปไม่รู้ด้วย" ผมเย้าเธอต่อ แอ้มซบหน้าลงซอกคอผมไม่ยอมเงยขึ้นมาสบตาอีก มือขยับจังหวะให้จนมังกรน้อยเติบโตกลายเป็นเอ็นแข็งยาวกว่าหนึ่งกำมือ ผมปวดหนึบไปหมดอยากก็อยาก อดทนก็ต้องอดทนเพราะสิ่งที่ผมต้องการคือพิสูจน์ความซิงมากกว่าจะยอมเสียตัว

                "ชอบไหม ถูกใจหรือเปล่า" กระซิบคำถามจิตวิทยาลอบสังเกตอาการของผู้หญิงตรงหน้า

                "ไม่รู้!!"

                "ได้ไง!! โตปานนี้แล้ว ไม่เคยเห็นของใครเลยหรอ"

                "ไม่อะ"

                "อย่ามา เมื่อคืนเราก็ยัง..."

                "ก็นั้นมันนิ้ว ไม่ใช่ไอ้นี่สักหน่อย"

                "แล้วมันต่างกันยังไง มันก็แท่งๆ เหมือนกันไม่เชื่อลองก้มไปดูดิ"

                "ไม่เหมือน..กับไอ้นี่เราไม่เคย"

                ผมงงกับคำตอบมากอะไรคือกับไอ้นี้ไม่เคย หรือว่าเธอใช้อย่างอื่นแทนหรอในตอนที่มีอารมณ์อย่างว่าอะนะ ผมจินตนาการไปไกลมาก แล้วอารมณ์ก็พุ่งจนจะปริแตกพอกัน ดึงมือเธออกจากเอ็นแข็งแล้วปรับตำแหน่งให้ร่างเราได้ใกล้ชิดกันมากกว่าเดิม แอ้มทำหน้างงแต่ก็ยอมโดนปลดเสื้อผ้า ย้ายตำแหน่งตามท่าที่ผมจัดให้ ทำเหมือนเธอเป็นตุ๊กตาที่มีชีวิตไปได้นะเรา

                ตอนนี้ผมกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง ย้ายมาซ้อนหลังแอ้มอ้าขาออกกว้างให้ปั้นท้ายเธอเสียดสีเอ็นร้อนแนบแน่นขึ้น มือสองข้างกอบสองเต้าสวยล้นมือ เธอเงยหน้ามารับรสจูบที่ผมเสิร์ฟให้ไม่หยุด ผมไม่ยอมผละให้ส่วนไหนว่างเป็นอิสระหรอก เกมส์รักเริ่มเร้าร้อนตามมือบีบคลึงปรับจูนปลายยอดเต้าแข็ง ยอดแข็งดิ้นสู้มือจนผมต้องปั่นหัวมันเล่นหลายรอบแล้วบีบดึงจุกเน้นๆ กระตุกอารมณ์เจ้าของร่าง แอ้มครางเสียงหลงตอนที่ผมบีบยอดอกแรงๆ เธอมองผมตาพร่าไปด้วยอารมณ์หื่นกระหาย

                "เสียวล่ะซิ" ผมถามทั้งที่ก็รู้อยู่แล้ว แต่เธอนิ่งหน้าไม่ยอมตอบ ผมจึงต้องใช้กระบวนท่าเดิมจูนเม็ดยอดอกแล้วบีบแรงๆ จนร่างแอ้มดิ้นพล่านเสียดสีปั้นท้ายใส่เอ็นไม่หยุด "เออ!!" เธอตวัดเสียงตอบเหมือนไม่พอใจ แต่ตายังพร่าเยิ้มสวนทางกับน้ำเสียงที่เธอพูดกับผม

                เราแทบไม่ปล่อยให้ปากได้แยกจากกัน จูบซับนุ่มนวลสลับกับเร้าร้อนตามเกมส์ที่ผมต้องการ มือลูบจากสองเต้าลงต่ำไปเล่นเนินสามเหลี่ยมอูมเต็มฝ่ามือ ผมสั่งให้เธออ้าขากว้างๆ แต่เธอยังรั้นที่จะหุบสองขามาเบียดระบายความเสียวเองอยู่ได้ จำเป็นต้องออกแรงยกตัวเธอมาทับอยู่บนตัวผม ใช้ขาแกร่งของผมกางบังคับให้เธออ้าออกกว้างเพื่อรับส่วนกระตุ้นเสียเอง

                ผู้หญิงบนตัวผมกางขาเป็นตัวเอ็มงอเข่าซ้อนอยู่บนร่าง เธอทิ้งน้ำหนักมาทั้งตัวเสียดสีร่างเธอกับร่างผมจนอุ่นร้อน สองมือผมลงล่างไปจัดการเนินเยิ้มชุ่มไปด้วยสารหล่อลื้น นิ้วจากมือทั้งสองข้างกำลังช่วยกันแหวกกลีบชุ่มน้ำหวานให้แยกออกจากกัน นิ้วชี้ผมเข้าทำงานปาดร่องกลางพร้อมสะกิดปุ่มเสียวจนแอ้มดิ้นหนี แต่ยิ่งดิ้นผมยิ่งชอบเพราะร่างเธอบดเจ้ามังกรโดยไม่รู้ตัว

                มือยังแหวกสองกลีบให้แยกออก นิ้วรัวสะกิดปุ่มย้ำๆ จนร่างแอ้มเด้งตัวตามสัญชาตญาณอยู่กลางอากาศ เธอเกร็งปลายเท้าจิกมันลงพื้นแล้วขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว ภาพแอ้มตอนนี้น่าแกล้งเป็นบ้า "กั๋ม!!" เสียงเรียกชื่อผมเจือด้วยความไม่พอใจ ก็แน่แหล่ะ!!..เพราะผมแกล้งหยุดตอนเธอใกล้จะเสร็จนะซิ

                "ทำไมหรอ"

                "เปล่า"

                "แน่ใจ"

                ผมพูดว่าแน่ใจแล้วรัวนิ้วใส่ปุ่มซ้ำๆ จนแอ้มครางหวานเรียกหาผมไม่หยุดปาก คำตอบกระท่อนกระแท่นจับใจความไม่ได้ รู้แต่รูเธอตอนนี้ชุ่มมากจนผมอยากมุดนิ้วเข้าไปทักทาย ผมดันพรวดเดียวสองนิ้วแล้วแช่ไว้แบบนั้น แอ้มร้องเสียงหลงกระตุกตัวจุกเพราะส่วนที่ผมสอดเข้าไปเพิ่มมันทำให้ภายในคับมากจริงๆ

                "เจ็บไหม"

                ผมถามเพราะเธอนิ่งเอามือกุมท้องไม่ยอมขยับ เธอกระพริบตาปริบๆ พยักหน้าแทนคำตอบ โถ่เอ้ย!! โดนเข้าไปสองนิ้วหนายังน้ำตาปริ่มขนาดนี้ ถ้าโดนเข้าไปเต็มๆ เธอจะงอแงขนาดไหน แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งเห็นตาฉ่ำวาวยิ่งยั่วยวนเหลือเกิน ผมขยับนิ้วเข้าออกโพลงพังผืด ครูดทุกปุ่มภายในจนทางสะดวกไม่ฝืดเคืองแล้ว

                "ตอนนี้ล่ะ เจ็บหรือเสียว"

                "...."

                "ห๊ะ...ว่ายังไงเจ็บ หรือเสียว"

                "อ๊ะ.."

                "เจ็บหรอ"

                "เสียวว.."

 

                ตาพร่าหวานมีผมฉายอยู่ในนั้น พูดคำว่าเสียวออกมาอย่างเขินอาย กระตุกใจผมให้วูบไหว ผมรู้ว่าตอนนี้จังหวะนิ้วควรรัวให้เครื่องเธอร้อนยิ่งขึ้น ถ้าผมอยากเห็นปฏิกิริยาเธอมากกว่านี้ เสียงครางหวานร่างสั่นตามแรงที่นิ้วสวาทผมกระแทกใส่ทำๆ หยุดๆ แวะถามโน้นถามนี่ไปเรื่อย จนคนบนร่างผมเริ่มสติเลือนลางเอาแต่ครางไม่เป็นคำพูดแล้ว

                "แอ้มเล่นของตัวเองให้ดูหน่อยซิ" ผมวางมือเธอลงที่หน้าอก สองก้อนเนื้อส่ายกระเพื่อมตามแรงหายใจน่าขยำนัก ยิ่งถ้ามือตรงนั้นเป็นมือบางของเจ้าตัวผมยิ่งปั่นป่วน คำกระซิบสั่งของผมเร้าให้เธอทำตามทุกอย่าง นิ้วเรียวบีบนวดสองเต้าพร้อมกัน เธอคลึงเค้นเล่นส่วนยอดจนผมอยากช่วยละเลงลิ้นสากใส่ทั่วร่าง หน้าครางเชิดรับทุกสัมผัสบนร่างครางกระเส่าปล่อยออกมาต่อเนื่อง เป็นภาพที่ผมเคยเห็น แต่ไม่เคยรู้สึกดีเท่านี้มาก่อน

                "แอ้ม เอามาป้อนหน่อยซิ" ผมหยุดมือจากส่วนล่าง ลูบขาบีบเนื้อสะโพกกดให้มันเสียดสีมากขึ้นอีก แอ้มย้ายตามท่าที่ผมบอก หันหน้ามาหาผมชันตัวขึ้นค่อมเหมือนที่เมื่อคืนเราทำกัน แต่รอบนี้กลางตัวเธอมีเอ็นแข็งยาวใหญ่เต็มวัยของผมพลาดอยู่ด้วย เราไม่ได้สอดใส่กันแต่มันก็เร้าอารมณ์ได้ดีจริงๆ ปากผมเข้าชิมยอดอกที่มองจากมุมเมื่อกี้แล้วเม็ดเล็กนิดเดียว แต่ตอนนี้ซิใหญ่พอดีคำ ปากงับเน้นๆ ที่ส่วนยอด ลิ้นไล่เลียทั่วทรงตั้งแต่ฐานขึ้นมาจนถึงยอดอก ร่างแอ้มส่ายตามอารมณ์ดิบของเธอ พาให้เจ้ามังกรผมถูกถูไถขยับตามไปด้วย

 

                ตบก้นบังคับจังหวะส่งให้เธอโยกตัวบนร่างผม เสียดสีเจ้าลูกชายกันเนินสามเหลี่ยมอุ่นไปในจังหวะเดียวกัน เราช่วยกันโยกขยับจากเบาเป็นถี่รัวจนปลดปล่อยน้ำคาวออกมา ผมรั้งร่างเธอมากอด ชอบฟังเสียงครางเหนื่อยเวลาที่ผมเป็นคนทำ แอ้มทิ้งตัวไว้บนอกผมเนินนานจนน้ำคาวเปรอะเปื้อนไปทั่ว

                "อาบน้ำด้วยกันไหม"

                "บ้า!! ไม่เอา"

                "ก็ไม่ได้ให้เอา ให้ไปอาบน้ำ"

                "อาบก่อนเลย เรารอได้"

                "จะรอได้ไง ตัวเปื้อนหมดแล้วเนี่ย"

                "..."

                "หรือว่าเธออาย อายเพราะได้อาบน้ำกับคนที่ชอบใช่ไหม"

                "เปล่าอายซะหน่อย ไปอาบด้วยก็ได้"

                ผมรู้จุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งของเธอแล้ว ยิ่งแกล้งเย้าว่าเธอชอบผมมากเท่าไร เธอยิ่งแสดงมันออกมา ยัยโง่เอ้ย...ไม่รักไม่ชอบ เธอไม่ใจเต้นแรงขนาดนี้หรอก เธอเดินหนีบๆ ก้าวเล็กๆ เข้ามาในห้องน้ำกับผม มือข้างหนึ่งยังปิดส่วนสงวนข้างบน ข้างที่เหลือปิดส่วนสงวนข้างล่าง ก้มหน้าก้มตาอาบน้ำหันหลังไม่ยอมมองผมเลย

                "เห็นจนหมดแล้ว จะอายอะไรนักหนา แต่ก็เข้าใจนะอยู่กับคนที่ชอบก็ต้องหวั่นไหวเป็นธรรมดา

                คำพูดยืดยาวของผมไม่สามารถเรียกร้องความสนใจให้เธอหันมามองได้ เธอยังหันหน้าเข้ามุมห้องน้ำรีบชโลมครีบจนฟองฟูทั่วร่าง ในเมื่อใช้ไม้อ่อนแล้วไม่ได้ผล ต่างเจอท่าไม้ตายซะแล้ว ยืนประชิดตัวด้านหลังเอาอกแกร่งไปแนบหลังเธอ พร้อมพ่วงนิ่มเสียดสีปั่นท้าย กระซิบคำถามติดเรทจนเธอแทบกรีดร้องออกมา

                "แอ้มว่า...ของเราเล็กไปไหม"

                "บ้า!! จะไปรู้ได้ไงล่ะ"

                "จะไม่รู้ได้ไงล่ะ เธอจับเล่นตั้งนานสองนาน"

                "โอ้ย!!..ไม่รู้" เสียงดังกลบเกลื้อนไม่ว่า ยังเผลอมือสะบัดมาโดนลูกชายผมจนจุกอีก ผมง้อตัวมองเธอเดินจากไปอย่างเขินอาย โถ่!!ยัยบ้าเอ้ย.. เดี๋ยวก็ให้ใช้ปากรักษาอาการจุกซะนิ

                กว่าผมจะทรงตัวได้ แอ้มก็ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยพร้อมไปหาอะไรลงท้องและเลยออกไปทำงาน ชุดสายเดียวเกาะแค่เนินอกเว้าเอวสองข้างกระโปรงสั่นเต่อ ทำเอาอาการจุกผมกลับมาทันที เดี๋ยวนะ...นี่เธอจะไปทำงานชุดนี้เลยหรอ

 

                "โห้!! ตกใจหมด นึกว่าใครเอาโต๊ะสนุกมาวางไว้ในห้อง" ผมปล่อยคารมเฉียดเฉือน ใช้สายตาจ้องขาอวบส่งซิกแนวว่าหมายถึงอะไร กระโปรงสั้นปิดก้นแค่คืบกับคัทชูส้นสูงยิ่งทำให้ขาเธอเพรียวยาว ปรับเข้าโหมดเซ็กซี่ไม่ได้น่าเกียจอย่างที่ผมพูดเลย แต่ไม่รู้ทำไมปากกลับแซวออกไปอย่างนั้น

                "แล้วดูซินั้น นมก็ลายใส่ไปนี่นึกว่าลูกสอง" ปากผมยังไม่หยุดวิจารณ์ทั้งที่ความจริงอกล้นขอบบราขาวเนียนกว่าทุกส่วนด้วยซ้ำไป

                "น่าเกียจมากเลยหรอ" แอ้มตวัดเสียงไม่พอใจถาม

                "ก็ไม่นะ ดูรวมๆ ก็พอได้ แต่ไม่มีชุดอื่นหรอ" ผมรีบเดินเข้าไปใกล้

                "ก็มี แต่นี่ชุดหากินเลยนะ ใส่ที่ไรมีแต่คนชม" เสียงเง้างอนไม่มั่นใจเริ่มเถียง

                "เชื่อกั๋ม ใส่ปล่อยคนเค้าเบื่อแล้ว"

                ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งเซ็กซี่คูณสิบ ผมลอนคลายยาวน้ำตาลอ่อน ตัดกับชุดสีดำเล่นส่วนเว้าส่วนโค้ง เธอรื้อเสื้อผ้าออกมากองเต็มหน้ากระจก แค่ผมชายตามมองปร๊าดเดียวไม่มีชุดไหนให้ผ่านได้เลย ไม่เกาะอกก็สายเดียว ไม่เดสสั้นก็กางเกงรัดรูปเสมอก้น ถ้าเลือกปิดได้ทั้งสองส่วนก็คงดี แต่ที่ผมหวงจริงๆ คงเป็นเจ้าสองเต้านี้แหละ

 

                ทำที่เป็นเข้าไปวิจารณ์ชุดนี้ติชุดนั้นไปเรื่อย จนแอ้มเหลือตัวเลือกที่ผมเล็งไว้ โน้มตัวไปกอดเธอจากด้านหลังสายตาเราสะท้อนภาพในกระจกกำลังจ้องกันหวาน ผมโยกตัวอ้อนหวังให้เธอเลือกระโปรงบานทรงตุ๊กตาบาร์บี้ ปากเธอพร่ำพูดว่าถ้าเป็นกระโปรงตัวนี้ต้องใส่กับเกาะอกสั้น เธอว่าจะโป๊เกินไปแต่เธอก็ยังจะใส่มัน

                ผมพลิกร่างเธอเข้ามาหาตัว กดริมฝีปากจูบเนินอกเธอจนแดงสอง สามรอย ทำแบบนี้ซะจะได้จบปัญหาดูซิยังจะอยากโชว์อีกไหม "กั๋ม ทำอะไรเนี่ย"

                ผมยิ้มเย้ยแล้วผละออกมาแต่งตัว แสร้งทำเป็นไม่สนใจเธอแต่ยังแอบเหลือบมองว่าเธอจะทำยังไงต่อ ตอนนี้เธอจ้องตาวาวมองรอยนั้นผ่านกระจก รอยยิ้มจางๆ ปลายนิ้วลูบไล้ที่รอยแดง หึหึ!! ผมทำถูกแล้ว คิดถูกแล้ว

                ...เธอชอบผม

 

 

 

 

 

 

 

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"นิยายรักอิโรติก แนวนี้ ฟินๆ ลุ้นๆ ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ"

Venus909/ดาอัน


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha