ร่านสวาทคุณอาที่รัก(จบ)

โดย: Mirinthira



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : เรือสำราญ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากที่พักฟื้นตัวในโรงพยาบาลมานานนับสัปดาห์เกวลินกลับเข้ามาอยู่บ้านเพียงลำพังแม้อาสาวจะเอ่ยชวนครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วก็ตามแต่เธอยังคงยืนกรานปฏิเสธที่จะย้ายเข้าไปอยู่กับเธอ

" คุณหนูคะ นมว่าคุณหนูทานข้าวบ้างนะคะดูสิผอมแห้งไปหมดแล้ว" นมแจ่มที่เดินเข้ามามองดูข้าวชามเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นทุกอย่างยังเหมือนเดิม

" เกลไม่หิวเลยค่ะนมถ้าหิวเกลจะบอกนมนะคะ"หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ดวงตาที่เคยสดใสวันนี้แปรเปลี่ยนเป็นหม่นหมองจนเห็นได้ชัด หญิงสาวนั่งกอดรูปครอบครัวในมือไม่ยอมวางพร้อมกับนั่งทอดมองออกนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย นมแจ่มที่เป็นผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่อ้อนแต่ออดอดสงสารหญิงสาวไม่ได้ที่เอาแต่นั่งหม่อลอยน้ำตาไหลลินทุกวันๆ

" คุณหนูกินสักนิดมั้ยคะเดี๋ยวนมป้อนนะ วันนี้นมทำข้าวต้มกุ้งของโปรดของคุณหนูเลยนะคะดูสิคะกุ้งตัวใหญ่มากเลยค่ะ" นมแจ่มยังคงใช้ความพยายามตื้อหญิงสาวตรงหน้าต่อไปแม้จะทำแบบนี้ทุกวันผลตอบรับยังเหมือเดิมแต่เธอก็ไม่ละความพยายาม หญิงสาวเพียงเเค่หันมาปรายตามองอีกครั้งก่อนจะหันกลับไปดั่งเดิม เธอไม่เหลือใครแล้วชีวิตนี้พ่อแม่ที่รอคอยดูความสำเร็จของเธอกลับมาสูญเสียลงไปต่อหน้าต่อตาทั้งๆที่วันนั้นเป็นวันที่เธอมีความสุขมากแท้ๆแต่ไม่คาดคิดว่าเพียงเสี้ยววินาทีสามารถพรากชีวิตคนที่เธอรักไปถึงสองคน หญิงสาวนั่งเหม่อลอยคิดถึงความสุขครั้งเก่าในวัยเยาว์ด้วยความโหยหา อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นในคราวนั้นมันไม่มีอีกแล้วความรักที่ไร้พรมแดนมันไม่เหลือให้เธอได้สัมผัสมันอีกต่อไป ยิ่งคิดหัวใจดวงน้อยยิ่งปวดร้าวดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักเริ่มเห่อร้อนขึ้นมาอีกคราหญิงสาวก้มมองรูปถ่ายไร้วิญญาณด้วยความคิดถึงมือเรียวขาวผ่องลูปไร้ใบหน้าเปื้อนยิ้มของผู้เป็นบิดาและมารดาด้วยความอ่อนโยน น้ำตาแห่งความคิดถึงกลับมาอีกครั้งพร้อมกับล่วงหยดลงกับบานกระจกกรอบรูปขนาดกลาง ร่างบางนั่งจ้องมองรูปถ่ายน้ำตาไหลลินแบบเงียบๆไร้เสียงสะอื้นไห้ใดๆออกมาจนคนที่ยืนมองอยู่ด้านหลังอดสงสารไม่ได้

" โธ่...คุณหนูของนมทำไมช่างโชคร้ายแบบนี้" นมแจ่มตัดสินใจกดโทรศัพท์ต่อสายไปยังเบอร์เปรมวดีทันที เมื่อผ่านมาหลายวันอาการหญิงสาวยังเป็นอยู่เช่นเดิม

" คุณเปรมคะ! นี่นมแจ่มเองนะคะ" นมแจ่มพูดกับที่พึ่งสุดท้ายด้วยเสียงเป็นห่วง

" ว่าไงค่ะนม..พอดีเปรมยุ่งๆอยู่ค่ะ"หญิงสาวที่พยายามทำเสียงหอบถี่ให้เป็นปกติเอ่ยถามด้วยความทรมาน

" เอ่อ...คืออาการคุณหนูยังไม่ดีขึ้นเลยค่ะ นมอยากให้คุณเปรมช่วยมาดูเธอหน่อย"

" อ๊ะ..อืม..ดะได้สิ แต่คงต้องรอช่วงว่างๆนะนมเดี๋ยวเปรมเข้าไปดูแกเอง" หญิงสาวรีบกดวางสายทันทีที่เอ่ยจบเพราะร่างกายตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่ต้องมานั่งคุยโทรศัพท์พร่ำเพื่อ มันคือเวลาเสพสุขของเธอกับคนรักอย่างทศภาค

"ค่ะ ขอบคุ..." นมแจ่มมองโทรศัพท์ด้วยความงงงวยเมื่อปลายสายรีบวางไปผิดปกติแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่าเธอคงยุ่งกับงาน มือท้วมเก็บโทรศัพท์เข้าที่ก่อนจะเดินไปนั่งคอยดูแลหญิงสาวอยู่ห่างๆดังเดิม ต่างจากเปรมวดีที่กำลังเสพบทรักกับทศภาคอยู่ด้วยความเร่าร้อน ภายในเรือสำราญลำใหญ่ที่จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จประจำปีขึ้นด้วยความอลังการเรือสำราญที่มากไปด้วยแขกกิตติมศักดิ์และนักท่องเที่ยวรวมถึงนักธุรกิจต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีเกือบนับหมื่นคนทุกคนในงานต่างมีเกียรติยศชื่อเสียงโด่งดังในทุกๆด้านไม่ว่าจะเป็นด้านการเมืองและด้านธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และอีกมากมายรวมไปถึงเหล่าคุณหญิงคุณนายของนายทุนต่างชาติก็เข้าร่วมแสดงความยินดี งานเลี้ยงฉลองจัดขึ้นด้วยความสนุกสนานภายในกึกก้องไปด้วยเสียงบรรเลงเพลงและเสียงพูดคุยจนไม่มีใครสนใจเสียงครวญครางสองร่างที่กำลังนัวเนียกันในมุมมืดอับของเรือลำใหญ่

" อ่าห์.....ภาคคะ...เปรมเสียว" หลังจากกดวางสายหญิงสาวในร่างกึ่งเปลือยเปล่าเปล่งเสียงครางออกมาทันที เมื่อร่างกายกำลังถูกลวนลามด้วยอุ้งปากร้อนจากคนรัก

" อืม.....คุณอร่อยจริงๆเปรมผมชักทนไม่ไหวแล้วนะ" ร่างสูงคลอเคลียดูดดุนยอดปทุมทันเข้าในอุ้งปากด้วยความหื่นกระหาย มือสองข้างฟอนเฟ้นเต้าอวบสลับกับดูดกลืนราวกลับจะกินเข้าไปทั้งเต้างาม สะโพกหนากดลงบดเบียดถูดไถแท่งร้อนใต้เนื้อผ้ากับกลีบกุหลาบที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความต้องการไปมาจนร่างบางเสียววูบวาบไปทั้งเรือนกาย

" อ๊ะ....ซี๊ด!!!!  " เสียงครางเล็ดลอดออกมาอย่างต่อเนื่องเมื่อร่างสูงละจากเต้างามจูบซับความหอมหวานจากกายสาวลงมาจนถึงเนินสามเหลี่ยมอวบอูมที่ปกคลุมคลุมไปด้วยไรขนดกดำ ร่างบางจิกทึ้งกลุ่มผมดกดำจนยุ่งเหยิงด้วยความเสียวกระสันเมื่อปากหยักดูดกลืนน้ำรักจากช่องสวาท มือหนาสอดมือไปทางด้านหลังร่างบางบีบเคล้นสะโพกกลมกลึงพรางกดแนบชิดหน้าด้วยความหื่นกระหาย ลิ้นร้ายสอดแทรกเข้าไปจาบจ้วงถ้ำสวาทจากข้างในอย่างไม่นึกรังเกียจทั้งดูดดุนโลมเลียสลับกันจนใบหน้าหล่อเหลาเปียกชื้นไปด้วยน้ำจากช่องทางรัก ความเสียวซ่านวิ่งโลดแล่นทั่วกายสาวอิสตรีเพศหลั่งน้ำทิพย์ชโลมช่องสวาทจนล้นทะลักออกมาเปื้อนระหว่างขาเนียนจนรู้สึกเหนอะหนะหญิงสาวกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางจนห้อเลือดเพื่อไม่ให้ผู้คนในงานเลี้ยงได้ยินเสียงร่วมรักของเขาและเธอ ทศภาคเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูงและไม่เคยเลือกที่บางทีก็ห้องทำงานบ้างหรือบนรถบ้างแล้วแต่อารมณ์ของเขา แต่เธอก็ไม่เคยปฏิเสธการร่วมรักของเขาสักครั้งเพราะเธอเองก็ชอบเสพสุขสมรสสวาทจากร่างสูงไม่ต่างจากเขา ร่างสูงที่อยู่ในท่าคุกเข่าแนบใบหน้าซุกไซร้ในซอกขาเนียนถูกขาเรียวยกขึ้นพาดบ่าแกร่งเปิดทางให้เขาจาบจ้วงได้สมใจอยาก

จ๊วบ จ๊าบ จ๊วบ จ๊าบ แผล่บ แผล่บๆ  เสียงดูดกลืนจากลิ้นร้ายดังเล็ดลอดออกมาอย่างลืมตัว หญิงสาวบีบเคล้นเต้างามตัวเองที่มันลอยเด่นกลางอากาศด้วยความเสียวปานจะขาดใจ

" ภาคขา...เปรมจะไม่ไหวแล้วค่ะ" หญิงสาวปรือตามลงมองร่างสูงที่ยังคงเอร็ดอร่อยกับกลีบกุหลาบงามเธอด้วยสายตาหวานเยิ้มจนคนใต้ร่างต้องหยัดตัวลุกขึ้นยืนบดจูบกลีบปากบางที่มันเผยอรอคอยเขาอย่างเชิญชวนลิ้นร้ายทั้งสองเกี่ยวกระหวัดฟัดเหวี่ยงกันในอุ้งปากอย่างชำนาญและช่ำชองต่างไม่มีใครยอมใครยิ่งกระตุ้นความหิวกระหายให้ร่างสูงตรงหน้ามากขึ้น

" ฮืม....." เสียงคำรามถูกเปล่งในลำคอเมื่อมือเรียวไม่ยอมอยู่นิ่งเธอใช้ทั้งสองมือปลดเข้มขัดและรูดกางเกงลงไปกองกับพื้นก่อนจะถอนจูบมองสบตาคนรักด้วยสายตายั่วยวน หญิงสาวค่อยๆลดตัวต่ำลงๆ จนถึงเป้ากางเกงที่มีมังกรร้ายซุกซ่อนตัวอยู่ภายใน เธอรีบรูดบอกเซอร์สีน้ำเงินลงถึงเข่าด้วยมืออันสั่นเทาจากความกระหาย ปากเรียวเล็กอ้าออกกว้างสุดมุมปากงับกลืนกินเข้าไปด้วยความยากลำบากเพราะขนาดเเก่นกายที่ใหญ่กว่าชายปกติทั่วไปเกือบสองเท่าตัว

 

" โอ้ว....ซี๊ด!!!แรงอีกเปรม..แรงอีก"เสียงกระเส่าเอ่ยสั่งหญิงสาวที่กลืนกินแท่งร้อนด้วยความเสียวกระสันมือหนาคอยกดย้ำศีรษะหญิงสาวให้เข้าลึกสุดลำจนมิดด้าม

จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ...ช๊วบ..หญิงสาวยังคงสนุกกับการปรนเปรอคนรักอย่างเร่าร้อนไม่ต่างจากร่างสูงที่คอยสนองตัณหาให้เธอสุขสมทุกครั้ง

" ซี๊ด....ผมไม่ไหวแล้วเปรม " ว่าจบร่างสูงรีบดึงหญิงสาวให้ยืนขึ้นพร้อมจัดท่าทางการร่วมรักให้เธอหันหน้าเข้ากำแพงหนาแล้วโก่งตัวรับแก่นกายหญิงสาวเหลียวมองมายังใบหน้าทศภาคด้วยความพอใจก่อนจะสดุ้งตัวเมื่อแก่นกายมุดเข้าช่องสวาทเพียงพรวดเดียว

" อ๊า......ภาคขา....เปรมขอแรงๆหนักๆเลยนะคะ" หญิงสาวร้องของร่างสูงอย่างลืมอายเมื่อแก่นกายที่แสนคุ้นเคยจ้วงเข้าทางด้านหลังเพียงพรวดเดียว มือหนาจับสะโพกงอนงามที่แอ่นรับไว้แน่นก่อนจะเริ่มขยับเอวสอบเข้าหาร่างบางด้วยความรวดเร็วและรุนเเรงจนเสียงเนื้อกระทบกันบรรเลงเเข่งกับเสียงเพลงอย่างต่อเนื่องแรงตอดรัดจากกายสาวยิ่งสร้างความปวดร้าวให้แท่งร้อนจนต้องออกแรงโหมกระหน่ำเข้าหาร่างบางอย่างบ้าคลั่ง

 

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ร่างบางจับมือหนาออกจากสะโพกกลมกลึงก่อนจะยื่นมากอบกุมเต้างามขนาดคัพดีตรงหน้าที่มันแกว่งตามแรงกระแทกจากร่างสูงจนแทบจะปลิวหลุดไป

" อึ๊....อื้อ....อ๊ะ" เสียงครางที่ถูกกักเก็บเริ่มเล็ดรอดออกมาตามอารมณ์ร้อนแรงของกายทั้งสองร่างสูงกระแทกเน้นย้ำทุกช่วงจังหวะเข้าหาร่างบางจนต้องนิ่วหน้าด้วยความจุกปนเสียวซ่าน แม้สถานที่ไม่เอื้ออำนวยต่อการร่วมรักของทั้งสองแต่ก็ไม่เคยเป็นอุปสรรค์ใดๆร่างสูงกัดฟันกระเเทกแก่นกายเข้าหาร่างบางอีกครั้งด้วยอารมณ์ดิบเถื่อนในกาย ปากหยักก้มจูบซับไหล่มนก่อนจะช้อนใบหน้าเรียวให้หันหน้ามารับบทจูบที่เร่าร้อนจากความหิวกระหาย แม้จะเลยผ่านไปนานกว่าครึ่งชั่วโมงการร่วมรักเสพสมกายทั้งสองยังคงบรรเลงไปอย่างต่อเนื่องและเร่าร้อน เหงื่อเม็ดเล็กๆเริ่มผุดพรายขึ้นตามใบหน้าและลำตัวทั้งสองจนเริ่มจะเปียกชื้นแต่ก็ไม่ได้เป็นจุดสนใจเท่ากับการร่วมรักในตอนนี้ลมหายในหอบกระเส่าดังระงมทั่วซอกมุม

 

เห่อ... เห่อ...เห่อ!! เสียงหายใจกระเส่าพร้อมกับร่างสูงโน้มกายลงแนบชิดแผ่นหลังร่างบางก่อนเน้นจังหวะรักเข้าจาบจ้วงลึกสุดลำแท่งร้อนเริ่มขยายตัวขึ้นเต็มที่กว่าเดิมอีกครั้งเมื่อเจ้าของร่างใกล้จะถึงฝั่งร่างสูงขยับตัวฝังแก่นกายเข้าลึกด้วยความรุนแรงก่อนจะเพิ่มจังหวะเป็นความเร็ว พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

 " เปรม...เปรมมะ อ๊ะอ๊ะ ไม่ไหวแล้ว" เมื่อเปรมวดีเอื้อนเอ่ยออกมาทศภาคไม่รอช้ารีบสอบสาวสะโพกให้เร็วและเเรงขึ้นๆจนเนื้อกายสาวปริ้นผลุบโผล่เข้าออกตามแรงไหวโยกของแท่งร้อน เขากัดฟันกระแทกแก่นกายเข้าหาร่างบางด้วยความเสียวซ่าน แรงกายที่โหมกระหน่ำลงมาสุดกำลังทำให้เส้นเลือดปูดนูนขึ้นที่ลำคอหนาจนเห็นได้ชัดแอ่งชีพจรเต้นตุบๆรัวๆแล้วเร็วจนแทบจะทะลุเนื้อหนาออกมา ลำแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามปูดนูนเป็นสันกล้ามขึ้นมาเป็นมัดๆราวกับยกสิ่งของหนักเกือบสิบกิโล พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

" อ๊าาาาห์/โอ้วววววซีด!!!" ทั้งสองเปล่งเสียงคำรามสุขสมออกมาพร้อมกับบดจูบดูดกลืนเสียงครางเข้าในลำคอ ร่างสูงซบตัวลงกับแผ่นหลังหญิงสาวด้วยความเหนื่อยอ่อนอกแกร่งหายใจหอบถี่กระเพื้อมขึ้นลงตามแรงจังหวะการหายใจ

 

" ผมอยากกินคุณอีกครั้งจังเปรม" ร่างสูงจูบซับแผ่นหลังพรางกระซิบคนตรงหน้าด้วยเสียงกระเส่าเมื่อความต้องการเขายังมีอยู่และคงไม่ดับลงง่ายๆหากเขาไม่อิ่ม

"อืม...พอแล้วค่ะคนอื่นจะมองหาคุณนะเดี๋ยวคืนนี้เราไปต่อกันที่โรงแรมเปรมนะค่ะ เปรมจะให้คุณกินอย่างสมใจอยากเลยล่ะคะ"

" ฮึๆ คุณไม่บอกผมก็จัดการคุณอยู่แล้วเปรม " ทศภาคพูดพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์

" คนหื่น! ไปเถอะค่ะแต่งตัวกลับเข้าไปในงานกันเถอะค่ะ" หญิงสาวว่าเขาอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะชวนร่างสูงที่อ้อยอิงไม่ยอมถอดแก่นกายจากช่องทางรักกลับเข้าไปในงาน

"อ๊ะ...ซีด..." หญิงสาวถึงกับร้องครางเมื่อร่างสูงแกล้งขยับกระแทกแก่นกายเข้าใส่สองสามครั้งก่อนถอดถอยแก่นกายออกมาด้วยความเสียดาย

ถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำรักถูกลูดออกด้วยความรวดเร็วพร้อมกับใช้ทิชชู่ขย้ำลงขยะราวกับเป็นเศษขยะธรรมดา ทั้งสองจัดการแต่งตัวให้เข้าที่มากที่สุดก่อนจะเดินออกมาทีละคนด้วยความระมัดระวัง

 

" เปรมครับ..ออกมาเถอะไม่มีใครหรอก" ร่างสูงเอ่ยเรียกหญิงสาวให้ออกมาเมื่อมองเส้นทางแล้วไร้ผู้คน หญิงสาวที่อยู่ในชุดราตรียาวสีกำมะหยีด้านบนเป็นเชือกคล้องคอเว้าลงลึกจนเห็นร่องอก ส่วนด้านหลังเว้าลงลึกจนเกือบถึงขอบบิกินี่ ชายกระโปรงฉีกแหวกขึ้นสูงจนถึงต้นขาเรียวเดินออกมาพร้อมใช้สายตาสอดส่องก่อนจะเดินเข้ามาคล้องแขนคนรักกลับเข้าไปในงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

" คุณแต่งตัวยั่วผมขนาดนี้จะให้ผมอดใจไหวยังไงล่ะ" ร่างสูงเอ่ยกระซิบเสียงแหบพร่าพรางเหลือบตาลงมองร่องออกอวบขนาดใหญ่คนรักด้วยความหื่นกระหาย

" ภาคคะ เราเข้ามาในงานแล้วคุณควรเก็บอาการบ้างนะคะ นักข่าวก็ออกจะตรึมงานขนาดนี้" หญิงสาวเอ่ยปรามร่างสูงข้างๆด้วยความอ่อนใจเธอพูดรอดไรฟันทั้งที่ส่งยิ้มทักทายคนรู้จักในงาน ก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานอาบพิษให้ร่างสูงรู้ตัว ทั้งสองเป็นที่สนใจแก่นักข่าวและผู้คนในงานเป็นอย่างมากด้วยทั้งด้านชื่อเสียงและความเหมาะสมที่ใครๆต่างก็พากันอิจฉาโดยเฉพาะทศภาคที่เป็นผู้ชายในฝันของสาวๆทั้งประเทศ แม้อายุอานามจะปาเข้าเลขสี่เเล้วแต่เขายังคงความหล่อเหลาราวหนุ่มอายุสามสิบต้นๆ เพราะความเอาใจใส่ด้านสุขภาพและการดูแลตัวเองเป็นอย่างดีทำให้เขายังดูดีขยี้ใจสาวๆจนถึงปัจจุบัน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ความถูกต้องหรือจะสู้ไฟราคะในกายที่มีแม้จะได้มาด้วยความไม่ถูกต้อง ไม่ถูกที่ ถูกเวลาแต่ใครเล่าจะหักห้ามใจตัวเองได้ เธอไม่ใช่ชู้แต่เธอแค่มาทีหลังเธอก็เป็นเมียอีกคนหนึ่งที่คอยสนองตัณหาให้กับผู้ชายที่เธอรัก"

Mirinthira


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha