ร่านสวาทคุณอาที่รัก(จบ)

โดย: Mirinthira



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : ชายในฝันที่ฝันใฝ่


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

หลังจากกลับจากงานร่องเรือสำราญเขาและเธอต่างพากันสอนบทรักบทสวาทจนแทบจะกระอักคาอกอิ่ม ร่างสูงไม่ยอมปล่อยให้เธอก้าวขาลงจากเตียงอีกทั้งไม่ยอมให้เธอได้พักจนผลอยหลับทั้งที่เขายังกระแทกแก่นกายเข้าออกในถ้ำสวาทแม้เขาจะเป็นผู้ชายที่มากไปด้วยตัณหาในกามารมณ์แต่เธอก็ยินดีสนองให้เขาได้อิ่มหนำทุกครั้งเพราะด้วยใจที่รักและหวงแหนไม่อยากให้เขากลับไปมีชีวิตพัวพันกับเหล่าคู่ขาของเขาแบบเดิม

" เปรมพรุ่งนี้คุณจะเข้าไปหาหลานสาวที่บ้านโน้นใช่มั้ย" ทศภาคพูดพรางใช้มือหนาลูปไล้แขนเรียวที่นอนตะแคงหันหลังให้ ปากหยักเริ่มไล่จูบซับดูดเม้มตักตวงความหวานจากร่างบางไม่ยอมห่างแม้จะเคยผ่านการร่วมรักด้วยกันมานานถึงสองปีเต็ม

" อืม...ภาคคะเปรมขอนอนพักก่อนได้มั้ยคะอย่าเพิ่งกวนเปรมเลย" หญิงสาวนอนพึมพำด้วยความอ่อนเพลียจากศึกรักศึกพิศวาสนานถึงหกชั่วโมงเต็มกว่าจะได้นอนหลับไหล แต่เพียงไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเขาก็เริ่มลุกขึ้นมาคลอเคลียจนเธอเริ่มหงุดใจ

 

" ผมแค่ถามคุณเท่านั้นว่าพรุ่งนี้คุณจะเข้าไปหาหลานสาวคุณหรอครับ" ทศภาคเริ่มนิ่วหน้าด้วยความน้อยใจพรางพูดเสียงแผ่วลง

" ใช่คะ ! เปรมว่าจะเข้าไปดูแกหน่อยเพราะตอนนี้จิตใจบอบช้ำมากจากเหตุการณ์สูญเสียพ่อและแม่ไป" เมื่อได้ยินเสียงที่แผ่วลงของคนรักเธอจึงยอมลืมตาหันมามองเสี้ยววูบหนึ่งอย่างรู้ตัวก่อนจะหันกลับไปนอนหลับตาและตอบคำถาม

" อืม...คิดไปก็เขาก็น่าสงสารนะครับ แก่อายุเท่าไหร่ล่ะครับ" ทสภาคยังคงถามต่อด้วยความอยากรู้

" แค่ยี่สิบปีเองค่ะ แต่แกสวยมากเลยนะคะเป็นสาวแรกแย้มวัยกำลังขบเพาะนี่ถ้าต่อไปแกใกล้จะเรียนจบเปรมว่าจะให้แกไปฝึกงานที่บริษัทคุณนะคะ " เปรมวดีพูดทั้งที่ไม่คิดอะไร

" ได้สิครับ! อะไรที่เปรมอยากให้ผมทำผมก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ" ว่าจบร่างสูงกดจูบปากหยักที่หน้าผากมนเบาๆพร้อมทั้งเกลี่ยเส้นผมเล่นอย่างเพลิดเพลิน

" งั้นตอนนี่คุณควรนอนค่ะที่รัก" เมื่อยังเห็นว่าคนตัวโตไม่ยอมนอนเธอจึงเอ่ยตัดบททันทีแต่มีหรือคนอย่างทศภาคจะยอมหลับง่ายๆสำหรับเขาย่อมมีข้อแลกเปลี่ยนกับเธอเสมอ

" จุ๊บผมก่อนสิแล้วผมจะยอมให้คุณนอน" ทศภาคว่าพรางมองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

" ภาคคะ นี่มันตี่สี่กว่าแล้วนะคะพรุ่งนี้เปรมมีงานเช้า" หญิงสาวลืมตาหันมองค้อนคนตัวโตตาเขียวปัดด้วยอารมณ์หงุดหงิดในใจ เธอรู้ดีว่าถ้าเธอยอมทำตามเขาแล้วจะเกิดอะไรขึ้นคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาคงไม่ให้เธอหยุดแค่จูบแน่ๆ

" หน่านะ ผมสัญญาว่าขอแค่จูบ" ร่างสูงใบหน้าคมคายบัดนี้ทำหน้าตากรุ้มกริ่มจนน่ารักน่าเอ็นดูราวกับเด็กอ้อนผู้ใหญ่

" แค่จูบแน่นะคะ" หญิงสาวยอมพลิกตัวกึ่งนอนหงายหันไปจ้องตากับร่างสูงที่ดันตัวเองด้วยศอกแกร่งขึ้นมามองดวงหน้าเธอด้วยสายตาหื่นกระหาย

" ครับแค่จูบ...." น้ำเสียงกรุ้มกริ่มสายตาเจ้าเล่ห์มองเข้าในตาร่างบางจนรู้สึกร้อนวูบวาบที่ทั่วทั้งกาย

 

"งั้นหลับตาเลยค่ะ หลับลงไปเลย"ร่างสูงยอมทำตามอย่างว่าง่าย เขาหลับตาพริ้มพร้อมกับรอยยิ้มรอคอยรสจูบจากเธอ หญิงสาวยื่นมือเรียวออกจากผ้าห่มประคองใบหน้าชายคนรักเบาๆก่อนจะบดจูบลงอย่างช้าๆ กลีบปากบางค่อยๆแนบสัมผัสกับปากหยักจนพื้นผิวแนบสนิทกันทุกสัดส่วน เมื่อร่างบางติดกับตามคาดเขาไม่รอช้ามือหนารีบยกขึ้นมาจับท้ายทอยกดแน่นพร้อมกับป้อนรสจูบแสนเร่าร้อนให้เธอจนสติเริ่มล่องลอยไปกลางอากาศอีกครั้ง มือเรียวค่อยๆเปลี่ยนจากประคองใบหน้าเป็นยื่นคล้องคอร่างสูงโน้มตัวลงต่ำเข้าหาตัวเองด้วยอารมณ์อ่อนไหว

" อืม....ภาคคะ" เมื่อความต้องการมันกลับมาครอบงำอารมณ์อีกครั้งเธอจึงปรือตามองร่างสูงอย่างเชิญชวน

" คุณต้องการอะไรหล่ะที่รักหืม..." ร่างสูงมองสบตาคนใต้ร่างด้วยความรู้ทัน แก่นกายตั้งผงาดตื่นตัวใต้ผ้าห่มอย่างรอคอยมันพร้อมจะทำงานตลอดเวลาที่เขาต้องการ

" เปรม....เปรมต้องการคุณค่ะ" เมื่ออารมณ์พิศวาสเข้าครอบงำอีกครั้งทำให้หญิงสาวร้องขอราวกับว่าเป็นคนล่ะคนกับก่อนหน้านี้

"ผมจะรักคุณให้สมกับที่คุณร้องขอเลยเปรม" ร่างกำยำเริ่มถ่ายทอดบทรักเร่าร้อนอีกครั้งไฟปรารถนาถูกจุดขึ้นมาอย่างรวดเร็วและพร้อมจะเผาไหม้ทั้งสองร่างให้แหลกเหลวคาเตียงกว้างเสียงครวญครางสุขสมดังครั้งแล้วครั้งเล่า และยังคงดังต่อเนื่องไปจนรุ่งสางอีกวัน

เปรมวดีตื่นขึ้นมาพร้อมร่างกายที่อ่อนเพลียเธอพยายามฝืนตัวเองเข้าสถานทูตเคลียร์งานจนเสร็จ หญิงสาวก้มดูนาฬิกาเรือนแพงตรงข้อมือก่อนจะเก็บข้าวของลงในกระเป๋าหนังแบรนด์เนมคู่ใจมือเรียวล้วงจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมากดโทรหาอีกคนที่เธอยังคงห่วงใย

" ฮัลโหล...หนูเกลหรอนี่อาเปรมนะคะ" เมื่อปลายสายกดรับเธอจึงรีบเอ่ยถามทันที

"ค่ะอาเปรมมีอะไรรึป่าวคะ" หญิงสาวถามกลับด้วยน้ำเสียงสดใสสายตามองจ้องเข้าไปในทีวีจอแบนขนาดสี่สิบนิ้วตรงหน้าตาไม่กระพริบ

" เดี๋ยววันนี้อาจะเข้าไปเยี่ยมหนูนะ นี่น้ำเสียงสดใสขึ้นมาเยอะแล้วนี่" เปรมวดีพูดอย่างใจชื้น

 

" ค่ะ เกลขึ้นเยอะเลยค่ะพร้อมจะเข้าเรียนตามปกติได้เเล้วล่ะค่ะ" รอยยิ้มหวานผุดขึ้นพร้อมกับสายตาเปล่งประกายเหมือนเด็กถูกใจอะไรบางอย่าง

" งั้นเราไปทานข้าวข้างนอกกันนะเดี๋ยวอาพาไปเอง"

"ได้สิคะ! เอ่ออาเปรมคะเกลอยากไปทานข้าวที่ห้างพรีเมี่ยมเดลได้มั้ยคะ"

"ได้สิจ๊ะ! เดี๋ยวประมาณครึ่งชั่วโมงอาไปรับนะ"

" ค่ะ" จบบทสนทนากับปรายสายหญิงสาววางโทรศัพท์ลงข้างลำตัวช้าๆ เธอลุกขึ้นจากโซฟาปลายเตียงนอนราวกับละเมอขาเรียวเดินเข้าไปใกล้ทีวีพรางยื่นมือสัมผัสคนตรงหน้าด้วยความหลงใหลผู้ชายอะไรอายุเข้าเลขสี่แล้วยังดูดีไม่ต่างจากหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ เขาคือผู้ชายในฝันของเธอ อยากสัมผัสเขาสักครั้งเหลือเกินผู้ชายที่ดูอบอุ่นสุขุมรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้ถ้าได้ลิ้มลองสักครั้งคงจะดี หญิงสาวยืนมองทศภาคที่ยืนให้สัมภาษณ์กับรายการสื่อคนดังในทีวีด้วยความหลงใหล สายตาจับจ้องใบหน้าและทุกอิริยาบถของชายหนุ่มตรงหน้าแทบจะกลืนกิน

" สเปคสาวๆของผมหรอครับ" เมื่อรายการสัมภาษณ์มาถึงประโยคเด็ดที่สาวๆทั้งประเทศต่างรอคอย และความตื่นเต้นให้เธอจนต้องยืนจิกเท้ากับพรมสีน้ำตาลอ่อนในห้องนอนด้วยใจระทึก

" เอาไว้ท้ายรายการผมจะเฉลยเอง" ชายหนุ่มยังไม่ตอบคำถามกับพิธีกรพร้อมกับเบี่ยงประเด็นไปทางอื่น

" ทำไมไม่บอกล่ะคะหนูอาจจะเป็นหนึ่งในนั้นของคุณก็ได้" หญิงสาวพูดกับจอทีวีด้วยความหลงใหลอาการเศร้ามองที่มีอยู่หายจากออกจากใจทันที เมื่อรายการตัดเข้าสู่โหมดโฆษณาหญิงสาวเดินกลับมานั่งรอรายการใจจดจ่อก่อนจะเอนกายลงนอนกับโซฟาตัวยาวดวงตากลมโตหันมองจอทีวีด้วยความเพ้อฝัน เพียงแค่อึดใจเดียวรายการที่เธอรอคอยก็กลับเข้ามาสัมภาษณ์เขาอีกครั้ง หญิงสาวนอนดูรายการด้วยความเพลิดเพลินพรางเริ่มจินตนาการกว้างไกลไปถึงร่างสูงในจอทีวีเปลือกตากลมโตค่อยๆปิดลงช้าๆพรางจินตนาการใบหน้าของทศภาคด้วยความหลงใหล มือเรียวเริ่มลูปไร้สะเปะสะปะตามร่างกายด้วยความสยิว อารมณ์ปรารถนาค่อยๆวิ่งเข้าแผ่ซ่านในกายด้วยจินตนาการอันกว้างไกล

 

" คุณภาคขา...เข้ามาสิคะเข้ามาใกล้ๆเกลอีกนิดนะคะ" หญิงสาวยังคงนอนหลับตาจินตนาการถึงร่างสูงพรางใช้มือลูปไร้ร่างนวลผ่องตัวเองอย่างเผลอไผลมือเรียวค่อยๆจับชายเสื้อยืดเลิกขึ้นเหนือเนินอกอวบพร้อมกับบีบขย้ำด้วยความรุนแรง ปลายเท้าจิกลงเบาะโซฟาหนาราวกับได้รับรู้ถึงความรู้สึกจริงๆจากร่างสูง ริมฝีปากบางถูกเม้มเข้าหากันขบบดเบียดกันไปมาด้วยความสุขสม

" อืม..." หญิงสาวครางเสียงกระเส่าออกอย่างห้ามใจ ร่างบางนอนบิดพลิ้วไปมาบนโซฟาพร้อมกับความรู้สึกวาบหวามในกาย

" อ่าห์.......อ๊ะ...คุณภาค" หญิงสาวเลื่อนมือลงมาช้าๆปลดกระดูมกางเกงขาสั้นออกทีละเม็ดๆจนครบทุกเม็ดก่อนจะล้วงผ่านกางเกงในตัวจิ๋วเข้าหากลีบบางที่ตอนนี้มันฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักและความปรารถนาในกาย นิ้วเรียวเล็กกรีดลงกลางกลีบถูไถขึ้นลงๆพร้อมกดติ่งทับทิมสีชมพูด้วยความต้องการในกาย

" อ๊ะ... " เสียงครางเล็ดลอดออกมาพร้อมกับขนลุกซู่ทั่วร่างกายอกอวบอิ่มหอบหายใจกระเพื่อมขึ้นลงๆจนหน้าท้องแบนราบยุบวาบตามแรงสูดอากาศ มือเรียวอีกข้างถูกยกขึ้นดูดดุนโลมเลียราวกับว่ามันคือเเท่งร้อนของชายที่เธอใช้      จิตนาการต่อความใคร่ในกาย นิ้วเรียวทั้งห้าถูกสลับปรับเปลี่ยนเข้าออกๆภายในปากด้วยความเพลิดเพลิน

จ๊วบ...จ๊วบ...จ๊วบ.... เสียงดูดนิ้วตัวเองดังเล็ดลอดออกมาพร้อมกับเสียงครางในลำคอหญิงสาวลูปไล้ลากมือเรียวออกจากปากลงตามลำคอรหงส์ลงมาถึงเนินอกอิ่มอีกครั้งก่อนจะบีบเคล้นด้วยความเสียวกระสัน

" อ่าห์...คุณภาคขา...รักเกลสิคะรักเกล ได้โปรด" ร่างบางยังคงพึมพำร้องเรียกชื่อเขาราวกับมีร่างสูงอยู่ตรงหน้าจริงๆ นิ้วเรียวค่อยๆสอดแทรกกลีบกุหลาบลงลึกจนตัวเองนิ่วหน้าด้วยความอึดอัด หญิงสาวค่อยๆขยับนิ้วเรียวเข้าออกๆอย่างช้าๆก่อนจะสลับเป็นจังหวะเร็ว

" อ๊ะ...อ๊ะ...อ่าห์...ซี๊ด!!" เมื่อจังหวะเริ่มเปลี่ยนเป็นเร็วและเเรงขึ้นขึ้นตามอารณม์ที่มันพลุกพล่านในกายยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้ร่างบางจนต้องบิดตัวเกร็งส่ายวนไปวนมา ใบหูยังคงฟังเสียงเล็ดลอดจากทีวีเป็นแรงกระตุ้นอารมณ์และจินตนาการให้ตัวเองจนสุขสมร่างบางเกร็งกระตุกพร้อมกับความรู้สึกล่องลอยในอากาศอย่างสบายตัว น้ำรักสีขาวเหนียวข้นไหลอาบมือและเปียกแฉะจนรู้สึกได้ เมื่อหญิงสาวพานพบกับความสุขสมมือเรียวค่อยๆถอดออกจากกลีบกุหลาบช้าๆดวงตากลมโตมองน้ำเหนียวเหนอะหนะด้วยสายตาหวานเยิ้มก่อนจะหันไปมองหน้าจอทีวีและเป็นช่วงเวลาการตอบคำถามของทศภาคเกี่ยวกับความรักทันที

"สเปคผู้หญิงในหัวใจของผมหน่ะหรอครับ " ทศภาคเงียบไปพร้อมกันหันมาจ้องมองจอกล้องถ่ายทำพร้อมกับเอ่ยประโยคสุดเจ็บจี๊ดทิ่มแทงใจออกมา

"ผมไม่มีสเปคหรอกครับผมมีเพียงแค่แฟนสาวเท่านั้นในดวงใจ เธอคือเปรม เปรมวดีนักการทูตของประเทศนี้" เมื่อได้ยินชื่อหญิงสาวที่เธอคุ้นเคยเข้าโสตประสาทหูทำให้ร่างบางดีดตัวลุกขึ้นด้วยความตกใจพอๆกับร่างบางที่ยืนอึ้งกับการให้สัมภาษณ์ในรายการทีวีของคนรัก

"อาเปรมหรอ...ทำไมไม่รู้เรื่องนี้เลยนะ"หญิงสาวยืนครุ่นคิดกับจอทีวีจนรู้สึกถึงบางอย่างจนต้องหันไปมอง

"อาเปรมมานานแล้วหรอคะ"หญิงสาวถามด้วยความตกใจที่มีอีกคนเข้ามาในห้องทั้งๆที่ไม่รู้ตัวเธอหวังว่าอาสาวคงไม่มาเห็นตอนเธอนอนจินตนาการบนโซฟาหรอกนะ

"เออ...อาเพิ่งเข้ามาจ่ะ หนูก็ชอบดูรายการนี้หรอจ๊ะ" เปรมวดีตอบกลับราวกับละเมอทั้งที่สายตายังจดจ้องใบหน้าคนรักในจอทีวี

" อ่อ..ไม่ค่ะที่ดูก็เพราะเอ่อ....ช่างเถอะค่ะ อาเปรมรอเกลสักครู่นะคะ เดี๋ยวเกลขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่ะ"    หญิงสาวไม่กล้าเอ่ยความจริงในใจเพราะกลัวอาสาวจะคิดมากเกินไปจึงเลี่ยงการตอบคำถามจะดีกว่า

"จ่ะ ตามสบายเลย"เปรมวดียืนจ้องทีวีราวกับฝันไปเมื่อสิ่งที่เธอใฝ่ฝันจากตัวผู้ชายที่เธอรักและยอมถวายกายให้ทุกค่ำคืนเป็นจริง และเป็นสิ่งเดียวที่เธอรอคอยจากเขามาตลอดสองปีหญิงสาวน้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตันมือเรียวเย็นเฉียบด้วยความดีใจแต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ภายในเพราะบุคลิกของเธอคือนักการทูตของประเทศการกรีดร้องคงไม่เป็นการดีต่อตัวเธอเป็นแน่

"มาแล้วค่ะอาเปรมไปกันเถอะค่ะ"หญิงสาวเข้าไปชำระล้างคราบคาวออกพร้อมกับเปลี่ยนชุดกระโปรงยีนส์กันคู่กับเสื้อกล้ามแขนกุดสีขาวรัดรูปสวยดูดีจนผู้เป็นอาอดเอ่ยชื่นชมไม่ได้

"หลานอาโตเป็นสาวขึ้นเยอะเลยนะนี่อาก็เพิ่งสังเกตุ" เปรมวดีเอ่ยชมทั้งยังมองสำรวจร่างกายหลานสาว

" แหม...อาเปรมก็มองหนูเป็นเด็กๆไม่ต่างจากคุณพ่อคุณแม่เลยนะคะ" เมื่อเอ่ยถึงผู้เป็นบิดามารดาน้ำเสียงสดใสเริ่มแปรเปลี่ยนทันที จนผู้เป็นอาสาวต้องเข้ามากุมมือให้กำลังใจ

" หนูไม่เป็นไร หนูโอเคดีว่าแต่อาเปรมเถอะค่ะเป็นแฟนกับคุณทศภาคตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เห็นเคยบอกหนูเลย" หญิงสาวเอ่ยสอบสวนอาสาวด้วยความอยากรู้เพราะเธอเองก็ใฝ่ฝันอยากครอบครองผู้ชายคนนี้มานานแม้อายุจะห่างกันเป็นรอบก็ตามที

"ไว้อาจะเล่าให้ฟังระหว่างทานข้าวล่ะกัน ปะรีบๆไปกันเถอะเดี๋ยวจะดึกเสียก่อน" แม้จะอยากรู้ความจริงแทบขาดใจก็ทำได้เพียงแต่รอเท่านั้น ทั้งสองต่างเดินพูดคุยกันมาด้วยความสนิทสนมจนนมแจ่มอดยิ้มให้ไม่ได้

"นมคะวันนี้เกลไปกับอาเปรมนะคะ ไม่ต้องรอเดี๋ยวเกลกลับมาเอง"

"ค่ะ นมเห็นคุณหนูของนมสดใสขึ้นนมก็ดีใจแล้วค่ะ" แม่บ้านวัยหกสิบปีเอ่ยชื่นชมด้วยใจจริงหลายวันที่ผ่านมานี้ทำให้หญิงสาวหม่นหมองลงไปมากจนน่าเป็นห่วงแต่พอมาวันนี้เห็นเธอกลับมาร่าเริงสดใสก็ดีมากเท่าไหร่แล้ว หญิงวัยใกล้ชรายืนมองทั้งสองก่อนเอ่ยอวยพร

" ขับรถกันดีๆนะคะคุณหนูๆ"

"จ้า!"สองสาวรับคำก่อนจะพากันเดินไปขึ้นรถเพื่อไปยังห้างสรรพสินค้าใจกลางเมืองตามความต้องการ

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ความถูกต้องหรือจะสู้ไฟราคะในกายที่มีแม้จะได้มาด้วยความไม่ถูกต้อง ไม่ถูกที่ ถูกเวลาแต่ใครเล่าจะหักห้ามใจตัวเองได้ เธอไม่ใช่ชู้แต่เธอแค่มาทีหลังเธอก็เป็นเมียอีกคนหนึ่งที่คอยสนองตัณหาให้กับผู้ชายที่เธอรัก"

Mirinthira


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha