วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 3

            ภายในห้องรับแขกของบ้านศิริไพศาล สองพ่อลูกกำลังพูดคุยกันด้วยเรื่องแต่งงานของลูกชาย ที่แม้พารันจะพูดเรื่องนี้ไปแล้ว แต่บิดายังยืนคำเดิมว่ายังไม่อยากให้แต่ง ด้านคนเป็นลูกชายก็ยืนยันคำเดิมเช่นกันว่าต้องการแต่งงานกับนางแบบสาวจนคนเป็นพ่อเหนื่อยใจ

            “ตกลงแกจะแต่งงานกับแม่นางแบบสาวให้ได้ใช่ไหมเจ้าพารัน”

            “ผมรักภีรมาสครับ แล้วเวลาที่เราศึกษาดูใจกันก็มากพอแล้วครับ”

            “แปดเก้าเดือนของแกเนี่ยเหรอเจ้าพารัน” คนเป็นพ่อถามกลับเสียงแข็งเช่นเดิม

            “ผมรู้ครับว่าเวลาอาจจะน้อยไปในสายตาของคุณพ่อ แต่ผมกับภีรมาสเรากันและก็รับนิสัยของกันและกันได้ครับ”

            “แล้วถ้าฉันไม่ให้แกแต่งล่ะ”

            “คุณพ่อ! ผมรักภีรมาสจริงๆ นะครับ”

            “แกแน่ใจว่ารัก”

            “ผมรักเธอและอยากแต่งงานกับเธอครับ คุณพ่อ”

            “แต่ฉันอยากให้แกใช้เวลาดูใจกันให้นานกว่านี้อีกสักหน่อย เอาเป็นสักปีเป็นไง” คนเป็นพ่อลองแย้งดูอีกครั้ง เพื่อลูกชายจะเปลี่ยนใจ

            “คุณพ่อ” ฝ่ายลูกชายถึงกับโอดครวญ

            “เออๆ ถ้าแกอยากแต่งก็แต่งเลย ฉันยอมแกแล้ว!” คนเป็นพ่อยอมในที่สุด เพราะท่านเห็นแกที่ลูกชายทุ่มเททำงานต่อจากตนได้เป็นอย่างดีและก็วางใจให้ดูแลงานไปแล้ว

            “ขอบคุณครับคุณพ่อ” พารันฉีกยิ้มดีใจจนคนเป็นพ่อหมั่นไส้

            “แล้วเรื่องงานแกจะทำยังไง เวลาไม่ถึงเดือนจะเตรียมการทันหรือเปล่า”

            “ทันครับคุณพ่อ”

            “งั้นก็จัดการไปแล้วกัน”

            “ครับคุณพ่อ”

            “หมดเรื่องแล้วพ่อขอขึ้นไปนอนก่อน ส่วนแกก็อย่านอนดึกนักล่ะ” พูดจบคนเป็นพ่อก็ลุกเดินออกจากห้องรับแขกเดินขึ้นชั้นบน พร้อมกับเสียงถอนใจหนักๆ เพราะไม่ได้สบายใจเลยที่ยอมให้ลูกชายแต่งงานเนื่องจากยังอยากให้ลูกชายคบหาให้นานกว่านี้ก่อน

ด้านคนเป็นลูกชายหลังจากบิดาขึ้นห้องไปครู่หนึ่ง เจ้าตัวก็ขึ้นห้องบ้าง แล้วหยิบโทรศัพท์มาโทรหาคนรัก ที่ตอนนี้ภีรมาสกำลังคุยอยู่กับอเล็กซ์ ที่อีกฝ่ายกำลังต้องการคนพาเที่ยว โดยที่ผู้จัดการแอนก็ส่งซิกบอกให้นางแบบสาวตอบรับเป็นไกด์พาเที่ยว

            “ได้ค่ะ กี้จะพาคุณอเล็กซ์ไปเที่ยว”

            “ขอบคุณมากครับ”

            “ยินดีค่ะ ว่าแต่คุณอเล็กซ์อยากไปไหนเหรอคะ”

            “ผมอยากไปพัทยาครับ”

            “ตกลงค่ะ กี้จะพาคุณไปเที่ยวพัทยา” จบคำนั่นโทรศัพท์ของภีรมาสก็แผดร้องขึ้นมา เธอหยิบออกมาดูก็เห็นว่าเป็นคนรักโทรมา

            “คุณกี้คงมีธุระ ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้เช้า ผมจะไปรับที่คอนโด”

            “ค่ะ” ภีรมาสรับคำแล้วก็เดินออกมารับโทรศัพท์ “คุณพารันโทรหากี้กลางดึก มีอะไรหรือเปล่าคะ” รับสายแล้วนางแบบสาวก็ถามกลับไปทันที

            “กี้ นี่คุณไม่ได้อยู่ที่คอนโดหรอกเหรอ”

            “กี้บอกคุณไปแล้วว่าค่ำนี้กี้มางานวันเกิดพี่แอน”

            “ผมลืมไปเลย แต่เดี๋ยวผมฝากของขวัญไปให้ผู้จัดการของคุณที่หลังนะครับ”

            “ได้ค่ะ แล้วคุณพารันโทรหากี้มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”

            “ผมอยากโทรมาบอกข่าวดีกับคุณ”

            “ข่าวดีอะไรเหรอคะ”

            “คุณพ่อของผมท่านให้เราแต่งงานกันได้แล้ว ปลายเดือนหน้า”

            “จริงเหรอคะ!

            “จริงครับที่รัก แต่คุณไม่ต้องห่วงที่รัก ผมจะรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ทั้งเรื่องจัดงาน ทั้งเรื่องผู้ใหญ่ ส่วนคุณก็รอเป็นเจ้าสาวของผมนะครับ”

            “ได้ค่ะ แต่เรื่องชุดแต่งงาน กี้ขอเลือกร้านเองนะคะ”

            “ได้ครับที่รัก”

            “คุณน่ารักกับกี้เสมอเลย แต่กี้ขอวางสายก่อนนะคะ พอดีเพื่อนๆ มาตามกันแล้ว” ภีรมาสที่ยิ้มดีใจเรื่องงานแต่งรีบบอกเมื่อผู้จัดการแอนเดินกลับมาส่งซิกบอกให้วางสายได้แล้ว

            “ได้ครับ”

            “กู๊ดไนท์ค่ะ” พูดจบภีรมาสก็วางสายแล้วเดินไปหาผู้จัดการและตรงไปขึ้นรถเพื่อกลับคอนโด กระทั่งผู้จัดการแอนขับรถออกมาสักพัก ผู้จัดการแอนก็ถามว่าคุยกับใคร

            “คุณพารันโทรมาบอกว่าคุณพ่อของเขายอมให้กี้กับคุณพารันแต่งงานกันแล้ว คงเป็นปลายเดือนหน้าตามที่คุณพารันวางแผนไว้”

            “อะไรนะ!

            “ทำไมพี่แอนต้องตกใจด้วยล่ะ หรือพี่แอนไม่อยากให้กี้แต่งงาน” นางแบบสาวเอ่ยถามอย่างสงสัย ส่วนเธอนั่นดีใจมาก เพราะพวกคนช่างเม้าท์จะได้เลิกเม้าท์กันเสียทีว่าเธอเป็นได้แค่ของเล่นไฮโซ

            “จะไม่ให้พี่ตกใจได้ยังไง ก็ในเมื่อน้องกี้กำลังจะได้เป็นนางแบบของเอเจนซี่ดังระดับโลก”

            “พี่แน่ใจเหรอว่าคุณอเล็กซ์จะทำให้กี้เป็นนางแบบดังระดับโลกได้” ภีรมาสเต็มไปด้วยความลังเล

            “ต้องได้สิค่ะ”

            “แต่กี้อยากแต่งงานกับคุณพารัน”

            “แล้วน้องกี้ไม่อยากโกอินเตอร์เหรอคะ”

            “อยากสิพี่แอน” ภีรมาสตอบกลับแบบไม่หยุดคิด เพราะมันคือความฝันของเธอที่อยากไปเฉิดฉายบนเวทีระดับโลก

            “ถ้างั้นน้องกี้ก็กลับไปคิดให้ดีๆ แล้วกัน แต่พี่ว่าช่วงนี้น้องกี้เลิกคิดเรื่องแต่งงานไปก่อนเลย เพราะพรุ่งนี้น้องกี้ต้องพาคุณอเล็กซ์ไปเที่ยว”

            “กี้ไม่ลืมหรอกพี่แอน”

            “งั้นรีบกลับบ้าน นอนพักผ่อน เช้ามาหน้าตาจะได้สดใส” จบคำผู้จัดการแอนก็หันมาสนใจขับรถและเร่งความเร็ว กระทั่งมาส่งนางแบบสาวถึงคอนโดก็แยกตัวกลับบ้านพักผ่อนบ้าง โดยก่อนกลับก็กำชับนางแบบสาวว่าให้ตื่นแต่เช้าแล้วแต่งตัวสวยๆ รอคุณอเล็กซ์ แล้วก็เอาใจเขามากๆ เพื่อความก้าวหน้าในอาชีพนางแบบ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha