วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : ตอนที่ 4-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 4 (18+)

            ค่ำวันต่อมา ภีรมาสแต่งตัวสวยรอหนุ่มต่างชาติมารับไปดินเนอร์ตามคำเชิญและพูดคุยเรื่องงานกันทำให้เธอปิดมือถือเครื่องเก่าและใช้เครื่องใหม่ตามคำแนะนำของผู้จัดการแอน แต่ระหว่างยืนเช็คความเรียบร้อยอยู่หน้ากระจกเสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้น นางแบบสาวทำคิ้วขมวดสงสัยว่าใครมา ก่อนจะเดินออกไปเปิดประตูเมื่อเสียงยังดังต่อเนื่อง

            “คุณอเล็กซ์! มาเร็วมากเลยนะคะ” นางแบบสาวเอ่ยถามอย่างแปลกใจ เพราะกว่าจะถึงเวลานัดก็เกือบชั่วโมง

            “ผมไม่อยากให้คุณรอผมนาน เลยรีบมารับคุณ”

            “แต่กี้ยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลยนะคะ”

            “ขนาดคุณแต่งไม่เสร็จยังสวยขนาดนี้ แล้วถ้าแต่งเสร็จ จะสวยสักแค่ไหนกัน” พูดจบหนุ่มต่างชาติก็โอบเอวนางแบบสาวแล้วพากันไปนั่งที่โซฟา ใช้สายตามองนางแบบสาวด้วยสายตาเร่าร้อน มือของหนุ่มต่างชาติก็ลูบไล้ที่ต้นแขนของนางแบบสาวเล่น

            “คุณอเล็กซ์ปากหวานจัง”

             “ผมชอบคุณ” หนุ่มต่างชาติเอ่ยบอกอีกครั้ง ซึ่งนับไม่ได้แล้วว่าเขาพูดแบบนี้กับนางแบบสาวไปกี่ครั้ง นับตั้งแต่ไปเที่ยวด้วยกัน

            “แต่ฉันกำลังจะแต่งงาน”

            “ผมรู้”

            “แล้วคุณยังจะชอบคนมีเจ้าของอีกหรือคะ”

            “ก็แล้วคนมีเจ้าของ...” นิ้วของหนุ่มต่างชาติเลื่อนมาลูบไล้แก้มนุ่มแทนต้นแขน

            “ทำไมเหรอคะ” นางแบบสาวรู้สึกร้อนวูบวาบกับเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสของชายหนุ่ม และตอนนี้นิ้วของเขาก็ไล้เบาๆ ที่ลำคอลงมายังเนินอก

            “แล้วคนมีเจ้าของอนุญาตให้ผมชอบหรือเปล่าครับ” จบเสียงที่แหบพร่า ปากหยักก็ทาบลงบนลำคอเบาๆ

            “คุณอเล็กซ์ ทำอะไรคะ” นางแบบสาวอุทานตกอกตกใจ ผลักใบหน้าหล่อเหลาออกห่าง ทำทีเอียงอาย

            “ผมชอบคุณ แต่ผมคงมาช้าเกินไป และคุณคงรังเกียจผม”

            “คุณอเล็กซ์ อย่าพูดแบบนี้สิค่ะ กี้ไม่เคยรังเกียจคุณเลยนะคะ”

            “จริงเหรอครับ”

            “จริงสิค่ะ แต่ว่าเราจะออกไปดินเนอร์หรือยังคะ แต่กี้ต้องขอไปแต่งตัวก่อน”

            “ไปครับ แต่ผม...” อเล็กซ์รั้งนางแบบสาวเข้ามาใกล้ แล้วทาบปากเข้ากับริมฝีปากนุ่มสวย บดขยี้จุมพิตอย่างโหยหา ร่างกายก็ตื่นตัว ชายหนุ่มจับมือนางแบบสาวไปสัมผัสกับส่วนนั้นเพื่อให้นางแบบสาวได้รับรู้ความต้องการของตนเอง

            “อือ!

            “ผมต้องการคุณเหลือเกิน” น้ำเสียงสั่นกระเส่าอย่างหนัก ก่อนใช้สองมือประคองใบหน้านางแบบสาว แล้วประกบปากจูบอีกหน จูบอ้อยอิ่งนุ่มนวลแต่เรียกร้อง กระทั่งเมื่อเห็นนางแบบสาวไม่ต่อต้าน ปากหนาก็บดเบียดหนักหน่วง ปากนุ่มสวยเผยอต้อนรับลิ้นอุ่นเข้ามาตวัดไล้น้ำหวานพร้อมเสียงครางอย่างรัญจวน เมื่อฝ่ามือใหญ่ละจากใบหน้าลงมาทรวงอก บีบคลึงเต้างามอย่างหนักมือ

            “คุณอเล็กซ์ ยะ...อย่าค่ะ” นางแบบสาวขานเรียกเมื่อมือของชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนเข้าหาเนินเนื้อน่าค้นหา

            อเล็กซ์หยุดตามคำขอของนางแบบสาว แล้วเปิดเสื้อหยิบบางอย่างออกมา “ของขวัญชิ้นพิเศษสำหรับวันดีๆ ของเรา” จบเสียงแหบพร่า อเล็กซ์ก็หยิบสร้อยเพชรน้ำงามสวมให้นางแบบสาว

“สวยมากเลยค่ะ”

“คุณชอบไหม”

            “ชอบมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” นางแบบสาวจับสร้อยเส้นนั่นอย่างพึงพอใจ

            “เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม ยาหยี ผมต้องการคุณ” สองตาสบประสานกันและกัน ก่อนที่ชุดของนางแบบสาวจะค่อยๆ เลื่อนหลุด มากองที่เอวคอด มือใหญ่ลากไล้แผ่วเบาและหยุดนิ่งที่ทรวงอกอวบอิ่มเต็มมือ

ชายหนุ่มบีบเคล้นอย่างหนักมือสลับใช้ปากดูดกลืนจนนางแบบสาวสั่นเทิ้ม

            “อ่า...” นางแบบสาวพึมพำอย่างพอใจกับสัมผัสหวามไหว ในขณะที่ปากหนากำลังดูดกลืนยอดอกอย่างเมามัน

“ผมต้องการคุณ” เสียงพร่าสั่นย้ำ ก่อนจะจับมือบางเข้ามาจัดการกับเสื้อผ้าบนตัวของเขา

“กี้ก็ต้องการคุณค่ะ ทูนหัวของกี้” เสียงของนางแบบสาวก็พร่าสั่นไม่ต่างกัน เมื่อความต้องการตรงกัน ชุดสวยของนางแบบสาวก็ถูกถอดออก เหลือเพียงปราการตัวน้อยปกปิดเนินเนื้อแสนงามเอาไว้

“โอ้ว...ที่รัก คุณช่างงดงามเหลือเกิน” ปากก็ชมไป มือก็ดันเรียวขาสวยให้แยกห่าง ก่อนใช้มือลูบไล้บนเนินเนื้อแม้มีผ้ากวางกั้นแต่ก็สร้างความซาบซ่านให้นางแบบสาวไม่น้อย

“คุณอเล็กซ์ขา อย่าเอาแต่ลูบสิค่ะ” นางแบบสาวตัดพ้อ ขยับเรียวขาเปิดกว้างให้มือใหญ่สำรวจได้อย่างเต็มที่ เวลานี้นางแบบสาวหลงลืมทุกอย่าง หลงลืมแม้กระทั่งว่าอีกไม่นานลูกพี่ลูกน้องจะกลับเข้ามา

“อ้ากว้างอีกนิดยาหยี ผมต้องการเห็นคุณชัดๆ”

“กี้จะทำตามที่คุณ...” ภีรมาสพูดไม่ทันจบประโยคสายตาก็หันไปปะทะกับลูกพี่น้องลูกเข้าอย่างจัง ก่อนที่เธอจะส่งซิกบอกให้กลับออกไป และทันทีที่ลูกน้องพี่ลูกน้องออกไปแล้วภีรมาสก็หันมาจูบปากกับอเล็กซ์ พร้อมขยับสองขาเปิดทางให้มือใหญ่สำรวจเนินเนื้อ เพราะรู้ดีว่าอาภัสดาไม่มีทางไปพูดเรื่องนี้กับใคร

ลิ้นอุ่นจัดของหนุ่มต่างชาติบุกสำรวจเนินเนื้อน่าหลงใหลนั่นทันทีที่อาภรณ์ชิ้นน้อยถูกรูดไปกองที่ข้อเท้า ตามติดมาด้วยเสียงครางของนางแบบสาวที่ร้องราวกับคนจะขาดใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha