วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ตอนที่ 5-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 5

เช้าวันต่อมา ภีรมาสที่ออกมาทำงานแต่เช้าและเพิ่งมีเวลาพัก ตอนใกล้ๆ เที่ยง ทำให้ผู้จัดการแอนที่คอยตามดูแล เรียกให้คนจัดน้ำและอาหารเข้าไปให้นางแบบสาวในห้องแต่งตัว

“หิวชะมัดเลยพี่แอน”

“ถ้างั้นก็กินเลยค่ะ กินให้อิ่ม” จบคำนั่นภีรมาสก็รับประทานอาหาร ไปนิดหน่อยก็เงยหน้ามองผู้จัดการ ที่กำลังจ้องเธออยู่

“พี่แอนมาจ้องหน้ากี้ทำไม”

“ก็พี่อยากรู้ว่าค่ำคืนนั้นเป็นไงบ้าง ที่คุณอเล็กซ์ไปรับน้องกี้ที่คอนโด”

“ก็ออกไปทานอะไรกัน”

“ทานอาหาร?

“แล้วพี่แอนคิดว่ากี้จะกินคุณอเล็กซ์หรือไงคะ” ภีรมาสหัวเราะเบาๆ และรู้ว่าผู้จัดการคิดอะไรอยู่ แต่จะให้เธอมาป่าวประกาศว่ามีอะไรกับใคร มันก็น่าอาย!

“ก็แล้วได้กินหรือเปล่าล่ะคะ”

“แล้วพี่แอนคิดว่ากี้ได้กินหรือเปล่าล่ะ”

“น้องกี้ขา บอกพี่มาเร็วๆ เลย”

“เรียบร้อยค่ะ แล้วกี้ก็ชอบมากด้วย คุณอเล็กซ์เก่ง”

“กรี๊ด!

“เบาๆ สิพี่แอน เดี๋ยวคนข้างนอกก็ตกอกตกใจแห่กันเข้ามาหรอก”

“ก็พี่ดีใจ แล้วหลังจากนั้นคุณอเล็กซ์ว่าไงต่อ เขาชวนน้องกี้ไปเป็นนางแบบหรือยัง”

“เขาชวนให้กี้ไปกับเขา แต่ไม่รู้จะได้เป็นนางแบบหรือเปล่า แต่เขาบอกว่าถ้ากี้ไปกับเขา เขาจะให้กี้ทุกอย่าง”

“เริ่ดที่สุดเลยค่ะน้องกี้ขา”

“แล้วพี่คิดว่าถ้ากี้ไป กี้จะได้เป็นนางแบบหรือเปล่า บอกตรงๆ ว่ากี้ลังเล”

“ได้เป็นก็ดีค่ะ แต่ได้เป็นเมียเจ้าของเอเจนซี่ ที่มีเงินเป็นแสนๆ ล้าน ไม่ดีกว่าเหรอคะน้องกี้”

“คุณพารันก็รวยนะพี่แอน”

“ค่ะ! คุณพารันของน้องกี้ก็รวย แต่คุณพารันของน้องกี้สามารถพาน้องกี้ไปเฉิดฉายอยู่บนเวทีระดับโลกได้หรือเปล่าคะ แต่พี่ว่าคงหมดสิทธิ์ เพราะถ้าน้องกี้แต่งงาน คุณพารันคงไม่ให้น้องกี้ทำงาน”

“ก็จริงอย่างที่พี่แอนพูด แต่กี้ยังไม่ได้ตอบคุณอเล็กซ์ไปเลย กี้บอกว่าขอเวลาคิดก่อน”

“อย่าคิดนานนะคะน้องกี้ แล้วพี่ก็อยากให้น้องกี้คิดให้ดีๆ ว่าจะเลือกใคร”

“ค่ะพี่แอน” พูดจบภีรมาสก็นั่งรับประทานอาหารต่อ ก่อนจะได้พักจนเกือบบ่ายก็ออกไปทำงาน พร้อมกับคิดเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต ที่เธอต้องเลือก!

 

บริษัท ศิริไพศาล

หลังจากเคลียร์งานและตรวจสถานที่จัดงานเรียบร้อย พารันก็เดินมาขึ้นรถแต่ยังไม่รู้จะไปที่ไหนดี ครั้นจะไปหาคนรักเขาก็ไม่รู้ว่าเธอไปทำงานที่ไหน เนื่องจากหลายวันที่ผ่านมาติดต่อเธอไม่ได้เลย ไหนจะเรื่องญาติผู้ใหญ่ ที่พ่อของเขาให้เชิญมาด้วย

กรุณาฝากข้อความ

พารันแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้งเมื่อโทรไปกี่ครั้งก็ได้รับคำตอบเดิมๆ แต่พอติดต่อหาผู้จัดการ อีกฝ่ายก็ไม่รับ

“คุณไม่คิดถึงผมบ้างเลยหรือภีรมาส” พูดจบพารันก็กระชากรถออกไปและจุดหมายก็คือคอนโดของคนรัก ครั้นมาถึงแล้วก็รีบขึ้นไปบนห้องพัก แต่กลับใช้คีย์การ์ดไม่ได้ เลยยิ่งทำให้ชายหนุ่มหงุดหงิด

“คุณคะ!” อาภัสดาที่ตั้งใจมาเก็บเสื้อผ้า เพื่อย้ายไปหาที่พักอยู่เอง เนื่องจากเกรงใจทั้งภีรมาสและแพรวพรรณร้องเรียกคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง “คุณพารันหรือเปล่าคะ”

“ครับ ผมพารัน”

“ว่าแล้วเชียวว่าต้องใช่คุณ ว่าแต่คุณมาหาพี่กี้ใช่ไหมคะ”

“ครับ แล้วคุณ...

“ดรีมค่ะ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่กี้”

“แล้วคุณพอทราบไหมครับว่ากี้ไปไหน ผมติดต่อไม่ได้หลายวันแล้ว”

“พี่กี้...พี่กี้คงทำงานแหละค่ะ แล้วคุณพารันลองติดต่อไปทางผู้จัดการหรือยังคะ” อาภัสดาถึงกับอึกอักแทบหาคำพูดไม่ทัน เพราะเธอพอเดาได้ว่าภีรมาสไปอยู่กับใคร

“ผมเคยติดต่อไป แต่ทางผู้จัดการบอกว่ากี้ทำงานอยู่ ไม่สะดวกคุยกับผม แล้วหลังจากนั้นผมก็ติดต่อไม่ได้เลย”

“ถ้างั้นคุณพารันฝากเรื่องไว้กับดรีมก็ได้ค่ะ เดี๋ยวดรีมจะบอกพี่กี้ให้”

“ผมอยากให้กี้เชิญญาติผู้ใหญ่มาร่วมงานแต่งปลายเดือนหน้าครับ”

“เดี๋ยวดรีมจะรีบบอกพี่กี้ให้นะคะ ถ้าดรีมติดต่อพี่กี้ได้”

“ขอบคุณมากครับ”

“ไม่เป็นไร”

“ถ้างั้นผมขอตัวกลับก่อนครับ”

“ค่ะ” อาภัสดารอจนชายหนุ่มกลับไปเธอจึงเปิดห้องเข้าไปและเก็บเสื้อผ้าออกมาและทิ้งโน้ตเอาไว้ว่าจะออกไปหาที่อยู่เอง จากนั้นก็ขับรถไปบ้านแพรวพรรณ โดยก่อนไปก็แวะเอารูปภาพไปให้เจ้าของร้านตามที่เธออาสาเอามาส่งให้ ก่อนจะมุ่งตรงไปยังบ้านแพรวพรรณมาแล้วก็นั่งเหม่อลอยจนอีกคนเป็นห่วง

“ดรีม เป็นอะไรหรือเปล่า”

อาภัสดาหันมามองคนถามแล้วถอนใจเบาๆ ก่อนตัดสินถามออกไป “พี่แพรว สมมุติถ้าเรารู้ว่าเพื่อนของเรากำลังนอกใจแฟน พี่จะบอกผู้ชายคนนั้นไหม”

แพรวพรรณที่ได้ฟังคำถามจากเพื่อนรุ่นน้องไปแล้วก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบออกไป “ถ้าเป็นพี่ พี่จะเตือนเพื่อนของเรา”


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha