วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 19 : ตอนที่ 10-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

๑๐

 

“พารัน! เจ้าสาวของแกอยู่ไหน ทำไมยังไม่ลงมาอีก รู้ไหมว่าคนในงานเริ่มถามหากันแล้ว” คนเป็นพ่อเอ่ยถามและหวั่นใจกลัวเจ้าสาวจะหนีงานแต่งไปจริงๆ เพราะดูจากสีหน้าลูกชายแล้วคงเกิดเรื่องขึ้นแน่ๆ แต่ตนยังอยากจะฟังจากปากลูกชาย  “เจ้าพารัน! ว่ายังไง”

“กี้หายตัวไปครับ คุณพ่อ”

          “แล้วแฟนแกหายไปได้ยังไง” คุณสุพจน์โกรธจนหน้าสั่น

          “ผมยังไม่ทราบครับ กำลังพยายามหาตัวกันอยู่”

“แฟนแกจงใจหักหน้าฉัน ทำวงศ์ตระกูลฉันเสียหาย”

          “ไม่ใช่หรอกครับคุณพ่อ” พารันแก้ต่างให้คนรัก แต่ถ้าจะให้บอกว่าหายไปอย่างไรเขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

“แกเลิกออกรับแทนแฟนแกได้แล้วเจ้าพารัน แล้วงานนี้จะทำยังไง งานก็จัดใหญ่โต แต่เจ้าสาวดันหนี ปัดโธ่โว้ย!” คนไม่อยากให้ตระกูลต้องมาเสียหายระเบิดอารมณ์ออกมา อีกทั้งก็นึกโทษตัวเองที่ยอมให้ลูกชายแต่งงาน เพราะหากตนยืนยันว่ายังไม่ให้แต่ง คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้!

“ผมขอโทษครับคุณพ่อ”

“แกเก็บคำขอโทษของแกเอาไว้ก่อน แล้วคิดมาว่าจะเอายังไง” คนเป็นพ่อบอกเสียงกร้าว ก่อนจะเดินหนีลูกชายไปหาที่สงบอารมณ์ เหตุการณ์ทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของคุณวรรณวลัย แพรวพรรณ อาภัสดา รวมถึงญาติๆ ของฝั่งเจ้าสาว ที่ก็ได้แต่เห็นใจแต่ทุกคนก็ไม่รู้ว่าภีรมาสหายตัวไปไหน

ครู่ต่อมาทั้งหมดก็เดินเข้าไปหาเจ้าของงาน ครั้นคุณสุพจน์เห็นหน้าลูกสาวบุญธรรมของเพื่อนแล้วก็คิดอะไรขึ้นมาได้ จึงขอคุยกับสองแม่ลูก

“อะไรนะคะ!” แพรวพรรณที่ได้รับการขอร้องให้เป็นเจ้าสาวในงานนี้แทนถึงกับถามย้ำเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองฟังไม่ผิด

“ถือว่าช่วยลุงสักครั้งเถอะหนูแพรว” คุณสุพจน์ที่กำลังโกรธกับเรื่องที่เกิดเอ่ยขอร้องหญิงสาวคราวลูก ที่ตอนนี้กำลังอยากจะร้องไห้ เพราะถ้าเธอยอมทำตามร้องขอของผู้อาวุโส เธอคงโดนฆ่าตายแน่!

“ยังแพรว หล่อนช่วยคุณสุพจน์เถอะ เอาให้งานวันนี้ผ่านพ้นไปก่อน” คุณวรรณวลัยช่วยพูดอีกแรง ทั้งที่ตอนแรกไม่เห็นด้วยกับความคิดของคุณสุพจน์ แต่เมื่ออีกฝ่ายขอร้องไม่หยุดตนก็เลยต้องยอม จะเหลือก็แต่แพรวพรรณ

“หนูแพรว ช่วยลุงเถอะ อย่าให้ลุงต้องอับอาบคนไปมากกว่านี้เลย”

“แต่เจ้าสาวตัวจริงอาจมาแล้วก็ได้นะคะคุณลุง”      แพรวพรรณแย้ง

“ถึงมา ลุงก็ไม่ยอมให้ลูกชายของลุงแต่งงานด้วย!”      คุณสุพจน์ประกาศกร้าว

“คุณลุง/คุณสุพจน์” สองแม่ลูกเอ่ยเรียกพร้อมกันและต่างก็ตกใจ

“คุณวรรณวลัย หนูแพรว ช่วยผมสักครั้งเถอะ”

“ยัยแพรว ช่วยคุณสุพจน์เถอะ นี่ก็จะเลยฤกษ์แล้วด้วย”

“แต่ว่า...” เมื่อถูกผู้อาวุโสทั้งสองท่านขอร้องทำให้เธอลำบากใจอย่างที่สุด เพราะคนหนึ่งก็มีพระคุณกับครอบครัวเธออย่างมากมาย อีกท่านก็เพื่อนที่ดีของผู้มีพระคุณ

“เรื่องเจ้าพารัน  หนูแพรวไม่ต้องห่วง ยังไงเจ้าพารันก็ต้องยอมอยู่แล้ว”

“แพรวขอไม่เป็นเจ้า...” พูดไม่ทันจบประโยค ผู้อาวุโสก็พูดแทรกขึ้นมา

“ไปเถอะหนูแพรว รีบขึ้นไปแต่งตัวเถอะ คุณวรรณวลัย ผมฝากดูแลด้วยนะครับ” จบคำนั่นคุณสุพจน์ก็จัดการทุกอย่างทันที อีกทั้งยังสั่งให้ลูกชายไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น!

 

งานแต่งที่เลยฤกษ์ไปเล็กน้อยเริ่มต้นขึ้นเมื่อ เจ้าสาวปรากฏตัวและการปรากฏตัวของเจ้าสาวก็ทำเอาคนในงานเกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก เมื่อเจ้าสาวไม่ใช่นางแบบสาวคนดัง

แพรวพรรณ เจ้าสาวจำเป็นแทบจะก้าวขาไม่ออก ขณะถูกพาเข้าไปนั่งเคียงคู่เจ้าบ่าว ที่เวลานี้พารันกำลังโกรธมากทีเดียวเมื่อรู้ว่าบิดาจับผู้หญิงคนอื่นมาเป็นเจ้าสาวแทนคนที่เขารัก แต่งานนี้เขาผิด! จึงทำได้เพียงแค่ยอมทำตามคำสั่งของบิดา และเขาก็อดทนรอให้พิธีการทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดีเผื่อจะหาโอกาสคุยกับบิดา แต่เขาเริ่มนิ่งเฉยไม่ได้เมื่อบิดาต้องการให้จดทะเบียนสมรส

“คุณพ่อ” พารันพยายามทักท้วง เช่นเดียวกับ         แพรวพรรณที่เห็นว่าเรื่องเริ่มจะบานปลายไปกันใหญ่ แต่บ่าวสาวกลับไม่ได้รับคำตอบใดๆ ทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องจรดปากกาลงชื่อยอมรับการเป็นสามีภรรยากันตามกฎหมาย และเมื่อจบงานแต่งท่ามกลางความสงสัยของคนร่วมงาน พารันก็ขอคุยกับบิดาทันที

“คุณพ่อครับ”

“มีอะไร”

“ทำไมคุณพ่อต้องเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเจ้าสาวแทนคนรักของผมด้วยครับ”

“แล้วเจ้าสาวของแกหายไปไหน!” คนเป็นพ่อย้อนถามเสียงกร้าว เพราะยังโกรธกับสิ่งที่คนรักของลูกชายทำ ด้านพารันที่ส่งลูกน้องไปตามหาเจ้าสาวแต่ยังไม่พบเบาะแสก็นิ่งเงียบไป “แกอย่าเอาแต่เงียบเจ้าพารัน”

“ผมให้ลูกน้องไปสืบหาอยู่ครับ แต่ยังไม่พบ”

“งามหน้าจริงๆ ตระกูลฉันต้องมาฉาวโฉ่เพราะแฟนของแก” สีหน้าคนเป็นพ่อเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“ผมขอโทษครับ”

“ฉันไม่อยากได้ยินคำนี้อีกแล้วเจ้าพารัน แล้วฉันจะบอกเอาไว้ตรงนี้เลยว่าถ้าแกหาเจ้าสาวตัวจริงของแกเจอ แกอย่าเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นลูกสะใภ้ฉันเด็ดขาด!

“คุณพ่อ!

“แกไม่ต้องมาเรียกฉัน แล้วเรื่องนี้เจ้าสาวของแกนั่นแหละผิด ที่หักหน้าฉัน!

“แล้วคุณพ่อแน่ใจเหรอครับว่าเรื่องที่กี้หายตัวไป คุณพ่อไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง” พารันย้อนถาม

“นี่แกคิดว่าฉันทำให้เจ้าสาวตัวจริงของแกหายไปหรือไง!

“แล้วคุณพ่อได้ทำหรือเปล่าครับ”

“ฉันจะทำให้ตัวเองต้องอับอายคนทั้งประเทศทำไม      เจ้าพารัน!

“ผม...ผมแค่สงสัยครับ”

“แล้วทำไมแกต้องมาสงสัยฉัน”

“ก็คุณพ่อเป็นคนพาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเจ้าสาวแทนคนรักของผม ผมก็เลยสงสัยว่าคุณพ่อจะวาง...

“พอได้แล้วเจ้าพารัน! แล้วฉันจะบอกให้ว่า หนูแพรวไม่อยากแต่งกับแกสักนิด แต่เพราะฉันกับคุณวรรณวลัยขอร้องเพื่อไม่ให้งานแต่งมันวุ่นวายไปมากกว่านี้ หนูแพรวถึงได้ยอมเป็นเจ้าสาวแทนแฟนของแก!

“แต่ผมยอมให้งานแต่งล่มดีกว่าต้องแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น” พารันแย้ง แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลยในเวลานั้น เมื่อบิดาจับมัดมือชก

“แต่ฉันไม่ยอม! แล้วแกอย่าได้คิดทำร้ายหรือขอหย่ากับหนูแพรวเด็ดขาด ตราบใดที่ฉันไม่อนุญาต!” คุณสุพจน์ประกร้าว และมีความคิดที่จะให้เจ้าสาวในวันนี้เป็นภรรยาของลูกชายตลอดไป ในเมื่อลูกชายอยากเข้าใจตนผิด คิดว่าตนวางแผนทำให้เจ้าสาวตัวจริงหายไป ตนก็จะทำให้ลูกชายไม่มีสายตาหันไปมองใครได้อีกนอกหนูแพรวพรรณ!

“คุณพ่อ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha