วิวาห์รักเจ้าสาวสำรอง [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 21 : ตอนที่ 11-1


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

๑๑

 

 

นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

          ขณะที่อากาศภายนอกคฤหาสน์กำลังหนาวเหน็บเพราะกำลังเข้าสู่ช่วงฤดูหนาว แต่ภายในห้องนอนของผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์กลับร้อนระอุด้วยเพลิงสวาท ที่เจ้าของคฤหาสน์และนางแบบสาวคนสวยสาดเข้าใส่กันอย่างไม่ยอมแพ้

          “โอ้ว! ยาหยี” อเล็กซ์คำราวราวกับสัตว์หวงถิ่น ยกสะโพกสอดรับจังหวะขย่มของนางแบบสาว ที่เป็นกลายเป็นข่าวดังตลอดสองเดือนที่ผ่านมา แม้ตอนนี้ยังไม่มีใครทราบถึงสาเหตุที่แท้จริงของการหนีงานแต่ง แต่บางแหล่งข่าวก็ยังเล่นข่าว ว่าที่พ่อสามีไม่อยากให้ลูกชายแต่งงานกับนางแบบสาว เลยทำให้นางแบบสาวต้องการหักหน้าว่าที่พ่อสามีด้วยการหนีงานแต่ง แต่แทนที่คนรักจะตามง้ออย่างที่ใครๆ คิด แต่คนรักกลับอยู่กินกับภรรยาที่คนพ่อเป็นคนจัดหาให้

          “ยอดรักของเมีย อ่า! เมียไม่ไหวแล้ว” นางแบบสาวตัวอ่อนระทวย เพราะขึ้นคุมเกมรักมานานแต่ไม่อาจทำให้อีกคนถึงจุดสุดยอดได้จึงขอยอมแพ้

          “งั้นผมจัดการเอง” จบคำอเล็กซ์พลิกตัวขึ้นมาเป็นฝ่ายคุมเกมและโหมอัดสะโพกเข้าหานางแบบสาวอย่างทำเวลา เพราะตนต้องเข้าประชุม

กระทั่งบทสวาทที่ตนเป็นฝ่ายคุมเกมจบลง ปากร้อนก็ประกบลงปากสวย บดขยี้อย่างหลงใหลนางแบบสาว และนับตั้งแต่เธอตัดสินใจมากับเขา ไม่มีเลยสักวันที่เขาจะหยุดเสพรักจากเรือนกายของนางแบบสาว

          “ว้าย! คุณอเล็กซ์จะทำอะไรคะ” นางแบบสาวร้องเสียงหลงเมื่อถูกอุ้มลงจากเตียงในขณะที่ท่อนเนื้อยังสอดประสานอยู่ในกาย

          “คุณชอบไหม” อเล็กซ์ยกตัวนางแบบสาวขึ้นลงในขณะพาเดินรอบห้องนอน

          “ชะ...ชอบสิค่ะ อ่า! กี้ชอบที่สุด” นางแบบสาวพร่ำเพ้ออย่างชอบใจ ก่อนจะเร่งเร้าให้ชายหนุ่มรีบๆ ส่งเธอและเขาไปถึงที่หมาย เพราะวันนี้เธอเองก็มีนัดกับผู้จัดการ

          “ผมอยากรักคุณทั้งวันเลยยาหยี” เสียงพร่าสั่นดังขึ้นเมื่อบทสวาทสิ้นสุดลง

          “วันนี้พอก่อนนะคะ แล้วเอาไว้คืนนี้กี้จะมาชดเชยให้คุณ” พูดจบก็ทาบปากจูบปากหนาอ้อยอิ่ง ก่อนจะถอนจูบออกมาแล้วขานเรียกอย่างออดอ้อน “คุณอเล็กซ์ขา”

          “ครับ ยาหยี”

          “กี้อยากทำงาน” ภีรมาสเอ่ยบอกแม้ตอนนี้เขาจะให้เงินเธอใช้เดือนเป็นล้าน แต่เธออยากมีชื่อเสียงโด่งดังจึงอยากให้เขาผลักดันให้เธอก้าวไปถึงจุดนั้น

“ผมให้เงินคุณไม่พอใช้หรือยาหยี” ชายหนุ่มถามกลับเมื่อนางแบบสาวพูดเรื่องงานขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งที่เขาไม่อยากให้ทำ

“ไม่ใช่ค่ะ แต่กี้อยากเป็นนางแบบ คุณก็รู้”

“เอาไว้เราค่อยพูดเรื่องนี้กันวันหลังนะยาหยี ผมต้องรีบไปทำงาน ส่วนคุณก็มีนัดกับผู้จัดการไม่ใช่หรือ”

“ก็ได้ค่ะ” นางแบบสาวแม้ไม่พอใจแต่ก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ จากนั้นเธอก็แยกไปจัดการทำธุระส่วนตัวและออกไปพบผู้จัดการที่ร้านอาหาร และตอนนี้ผู้จัดการแอนกำลังจ้องนางแบบสาว

“เป็นอะไรไปน้องกี้ หน้าตาไม่สบอารมณ์เลยนะ ไปโกรธใครมาเหรอจ๊ะ”

“ก็คุณอเล็กซ์น่ะสิ”

“คุณอเล็กซ์ทำไมเหรอคะ”

“ก็เขาไม่ยอมให้กี้ทำงาน กี้ชักเบื่อแล้วนะพี่แอน”

“น้องกี้นี่ก็แปลกคน อยู่บ้านเฉยๆ มีเงินใช้เป็นล้านๆ ไม่ชอบ อยากจะออกมาทำงานให้เหนื่อย” ผู้จัดการแอนส่ายหน้าเบาๆ นึกอยากแปลกกายเป็นนางแบบเสียเอง เพราะจะได้ไม่ต้องทำงานให้เหนื่อย แต่ยังดีที่ตั้งแต่มานิวยอร์กนางแบบสาวก็ให้เงินเดือนตนใช้ แต่มันก็น้อยเกินไปกับการมาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง

“พี่แอนก็รู้ว่ากี้อยากเป็นนางแบบดัง”

“พี่รู้ค่ะ หรือน้องกี้จะหางานทำเอง”

“โห! พี่แอน พี่ก็รู้ว่าที่นี่การแข่งขันสูงกว่าบ้านเราเป็นไหนๆ ขืนให้กี้ทำงานเอง ชาตินี้ทั้งชาติคงไม่ได้เป็นนางแบบดัง”

“แล้วถ้าน้องกี้เป็นนางแบบดังแล้วคนรู้ว่าน้องกี้อยู่ที่นี่ น้องกี้ไม่กลัวใครบางคนมาตามหาเหรอจ๊ะ” ผู้จัดการแอนพูดให้คิด แต่หารู้ไหมว่าคนคนนั้นรู้แล้วว่านางแบบสาวเดินทางมาต่างประเทศในวันแต่งงานกับชายหนุ่มอีกคนที่เคยเจอในงานแฟชั่นโชว์ เขาอยากตามมาคุยให้รู้เรื่อง แต่ติดงานที่ต้องรับผิดชอบ ไหนจะบิดาที่ล้มป่วยเนื่องจากความเครียด และท่านยังโกรธกับสิ่งที่คนรักของเขาทำ จึงสั่งห้ามไม่ให้เขากลับไปยุ่งเกี่ยวกับภีรมาส

“แล้วทำไมกี้ต้องกลัวด้วยล่ะ” แต่ก็ยอมรับว่าเสียดายคนรักเก่าเหมือนกัน แต่เธอต้องเลือกคนที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง!

“ไม่กลัวก็ไม่กลัวค่ะ ว่าแต่น้องกี้ไม่อยากรู้เรื่องคุณพารันบ้างเหรอ” ผู้จัดการแอนลองถามออกไปว่านางแบบสาวยังจะสนใจอยู่อีกเปล่า แล้วถ้าหากรู้ว่าเพื่อนรักของตัวเองไปแต่งงานกับคนรักเก่าจะรู้สึกยังไง

“กี้ไม่อยากรู้” ปากบอกไม่อยากรู้แต่ลึกๆ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าหลังจากเธอหนีงานแต่งมาแล้วมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เพราะนับตั้งแต่มาอยู่นิวยอร์ก เธอก็ไม่ได้ติดตามข่าวสารทางบ้านเกิดอีกเลย อีกอย่างก็ไม่มีเวลาจะมาสนใจด้วย เพราะพอมาถึงเธอกับคุณอเล็กซ์ก็เที่ยวกันตลอด

“เสียดายที่น้องกี้ไม่อยากรู้ พี่นี่คันปากอยากเล่าจะแย่”

“แล้วพี่แอนอยากเล่าอะไรล่ะ แต่จะว่าไปกี้ก็อยากรู้เหมือนกันว่าหลังจากกี้หนีงานแต่งแล้วเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะกับพ่อคุณพารัน ช็อกตายไปหรือยัง” พูดจบนางแบบสาวก็เบ้ออก เพราะเกลียดหน้าพ่อของคนรักเก่าเป็นที่สุด

“ดูพูดเข้า!

“ก็กี้อยากให้ตาย”

“ไม่ตายค่ะ แล้วตอนนี้ดูท่าจะชื่นชอบลูกสะใภ้คนนี้มากด้วย ส่วนคุณพารันก็พาออกงานสังคมเป็นว่าเล่นเลยด้วย สงสัยจะหมดรักน้องกี้ไปแล้ว ผู้ชายนี่ก็แปลกจริงๆ เวลาไม่กี่เดือนทำไมเปลี่ยนใจเร็วจัง”

“คุณพารันแต่งงานกับใคร!

“เบาๆ หน่อยน้องกี้ คนหันมองกันแล้ว” ผู้จัดการแอนปราม

“งั้นพี่ก็รีบบอกมาสิ” ภีรมาสลดโทนเสียงลง

“ก็หลังจากน้องกี้หนีงานแต่ง พ่อคุณพารันก็เลยไปหาเจ้าสาวมาแต่งกับคุณพารันแทนน้องกี้ แล้วคนที่พ่อคุณพารันหามาก็คือเพื่อนน้องกี้นั่นแหละ ชื่อแพรว”

“ยัยแพรวน่ะเหรอพี่แอน” ภีรมาสร้องออกมาด้วยความตกใจ

“ใช่ค่ะ แต่ถ้าน้องกี้ไม่เชื่อ เดี๋ยวพี่เปิดข่าวให้ดู คุณพารันเพิ่งจะพาไปออกงานเมื่อสามวันก่อน ดูๆ ไปสองคนนี้ก็เหมาะสมกันดีนะ”

“พี่แอน! พี่อย่าพูดแบบนี้อีกนะ” ภีรมาสตวาดผู้จัดการแต่เอาแค่พอได้ยินกันสองคน เพราะเธอไม่ชอบใจคำพูดของผู้จัดการส่วนตัว

“พี่ขอโทษจ้ะ ต่อไปพี่จะไม่พูดอีกแล้ว นี่ไง! ข่าว คุณพารันกับภรรยา”

ภีรมาสรับโทรศัพท์ออกมาดูแล้วก็ไล่อ่านข่าวที่มีแต่คำชม หาว่าสองคนนี้เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ภาพรอยยิ้มของคนรักเก่าและภาพจับมือกันแน่นนั่นทำให้ใจของนางแบบสาวร้อนเป็นไฟ!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha