11. รักหวานของนายเพลย์บอย ซีรี่ส์ เพลย์บอยร้อนรัก II

โดย: ภรปภัช



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 2 : EP.2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ดีครับ  ดีมากเลย  เขาโน้มใบหน้ามาใกล้กับใบหน้าของเธอ  อยากจะจูบเธอเหลือเกิน 

เอ่อ  ทานอาหารต่อดีกว่านะคะ  เธอรีบลุกขึ้น  ก่อนที่จะเผลอใจให้เขาไปมากกว่านี้

พวกเขานั่งทานอาหารไปเรื่อยๆ  ซีการ์ไม่ได้ให้เธอป้อนเขาอีก  แค่นี้เธอก็คงจะเขินเขามากพอแล้ว  เมื่ออิ่มแล้วพวกเขาจึงได้กลับไปขึ้นรถ

รถเคลื่อนที่ไปเรื่อยๆ  ซีการ์หันมามองสาวน้อยที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง  จนเขาทนไม่ไหว  ต้องเลี้ยวรถลงจอดข้างทางอีกครั้ง

พี่ซีการ์  จอดทำไมคะ  เธอมองไปรอบๆ  ตรงนี้เป็นทางเปลี่ยวไม่มีบ้านคนอยู่เลย  ทำให้เธอรู้สึกกลัว

พี่อยากคุยกับมะนาวก่อนไปถึงบ้านนั้น   ถ้าพี่จะขออนุญาต  จีบน้องมะนาว  จะได้ไหมครับ

“พี่ซีการ์  เอ่อ  อย่ามาพูดเล่นแบบนี้สิคะ”  เธอไม่แน่ใจว่าเขาคิดยังไงถึงคิดจะจีบคนอย่างเธอ 

“พี่ไม่ได้พูดเล่นนะครับ  พี่พูดจริงๆ  น้องมะนาว  จะให้โอกาสพี่ได้ทำความรู้จักกับน้องมะนาวมากกว่านี้ได้ไหมครับ  พี่ไม่อยากให้เรื่องของเรา  จบกันไปแค่วันนี้”  มือใหญ่เอื้อมมือไปกุมมือเล็กเอาไว้  มันสั่นจนเขารู้สึกได้

“แต่ว่า  มะนาวไม่ใช่เป็นคนที่น่าสนใจอะไรนะคะ  ออกจะน่าเบื่อด้วยซ้ำ  มะนาวไม่อยากทำให้พี่เสียเวลาค่ะ”   เธอรู้ตัวเองดีว่าเธอไม่มีอะไรคู่ควรกับเขาเลยแม้แต่น้อย

“ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะครับ  อย่าประเมินค่าของตัวเองต่ำแบบนั้นสิครับ  น้องมะนาวน่ารักมากเลยรู้รึเปล่า  นะครับ  ให้เราได้มีโอกาสศึกษากันก่อนนะ”  เขาไม่ยอมแพ้

“แต่ว่า...  เอ่อ...”  เธอไม่รู้จะพูดยังไงดี

“น้องมะนาว...  มีคนที่ชอบอยู่แล้วเหรอครับ”  เขาหวั่นใจกับท่าทางของเธอ

“เปล่าค่ะ”  เธอตอบเขาสั้นๆ

“หรือว่าน้องมะนาวไม่ชอบพี่”  เขายิ่งเครียดไปกันใหญ่

“ก็ไม่ใช่ค่ะ  แต่ว่าเราสองคนไม่มีอะไรเหมาะสมกันเลย  มะนาวไม่อยากเสียใจ  ถ้าเกิดว่าซักวันนึงที่มะนาวรักพี่ไปแล้ว  แต่พี่อาจจะค้นพบว่า  มะนาวยังไม่ใช่คนที่พี่ต้องการ”  เธอบอกความรู้สึกของตัวเองออกมา

“โธ่  เด็กน้อย  อย่าคิดมากเลยนะครับ  พี่เชื่อว่า  ไม่มีใครเหมาะสมกับพี่เท่าน้องมะนาวอีกแล้วนะ  อีกอย่าง  พี่อาจจะเป็นคนที่รักน้องมะนาวแล้วสุดท้ายก็โดนน้องมะนาวทิ้งก็ได้นะ”  ซึ่งเขาจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้นแน่นอน

“พี่ซีการ์...”  เธอมองหน้าเขาอย่างต้องการความจริงบางอย่าง

“เอาเป็นว่า  ขอให้เราได้มีโอกาสเรียนรู้ซึ่งกันและกันไปก่อนนะครับ  ไม่รู้ล่ะ  ห้ามปฏิเสธพี่นะ  ไม่งั้นพี่จะถือว่าน้องมะนาวรังเกียจพี่” เขามัดมือชกเธอไปทั้งอย่างนั้น

“เอ่อ  ก็ได้ค่ะ”  เธอยิ้มเขิน

“ขอบคุณนะครับ  ที่ให้โอกาสพี่  งั้นเดี๋ยวเราไปที่บ้านของไอ้ร็อบกันเลยนะ”  เขายิ้ม  รู้สึกมีความสุขเหลือเกิน  ชีวิตเขาไม่เคยต้องจีบใครมาก่อน  เพราะผู้หญิงส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายเข้าหาเขาทั้งนั้น

“ค่ะ”  เธอกล่าวสั้นๆ  จากนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาอีก  จนกระทั่งถึงจุดหมายปลายทาง

 

คฤหาสน์ของโรเบิร์ต

“อ้าว  เจ้าของบ้านกับคนอื่นๆ ยังไม่กลับมาเลย  งั้นเดี๋ยวพี่จะพาน้องมะนาวไปที่ห้องหนังสือดีไหมครับ  น้องมะนาวจะได้หาอะไรอ่านฆ่าเวลา”  เขาหันไปบอกเธอเมื่อยังไม่เห็นรถของโรเบิร์ตและคันอื่นๆ

“ดีเหมือนกันค่ะ”  เธอยิ้มให้เขา  แล้วก้าวลงจากรถไป  เธอมองคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้าอย่างตกตะลึง  รู้สึกดีใจแทนเพื่อนรักของเธอเหลือเกิน  ที่ได้แฟนที่ดีพร้อมขนาดนี้

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะ  บ้านพี่ก็ใหญ่แบบนี้แหละ” เขามองแววตาของเธอออก

“เอ่อ  เหรอคะ  มะนาวไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย”  เธอยิ้มเขิน

“เอาไว้  ก่อนน้องมะนาวกลับดี.ซี.  คืนนี้  พี่จะพาไปแวะบ้านพี่นะครับ”  เขาไม่เคยพาผู้หญิงที่ไหนไปที่บ้านของเขา  ถ้าจะนอนกับพวกเธอ  เขาก็จะไปที่คอนโดมากกว่า

“ไม่ดีมั้งคะ  คือ... เราเพิ่งรู้จักกันเองนะคะ อีกอย่าง  มะนาวกลัวไปไม่ทันขึ้นเครื่องตอนสามทุ่มด้วย”  เธอกล่าวอย่างเกรงใจ

“ไม่ทันก็ไม่เป็นไรนี่ครับ  ก็ไม่ต้องกลับสิ  อยู่กับพี่ที่นี่ตลอดไปเลยก็ได้”  เขายิ้มเจ้าเล่ห์  เล่นเอาหัวใจของคนตัวเล็กเต้นโครมคราม

“เราไป...  ที่ห้องหนังสือกันดีกว่านะคะ”  เธอหาทางเปลี่ยนเรื่องคุย 

“ครับ  ทางนี้เลย”  เขาชอบเวลาที่เธอทำหน้าตื่นเสียจริง  ทำไมน่ารักขนาดนี้นะ

เขาพาเธอเข้ามาในห้องหนังสือของโรเบิร์ต   เธอยิ้มกว้างรู้สึกดีมากที่ได้อยู่กับหนังสือพวกนี้

“มะนาวหยิบมาอ่านได้ใช่ไหมคะ”  เธอหันไปถามเขาอีกครั้ง

“ได้สิครับ  มะนาวช่วยเลือกหนังสือให้พี่อ่านบ้างสิ  พี่อยากอ่านด้วย” เขาเดินเข้ามายืนด้านหลังของเธอ  เธอมัวแต่เลือกหนังสือจึงไม่ได้ดูว่าเขาอยู่ใกล้แค่ไหน

“อืม  เอาเล่มนี้ไหมคะ อุ๊ย!!!  เธอหันหลังไปชนกับเขาอย่างจังจนเกือบล้ม  เขาจึงโอบเธอเอาไว้  ใบหน้าของพวกเขาใกล้กันแค่เอื้อม  ดวงตาคมสบกับดวงตาสวยราวกับกำลังสะกดให้เธอเชื่อฟังเขา

“ไม่เป็นไรใช่ไหม”  เขาเคลื่อนใบหน้าลงมาเรื่อยๆ

“มะ  ไม่เป็นไรค่ะ”  เธอดันตัวเขาออก  หัวใจเต้นโครมครามไปหมดแล้วตอนนี้

“เล่มนี้เหรอครับที่จะให้พี่อ่าน  น้องมะนาวอ่านให้พี่ฟังหน่อยสิครับ” เขาฉวยโอกาสจูงมือเธอไปนั่งที่โซฟากลางห้อง

“เอ่อ  ค่ะ  เดี๋ยวมะนาวอ่านให้ฟังนะคะ”  เธอเริ่มเปิดหนังสือมาอ่าน  โดยมีเขานั่งฟังอยู่ข้างๆ 

เขาไม่ได้ฟังสิ่งที่เธออ่านสักนิด  เอาแต่จ้องมองแก้มนวลอยู่ตลอด  อยากหอมแก้มเธออีกจัง  เขาจะทำยังไงดีนะ 

เธออ่านหนังสือไปเรื่อยๆ  เวลาที่ได้อ่านหนังสือ  เธอจะเหมือนหลุดไปอยู่ในอีกโลกหนึ่ง  ทำให้เธอไม่ได้สนใจ  ว่าเขาขยับเข้ามานั่งจนชิดเธอแล้ว  มารู้ตัวอีกที  เขาก็ซบไหล่เธอไปเรียบร้อย

“พี่ซีการ์  ง่วงเหรอคะ  ถะ  ถ้าง่วงก็นอนก็ได้นะคะ  มะนาวจะอ่านในใจ”  เธอนั่งตัวแข็งทื่อ  ไม่กล้าขยับไปไหนเลย

“เปล่าครับ  พี่ไม่ได้ง่วง  น้องมะนาวอ่านต่อสิ  กำลังสนุกเลย  พี่แค่ขอยืมไหล่พิงเท่านั้นเอง”  เขาแหงนหน้ามามองเธอ  แก้มสาวอยู่ใกล้แค่เสี้ยวลมหายใจเท่านั้น 

“ค่ะ”  เธอเริ่มอ่านหนังสืออีกครั้ง  แม้จะไม่ค่อยมีสมาธิมากนัก  จนเธอไม่สามารถอ่านได้อีกต่อไป

“มะนาวว่า  เราเลิกอ่านหนังสือเถอะนะคะ  ออกไปข้างนอกดีกว่า  คนอื่นน่าจะมาถึงแล้ว”  เธอวางหนังสือลง  ขยับตัวออกมาเล็กน้อย  เขาจึงต้องนั่งตัวตรงเหมือนเดิม

“ก็ได้ครับ  ไปกันเถอะ  เดี๋ยวนะ  มีอะไรติดที่แก้มน้องมะนาวด้วยล่ะ”  เขาขยับมาใกล้เธอ 

“มีอะไรเหรอคะ”  เธอเอามือปัดแก้ม  เขาคว้ามือเล็กนั้นไว้

“นี่ไงครับ”  คนเจ้าเล่ห์ไม่รอช้า  ฝังจมูกคมสันลงไปบนแก้มนวลอย่างหนักหน่วง   แก้มสาวแดงก่ำราวกับมีไข้สูง

“หอมจัง”  เขายิ้ม

“พี่ซีการ์!!!”  เธอทุบไหล่เขาอย่างแรง  เขาจึงรวบมือทั้งสองข้างเอาไว้

“ถ้าตีพี่อีก  พี่จะไม่หอมแก้มอย่างเดียวแล้วนะ”  เขาพูดพร้อมกับทำท่าจะหอมเธอจริงๆ มนัญญาจึงทำได้เพียงเดินหน้างอง้ำตามเขาออกไปด้านนอก

 

สโรชินีเดินลงรถมากับโรเบิร์ต  หนุ่มสาวสามคู่จึงเดินเข้ามาช่วยถือของ

หายไปไหนกันมาคะ  เจ้าของบ้าน  ปล่อยให้แขกมานั่งรอแบบนี้ได้ยังไงกัน  ทิฆัมพรอดแซวทั้งสองคนไม่ได้

ก็ไปหาซื้อของมาทำอาหารกันไงจ๊ะ  พวกเราไปเตรียมของทำบาร์บีคิวกันดีกว่านะ  ปล่อยให้พวกหนุ่มๆ  เค้าคุยกันไปก่อน  สโรชินียิ้มให้เพื่อนสาว

ก็ยังดีที่ข้อแก้ตัวพอเข้าใจได้  งั้นไปกันเถอะ  ฟ้าหิวแล้ว  ทิฆัมพรยิ้ม  จากนั้นทั้งสี่สาวจึงเดินเข้าไปในห้องครัวด้วยกัน

เฮ้ย  นาดาล  เป็นอะไรวะเพื่อน  ทำหน้าแปลกๆ  โรเบิร์ตหันไปมองนาดาล


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"สำหรับผู้ที่ให้เหรียญสนับสนุนจะมีเรื่องราวของตอนพิเศษให้อ่านเพิ่มเติมด้วยนะคะ"

ภรปภัช


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha