ร้อนรักเสน่หา 18+ (จบ)

โดย: เอลยา



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : หนุ่มฮ็อตผู้แสนเจ้าเล่ห์


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


ไฟที่แสนสลัวริคถือโอกาสใช้มือเกาะกุมลูบไล้อกคู่สวยนั้น ใช้หัวแม่โป้งและนิ้วชี้บีบเค้นยอดประทุมถันผ่านเสื้อของหล่อน ไอริณเผลอครางออกมาเบาๆ แล้วเบียดตัวเองให้แนบแน่นกับชายหนุ่มเสียไปทุกส่วน ขณะที่ไอริณกำลังเคลิบเคลิ้มกับรสจูบและสัมผัสอันร้อนแรงนั้น ก็ต้องสะดุ้งผละออกจากอ้อมกอดของริค เพราะเสียงอันดังจากลำโพงเหนือศีรษะ

"กริ๊งงง..โอเคฮะ..ทุกท่าน ช่วง HUG & KISS ได้หมดเวลาแล้ว และเราจะต่อด้วยเต้นรำกันเล้ยย...Two..Three..Go!!"

แล้วดีเจหนุ่มก็เปิดเพลงเต้นรำแบบสโลโมชั่น ไอริณได้สติกลับมาหล่อนผลักอกคนฉวยโอกาสอย่างแรง แต่ริครั้งร่างเพรียวบางไว้ไม่ยอมปล่อยง่ายดาย

"นาย...นายมันไอ้คนฉวยโอกาส!!..นายมันไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย!!"  หล่อนตะคอกใส่หน้าของเขา ด้วยความโกรธจัดที่เขาทำให้หล่อนเผลออารมณ์ไปกับเขา

"อ้าว...คุณ...ตะกี้ยังเบียดเสียดจนร่างคุณแทบจะสิงอยู่ในร่างผม ไม่เห็นบ่นเล๊ย"  ริคส่งยิ้มยั่วเย้าหล่อนทั้งปากและสายตาในระยะแสนประชิดเขาช่างดูหล่อเหลาเสียจนหล่อนเผลอมองตาค้างไปชั่วครู่..เมื่อรู้สึกตัวไอริณพยายามสะบัดตัวออก

"คุณจะไม่เต้นรำกับผมสักเพลงเหรอ ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย"

ไอริณได้ยินยิ่งโมโหใหญ่ทั้งเขาและตนเอง ที่หล่อนยอมให้คนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อมาลุกลามเนื้อตัวได้ขนาดนี้ หล่อนสะบัดหลุดและเดินเบียดเสียดผู้คนออกมายังโซฟา มองหาโรสและสเป๊นส์ หญิงสาวอยากกลับบ้านทันที ไม่อยากอยู่เห็นหน้านายนั่นเพื่อตอกย้ำความอ่อนหัดทางโลกของตัวเอง

โรสกำลังเต้นรำกับชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง  ดูท่าทางมีความสุุข ส่วนสเป๊นส์ก็กำลังนัวเนียกับสาวผมทองตรงมุมห้องด้านหนึ่ง เขาเหลือบตาขึ้นมาเห็นไอริณ หล่อนจึงส่งสัญญาณว่าหล่อนจะกลับก่อนโดยแท็กซี่


ริคเดินตามหล่อนมา หล่อนชื่อไอริณ ริคแอบถามสเป๊นส์มาเมื่อครู่นี้ อารมณ์ยังคงสนุกที่ได้ยั่วหล่อนเล่น เวลาหล่อนโมโหหล่อนดูสวยไปอีกแบบเหมือนแม่เสือสาว ริคเห็นไอริณเดินออกจากผับคนเดียว เขารีบเดินตามออกไป

ไอริณยืนรอแท็กซี่ที่ริมฟุตบาท ริคเดินเข้าไปหาเห็นไฟสลัวและผู้คนยังอยู่ในผับเป็นส่วนใหญ่ ด้านหน้าจึงค่อนข้างร้างผู้คน

"คุณผู้หญิงจะกลับแล้วเหรอครับ ให้ผมไปส่งเอามั้ย"

ชายหนุ่มถามขึ้นและนำเสนออย่างสุภาพ พยายามไม่ทำหน้าทะเล้นให้หล่อนโมโหอีก

"นี่! นายไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีกฉันดูแลตัวเองได้! นายไปให้ไกลๆได้มั้ย!"

"นี่คุณ ผมอุตส่าห์มีน้ำใจเป็นห่วง ไปแท็กซี่ดึกดื่นอย่างนี้ ผู้หญิงสาวสวยอย่างคุณด้วย..อึ๋ยย..น่ากลัวนะคุ๊ณ..!"

"ฉันว่าระหว่างนายกับแท็กซี่เนี่ย..!"

ก่อนที่หล่อนจะทันพูดจบพอดีกับมีแท็กซี่สีดำเข้ามาจอดเทียบ     ไอริณรีบเปิดประตูเข้าไปนั่งและบอกที่อยู่แก่คนขับ หญิงสาวเอื้อมคว้าประตูเพื่อจะปิด ขณะที่ริครีบแทรกตัวเข้ามานั่งเบียดอยู่ข้างๆอย่างหน้าตาเฉย

หล่อนตกใจและโมโห แท็กซี่ขับออกไปจากฟุตบาทตรงออกสู่ถนนสายหลัก หญิงสาวกลั้นโมโหเสียจนหน้าแดงก่ำพูดไม่ออก ไอริณไม่อยากตะโกนใส่นายคนหน้าด้านหน้าทนนี่ต่อหน้าคนขับแท็กซี่ อย่างน้อยคุณพ่อคุณแม่ก็อบรมหล่อนมาดีและมันคงไม่มีผลอะไรอยู่แล้ว เมื่อรถมาถึงตึกคอนโดของหล่อน เขาก็ลงตามหล่อนมาด้วย ริคล้วงกระเป๋าจ่ายค่ารถและบอกให้คนขับไม่ต้องทอน

"ผมจะขึ้นไปส่งถึงห้องคุณนะครับ ให้รู้ว่าคุณปลอดภัยแล้วผมถึงจะกลับ"  ไอริณหันมาถลึงตาใส่เขา หล่อนอ้าปากกำลังจะพูด หากเขาทำท่ายกมือห้าม

"แล้วคุณก็ไม่ต้องเถียงผมหรอกนะครับเพราะคุณก็รู้ว่ามันไม่ได้ผล ถ้าคุณอยากกำจัดผมเร็วๆ ก็ให้ผมขึ้นไปส่งถึงหน้าประตูนะครับ"

ไอริณหุบปากที่กำลังจะกล่าววาจาดุเดือดนั่นออกไป หญิงสาวเดินนำหน้าเขาเข้าตึกตรงไปยังลิฟท์โดยไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว เพราะหล่อนเหนื่อยและรู้ว่าเปลืองพลังงานเปล่าๆ แฟลตของหล่อนอยู่ชั้นสิบแปดในตึกนี้ที่มีทั้งหมดยี่สิบห้าชั้น เมื่อลิฟท์เปิดหญิงสาวควานหากุญแจเพื่อเปิดห้อง

"ทีนี้นายก็กลับไปได้แล้ว ฉันถึงห้องแล้วนี่ไง!" ไอริณกอดอกพูดเสียงห้วนมะนาวไม่มีน้ำ

"คุณนี่…ใจดำชะมัดเลย…จะเลี้ยงกาแฟผมสักแก้วก่อนกลับไม่ได้เหรอ"

เขาอิดออดต่อรองยังไม่อยากจากหญิงสาว เขารู้สึกมีชีวิตชีวาที่ได้ต่อปากต่อคำกับหล่อน ไอริณมองดูคนหน้าหล่อเหลาตรงหน้าและถอนหายใจ หล่อนไม่เคยเจอใครที่จอมตื๊อและหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน แต่ส่วนลึกหล่อนรู้สึกว่าเขาเป็นคนดี ไม่ใช่ผู้ร้ายฆ่าข่มขืนแน่และที่สำคัญเขาทำให้หัวใจหล่อนวูบวาบ ไอริณรีบปัดความรู้สึกแปลกประหลาดนั้นออกไปจากความนึกคิดทันที

"ก็ได้! ตอบแทนในฐานะที่นายมาส่งฉันโดยที่ฉันก็ไม่ได้ขอร้อง!"

หญิงสาวเปิดประตูห้องเข้าไปโดยมีริคตามไปติดๆ เขาแอบสูดกลิ่นหอมจากผมยาวสลวยเสียเฮือกใหญ่โดยไม่ให้หล่อนรู้ตัว ไอริณวางกระเป๋าไว้ตรงโซฟา แล้วเดินไปยังส่วนของห้องครัวเพื่อชงกาแฟ ริคยืนดูรูปศิลปะสวยที่ผนังเหนือเตาผิง

เขาถอดเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำราคาแพงออก พาดไว้ที่พนักโซฟาแล้วนั่งลงอย่างสบายอารมณ์ หล่อนจัดห้องได้น่าอยู่ แบบสดใสและเรียบเก๋เหมือนตัวหล่อน ชายหนุ่มยิ้มกริ่มนึกถึงที่เขาสามารถทำให้หล่อนยอมให้เขาเข้ามาในห้องได้

ไอริณถือถ้วยกาแฟมาสองถ้วย ถ้วยหนึ่งยื่นให้เขา เขาแกล้งเอามือเกาะกุมมือหล่อนก่อนที่จะรับถ้วยกาแฟ หล่อนชักสีหน้าไม่พอใจทันทีและระวังตัวยิ่งขึ้น ยังจำบทเรียนในค่ำคืนนี้ได้ดี ริคแอบยิ้มพอใจที่ได้แกล้งหล่อน ในใจนึกอยากจะจุ๊บแก้มป่องๆ หน้างอๆ นั่นก่อนกลับ เขาคิดหมายไว้ในใจ ไอริณหย่อนตัวลงนั่งให้ห่างเขาตรงปลายโซฟา ทั้งคู่จิบกาแฟเงียบๆ เตาผิงส่งความอุ่นอบอวลไปทั่วห้อง

"โอ๊ย..! ร้อน...อูย"

ชายหนุ่มเผลอทำกาแฟหกใส่มือเพราะมัวแต่แอบมองคนข้างๆ เขาวางกาแฟและสะบัดมือข้างที่ถูกกาแฟรด ไอริณตกใจรีบวางถ้วยและขยับเข้าไปดูมือของเขา

            "เป็นไรมากมั้ยคะ! คุณรีบไปล้างน้ำเย็นที่ครัวดีกว่าค่ะ"

หญิงสาวรีบจูงมือเขาไปที่ซิงค์แล้วเปิดน้ำเย็นล้าง ริคแอบยิ้มกรุ้มกริ่ม ฮื่อ...กาแฟราดนี่แสนคุ้มซะจริง เขาไม่ได้เจ็บปวดสักนิดเดียวแต่เขาอยากทำสำออยอ้อนหล่อนต่ออีกสักหน่อย ไอริณใช้ผ้าแห่งเช็ดน้ำออก และเอาผ้าเย็นประคบไว้ มองริคด้วยสายตาเป็นห่วงอย่างไม่รู้ตัว หญิงสาวพาเขากลับมานั่งที่โซฟา

ชายหนุ่มยังคงเกาะกุมมือหล่อนไม่ยอมปล่อย เขาแกล้มล้มลงไปบนโซฟาแล้วดึงตัวหล่อนลงมาด้วย  ไอริณเสียท่านอนทับท่อนบนของเขา ริครวบร่างบางไว้ในวงแขนและโชว์ยิ้มเจ้าเล่ห์กระชากใจทำให้หล่อนหลงจ้องมองเพลินอีก

เขาถือโอกาสก้มลงจุมพิตปากรูปสวยอย่างอดใจไม่อยู่ หล่อนดิ้นอึกอักในอ้อมแขน แต่เขารึจะยอมปล่อยหล่อนไปง่ายๆ ชายหนุ่มอาศัยความช่ำชองชำนาญอย่างผู้ที่ประสบการณ์โชกโชนละเลียริมฝีปากอิ่ม

เขาใช้ฟันขบริมฝีปากล่างของหล่อนเบาๆ ลิ้นค่อยไชชอนยั่วเย้า   ไอริณลืมการแข็งขืน เผลอตื่นใจกับบทจูบของเขาที่ทำให้หัวใจหล่อนเต้นรัวเร็วดั่งจะหลุดออกมาข้างนอก หล่อนเผลอแย้มปาก เขารีบฉกลิ้นเข้าไปกระหวัดลิ้นของหล่อน อาศัยความจัดเจนทำให้หล่อนค่อยๆตอบสนองด้วยลิ้นนุ่มหวานเริ่มพันเกี่ยวและสำรวจ เขารั้งตัวหล่อนลงบนพรมนุ่มหน้าเตาผิงพลิกตัวทับร่างบางไว้

มือใหญ่เคลื่อนมาเกาะกุมอกที่ยอดชูชันภายใต้เสื้อบรา เขาสอดมือเข้าภายใต้เสื้อไหมพรมจับคลำหาตะขอบราเพื่อปลดปล่อยหล่อนให้เป็นอิสระ โชคดีที่หล่อนใส่แบบฮุคด้านหน้า เขาจึงปลดมันออกอย่างง่ายดาย 

ไอริณอ่อนระทวยจากสัมผัสอันร้อนแรง หล่อนไม่เคยปล่อยตัวถึงขั้นนี้มาก่อนแต่อารมณ์เร่าร้อนที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วนี้ ทำให้หล่อนอยากให้มันดำเนินต่อไปจนเสร็จสิ้นอยากให้เขาทำอะไรๆกับหล่อนจนสาสมใจ

ริคเปิดเสื้อของหล่อนขึ้น ก้มหน้าหาความหอมหวานจากยอดถันสีกุหลาบนั้น ปากและลิ้นทำงานประสานกัน มือหนึ่งบีบเฟ้นอกสวยอีกข้างจนหล่อนร้องครางเบาๆ เสียงสั่นกระเส่าทำเอาอารมณ์หนุ่มกระเจิดกระเจิง น้องชายของเขาแข็งตัวและขยายตัวจนอึดอัดอยู่ในกางเกง เขาถูไถมันกับเนินเนื้อนุ่มระหว่างกลางกายหล่อน

หญิงสาวยกสะโพกแอ่นรับอย่างลืมตัว ความเสียวซ่านรัญจวนเกิดขึ้นทุกขุมขน เขาเลื่อนมือข้างหนึ่งลูบไล้หน้าท้องเรียบ เรื่อยต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงยีนส์ มือแข็งแรงเริ่มแกะกระดูมยีนส์ตัวเท่ห์ของไอริณ เขาจัดการรูดซิปลงจนสุด

ริคลุกนั่งช่วยดึงกางเกงออกให้หล่อน หญิงสาวยกสะโพกและช่วยแตะมันออกไปอย่างไม่แยแส ตอนนี้อารมณ์ดำกฤษณาเข้าครอบงำหล่อนเสียสิ้น ริคช่วยดึงเสื้อออกพ้นศีรษะให้หล่อน อกขาวสวยยอดตั้งชูแข็งเป็นดันตรงหน้าท้าทายปากและมือเขาเหลือเกิน ขณะนี้หล่อนเหลือเพียงแพนตี้ตัวบางเซ็กซี่สีดำ

ริคก้มลงดูดยอดประทุมข้างซ้ายสลับขวามือลูบไล้ต่ำลง ไต่ตามขาอ่อน ไอริณอยากร้องตะโกนบอกเขาเหลือเกินว่าตรงไหนที่หล่อนต้องการมือเขาที่สุด มือของหล่อนไต่ตามเนื้อตัวเขาอย่างอยากสำรวจอยากรู้อยากเห็น แต่หล่อนก็ทำอะไรได้ไม่มากนักเมื่อเขาเริ่มจูบไล่ต่ำลงตามหน้าท้องราบเนียนทำให้หล่อนเสียวซ่านจนต้องกำพรมข้างตัวไว้แน่น

ปากเขาก้มลงจูบเนินเนื้อสามเหลี่ยมทองคำ จูบไซ้และกัดเบาๆบนแพนตี้ตัวน้อย หล่อนผวาเด้งขึ้นอยากให้เขาทำตรงจุดนั้นอีก เขาใช้ลิ้นดุ้นดันผ่านเนื้อผ้าบางตรงที่ปุ่มเกสรของหล่อน หญิงสาวครางเสียงกระเส่าและยกสะโพกเพื่อให้ได้ถูกสัมผัสกับปากและลิ้นเขามากที่สุด หล่อนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เนื้อตัวหล่อนร้อนไปด้วยไฟสเน่หาที่เขาจุดให้


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานของเอลยานะคะ ไรท์ขออนุญาตติดเหรียญนะคะ แต่รับรองความสนุกสุดฟิน ร้อนแรงตั้งแต่บทแรกจนบทสุดท้ายแน่นอนค่ะ"

เอลยา


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha