รสิตายั่วรัก

โดย: อัณณากานต์



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : ต่างคนต่างเหงา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


      ตกค่ำหนุ่มหล่อก็พาตัวเองไปถึงที่นัดหมายก่อนเวลาครึ่งชั่วโมงพอร์ชนั่งจิบน้ำรสขมระหว่างรอเพื่อนมาถึง เมื่อเลยเวลานัดหมายไปได้สิบนาทีแต่ละคนก็ทยอยมาและคนที่มาสุดท้ายก็คือไอ้แชมป์คนเดิม

        “มึงนี่ครองตำแหน่งแชมป์ตลอดนะ แชมป์มาสาย” พอร์ชคุยกับไอ้เพื่อนตัวแสบ

        “วันนี้นัดไว้ตั้งสามคนกูก็รีบที่สุดแล้ว นี่คนที่สองร้องจะตามมาด้วยนะกูนี่ขนหัวลุกรีบสลัดออกเลย” แชมป์หนุ่มเจ้าสำราญขนานแท้บอกเพื่อนๆ ด้วยท่าทางสยดสยอง สำหรับแชมป์ถ้าเจอผู้หญิงคนไหนที่ขอตามมาวงเหล้าด้วยมันจะกลัวและตีตัวออกห่างทันทีเพราะมันถือว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ให้พื้นที่ส่วนตัวกับมัน

        “กราบครับ จบวิศวแต่บริหารเก่งมาก” เพื่อนๆ ในกลุ่มชนแก้วให้ความเก่งกล้าของไอ้แชมป์ที่สามารถสับรางได้ยอดเยี่ยมมันคบซ้อนแบบนี้มาตั้งหลายปีแล้วแต่ไม่เคยโดนจับได้สักครั้ง

        “มึงเถอะไอ้พอร์ชเมื่อไหร่จะคบใครจริงจัง”

        “กูคบแบบไม่จริงจังไม่ได้หรอ พูดเหมือนมึงมีใครที่จริงจังด้วย”

        “กูจริงจังกับทุกคนนะถ้าทำได้อยากเอามาอยู่บ้านด้วยทุกคนแต่ผู้หญิงที่ไหนจะยอม”

        “มึงชอบแบบหมู่หรอ”

        “เออ เหมือนตัวเองเป็นเทพเจ้ามึงลองสักครั้งไอ้พอร์ชแล้วมึงจะติดใจ” แชมป์ยอมรับหน้าระรื่น ถ้าเรื่องบนเตียงต้องยอมรับว่าประสบการณ์ของไอ้แชมป์นำโด่งทิ้งเพื่อนทุกคน

        “ไอ้ห่าเลิกคุยเรื่องนี้เถอะ” พอร์ชพาเพื่อนๆ เข้าประเด็นอื่น

        “ไอ้พอร์ช กูว่าคืนนี้มึงไม่ได้กลับคนเดียวแน่ๆ” ไอ้เชษสะกิดแล้วเหล่ตาไปที่โต๊ะข้างๆ โต๊ะนั้นมีสาวๆ อยู่ห้าคนหนึ่งในนั้นกำลังส่งสายตามาให้แบบที่รู้ๆ กัน

        “น้องครับ ฝากให้ผู้หญิงชุดดำโต๊ะนั้นด้วย” พอร์ชส่งเหล้าเพื่อแทนการทักทายไปให้เป้าหมายและก็ได้รับการตอบกลับเป็นอย่างดีตอนนี้เธอคนนั้นมานั่งอยู่บนตักเรียบร้อยแล้ว

        “กลับกันเลยไหมครับ” พอร์ชถามผู้หญิงแปลกหน้า

        “ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่า” เธอคนนั้นตอบกลับมา

        พอร์ชเอ่ยลาเพื่อนๆ ในกลุ่มแล้วโอบเอวแม่สาวคนงามไปที่รถและก็เป็นไปตามคาดที่เธอไม่ได้เอารถตัวเองมาเพราะหวังจะกลับพร้อมใครสักคนอยู่แล้ว

        “ไปคอนโดแพรวก็ได้นะคะ” เธอเอ่ยเมื่อขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อย แสงสว่างนอกร้านทำให้เขาเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ชัดๆ ซึ่งมันไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรเลยหรือที่คนสมัยนี้เขาเรียกว่าสวยบล็อกเดียวกัน จมูกนั่นทำแน่ๆ ส่วนหน้าอกถ้าไม่ทำเขายอมให้เอารถไปขับสามวันเลยนมจริงจะไม่ดูแข็งแบบนั้น ไม่ต้องสงสัยนะว่าทำไมถึงเห็นก็ชุดของเธอคว้านลึกมาก

        “ผมไม่ชอบนอนห้องคนอื่นไปโรงแรมเถอะ” ทุกครั้งกับความสัมพันธ์คืนเดียวพอร์ชจะเลือกไปทำกิจกรรมที่แรงโรมเพื่อความสบายใจและความปลอดภัย สาวๆ สมัยนี้ไว้ใจไม่ค่อยได้ก็เพื่อนเขามันไปสนุกแบบนี้ที่ห้องผู้หญิงแล้วโดนถ่ายคลิปไว้เพื่อแบล็คเมล์

        “ตามใจคุณแล้วกันค่ะ”

        เป็นอีกครั้งที่พอร์ชเสียดายที่ผู้หญิงคนนี้ก็จะเป็นผู้หญิงคืนเดียว หลายๆ ครั้งเขาหวังไว้ว่าจะได้มาเจอรักแรกพบเจอผู้หญิงดีๆ กับความสัมพันธ์ชั่วคราวแบบนี้บ้างแต่ก็ไม่เคยสมหวังสักครั้ง เขาไม่รู้ว่ารักแท้ต้องไปหาที่ไหนผู้หญิงดีๆ ไปซุกตัวอยู่หลืบใด วันๆ เขาก็ทำแต่งานก้าวขาออกจากบริษัทก็ค่ำแล้วทุกทีมันก็มีแต่ผับแต่บาร์ที่ทำให้เขาได้มีโอกาสเจอผู้หญิง

        เมื่อปิดประตูห้องเกมรักอันเร่าร้อนก็เริ่มตรงนั้นทันที แพรวจับเขากระแทกไปที่ผนังห้องแล้วประกบปากจูบลงมาเหมือนเธอหิวกระหายอะไรสักอย่างมือไม้ของเธอไล่ปลดกระดุมเสื้อและซิปกางเกงด้วยความร้อนรน ใจจริงเขาอยากอาบน้ำให้สบายตัวสักนิดและไม่ได้ต้องการเซ็กส์ดิบเถื่อนขนาดนี้แต่มันก็ต้องปล่อยเลยตามเลย

        “อู๊ววว” หญิงสาวเปล่งเสียงครางออกมาเมื่อช่องรักถูกเติมเต็มด้วยแกนกายอันโต

        “อุ้มแพรว” เมื่อโดนยกขาจนเมื่อยเธอก็อยากเปลี่ยนท่าและชายหนุ่มก็ไม่ทำให้เธอผิดหวัง วงแขนแข็งแรงยกเธอปลิวติดมือขึ้นมาภายในพริบตา

        “ซี๊ดดด เสียวจังเลยค่ะ” ริมฝีปากแดงสดพร่ำคำหวานใส่หูของชายหนุ่ม และพอร์ชก็คิดไม่ผิดเลยที่หน้าอกไซส์บิ๊กของเธอเป็นซิลิโคนเพราะขนาดโดนกระทุ้งกระแทกจนจนตัวปลิวแต่นมของเธอไม่กระเพื่อมเลยสักนิดมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาเสียอารมณ์มาก เขาชอบนมจริงๆ ต่อให้มันจะเล็กก็ขอให้มันเป็นของจริงก็พอ

        เป็นอีกคืนที่พอร์ชแค่ร่วมเพศให้มันจบๆ ไป เขาเกลียดความอ้างว้างแบบนี้มากเขาไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไหมแต่ทุกครั้งที่มองผู้หญิงที่กำลังเปิดศึกด้วยแล้วรู้ว่าเธอไม่ใช่คนที่หวังไว้มันทำให้เขาหดหู่ทั้งที่กำลังทำกิจกรรมทางเพศนี่แหละ เขาอยากให้ความรู้สึกนี้มันจบไปเขาอยากเจอคนที่ใช่แต่ไม่ว่าจะพยายามยังไงความหวังเรื่องนี้คือเรื่องเดียวที่มันดูเลือนรางและไม่มีวันจะเป็นจริงได้เลย

        “นวดให้ผมหน่อยตุ๊ก” เทิดศักดิ์บอกภรรยาด้วยเสียงเรียบนิ่ง วันนี้เขากับเธอไปร่วมงานสัมมนาและมันเพลียเอาเรื่องทีเดียว

        “ค่ะ คุณเทิด” รสิตานั่งบนเตียงแล้วนวดไปตามแผ่นหลังของสามี เธอเองก็เหนื่อยไม่แพ้เขาแถมจะเหนื่อยกว่าด้วยเพราะต้องเดินทักทายคนที่มาสัมมนาอยู่หลายชั่วโมงส่วนเขาแค่นั่งเป็นประธานอยู่แถวหน้า

        ตอนแรกที่เธอตกลงปลงใจใช้ชีวิตคู่กับเขาเพราะมันเหงาเหลือเกินที่ต้องอยู่เพียงลำพัง เธออยากมีเพื่อนคู่คิดและดูแลห่วงใยกันแต่ยิ่งอยู่กันนานขึ้นเธอจึงได้รู้ว่าเทิดศักดิ์ไม่ใช่ผู้ชายคนนั้นเลย เขาเป็นผู้ชายที่เรียกว่างอมืองอเท้าก็ไม่ผิดนักและที่สำคัญสร้างภาพเก่งที่สุด

        “นวดตรงนี้ดีกว่า” รสิตากำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยแล้วมือนิ่มๆ ก็ถูกจับไปวางไว้บนความเป็นชายของสามี

        “ไม่เหนื่อยหรอคะคุณเทิด”

        “ไม่เหนื่อย อุ่นเครื่องให้ก่อนสิ” พูดจบเทิดศักดิ์ก็กดหัวภรรยาลงมาที่กลางกายของตัวเอง รสิตาเกลียดมากเวลาเขาบังคับให้เธอทำแบบนี้โดยไม่ถามความเต็มใจสักคำเธอไม่ได้รังเกียจการทำรักด้วยปากแต่เธอไม่ชอบที่เขาแทบจะไม่เคยละมุนนุ่มนวลกับเธอเลย

        “ซี๊ดดด นอนลง” เมื่อความเสียวซ่านใกล้จะระเบิดออกมาเทิดศักดิ์ก็ผลักให้ภรรยานอนลง ท่อนแขนแข็งแรงท้าวไปบนที่นอนโดยไม่ได้สัมผัสโดนตัวหญิงคนรักแม้แต่นิดเขาส่งแกนกายที่กำลังปวดหนึบรอการระเบิดเข้าไปจนสุดแล้วกระหน่ำเอวโยกเข้าโยกออกอย่างลืมตาย

        “คะ คุณเทิดเบาหน่อยค่ะ” รสิตาจิกมือแน่นลงไปบนที่นอน การสอดใส่ของเขาทำให้เธอจุกและเจ็บเหลือเกิน

        “อ๊า เสร็จแล้ว แฮ่กๆๆ” เทิดศักดิ์ซอยเอวถี่ยิบแค่ไม่กี่นาทีน้ำแห่งความกระสันก็ฉีดเข้าไปในร่องรักของภรรยาจนหมดลำและอยู่ๆ เขาก็เจ็บหน้าอกขึ้นมา

        “คุณเทิด คุณเทิด” รสิตาตกใจมากที่เขาอ้าปากพะงาบๆ เหมือนจะขาดใจตาย เธอพยายามจะลุกขึ้นแล้วไปหยิบมือถือเพื่อโทรเรียกรถพยาบาลแต่ก็ไม่มีแรงมากพอเพราะเขาตัวหนักเหลือเกิน สุดท้ายเทิดศักดิ์สามีคนที่สองก็สิ้นใจตายอยู่บนตัวของเธอ มันเป็นความอัปยศอดสูที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงที่ต้องมาเสียสามีไปในเหตุการณ์แบบนี้และเธอเริ่มจะเชื่อคำทำนายตั้งแต่หลายสิบปีก่อนแล้วว่าเธอคือ “ผู้หญิงกินผัว”

       


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)




ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha