รสรักผัวเก่า

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 7 : รื้อฟื้นความหลัง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

รื้อฟื้นความหลัง

 

 

 

 

 

“ซี้ดดดดด....อ่า....”

เสียงซี้ดซ้าดอู้ว์อ่าน่ารำคาญที่ดังกวนโสตมาพักใหญ่กำลังปลุกร่างที่ฟุบนิ่งนอนนานให้ค่อยๆ ฟื้นตัวคืนสติขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง      เจนิสาขยับร่างกาย ดวงตาที่ปิดพริ้มปรือเปิดขึ้นมาด้วยความงุนงง

สิ่งแรกที่มองเห็นคือตับหญ้าคาเรียงกันแน่นขนัดดูแล้วช่างไม่คุ้นตาเอาเสียเลย

“อื้อ...อื้ม...อู้ย....” ท่อนแขนเรียวยันตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะหันไปมองรอบตัวด้วยความงุนงงยิ่งขึ้น ด้วยความสงสัย ว่าที่นี่มันที่ไหนกัน?

และอะไร? หรือใคร? ที่พาเธอมาอยู่ที่นี่

จำได้ว่าเธอนั่งรถมากับกีรทัศน์ เพราะเขายื่นเงื่อนไขอยากทานข้าวกับเธอเป็นมื้อสุดท้ายแลกกับคลิปสวาทของเธอกับเขาทั้งหมดที่เคยถ่ายด้วยกันก่อนจะจากชั่วนิรันดร์ มันไม่ใช่เรื่องเหนือบ่ากว่าแรงอะไร เธอจึงนั่งรถมากับเขา

นี่คุณกำลังจะพาฉันไปไหน? หันไปถามทันทีที่เห็นว่าเขาขับรถพาเธอออกนอกเส้นทางจากตัวเมืองสู่เส้นทางเปลี่ยว

แทนคำตอบ คือการนั่งนิ่งเงียบหน้าเครียด

กี ฉันถามว่าคุณจะพาฉันไปไหน?

ไปในที่ๆ เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป

หมายความว่ายังไง??

ให้โอกาสผมอีกสักครั้งได้ไหมเจน สัญญาว่าผมจะทำทุกอย่างดีที่สุด

โอกาสบ้าโอกาสบออะไรอีก จอดรถเดี๋ยวนี้นะ

แต่นอกจากจะไม่จอดแล้ว เขายังเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นไปอีก      เจนิสาไม่มีทางเลือกอื่น เธอรีบคว้าโทรศัพท์ออกมากดจะโทรหาอรจิรา

แต่มันก็ถูกคว้าไปโดยมือใหญ่ แล้วโยนไปไว้ที่เบาะหลังทันที

ฉันบอกให้จอดรถกี รู้ไหมว่าคุณกำลังจะโดนข้อหารักพาตัว

จะโดนอะไรผมก็ไม่กลัว ผมยอมเสียคุณไปไม่ได้นะเจน

คำพูดบ้าๆ ของเขาทำเอาหล่อนนิ่งชะงักงันไป ก่อนจะบอกกับตัวเองว่ามันไม่จริง เขามันก็แค่หมาหวงก้างเท่านั้นแหละ

สายไปแล้วล่ะกี...จอดรถเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่จอดฉันจะกระโดดลง

นี่คุณเกลียดผมขนาดนี้เลยเหรอ? เขาตวาดถามเสียงดัง

มันไม่ใช่เกลียด หรือโกรธอะไร พอกันที สามปีที่ฉันให้โอกาสคุณ แต่คุณก็ทำลายมันเอง หล่อนพูดไปอย่างเจ็บแค้น

ไม่จอดฉันก็จะโดด

หล่อนไม่ได้พูดเล่น เมื่อหันไปดึงล็อกประตูขึ้น กีรทัศน์จึงรีบหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าข้างทางทันที

โอเคเจน...โอเค...ผมยอมแพ้คุณแล้ว เขาละมือสองข้างจากพวงมาลัย แล้วยกขึ้นอย่างยอมจำนน

ให้โอกาสผมอีกครั้งไม่ได้หรือ? ครั้งสุดท้าย ผมขาดคุณไม่ได้

คำพูดบ้าๆ ที่ทำให้หล่อนอึ้งไป หัวอกหัวใจที่สั่นไหวเยือกๆ รู้สึกอุ่นซ่านขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำนี้จากปากเขาอีกครั้ง

แต่ฉันกำลังจะแต่งงาน

“คุณรักเขาหรือ?” คำถามเหมือนเขากำลังโยนอะไรหนักๆ ลงมาในหัวใจหล่อน

รักหรือไม่ ก็ไม่สำคัญ เมื่อคุณอดัมเห็นค่าของฉัน เขาต้องการฉัน และฉันก็มั่นใจที่จะฝากอนาคตไว้กับเขาได้

คำพูดที่เอื้อนเอ่ย หวังจะให้เจ็บจี๊ดเสียดแทงเข้ามาในหัวใจอีกดวง

แต่ผมรักคุณ...ผมรักคุณได้ยินไหมเจน

โอ้ย! คำบ้าคำบออะไร ช่างกระแทกหัวใจจนไปไม่ถูก

แล้วมาพูดเอาอะไรป่านนี้ ตั้งกี่เดือนที่เขาไม่เคยโผล่หน้ามาง้องอน หรือตามเธอให้กลับไป รักของคุณน่ะมันรักแต่ปาก พอเถอะกี หมดเวลาของคุณแล้ว ไปจากชีวิตฉันเถอะค่ะ หล่อนเบือนหน้าหนีไม่อาจจะทนสู้สายตาเว้าวอนที่ทำเอาหัวใจจะรอนๆ ขาดนั่นได้

กล้ำกลืนความรู้สึกที่เต็มล้นขึ้นมาถึงอกลงไป...แต่ก็ไม่ยักจะง่ายเลยสักนิด

ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เว้นเสียแต่ว่าคุณจะไปกับผม

หมายความว่ายังไง?

เขาไม่ให้เวลาเธอหาคำตอบ เมื่อจู่โจมเข้ามาประชิดตัวรวดเร็ว พร้อมกับผืนผ้าที่โปะเข้ามากึ่งจมูกกึ่งปาก

ดวงตางามเหลือกลาน พยายามจะดิ้นรนขัดขืนสู้ร่างใหญ่ที่ใช้อ้อมแขนแข็งแรงกอดรัดตัวเธอเอาไว้แน่น

แต่อนิจจาว่า ไม่ถึงครึ่งนาที...โลกอันสวยสดงดงามที่รอเธออยู่เบื้องหน้า ก็ดับวูบลง

“บ้าจริง...นี่กล้าทำกันถึงขนาดนี้เลยหรือไง?” เจนิสาสบถ หลังจากเรียบเรียงเรื่องราวต่างๆ กระจ่างชัดแล้ว

“หน็อย...กล้าดีมาก” ดวงตางามเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาด้วยความโมโหพร้อมกับมองไปรอบๆ ว่ามันที่ไหน? และเธอจะกลับบ้านได้ยังไงกัน

สายตาสะดุดกับหน้าจอทีวีขนาดยี่สิบสี่นิ้ว ที่ตอนนี้กำลังปรากฏภาพการร่วมรักอันโจ๋งครึ่มอย่างไม่มีเหนียมอายของชายหญิง และยิ่งไปกว่าอะไร เธอคือผู้หญิงคนนั้น

“รักฉันอีกสิคะกี...รักฉันให้ลึกๆ แรงๆ อีก...อ่า...อ่า...” ร่างเปลือยเปล่าที่โก้งโค้งสะโพกให้ร่างแกร่งเบื้องหลังกระหน่ำท่อนลำรักเข้าใส่จนสั่นส่ายไปทั้งตัวหัวโยกหัวคลอนไม่พอยังโยกคลึงแก้มก้นงามงอนเด้งสวนกลับมาอย่างลืมตาย

ในนาทีนั้น อารมณ์ของเธอมาเต็ม ความอยากขึ้นหน้าเต็มที่ ไม่มีเหนียมอายสักนิด ใบหน้าแดงระเรื่อ พราวเหงื่อที่ซึมผดทั่วทั้งหน้า สีหน้าหน้าสีตารัญจวนล้ำ กลีบปากงามจือเจ่อเผยอครางซี้ดซ้าด  และเสียงดังป๊าบๆ ของหน้าขาแน่นล่ำกระทบกับตูดงอนเด้งนั่นดังสนั่นหูชวนขนลุก

“อ่า...ได้เลย...ได้เลย...ทูนหัว...” เสียงหอบกระเส่าพอกันเอ่ยขึ้นมา “เมียขอมา พี่จัดให้ ตามใจเมีย...ทุกท่วงท่า...ทุกลีลา...ได้อยู่แล้ว” ฝ่ามือใหญ่กอบกุมสะโพกเธอดึงเข้ามาหาท่อนลำสีชมพูคล้ำเกือบแดงก่ำที่ตั้งเด่

ภาพของการขยับเข้าและสาวออกของลำเนื้อแกร่งขนาดใหญ่เท่าข้อแขนที่ตอกตรึงเข้าไปในกลีบร่องน้องน้อยสีชมพูอูมอิ่มจนปลิ้นแบะ ไม่เท่านั้น เสียงแฉะๆ เหมือนย่ำฝ่าเท้าลงกลางโคลน ฟังดูสยองหูชวนให้ขนลุกซู่กรูเกรียวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ความรู้สึกร้อนรุ่มบางอย่างกำลังแล่นลิ่วลงสู่ใต้ท้องน้อยจนร้อนวูบไปหมด

“บ้าจริง” เจนิสาสบถ กลืนน้ำลายกลั้วลำคอที่แห้งผากขึ้นมาไม่มีสาเหตุ

“อ่า...อู้ว์...ซี้ดดดดดด....อ่า....ถึงใจจริงๆ ผัวขา...ผัวของเมียเก่งที่สุดดดดด....” เสียงนิยมชมชื่นอย่างไร้ยางอายทำเอาใบหน้าของคนฟังร้อนฉ่า

จ้องใบหน้าแดงก่ำตาปรือปากจือเจ่อของผู้หญิงในจอที่หันมารับจูบจากคนเบื้องหลังนัวเนีย ลิ้นต่อลิ้นเกี่ยวกันแทบพันเกลียว ริมฝีปากที่เหมือนจะเคี้ยวกินกันอย่างเอร็ดอร่อย บทรักอันแสนพิศวาสบาดจิตบอกถึงความลุ่มหลงที่หล่อนมีให้กับเขาสุดจิตสุดใจ


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha