แดนรักมาเฟียเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 5 : ตอนที่ 2 แรกพบสบตา-2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

 “ขอบใจนะจ๊ะหนูป่าน อ๋อ! เจ๊ลืมบอกไปว่าลูกค้าต้องการให้หนูป่านขึ้นไปร้องเพลงให้ฟังด้วย ส่วนค่าเหนื่อย ทางลูกค้าจะจ่ายให้ไม่อั๋น เจ๊แนะนำว่าหนูป่านควรเรียกให้เยอะๆ เข้าไว้ แล้วที่สำคัญอย่าลืมที่เจ๊บอกด้วยล่ะ หากลูกค้าต้องการอะไรก็รีบหาให้ แล้วอย่าไปขัดใจลูกค้าล่ะ เดี๋ยวร้านเจ๊จะเสียชื่อ” เจ้าของผับบอกน้ำเสียงราบเรียบแต่ก็แฝงคำสั่งเอาไว้ ส่วนปัญญาวีร์ลอบถอนใจเฮือกใหญ่ กี่ครั้งแล้วที่เจ๊พูดในทำนองให้เธอเอาตัวเข้าไปประเคนให้ลูกค้ารายใหญ่ๆ

เรื่องร้องเพลง ป่านจะขึ้นไปร้องให้ แต่แค่สองเพลงเท่านั้นนะคะ วันนี้ป่านเหนื่อย ส่วนเรื่องที่ลูกค้าต้องการอะไรก็รีบหาให้ เจ๊คงไม่ได้หมายถึงตัวป่านใช่ไหมคะ

“ไม่ใช่หรอกหนูป่าน เพราะของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับใครว่าจะยอมหรือไม่ยอม แต่ตอนนี้เจ๊ว่าหนูป่านรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกค้าจะรอนาน” สิ้นคำเจ้าของผับหรู ปัญญาวีร์ก็เดินตรงไปยังห้องวีไอพี โดยมีสายตาจากเจ้าของผับมองตามด้วยความขุ่นเคืองที่พนักงานสาวไม่ยอมทำตามที่ตนเปรยไว้

ทางด้านปัญญาวีร์ หลังจากเธอเดินมาถึงหน้าห้องวีไอพี ก็ยืนรออยู่อึดใจเพื่อรอให้บอดี้การ์ดหน้าห้องเข้าไปบอกกล่าวเจ้านาย และเมื่อได้รับอนุญาต เธอจึงเปิดประตูแล้วเดินก้มหน้าเข้าไปยืนห่างๆ โซฟาที่ลูกค้านั่งอยู่

ท่านจะรับอะไรดีคะพนักงานสาวพูดขึ้นโดยไม่คิดจะเงยหน้ามองลูกค้า เพราะเธอถือว่ามันเป็นการเสียมารยาท ส่วนมือก็จับปากกาเตรียมพร้อมจดรายอาหารและเครื่องดื่มตามที่ลูกค้าต้องการ แต่ทุกอย่างเงียบกริบ ครู่ต่อมาเธอก็ได้ยินเสียงถอนใจดังมาจากคนที่นั่งบนโซฟาเรียบหรูนั่น

“ที่นี่ต้อนรับลูกค้าแบบนี้หรือไง ไม่ได้เรื่อง!” มาเฟียหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงกระชาก เพราะไม่พอใจที่หญิงสาวไม่เงยหน้าขึ้นมองเขา ทั้งที่หน้าตาของเขาก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่จนถึงขนาดไม่อยากมอง

ขณะที่ปัญญาวีร์ก็เงยหน้ามองทันทีหลังจากถูกกล่าวหา ดวงตากลมสวยต้องเบิกกว้างเมื่อได้เห็นโฉมหน้าคนที่เรียกใช้เธอ

เขา! ผู้ชายหนุ่มเจ้าของดวงตามีเสน่ห์ที่เธอเจอในงานเลี้ยง

อาการตะลึงองหญิงสาวเรียกรอยยิ้มขบขันจากมาเฟียหนุ่มได้มากทีเดียว

เป็นอะไรไปคุณนักร้อง หรือคุณเห็นหน้าผมเป็นปีศาจหรือไง ถึงได้ทำตาถลนแล้วก็จ้องผมจนตาไม่กะพริบแบบนี้มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์

            “ปละเปล่าค่ะ ว่าแต่ท่านจะรับอะไรดีคะคำแต่ละคำที่ปัญญาวีร์พยายามถามมันช่างลำบากลำบนยิ่งนัก ทั้งที่เธอไม่เคยประหม่าเลยสักครั้ง

ผมว่าคุณคงไม่พร้อมจะบริการใครหรอก ดูอย่างคำพูดสิ พูดติดๆ ขัดๆ ไปหมดเอเรสกล่าวด้วยน้ำเสียงคล้ายดูถูก แล้วเอนแผ่นหลังผิงพนักโซฟา ยกแขนทั้งสองพาดบนโซฟาพร้อมตวัดท่อนขาแข็งแกร่งขึ้นทับกันในท่วงท่าสบาย

ดวงตาคมจับจ้องไปยังหญิงสาว รูปร่างบอบบางแต่ดูเหมือนมีบางอย่างซุกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าจะไม่เล็กอย่างที่ตาเห็น มาเฟียหนุ่มใช้สายตาสำรวจซอกแซก ราวกับว่าจะสอดส่องเข้าตรวจดูก้อนเนื้ออวบอิ่มให้มันรู้กันไปเลยว่าตกลงขนาดมันแค่ไหนกันแน่

ปัญญาวีร์ตวัดสายตาโกรธขึงใส่ลูกค้าหนุ่ม บ่งบอกให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าเธอไม่ชอบใจสายตาซอกแซกของเขา ขณะที่มาเฟียหนุ่มก็ทำเพียงไหวไหล่ ปากได้รูปของเขาก็คลียิ้มส่งไปเขย่าหัวใจของใครบางใครและก็ได้ผล เพราะหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอหวามไหวไปกับรอยยิ้มมีเสน่ห์นั่น

ว่าไงคุณนักร้อง ผมว่าคุณไม่พร้อมจริงๆ นั่นแหละ แบบนี้ผมคงต้องไปรายงานเจ้าของผับทราบดีไหม ว่าพนักงานของที่นี่ นอกจากหน้าตาจะไม่ยิ้มแย้มแล้ว น้ำเสียงยังไม่รื่นหูอีกน้ำเสียงยียวนดังขึ้นหลังจากได้มองอย่างทะลุปรุโปร่งไปถึงไหนๆ ตามที่ใจเขาอยากมอง

ขอประทานโทษค่ะท่าน ที่ดิฉันแสดงกิริยาแบบนั้นออกไป ท่านอย่าได้ถือสาดิฉันเลยนะคะ แล้วตอนนี้ดิฉันก็พร้อมทำงาน เชิญท่านสั่งอาหารและเครื่องดื่มมาได้เลยค่ะน้ำเสียงที่ปรับให้อ่อนลง ทว่ามันก็ยังติดประชดประชันไม่น้อยพูดขึ้น

เอเรสยิ้มมุมปากชอบใจ เมื่อได้เห็นรอยยิ้มน่ารักของหญิงสาว ถึงแม้มันจะดูฝืนๆ ก็ตาม แต่เขาก็ชอบ และอยากเป็นเจ้าของตัวเธอ

แล้วที่นี่มีของดีอะไรบ้างล่ะ ช่วยจัดให้ผมหน่อย” มาเฟียหนุ่มย้ำคำว่า ของดีพร้อมดวงตาคมส่อประกายแพรวพราวเสียจนน่าควักออกมาสับให้เละ

ได้ค่ะ ดิฉันจะจัดของดีมาให้ท่าน โปรดรอสักครู่นะคะปัญญาวีร์ข่มอารมณ์เดือดดาลของตนไว้ในอก เพราะไม่อยากมีเรื่องกับลูกค้า ไม่งั้นเธอคงต้องไปหางานใหม่

“งั้นก็รีบจัดของดีมาให้ผมเร็วๆ” น้ำเสียงติดจะยียวนจากริมฝีปากได้รูปดังตามหลัง เมื่อปัญญาวีร์หมุนตัวหันหลังให้ลูกค้าหนุ่มและกำลังก้าวออกไปจากห้องวีไอพี 

เอเรสมองตามจนหญิงสาวลับตาไป จึงหันไปหาสองบอดี้การ์ดหนุ่มสื่อความหมายทางสายตาให้อีกฝ่ายรับรู้ ดอมและแมค ยิ้มอย่างรู้ใจนายแล้วก็ลุกเดินออกไปจากห้องวีไอพี โดยสั่งให้ลูกน้องสองคนคอยดูแลหน้าห้องของเจ้านายหนุ่ม

******

ปัญญาวีร์ไปยืนสงบสติอารมณ์ก่อนจะนำอาหารและเครื่องดื่มที่ดีที่สุดและแพงที่สุดในร้านมาให้ลูกค้าจอมยียวน และหลังจากบอดี้การ์ดหน้าห้องส่งสัญญาณและเปิดประตู เธอจึงเดินเข้าไปในห้อง ก่อนจะมองหาชายหนุ่มอีกสองคน เพราะเธอจำได้ว่าลูกค้าหนุ่มนั่งอยู่ในห้องสามคน แต่ตอนนี้เหลือเพียงชายหนุ่มเจ้าของดวงตามีเสน่ห์เย้ายวนเพียงคนเดียวเท่านั้น

สนใจบอดี้การ์ดผมหรือไงมาเฟียหนุ่มเอ่ยถามเสียงห้วน ในอกเต็มไปด้วยไม่พอใจ

เปล่าค่ะ ดิฉันก็แค่แปลกใจหญิงสาวเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเย็นจนเกือบเย็นชา จากนั้นก็หันไปจัดวางอาหารและเครื่องดื่ม และเมื่อจัดการเสร็จหญิงสาวก็ลุกขึ้นเตรียมเดินออกไปจากห้อง

ผมจำได้ว่ายังไม่ได้อนุญาตให้คุณออกไปเสียงดุดันแฝงอำนาจดังขึ้น เมื่อปัญญาวีร์ก้าวเท้าเดินได้เพียงสามก้าว หญิงสาวหมุนตัวหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม

หากท่านต้องการคนผสมเครื่องดื่มให้ ดิฉันจะไปตามเด็กนั่งดริ้งมาให้นะคะ ไม่ทราบว่าท่านต้องการสักกี่คนคะปัญญาวีร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุดเท่าที่เธอจะระงับอารมณ์เอาไว้ได้ เธอต้องย้ายที่ทำงานบ่อยกว่าใครๆ ก็เพราะเจอพวกชีกอ คิดว่าพนักงานอย่างเธอทำงานไปด้วยขายตัวไปด้วย

ผมไม่ต้องการเด็กนั่งดริ้งคนไหนนอกจากคุณ หรือคุณมีปัญหา เจ้าของผับไม่ได้บอกคุณหรอกหรือว่าให้คุณบริการผมให้เต็มที่มาเฟียหนุ่มบอกเสียงเรียบๆ ทว่าแววตาดุดันและบีบบังคับ

ได้ค่ะ ดิฉันจะบริการท่านให้เต็มที่พูดจบก็เดินกลับไปหาลูกค้าหนุ่ม ย่อตัวนั่งใกล้กับโต๊ะกระจกเตี้ยๆ ที่มีอาหารและเครื่องดื่มวางอยู่ จากนั้นมือเล็กก็สาระวนกับการผสมเครื่องดื่ม พอจัดการได้แล้วก็ยื่นแก้วเครื่องดื่มให้ลูกค้าจอมเรื่องมาก ทว่าลูกค้าหนุ่มไม่ขยับร่างกายส่วนใดออกมารับเครื่องดื่ม แต่ดวงตาคมมีเสน่ห์จดจ้องที่ดวงหน้าสวย แต่ติดจะบึ้งตึงไปเสียหน่อย แต่นั้นไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา เพราะยิ่งได้มองเขายิ่งถูกใจและอยากเป็นเจ้าของ

ปัญญาวีร์วางสายตาไว้ที่แผงอก ที่ปลดกระดุมออกจากรังดุมสามเม็ด เผยให้เห็นไรขน และนี่คือเหตุผลที่ทำให้เธอไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองหน้าลูกค้าหนุ่ม

“เงยหน้าขึ้น ที่รัก”

“เครื่องดื่มคะท่าน” ปัญญาวีร์ไม่ทำตามคำสั่ง แต่ยังคงเร่งเร้าให้ลูกค้าหนุ่มรับเครื่องดื่มไป

“ผมสั่งให้คุณเงยหน้า” เขาเตือนเธออีกครั้งด้วยเสียงที่แฝงไปด้วยอำนาจ

เมื่อสาวเจ้ายังนิ่งเอเรสจึงยื่นมือไปรับแก้วเครื่องดื่ม แล้วนำไปวางห่างๆ ตัว ก่อนจะกระซิบบอกหญิงสาวอีกครั้ง “เงยหน้ามองผม ที่รัก”

ปัญญาวีร์เงยหน้าขึ้นเมื่อไอความร้อนเป่ารดอยู่ใกล้ๆ ริมฝีปากอิ่มสวยเผยออย่างยั่วยวน ทั้งที่เธอไม่ได้ตั้งใจ มาเฟียหนุ่มที่รอโอกาสอยู่แล้วจึงแนบริมฝีปากบดคลึงเรียวปากอิ่มอย่างไม่รอช้า เขาส่งลิ้นร้อนซอกซอนไล่ต้อนหาความหวานแบบไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว

ปัญญาวีร์ตัวแข็งทื่อ เพราะไม่เคยพบสัมผัสเร่าร้อนพาใจหวามไหวเช่นนี้มาก่อน กระทั่งฝ่ามือร้ายกาจของอีกคนลากผ่านก้อนเนื้อนุ่มนิ่ม เธอจึงได้สติ สองมือของเธอกำเป็นหมัดแล้วระดมทุบตีไปยังเรือนกายแกร่ง เพราะสัญชาตณานจากสิ่งที่เธอเคยเป็นและปกปิดทุกคนเอาไว้สั่งให้เธอต่อสู้กับชายหนุ่ม

“ที่รัก ยอมผมดีๆ ดีกว่า จะได้ไม่เจ็บตัว” เสียงทุ้มพร่าดังชิดริมฝีปากอิ่มหลังเขาถอนจูบ ก่อนกระตุกยิ้มบาดใจที่เขารู้แล้วว่ามันจะทำให้หญิงสาวระทวยคาอกและก็เป็นจริง เพราะหญิงสาวตาพร่าไปหมดแล้วเลยเป็นโอกาสให้มาเฟียหนุ่มเคลื่อนมือตรึงท้ายทอย แล้วกดริมฝีปากร้อนผ่าวของตนลงบนปากอิ่ม ควานหาความหวาน

มืออีกข้างเคลื่อนไล้เนินไหล่ ไต่ไปยังแผ่นหลัง ต่ำลงถึงสะโพกงามงอน พอได้สัมผัสถึงได้รู้ว่าสะโพกน่าเคล้นคลึงมากที่สุด ช่างเหมาะกับรูปร่างบอบบางของเธอเหลือเกิน หนำซ้ำยังให้ความรู้สึกดีต่อเขาอย่างมากมาย แล้วเขาจะปล่อยให้เธอหลุดมือได้อย่างไรกัน!


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha