แดนรักมาเฟียเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ตอนที่ 3 เกือบเอาตัวไม่รอด


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 3 เกือบเอาตัวไม่รอด



ที่รัก ตัวคุณหอมเหลือเกินมาเฟียหนุ่มกระซิบชิดปากอิ่ม ลากฝ่ามือสัมผัสผิวเนื้อเนียนนุ่มที่เขาเริ่มชื่นชอบ เพราะไม่ว่าตรงไหนก็นุ่มไปเสียหมด

“หยุดทำแบบนี้กับฉันสักทีคำสั่งจากหญิงสาวฟังแทบไม่รู้เรื่อง และอีกคนก็ไม่คิดจะใส่ใจถามไถ่ให้รู้ความ เพราะเขากำลังลุ่มหลงอยู่กับซอกคอหอมกรุ่นที่เย้ายวนใจยิ่งกว่าผู้หญิงคนไหน ฝ่ามือร้อนผ่าวเริ่มเกเรไปทั่วผิวเนียนหนักขึ้น ราวกับจะกลั้นแกล้งอีกคนให้ขาดใจตาย

“คุณห้ามผมไม่ได้หรอก ที่รัก” มาเฟียหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงคล้ายเย้ยหยัน

ปล่อยฉันเธอร้องบอกเสียงแผ่วๆ เหมือนคนใกล้ขาดอากาศ

ผมบอกคุณไปแล้วว่าคุณห้ามผมไม่ได้หรอก แล้วคนอย่างผม ถ้าอยากได้ก็ต้องได้ ฉะนั้นที่รักอย่าห้ามผมให้เสียเวลาเลย ไม่งั้นผมจะไม่ปราณีคุณอีกต่อไปเขาบอกด้วยน้ำเสียงพร่า ปัดป่ายริมฝีปากหยอกเย้ากับกลีบปากอิ่มสวย ขบเม้มหยอกเอินกระตุ้นอารมณ์สาวให้แตกกระเจิงมากยิ่งขึ้น

อึดใจต่อมาเขาเคลื่อนมือยังเนินอกอวบ

จะทำอะไรหญิงสาวเอ่ยถามเสียงดัง ตะครุบสาบเสื้อเอาไว้ แต่กลับถูกเขาปัดมือทิ้ง หนำซ้ำยังส่งยิ้มให้เธอเสียอีก รอยยิ้มที่มันทำให้ร่างกายเธอระทวย

ขณะที่อีกคนพอได้เห็นอกอวบอิ่มก็ถึงกับตาโต เพราะขนาดไม่ได้ผิดไปจากที่คิดไว้สักนิด และเขาต้องได้ครอบครองมันเดี๋ยวนี้

เอเรสยกขาทั้งสองวางบนโต๊ะกระจกที่มีอาหารและเครื่องดื่มวางเรียงราย ปลายเท้าใหญ่ปัดขวดเครื่องดื่มราคาแพงหล่นลงพื้นเสียงดัง เรียกให้สติปัญญาวีร์กลับคืนมา พร้อมด้วยบอดี้การ์ดหน้าห้องก็เปิดประตูพรวดเห็นภาพเบื้องหน้าเต็มสองตา เพราะเป็นห่วงเจ้านายหนุ่มจนไม่ทันคิดอะไร ก่อนจะรีบถอยห่างออกไป

“ปล่อยฉัน” สิ้นคำสั่งปัญญาวีร์ยกมือทุบตีคนฉวยโอกาส แล้วก็ต้องร้องออกมาสุดเสียงเมื่อคนบ้ากามกดฟันคมๆ ลงบนผิวเนื้อของเธอ

มาเฟียหนุ่มเริ่มหงุดหงิดเมื่อสาวเจ้าต่อต้าน เขาเคลื่อนมือรวบสองมือเล็กเอาไว้แน่น พร้อมปรามหญิงสาวด้วยสายตาดุดัน ทว่าปัญญาวีร์ยังดิ้นขัดขืนสุดฤทธิ์ วิชาป้องตัวกันที่ได้ร่ำเรียนมา เธองัดเอามาใช้จนหมด ทว่าอีกคนก็รู้ทันไปเสียหมดเช่นกัน

อย่าดื้อ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวมาเฟียหนุ่มสั่งเสียงเรียบ แล้วกระแทกริมฝีปากลงบนเรียวปากอิ่มสวย เพื่อลงโทษหญิงสาวที่คิดต่อต้าน ก่อนใช้ฟันคมกัดเย้ากลีบปากบนล่างสลับกันจนอีกคนสะดุ้ง

ปล่อยฉัน!ปัญญาวีร์ตวาดสั่ง ตากลมสวยตวัดมองอย่างแค้นเคือง ทว่าอีกฝ่ายไม่ได้สนใจ มิหนำซ้ำยังเผยยิ้ม

เสี้ยววินาทีถัดมา มาเฟียหนุ่มก็ใช้ร่างกายที่ใหญ่โตกว่าจับหญิงสาวจอมพยศนอนราบบนโซฟาแล้วขยับกายขึ้นคร่อม แบบไม่สนใจเสียงร้องห้ามและอาการดิ้นรนของหญิงสาว

ปัญญาวีร์ใช้เข่ากระทุ้งเข้าช่วงเอวของอีกฝ่ายตามด้วยปลายเท้ายกซัดเข้าที่หน้าขา เอเรสหน้าเหยเกไปนิดและรู้สึกเจ็บแปลบๆ จนเขาชักเริ่มสงสัยแล้วว่าหญิงสาวใต้ร่างคนนี้ไปร่ำเรียนวิชาป้องกันตัวมาจากที่ไหน ทั้งหมัดทั้งเข่า ว่องไวใช่เล่น แต่อย่าหวังว่าจะมาล้มเขาได้ง่ายๆ

“ออกไปจากตัวฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” หญิงสาวขู่ด้วยสีหน้าเอาจริง แม้ใจจะหวาดหวั่นไม่น้อยกับการได้แนบสนิทชิดเชื้อกับเรือนกายของบุรุษหนุ่มในครั้งแรกของชีวิต

คิดเหรอว่าผมจะกลัวคำขู่ของคุณเขาบอกด้วยสีหน้าท้าทาย กดแนบเรือนกายเข้าหาร่างนุ่มให้มากขึ้น เขารู้ว่าหญิงสาวไม่ใช่คนไร้เดียงสา ถึงจะไม่รู้ว่าบางอย่างในตัวเขามันตื่นขึ้นมาแล้ว

คุณมันบ้า! ปล่อยฉันเมื่อทำร้ายอีกฝ่ายไม่ได้ ปัญญาวีร์จึงส่งเสียงต่อว่าแทน เธอเจ็บที่ท่อนขาจะแย่ เพราะถูกเขาใช้เข่ากดทับแล้วทิ้งน้ำหนักลงมาทั้งตัว ทำให้เธอหมดทางสู้ไปโดยปริยาย แต่มิวายที่เธอจะดิ้นอึกอัก หวังจะหลุดพ้นจากผู้ชายตัวโตคนนี้ให้ได้

อย่าฝัน!” เขาบอกสั้นๆ กระตุกยิ้มอย่างผู้ชนะ

ขนาดว่าโดนล็อกทั้งตัวยังจะมีฤทธิ์ได้อีก แสบนักนะที่รัก แต่เดี๋ยว เรามาดูกันว่าฉันหรือเธอ ใครมันจะแน่กว่ากัน คิดแล้วมาเฟียหนุ่มก็ประกบปากระดมจูบ ไล่ลงมายังเนินอกขาวๆ ที่ตอนนี้มันโชว์ล่อตาล่อใจภมรหนุ่มอดยากปากแห้งและไม่ว่าเขาจูบไปที่ไหนก็ฝากร่องรอยความเป็นเจ้าของเอาไว้จนกายสาวสั่นสะท้านราวกับจับไข้

หญิงสาวตัวอ่อนระทวยไปกับสัมผัสเร่าร้อน เธอไม่มีแรงต่อต้านการกระทำอุกอาจของเขา ทั้งที่เธอไม่เคยให้ใครแตะต้องตัว แต่เขาคนนี้ เป็นใครกัน ทำไมถึงได้กล้าทำแบบนี้กับเธอ

ไม่! เธอจะไม่ยอมให้ลูกค้าคนนี้ทำอะไรกับเธอได้ เสียงเล็กๆ ร้องสั่งให้เธอไม่ยอม ทว่าความเร่าร้อนที่เธอไม่เคยพบทำให้เธอต้องต่อสู้กับร่างกายที่โอนอ่อนตามแรงปลุกเร้าของเขา

 “หยุด...” เจ้าของเสียงบิดกายหนีความทรมานที่เกิดจากริมฝีปากของชายหนุ่ม ที่ตอนนี้ริมฝีปากเข้าครอบครองยอดปทุมสีชมพูระเรื่อราวกับเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อป้องกันเสียงน่าอาย

ระวังจะทรมานนะที่รัก ร้องออกมาเถอะ ผมอยากได้ยินเสียงครางของคุณเอเรสกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เมื่อหญิงสาวใต้ร่างกำลังต่อต้านสิ่งที่เขาปรนเปรอให้

“คนทุเรศ ปล่อยฉันหญิงสาวรวบรวมแรงกายต่อว่าชายหนุ่ม ก่อนจะดิ้นรนอีกครั้งหวังจะให้หลุดพ้นจากเขา แต่ปลายคางของเธอกลับถูกมือใหญ่บีบจนกรามแทบร้าว แล้วบังคับให้สบตากับดวงตาคมกริบเสี้ยวนาทีเธอก็ตกอยู่ในมนต์สะกดของเขา

“อย่าหลับตานะที่รัก เพราะผมอยากให้คุณมองผม ว่าผมต้องการคุณแค่ไหน” เสียงพร่าดังชิดใบหูนุ่มนิ่ม เมื่อหญิงสาวจะหลับตาหนีความปรารถนาที่แผ่กระจายออกมาจากดวงตาของเขา

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า” เธอแย้ง

“จะใช่หรือไม่ใช่ แต่ยังไงคุณก็ต้องเป็นของผม เพราะผมถูกใจคุณ โดยเฉพาะความพยศของคุณ” เขากระซิบบอกและเสียงยังดังชิดใบหูนุ่มเช่นเดิม แต่ครั้งนี้เขาใช้ลิ้นอุ่นปัดป่ายใบหูสลับขบเม้มหยอกเย้า

“ฉันไม่ยอม” หญิงสาวยังคงปฏิเสธ แม้ตอนนี้ร่างกายจะถูกกายใหญ่พันธนาการเอาไว้

“งั้นมาลองดูกันไหม” ขาดคำมาเฟียหนุ่มโน้มใบหน้าลงต่ำ กดริมฝีปากชิมความหวานละมุนจากปากอิ่มสวย ทว่าหญิงสาวไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำไปได้ง่ายๆ ด้วยการเม้มริมฝีปากแน่น แต่มาเฟียหนุ่มก็มีวิธีให้หญิงยอมด้วยการลากฝ่ามือผ่านสีข้างสี เรื่อยมายังสะโพก เขาลงมือเคล้นคลึงอย่างหนักและทันทีที่หญิงสาวอ้าปากจะท้วงทัก ลิ้นอุ่นก็บุกเข้าไปเสาะหาความหวานจากโพรงปากเล็กๆ ทันที

มาเฟียหนุ่มหลงใหลความหวานจากริมฝีปากอิ่มสวยจนเผลอปล่อยมือทั้งสอง เพื่อที่เขาจะใช้มือจัดการกับอกอวบอิ่ม แต่ทันทีที่สองมือเล็กได้รับอิสระ หญิงสาวก็ใช่มันผลักไสใบหน้าหล่อออกห่าง คนไม่ทันตั้งตัวถึงกลับผงะหงายหลังชนกับพนักโซฟาพร้อมคำสบถ

ปัญญาวีร์ใช้โอกาสนั้นเหวี่ยงหมัดใส่ใบหน้าของคนฉวยโอกาส ทว่ามาเฟียหนุ่มก็รับหมัดเล็กไว้ได้ทัน ก่อนที่มันจะปะทะเข้ากับซีกแก้มของเขา สันกรามหนาบดนูนจนเป็นสัน เมื่อหญิงสาวยังคงเหวี่ยงหมัดเล็กๆ อีกข้างใส่หน้าเขา แต่อย่าหวังว่าจะทำอะไรเขาได้

ยังมีอะไรอีกไหมที่จะงัดออกมาสู้กับผม” เขาถามเสียงกร้าว ความปรารถนาถูกความโกรธเข้ามาแทนที่

ถ้าไม่ตอบ ผมจะจัดการคุณเดี๋ยวนี้น้ำเสียงของเอเรสไม่ได้ขู่ แต่เขาจะเอาจริง เพราะไม่ชอบที่อีกฝ่ายเล่นบนเงียบ

มาเฟียหนุ่มปล่อยมือข้างหนึ่งของตนจากการตรึงมือเล็ก เคลื่อนนิ้วมาหยอกเย้าทรวงอกสาวเชิงบังคับหญิงสาว ที่เจ้าเพิ่งจะตระหนักได้ว่าคนฉวยโอกาสได้ปลดกระดุมเสื้อของเธอออก

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน คนสารเลว” เธอเค้นเสียงต่อว่า เมื่อพยายามดึงมือออกแต่ไม่เป็นผล

“ทำไมจะแตะไม่ได้ ในเมื่อผมกำลังลูบไล้หน้าอกของคุณอยู่” เขาว่าพลางส่งยิ้มมีเสน่ห์มอบให้

“คนเลว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” หญิงสาวออกแรงดิ้นอยู่ใต้ร่างใหญ่ที่คร่อมเธอไว้สุดแรง ทว่าดิ้นไปก็เหนื่อยเปล่า

“ที่รัก คุณนี่เป็นผู้หญิงแบบไหนกันถึงไม่ชอบให้ผมแตะต้อง ผมจะบอกให้นะว่ามีผู้หญิงหลายคนอยากให้ผมแตะ อยากให้ผมเข้าใกล้” พูดจบก็ใช้มือคลึงเคล้นอกอวบเล่น

“หยุดมือของคุณซะ”

“สั่งกันจริงนะที่รัก” เขาว่ายิ้มๆ และยอมหยุดมือแต่โดยดี แต่อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยเธอไปง่ายๆ

ปัญญาวีร์กระชากมือออกทันทีหลังจากมาเฟียหนุ่มยอมปล่อย ก่อนที่เธอจะรีบหันหลังให้เขาและติดกระดุมเสื้ออย่างเร่งรีบ จนเมื่อเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะลุกหนีก็ต้องหยุดชะงักแล้วหมุนตัวหันมาเผชิญหน้าเจ้าของเสียง

“ผมยอมปล่อยคุณแค่วันนี้นะที่รัก แต่คราวหน้าเราสองคนต้องไปจบบนเตียงของผม” พูดจบเขาก็ลุกขึ้นยืน ก่อนก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาว ความสูงที่ต่างระดับกันทำให้เธอสูงเพียงแค่ไหล่ของเขา

“ว่าไงที่รัก” เขาใช้มือดันปลายคางมนให้เงยขึ้นสบตาพร้อมถ้อยคำเลี่ยนหูแปลกๆ

ฉันไม่มีวันไปจบกับคุณบนเตียงแน่ๆ เชิญคุณไปหาคนอื่นเถอะหญิงสาวโต้กลับเสียงแข็ง พลางปัดมือร้ายกาจนั้นออกไป

 “แต่ผมต้องการคุณมาเฟียหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงดุกระด้าง ความโกรธเริ่มปะทะอีกครั้งเมื่อหญิงสาวปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย ทั้งที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเขา

“แต่ฉันไม่ต้องการผู้ชายอย่างคุณ” คนพูดเดินถอยหลังหนี เมื่อเจ้าของร่างสูงขยับตัวเข้ามาใกล้

“แล้วผู้ชายแบบไหนล่ะที่คุณต้องการ” เขาถามเสียงกระด้างเช่นเดิม หากแต่แววตามีแววล้อเล่น

“ก็แบบที่ไม่ใช่คุณไง” เธอบอกเขาเสียงโกรธๆ เพราะรู้ตัวดีว่าเธอสู้แรงผู้ชายคนนี้ไม่ได้แน่ แม้อดีตที่เธอปกปิดทุกคนเอาไว้จะสร้างให้เธอแข็งแกร่งก็เถอะ

“แต่ผมเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคนนะที่รัก” เขายกยอตัวเองพร้อมรอยยิ้มมุมปาก ทั้งร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ในสายตาของเธอ

“แต่ไม่ใช่ฉัน” หญิงสาวแย้งแบบไม่เสียเวลาคิด

“อย่าเพิ่งด่วนปฏิเสธที่รัก เพราะถ้าคุณได้อยู่ในอ้อมกอดของผม ในสภาพที่เราสองคนเปลือยด้วยกันทั้งคู่ บนเตียงนุ่มๆ คุณต้องเปลี่ยนใจแน่นอนที่รัก” คำพูดของเขาเรียกจุดแดงๆ บนใบหน้าของอีกคนได้ดีทีเดียว มาเฟียหนุ่มยิ้มพอใจไม่น้อย

“ฉันไม่มีวันไปนอนบนเตียงของคุณ” คนพูดไม่รู้ตัวหรอกว่าเสียงที่เถียงออกไปนั่นสั่นๆ แค่ไหน

“ผมบอกแล้วว่าอย่าเพิ่งปฏิเสธ ถ้าคุณยังไม่ลิ้มรสตัวผม” เขาเอานิ้วมาแตะบนกลีบปากของหญิงสาวเป็นเชิงห้าม ขณะที่ตัวเองพูด

“ฉันไม่ได้อยากลิ้มรสตัวคุณ” เธอปัดนิ้วเรียวสวยออกอย่างรังเกียจ แล้วหมุนตัวจะเดินออกไปจากห้อง

“จะไปไหนที่รัก เรายังคุยกันไม่จบ” เขาคว้าตัวเธอเข้ามากอด ส่งผลให้แผ่นหลังเนียนแนบชิดกับแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

“ปล่อย! ฉันจะไปตามเด็กคนอื่นมาบริการคุณ” เธอบอก พลางดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอด สองเท้าที่วางอยู่ก็ใช่มันกระทืบบนเท้าใหญ่ แต่เขาก็หลบทัน สร้างความหงุดหงิดใจให้หญิงสาวไม่น้อยที่ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้

“แต่ผมต้องการคุณคนเดียว” เขาบอกชิดใบหูนุ่ม เส้นขนบริเวณนั้นของเธอพากันลุกชัน

“แต่ฉันไม่ต้องการ คุณไม่เข้าใจหรือไง” หญิงสาวเอนหน้าหนีลมหายใจอุ่นที่เป่ารดจนเส้นขนลุกชันพร้อมกับคิดหาวิธีเพื่อพาตัวเองออกไปให้พ้นคนบ้าๆ คนนี้ให้ได้ แต่ความหวังของเธอดูจะน้อยนิดเพราะเธอเสียเปรียบเขาทุกอย่าง แม้เธอจะมีวิชาต่อสู้อยู่ก็ตามที แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้

“ผมไม่อยากเข้าใจ และที่รักก็รู้เอาไว้ด้วยว่าผมอยากได้ตัวคุณ” เขาพูดออกมาตรงๆ เคลื่อนมือจากเอวคอดขึ้นมาใกล้ทรวงอก แต่กลับถูกอีกคนถ่องข้อศอกเข้าใส่เต็มแรง แล้วตามด้วยยกเท้ากระทืบเท้าใหญ่จนชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว สองมือของเขาปล่อยหญิงสาวเป็นอิสระทันที

“ร้ายกาจเหมือนกันนะที่รัก ผมเผลอหน่อยเดียว คุณก็เล่นงานผมเลย แสบจริงนะที่รัก” คนหน้าตาเหยเกต่อว่าเสียงลอดไรฟัน พลางสลัดเท้าตัวเองไปมาเพื่อบรรเทาอาการเจ็บ

“คุณก็อย่าทำแบบนี้กับฉันอีก ไม่งั้นคราวหน้าคุณจะเจ็บตัวมากกว่านี้” หญิงสาวต่อว่าด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ภายในใจยังรู้สึกหวาดหวั่นไม่น้อยกับการกระทำของผู้ชายคนนี้

แน่ใจแล้วเหรอที่พูดออกมาแบบนี้ ที่รักลืมแล้วหรือไงว่าครั้งหน้าของเราสองคนจะต้องไปจบกันบนเตียงนุ่มๆ ของผมเท่านั้น มาเฟียหนุ่มตอบกลับเสียงกลั้วหัวเราะ

อย่าฝันว่าคุณจะได้แอ้มฉันง่ายๆปัญญาวีร์โต้กลับทันที

 “งั้นคอยดูต่อไปแล้วกันว่าผมจะได้ตัวคุณหรือเปล่า” เอเรสตอบกลับอย่างคนไม่ยอมแพ้ ดีเสียอีกที่หญิงสาวกล้าท้าทายเขา ยิ่งได้มายากเท่าไหร่มันก็ท้าทายเขาเท่านั้น คราวหน้าก็เอาตัวให้รอดแล้วกัน!

“คุณก็อย่าคิดว่าจะพาฉันขึ้นเตียงได้ง่ายๆ เหมือนกันเสียงหวานทว่าเยือกเย็นตอบกลับพร้อมรอยยิ้มเยาะเล็กๆ

จากนั้นสองหนุ่มสาวมองสบตากันและกันอย่างไม่มีใครคิดจะหลบเลี่ยง กระทั่งมีเสียงเคาะประตูทั้งสองจึงได้ละสายตาห่างกัน ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะหันไปมองประตูหน้าพร้อมคำอนุญาตให้คนที่มารบกวนเสียงห้วนๆ หนึ่งในบอดี้การ์ดหน้าห้องจึงได้โผล่หน้าเข้ามาแล้วก้มหน้านิ่ง ก่อนจะเปิดปากบอกเรื่องสำคัญ

คุณพิตต้าต้องการพบคุณทามครับ เธอรอคุณทามอยู่ด้านล่างครับพูดจบก็แอบเหลือบตามองเจ้านายหนุ่มด้วยใจลุ้นระทึก เพราะไม่รู้ว่าตัวเองเข้ามาขัดจังหวะอะไรหรือไม่

หล่อนรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่เอเรสถามกลับน้ำเสียงห้วนจัด แล้วหันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มยกดื่มพรวดเดียวหมดแก้ว

ผมสอบถามจากเด็กในร้านจนได้เรื่องว่าเจ้าของผับเป็นคนบอกครับตอบเสร็จแล้วก็ต้องรีบก้มหน้าตามเดิม เพราะเจ้านายหนุ่มกระแทกลมหายใจออกมาเสียจนตัวเขาหน้าซีดเผือด

รู้สึกว่าเจ้าของผับที่นี่จะปากโป้งเกินไปแล้ว พวกนายสองคนไปจัดการสั่งสอนเจ้าของผับให้เข็ดว่าอย่าได้คิดปากโป้งอีก ส่วนพิตต้า พวกนายจะจัดการยังไงก็ได้ แต่อย่าให้หล่อนมารบกวนฉัน ฉันต้องการพักผ่อน

“ครับคุณทาม” คนได้รับคำสั่งโค้งแล้วถอยจากไป

ประตูห้องวีไอพีปิดลง ภายในห้องจึงตกอยู่ในความเงียบงันชวนให้อึดอัด ปัญญาวีร์อดเป็นห่วงเจ้าของผับไม่ได้ หลังจากได้ยินคนใหญ่คับฟ้าสั่งลูกน้องไปสั่งสอน แล้วเขาจะทำอะไรเจ๊ แล้วผู้หญิงที่ชื่อพิตต้าเป็นใครกัน ทำไมคนที่มีแต่ความกระหายสตรีอย่างเขา ถึงไม่อยากพบหน้า ทั้งที่ไม่น่าปล่อยให้ผู้หญิงทุกคนหลุดมือ

ท่านคะความเงียบที่ครอบงำและปัญญาวีร์ก็คิดว่าเธอควรทำอะไรสักอย่าง เพื่อไม่ให้เจ้าของผับเดือดร้อน จึงเปิดปากเรียกเบาๆ ทั้งที่ไม่ได้อยากเสวนาด้วย

เลิกเรียกผมแบบนั้นได้แล้วที่รัก ดูไม่ออกหรือไงว่าผมไม่ได้แก่งั่กขนาดนั้น แล้วรู้อะไรไหมว่าไอ้คำว่าท่านของที่รัก มันฟังแล้วหงุดหงิดมาก หงุดหงิดจนผมอยากลงโทษคุณด้วยการจูบคุณ พูดจบเขาก็หันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มมาดื่มต่อ

ได้ค่ะท่านหญิงสาวเอ่ยตอบเสียงเกือบกระชาก เพราะไม่ชอบใจที่ถูกเรียกว่าที่รัก

ผมบอกให้เลิกเรียก

ค่ะ คราวนี้คุณคงพอใจนะคะเธอบอกเสียงเรียบๆ ไม่แพ้หน้าตาในตอนนี้

พอใจมากคนถูกประชดก็สวนกลับหน้าเหี้ยม

ขอบคุณค่ะที่คุณพอใจหญิงสาวพูดขึ้นแล้วหันไปผสมเครื่องดื่มให้แก่ลูกค้าหนุ่มอย่างไม่คิดสนใจว่าขณะนี้ใบหน้าของลูกค้าหนุ่มจะเป็นอย่างไร

ส่วนมาเฟียหนุ่มก็ได้แต่กัดฟันกรอดๆ อย่างฉุนจัด แต่ต่อให้เขาอารมณ์ไม่ดีสักแค่ไหน เขาก็ยังอยากรู้ว่าหญิงสาวคนนี้มีความลับอะไรซุกซอนอยู่กันแน่ ในเมื่อเธอแปลกจากผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เคยอยู่ใกล้เขา

คุณชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ มีพี่น้องกี่คน พ่อแม่ทำงานอะไร แล้วทำไมถึงมาทำงานเป็นแบบนี้ เพราะเท่าที่สังเกต คุณน่าจะหางานที่มันดีกว่านี้ได้สบาย หรือเพราะมีคนเลี้ยงดู ก็เลยคิดทำงานเป็นสาวเสิร์ฟเพื่อฆ่าเวลาไปวันๆมาเฟียหนุ่มเอ่ยถามเป็นชุด หลังจากเขาเงียบไปสักพัก

ปัญญาวีร์ค่ะคนถูกซักประวัติตอบออกมาสั้นๆ แล้วก็นั่งนิ่งไม่สนใจตอบคำถามต่อไป ใบหน้าสวยก็ออกจะแสดงความจองหองออกมาให้เห็น มาเฟียหนุ่มเลยกระแทกลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดที่หญิงสาวดูจะเพิกเฉยกับคำถามต่อไปของเขา


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha