แดนรักมาเฟียเถื่อน ซีรีส์ชุด ยาใจคนเถื่อน [จบแล้ว]

โดย: วรัมพร,หงสรถ



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ตอนที่ 6 รู้สึกแปลก


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

ตอนที่ 6 รู้สึกแปลก


การเดินทางสิ้นสุดลงเมื่อเครื่องบินแตะรันเวย์ และทันทีที่ลงจากเครื่องนักร้องสาวก็ถูกเชิญไปขึ้นรถ ปัญญาวีร์นึกสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร กระทั่งรถขับออกมาเรื่อยๆ และมีอะไรบ่งบอกเลยว่ามันคือเส้นทางไปท่าเรือ

 “นี่กำลังจะไปที่ไหน

เราจะพักอยู่ที่มาเก๊าก่อน แล้วผมจะแจ้งเรื่องการเดินทางไปขึ้นเรือของเจ้านายผมอีกครั้งสารถีหนุ่มเอ่ยตอบจบแล้วก็ขับรถต่อเพื่อจบการสนทนา ส่วนคนฟังก็เม้มปากแน่นกับคำตอบที่ได้รับ เพราะเธอต้องการไปทำงานให้มันจบๆ

เกือบสองชั่วโมงหลังจากเดินทางออกจากสนามบิน รถก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าโรงแรมสูงเสียดฟ้า จากนั้นเธอก็ถูกเชิญให้ขึ้นไปพัก ที่ตอนนี้เจ้าของโรงแรมกำลังเฝ้ามองคนในห้องผ่านหน้าจอบางเฉียบอยู่อีกห้องหนึ่ง

ในที่สุด คุณก็มาอยู่ในกำมือของผม มาเฟียหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับภาพของหญิงสาวบนหน้าจอ การพักผ่อนและฉลองอายุครบสามสิบสี่ปีของเขา มันต้องพิเศษกว่าครั้งไหนๆ เพราะได้สาวสวยถูกใจมาคอยปรนนิบัติ ถึงแม้จะเชิญสาวงามขึ้นเรือมานับสิบแล้วก็ตาม หรือเขาจะเปลี่ยนแผนพาแม่นักร้องสาวไปล่องเรือด้วยกันแค่สองคนดีล่ะ

งานนี้สนุกแน่ คิดแล้วก็ยิ้มกริ่ม สายตายังไม่ละไปจากจอบางเฉียบ ขณะที่คนถูกแอบมองกำลังถอดอาภรณ์บนกายออกทีละชิ้น ราวกับจะยั่วอารมณ์ของคนบางคน และก็เป็นจริงเมื่อมาเฟียหนุ่มตาลุก กวาว รู้สึกร้อนวูบวาบทั่วร่าง ส่วนนางยั่วจำเป็นกำลังเดินตรงไปยังกระจกบานใหญ่แล้วหมุนดูตัวเองไปมาสองสามครั้งแล้วยิ้ม ถึงเธอจะดูตัวเล็กและอาจจะผอมบางเกินไป แต่ทุกอย่างโดยรวมก็ถือว่าโอเค โดยเฉพาะหน้าอก ที่ดูจะใหญ่เกินตัวไปหน่อย

คนภูมิใจกับเรือนร่างของตัวเองยกสองมือขึ้นปิดอกอวบแต่มันล้นฝ่ามือของเธอ หญิงสาวยิ้มขำให้กับตัวเอง

คิดจะยั่วกันไปถึงไหน ที่รักคนแอบมองครางลึกในลำคอ สุดจะกลั้นอารมณ์ร้อนที่กำลังเตลิดไปกับท่าทางยั่วยวนของหญิงสาว เขาต้องครางฮึ่มฮั่มอีกรอบขณะที่นางยั่วจำเป็นกำลังปลดบราสีหวาน แล้วหมุนตัวไปมากับกระจกบานใหญ่ พร้อมทั้งฮัมเพลงโปรดอย่างอารมณ์ดี โดยไม่รู้เลยว่าทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของมาเฟียหนุ่ม

เอเรสยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองไปมาซ้ำบ่อยครั้ง เมื่อหญิงสาวยังคงเดินนวยนาดอวดร่างกายให้เขาได้เห็น ทุกอย่างในร่างกายของเขามันลุกชันไปหมด ก่อนจะครางเสียงพร่าเมื่อหญิงสาวในจอปลดกางเกงยีนส์และเหลือเพียงอาภรณ์ตัวจิ๋วสีเดียวกับบราที่ถูกโยนใส่ตะกร้า เรียวขางาม สะโพกงามงอนและบางสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่มันกำลังทำให้เขาคลั่ง

เราก็หุ่นดีเหมือนกันพูดชมตัวเองเสร็จสรรพ ก็หมุนตัวหน้ากระจก พร้อมเสียงฮัมเพลง

ที่รัก ถ้ายั่วกันแบบนี้ทุกวันทุกคืนมีหวังเราสองคนได้สนุกกันสุดเหวี่ยงแน่เอเรสพึมพำโดยที่สายตาไม่ได้ละห่างจากหน้าจอ ยิ่งมองร่างกายของเขาก็ยิ่งปวดร้าว

กระทั่งเขาเริ่มทานทนต่อการยั่วยุของนางยั่วจำเป็นไม่ได้อีกต่อไป จึงตัดใจเอื้อมมือปิดหน้าจอ แล้วพ่นลมหายใจสุดแรง ก่อนจะเรียกหาคนสนิท ไอ้แมค! ไอ้ดอม!”

ครับ เจ้านายแมคและดอม สองบอดี้การ์ดขานรับ ก่อนที่ตัวจะมาถึง

แก สองคนหายหัวไปไหนกันมาเจ้านายหนุ่มถามเสียงห้วนๆ

ไปทานข้าวกันมาครับทั้งสองตอบพร้อมกัน

แล้วเรียบร้อยกันหรือยัง

อิ่มแปล้เลยครับสองคนสนิทตอบประสานเสียงจึงได้รับสายตาดุๆ จากเจ้านายหนุ่ม

พวกแกนัดกันพูดหรือไงว่ะ!เอเรสฟาดหัวฟาดหางใส่ ทำให้ทั้งสองหนุ่มสั่นหน้าปฏิเสธ ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้คนที่อารมณ์กำลังเดือดพล่าน

พวกแกจะเป็นอะไรก็ช่าง ไปตามมิเชลมาให้ฉันภายในห้านาที ถ้าไม่ได้! พวกแกเตรียมลงไปอยู่ในหลุมศพกันได้เลยสั่งจบก็เดินไปยังเคาเตอร์บาร์ภายในห้องพัก คว้าเครื่องดื่มกระดกทั้งขวด ทำเอาสองหนุ่มคนสนิทมองตาค้าง เพราะพวกเขาเพิ่งจ่ายค่าความสุขของเจ้านายให้มิเชลไปไม่นาน หลังจากเจ้านายหนุ่มเรียกหาทันทีที่ล้อเครื่องบินแตะรันเวย์

พวกแกจะยืนหาอะไรอีกนานไหม ไปได้แล้ว!” เจ้านายหนุ่มตวาดลั่น เมื่อสองหนุ่มยังไม่ขยับเขยื้อนกายไปไหนเสียที

 “ไปแล้วครับทั้งดอมและแมคประสานเสียงตอบแล้วรีบทำตัวหายวับราวกับนิจจา เมื่อเจ้านายหนุ่มขยับตัว จากนั้นสองหนุ่มก็รีบโทรเรียกมิเชล ไฮโซตกยาก เพราะธุรกิจของบิดาล้มละลาย คนเป็นพ่อหนีอายด้วยการฆ่าตัวตายจนเป็นข่าวดัง ส่วนคนเป็นลูกก็ผันตัวเองมาเป็นนางแบบบนปกนิตยสารชื่อดัง

คุณทามครับ เดี๋ยวคุณมิเชลจะมาถึงภายในห้านาทีแน่นอนครับ แมค เป็นผู้เสี่ยงบอกเจ้านายหนุ่ม ขณะที่คนเป็นนายก็ไล่ทั้งสองออกไปแล้วหันมาเครื่องดื่มรอเวลาให้คู่ขาคนสวยมาพบ ซึ่งไม่ถึงห้านาทีมิเชลก็มาถึง

สวัสดีค่ะ คุณทามมิเชลทักทาย ก่อนวางกระเป๋าไว้บนโซฟาแล้วเดินตรงไปหาชายหนุ่ม และทันทีมาเฟียหนุ่มเห็นคู่ขาคนสวย เขาก็โผเข้าคว้าร่างนางแบบสาว แล้วจัดการกระชากชุดอีกฝ่ายจนขาดไม่เหลือชิ้นดี ไม่นานเพลิงสวาทก็เริ่มขึ้นจนสาแก่ใจมาเฟีย

******

ช่วงบ่ายของวัน แพรพรรณกำลังทำหน้าเบื่อหน่ายน้องชายเพื่อนรักที่อ้อนจะไปเดินห้างกับเธอ ทั้งที่เมื่อก่อนเคยชวนจนเบื่ออีกฝ่ายก็ไม่ไป

เจ๊ขอไปด้วยนะ เดี๋ยวจะช่วยถือของปกป้องพาร่างสูงร้อยแปดสิบเดินดักหน้าดักหลังแพรพรรณ พร้อมเสียงอ้อนหวังจะตามไปด้วย เขาก็ไม่รู้เป็นอะไรเช่นกันว่าทำไปถึงอยากทำตัวติดกับเจ๊แพรพรรณตลอดเวลานับ ตั้งแต่พลาดได้จูบเจ๊คนสวยไปเมื่อคืน หลังจากเจ๊พยายามลากเขาไปอาบน้ำ ลากกันผิดจังหวะไปหน่อยปากเลยชนกันอย่างจัง ไอ้เขาก็เลยหน้าด้านจูบซะเลย ที่คิดแล้วเขาก็แปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ทั้งที่ไม่เคยพิศวาสเจ๊แกมาก่อน

แกจะตามเจ๊ไปทำไมไอ้ป้อง อยู่ห้องนอนพักไปเลยแพรพรรณหันมาดุ พลางส่ายหน้าระอากับเด็กไม่รู้จักโต แล้วดูมันสิ เดินพันแข็งพันขาเป็นลูกหมาอยู่ได้

ก็อยากไปเที่ยวกับเจ๊ น่านะ ขอไปด้วยคน อยู่ห้องคนเดียวน่าเบื่อจะตาย อีกอย่างมีผมไปด้วย เจ๊จะได้ไม่ต้องถือของให้หนักไง แล้วเดี๋ยวผมจะพาเจ๊ไปดูหนังด้วยพูดจบก็ยื่นมือไปรวบมือของแพรพรรณมากุมไว้เสียแน่น

มีเงินหรือไง ถึงจะพาไปดูหนังแพรพรรณโต้กลับอย่างอารมณ์เสีย ร้อยวันพันปีไม่เคยคิดจะชวน

เจ๊มองไรปกป้องเอ่ยถามอย่างระแวง พลางตะปบปิดเป้ากางเกงเอาไว้ เพราะจำได้ว่าเมื่อคืนโดนขู่ว่าจะเตะให้สูญพันธุ์

ก็มองแกไง ว่าแต่อยากไปกับเจ๊ใช่ไหมแพรพรรณเอ่ยถาม พลางหรี่ตามองมือไอ้เด็กนรก เจ้าหมอนี่คิดว่าเธอจะทำจริงหรือไง

เจ๊ยอมให้ผมไปด้วยเหรอปกป้องถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ฉีกยิ้มเต็มใบหน้า คนมองก็จดจ้องที่รอยยิ้ม เอ...ไอ้หมอนี่ ดูไปดูมารอยยิ้มมันก็มีเสน่ห์เหมือนกัน ถึงว่าสาวๆ ถึงได้หลง

ให้ไปด้วย แต่มีข้อแม้ว่าแกต้องไปหางานทำ ห้ามทำตัวเหลวไหลอีกเด็ดขาด แกรู้บ้างหรือเปล่าว่าพี่สาวของแก ขยันทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน๊อต เพื่อหาเงินมาให้แกผลาญ แกไม่คิดจะสงสารพี่สาวบ้างเลยหรือไง วันๆ ก็ขอแต่เงิน แล้วก็เอาไปปรนเปรอผู้หญิงที่คอยปลอกลอกแกแพรพรรณเทศนาน้องชายเพื่อนรักด้วยสีหน้าจริงจัง

ปกป้องได้แต่ทำหน้าเมื่อยใส่ แต่พอคิดย้อนไปถึงการกระทำของตัวเองก็เป็นอย่างที่แพรพรรณพูดไม่มีผิด เช้ามาก็ขอเงิน เย็นมาก็ขอเงิน แล้วพอได้เขาก็เอาไปเที่ยวเตร่สังสรรค์กับกลุ่มเพื่อน แต่ตอนนี้ไอ้เพื่อนพวกนั้นมันถีบหัวส่งเขาหมดแล้ว

เข้าใจหรือเปล่าไอ้ป้อง อย่ามาเงียบนะ แล้วก็ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ ตอนแก่ไปจะไม่มีใครเหลียวแลแพรพรรณเอ่ยถามเสียงเขียว สองมือเท้าเอวไว้อย่างจะเอาเรื่อง

แม้แต่เจ๊ก็ไม่เหลียวแลผมเลยเหรอเสียงตัดพ้อดังจากเรียวปากได้รูป

 “แล้วทำไมต้องสนใจแกด้วย ในเมื่อทุกคนก็ต้องมีชีวิตในทางเดินของตัวเอง แกจะมาผูกติดกับเจ๊ไม่ได้หรอก อีกอย่างเจ๊ต้องแต่งงาน มีครอบครัวเป็นของตัวเอง แล้วแบบนี้ แกยังคิดว่าจะตามเจ๊ไปได้หรือไงแพรพรรณพูดขึ้น เพราะยังไงเสียเธอก็ต้องหาผู้ชายสักคนมาเป็นคู่ ไหนๆ ก็ได้เกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ก็ต้องแต่งงานสิ เรื่องอะไรจะอยู่เป็นโสดให้คนอื่นกล่าวหาว่าหาแฟนไม่ได้ โดยเฉพาะไอ้ปกป้อง ที่ตราหน้าเธอหาว่าชาตินี้หาแฟนไม่ได้

แต่ผมไม่ให้เจ๊แต่งงานปกป้องประกาศกร้าว

แกเป็นพ่อเจ๊หรือไง ถึงได้มาห้ามไม่ให้เจ๊แต่งงาน เลิกพูดได้แล้ว แล้วก็รีบไปแต่งตัว ถ้าจะไปกับเจ๊ อ๋อ! แล้วอย่าลืมด้วยล่ะว่า หลังจากไปเที่ยวห้างแล้ว วันรุ่งขึ้นแกต้องไปหางานทำ เข้าใจ!แพรพรรณบอกอย่างตัดรำคาญ

ได้! ผมจะหางานทำ จะไม่ทำตัวเหลวไหลอีก แต่เจ๊ห้ามไปแต่งงานกับใคร ไม่งั้นผมจะกลับไปทำตัวเกเรเหมือนเดิม จะคอยสร้างปัญหาให้เจ๊ปวดหัวทุกวัน แล้วก็อย่าหวังว่าเจ๊ไปมีความสุขกับไอ้สามีในอนาคตของเจ๊ได้ เพราะผมจะตามไปหลอกไปหลอนให้อยู่กันไม่ได้ปกป้องขู่หน้าตาจริงจัง

แพรพรรณเงยหน้าขึ้นมองคนพูดตาดุ นึกฉุนไม่น้อย ที่เด็กไม่รู้จักโตกล้ามาขู่เธอ ก่อนจะตวาดถามด้วยเสียงห้วน กล้าขู่เจ๊เหรอ ไอ้ป้อง!” พูดจบก็ยกมือข้างหนึ่งของตัวเอง ซัดเข้าใส่ต้นแขนใหญ่อย่างแรง

ไม่ได้ขู่ แต่จะทำจริงต่างหาก แล้วถ้าไม่อยากให้ผมกลับไปเกเรอีก เจ๊ก็รับปากมาสิว่าจะไม่แต่งงานกับใคร

 “ก็ได้ แต่ถ้าขืนแกกลับไปทำตัวเหลวไหลเมื่อไหร่ ฉันจะแพ่นกระบาลแกขู่จบก็ดันหลังไล่ปกป้องเข้าไปแต่งตัว ไม่นานทั้งสองก็เดินออกจากห้องพักไปเรียกแท็กซี่เพื่อไปยังห้างดังกลางกรุง ขณะนั่งรถไปแพรพรรณก็อดคิดถึงเพื่อนรักไม่ได้ ที่ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง

******

ภายในห้องพักสุดหรูของพอล การ์ดเนอร์ เจ้าพ่อแห่งลาสเวกัส กำลังนั่งมองภาพถ่ายของชายหนุ่ม นามว่าเอเรส ชีรเวชช์ อันน์เบริกส์ ที่ชีวิตใกล้ถึงจุดจบ ปากหนากระตุกยิ้มพึงพอใจเมื่อแผนการที่วางไว้กำลังดำเนินไปได้ดี

คนของแกทำงานดีมาก อีกไม่นานทุกอย่างที่ฉันต้องการ ต้องมาอยู่ในมือฉัน ไม่เสียแรงที่ติดตามดูเจ้าหมอนี่มาหลายปี ที่แท้ก็เป็นมันจริงๆ ที่ครอบครองเพชร” เจ้าพ่อลาสเวกัสเอ่ยเสียงเหี้ยม

อดัม นักฆ่าผันตัวมาเป็นบอดี้การ์ดข้างกายเจ้าพ่อลาสเวกัสพลอยยิ้มดีใจกับผู้เป็นนาย เพราะตนต้องควานหาแหล่งที่อยู่ของเพชรสีชมพูอยู่หลายปี แต่แล้วโชคดีก็เข้าข้าง หลังจากลูกน้องที่ส่งไปเข้าไปตีสนิทกับสาวใช้ของตระกูลอันน์เบริกส์ได้อย่างง่ายดาย

แต่ทางเราก็ยังไม่แน่ใจนะครับท่าน ว่าเพชรจะอยู่ที่คฤหาสน์นั้นจริง คือคนของผมรายงานว่าแม่สาวใช้คนนั้นแอบได้ยินสองแม่ลูกคุยกันเรื่องเพชร แต่ไม่เคยเอาเพชรออกมาให้เห็นกับตา

แกอย่ากังวลไปเลยอดัม ฉันมั่นใจว่าเพชรอยู่กับไอ้หมอนี้แน่นอนเจ้าพ่อลาสเวกัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ทุกข์ร้อน เพราะแผนการต่างๆ ได้วางหมากไว้แล้ว และตอนนี้หมากทุกตัวก็เดินเข้าตรงจุด แต่ยังคงมีหมากอีกตัวที่ยังไม่เป็นตามที่ต้องการ มุมปากของเจ้าพ่อลาสเวกัสเหยียดยิ้มร้ายกับการเฝ้ารอให้ตำรวจหนุ่มไฟแรงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อจัดการให้สิ้นซากไปพร้อมๆ กัน ในเมื่อตำรวจหนุ่มคนนี้คือเสี้ยนหนามอีกคนที่ตนต้องกำจัดให้พ้นทาง

หากท่านมั่นใจ ผมก็วางใจครับ แล้วผมจะติดต่อให้ลูกน้องที่เมืองไทยหาทางเข้าไปค้นในคฤหาสน์นั้นโดยเร็วครับท่านจบคำจากคนสนิท นายพอลทำเพียงครางรับในลำคอจากนั้นก็มีสาวสวยหุ่นเซ็กซี่เปิดประตูเข้ามา อดัมรู้หน้าที่รีบถอยออกไป

ทำอะไรกันอยู่คะ หน้าตาลูกน้องคุณ ดูเครียดๆ จังน้ำเสียงมีจริตดังชิดกกหูของเจ้าพ่อลาสเวกัส ก่อนเคลื่อนฝ่ามือลูบไล้แผงอกเต็มที่ไปด้วยไรขนด้วยความสิเน่หา

มือของเจ้าพ่อก็ไม่อยู่เฉยเช่นกัน หนุ่มใหญ่เคล้นคลึงร่างกายของเมียเก็บอย่างหลงใหล โดยหารู้ไม่ว่าอดัมยังไม่ได้ไปไหน แต่แอบแง้มประตูเฝ้ามองเจ้าชีวิตนัวเนียอยู่กับสาวงามนามว่าโซเฟีย หญิงสาวคนที่ตนชอบ ทว่าคุณพอลกลับแย่งไปและหล่อนก็เลือกเจ้านายของเขา

ท่าน อย่ารุนแรงนักสิ เดี๋ยวเนื้อตัวของฉันก็ช้ำหมด โซเฟียออดอ้อน

ฉันรู้ว่าเธอชื่นชอบความรุนแรงโซเฟียเสียงตอบกระเส่าของนายพอลดังชิดซอกคอขาวที่เจ้าตัวเอียงคอเปิดทางให้เต็มที่ ฝ่ามือของโซเฟียจึงเริ่มจัดการกับบางสิ่ง โดยได้รับความอำนวยสะดวกจากนายพอล ไม่นานสองร่างก็เปล่าเปลือยคลอเคลียกันและกันอย่างเร่าร้อน โดยมีสายตาของอดัมจับจ้องด้วยความอิจฉาและแค้น เพราะคนที่ควรจะได้นัวเนียอยู่กับแม่สาวโซเฟียคือเขา  

จวบจนผ่านไปร่วมชั่วโมง โซเฟียจึงได้เดินออกจากห้องของนายพอลพร้อมเช็คเงินสด ระหว่างเดินเข้าไปในลิฟต์ก็มีคนมาผลักเธอให้รีบเข้าไปและกดประตูลิฟต์อย่างรวดเร็ว โซเฟียยิ้มเมื่อได้เห็นโฉมหน้าคนที่ผลักเธอเข้ามาในลิฟต์ จากนั้นเจ้าตัวก็แสร้งขยับเสื้อผ้าเปิดเปลือยเนื้อหนังยั่วอีกฝ่าย เพราะเธอเห็นอีกฝ่ายแอบดูเธอเริงสวาทกับนายพอล

คุณผลักฉันเข้ามา มีธุระอะไรกับฉันคะถามไปก็บิดกายยั่วไปด้วย เพราะแค่มองก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

คุณหมดแรงหรือยัง โซเฟียน้ำเสียงของหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบแหบพร่าเมื่อได้เห็นเนินอกที่โผล่พ้นชุดสวย

แล้วคุณอยากให้หมดแรงหรือเปล่าล่ะพูดจบก็เดินจากลิฟต์ ตรงไปยังลาดจอดรถ

“โซเฟีย เดี๋ยวก่อนอดัมขานเรียก พลางมองสำรวจหาคนของนายพอลที่อาจซุ่มอยู่บริเวณนั่น จนเมื่อแน่ใจว่าไม่มี จึงได้เดินตามหญิงสาวไป

ฉันจะรอคำตอบที่ห้องพักของฉันโซเฟียกล่าวทิ้งท้ายแล้วเปิดประตูเข้าไปนั่งประจำคนขับ ไม่นานก็ขับรถออกไป ขณะที่คนสนิทของเจ้าพ่อลาสเวกัสก็ไปที่รถของตนและขับตามโซเฟียไป

จากนั้นทุกอย่างก็เกิดขึ้นตามความปรารถนาของคนทั้งสอง เมื่อคนหนึ่งอยากแก้แค้น เพราะเจ็บใจที่ถูกแย่งผู้หญิง ส่วนอีกคนก็เจ็บแค้น เพราะเริ่มรับไม่ไหวกับบทรักที่รุนแรง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ รักคำโตๆ "

วรัมพร,หงสรถ


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha