รอยพิศวาสมาเฟีย (จบแล้ว)

โดย: สลิลฉัตร



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 20 : ปั่นป่วนหัวใจ 35%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



Hydrangea, Blossom, Bloom, Flower



รถสปอร์ตสีดำเงาวาววับของนักการเมืองหนุ่มอลัน หยางค่อยๆชะลอจอดเทียบยังหน้าออฟฟิศหนังสือพิมพ์ฮ่องกงเดลี่ หลังจากที่เขาตัดสินใจยุติภารกิจข่มขวัญบรรณาธิการสาวและพาเธอมาส่ง ซึ่งความตั้งใจแรกอลันต้องการจะไปส่งรีวรินทร์ที่บ้านแต่หญิงสาวยืนกรานให้เขามาส่งเธอที่ทำงาน.

“คุยงานเสร็จแล้วผมจะโทรหา” อลันเอ่ยเสียงเรียบหากแต่สายตากรุ้มกริ่มฉายชัดในแววตาคู่คมของชายหนุ่มสร้างความหวาดหวั่นให้สาวปากกล้าอย่างรีวรินทร์รู้สึกร้อนหนาว แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่ชายหนุ่มทำกับเธอแล้วความโกรธกรุ่นก็แล่นจู่โจมจนหญิงสาวอดที่จะกราดคำพูดเจ็บแสบทิ้งทวนให้นักการเมืองหนุ่มได้รู้สึก

“ฉันไม่อยากได้ยินเสียงคุณ” เสียงหวานแหวใส่เกรี้ยวกราด ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มราวกับเป็นศัตรูที่เธอต้องเชือดเฉือนด้วยความเจ็บแค้นใจ คนถือไพ่เหนือกว่าอย่างอลัน หยาง รู้สึกเจ็บลึกในอกทันทีที่ได้ยินประโยคและน้ำเสียงที่บ่บอกถึงความชิงชังที่หญิงสาวมีให้กับเขา

“ก็ตามใจผมจะได้แบ่งปันคลิปบทพิศวาสล้ำลึกระหว่างเราให้พ่อคุณดู หรือจะแบ่งปันคนทั้งโลกดีนะ ตอนนี้เขากำลังฮอตฮิตกันเลยนี่ ผมว่าน่าลองนะ” อลันเหยียดยิ้มยั่วพร้อมกับหยิบอุปกรณ์สื่อสารที่บันทึกคลิปลับที่เขาเมคขึ้นมาข่มขวัญอีกฝ่าย รีวรินทร์กัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อข่มความโกรธกรุ่นที่ปะทุขึ้นจนอยากจะกรีดร้อง

“คุณมันปีศาจ โรคจิต วิปริต อ๊าย...ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าให้คนหน้าด้านอย่างคุณรู้สึก” รีวรินทร์แหวใส่อย่างเหลืออด แต่ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งสะเทือนเลยสักนิด ตรงกันข้ามเขากับยักคิ้วพร้อมกับยิ้มเยาะมุมปากราวกับสะใจเสียเต็มประดาที่ได้แกล้งเธอ

“เยอะๆแยะไปคุณคำด่าหวานๆเสนาะหู อย่างเช่น ที่รักขา บ้าหรือคะ หรือคุณล่ะก็เล่นแบบนี้ฉันอายนะ แต่ถ้าเด็ดไม่พอจะด่าผมว่า สามีที่รักบ้าๆๆก็ได้นะ ผมชอบ ฮ่าๆๆ” อลันหัวเราะร่วนด้วยความสนุก

“อี๊ย...ให้ฉันอ้วกยังดีกว่าที่จะต้องพูดประโยคทุเรศๆพวกนั้น” รีวรินทร์สวนกลับทันควันด้วยความรู้สึกเขินอาย ความรู้สึกร้อนผะผ่าวไปทั่วทั้งหน้าเพียงแค่ชายหนุ่มเอ่ยประโยคที่บ่งชัดถึงสถานะแนบชิดระหว่างเธอกับเขา

“อะไรกันคุณ...ปั่มปั้มกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็แพ้ท้องซะแล้วผมนี่น้ำยาแรงจริงๆ”  อลันยังต่อยอดยั่วเย้าอารมณ์หญิงสาวจนรีวรินทร์ทนไมไหวปรี่เข้าไปทุบตี หยิกข่วนชายหนุ่มด้วยความโกรธกรุ่นระคนเขินอาย

“คนบ้า คนทุเรศ ปากสกปรก”

“นี่คุณ! หยุด! ผมเจ็บนะ” อลันโอดครวญพร้อมกับรวบข้อมือบางทั้งสองข้างของบรรณาธิการสาวที่กระหน่ำทุบตีเขาไม่ยั้ง

“ปล่อยฉันนะ คนบ้า” รีวรินทร์พยายามยื้อยุดจากพันธนาการแกร่งแต่คนตัวโตชอบยั่วโมโหมีหรือจะปล่อยให้หญิงสาวได้ทำเขาฝ่ายเดียวโดยที่ไม่เอาคืน

ว๊าย! เสียงหวานอุทานด้วยความตกใจเมื่อถูกชายหนุ่มรั้งเข้าไปปะทะอกแกร่งก่อนจะปราบพยศหญิงสาวด้วยจุมพิตร้อนแรงดื่มด่ำแต่ทว่าสร้างความรัญจวนอันแสนละมุนให้กับรีวรินทร์จนเผลอไผลจูบตอบชายหนุ่มสร้างความพึงใจให้กับอลันยิ่งนัก

“คุณนี่นอกจากจะปากเก่งแล้วยังจูบเก่งอีกต่างหาก” อลันกระซิบพร่าชิมริมฝีปากอิ่มก่อนจะปล่อยร่างบางแสนยั่วใจที่ยังหายใจหอบเหนื่อยให้เป็นอิสระ คำพูดยั่วอารมณ์ของชายหนุ่มเรียกสติให้กับบรรณาธิการสาวตื่นจากภวังค์ มือบางยกขึ้นเช็ดริมฝีปากตัวเองอย่างลวกๆด้วยความเจ็บใจที่ถูกนักการเมืองหนุ่มฉวยโอกาสกับเธออีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า  

“คนฉวยโอกาส” หญิงสาวแหวลั่นก่อนจะหันไปเปิดประตูรถแต่ไม่ว่าจะออกแรงดึงยังไงประตูรถก็ไม่เปิดออกตามที่เธอต้องการเพราะชายหนุ่มเจ้าของรถยังไม่ได้กดปลดล็อคประตูให้กับเธอ

“เบาๆหน่อยสิคุณ เดี๋ยวรถผมก็พังหมดพอดี” อลันบอกยิ้มๆ

“เปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้” หญิงสาวออกคำสั่งเสียงกร้าว แต่อลันกลับไม่ยี่หระแถมทำปากส่งจูบให้เธออีกต่างหากเล่นเอารีวรินทร์อยากจะบีบคอชายหนุ่มให้ตายคามือยิ่งนักจะได้เลิกบ้าแกล้งเธอซะที

“ผมจะเปิดประตูให้คุณ แต่เราต้องตกลงกันก่อน”

“ตกลงบ้าบออะไรอีก ฉันชักจะหมดความอดทนกับคุณแล้วนะ”  บรรณาธิการสาวสวนกลับน้ำเสียงกระด้างเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ชายหนุ่มยังไม่หยุดแกล้งเธอซะที อลันเลิกคิ้วสูงก่อนจะเริ่มแผนการผูกมัดหญิงสาวให่ตกเป็นเบี้ยล่างเขาด้วยคลิปร้อนแสนสยิวที่เขาเมคขึ้นมา

“จุ๊ๆๆ อย่าฉุนเฉียวสิจ๊ะทูนหัว ไม่น่ารักเลย”

“คุณจะชอบผู้หญิงแบบไหนมันก็เรื่องของคุณ แต่ตอนนี้คุณต้องเปิดประตูให้ฉันเดี๋ยวนี้” รีวรินทร์ขู่ฟ่อราวกับแมวป่า

“เกี่ยวสิ เพราะคุณคือผู้หญิงในแบบฉบับที่ผมต้องการ และที่สำคัญผมน่ะชอบผู้หญิงเจ้าพยศ มั่นใจในตัวเองอย่างคุณที่สุด เพราะว่ามันท้าทายสำหรับผู้ชายชอบเอาชนะอย่างผม”  ดวงตาคมฉายประกายลึกล้ำบางอย่างที่ทำให้รีวรินทร์ใจสั่นไหวราวกับต้องมนต์ยอมจำนนรับฟังชายหนุ่มแต่โดยดี

“คะ...คุณมีอะไรก็รีบๆพูดมาดีกว่า อ้อมค้อมยืดยาดเสียเวลา” รีวรินทร์รีบปัดความรู้สึกไหวหวั่นทิ้งไปอย่างเร็วแล้วกลับมาเป็นสาวปากกล้าผู้ไม่เคยยอมใครเหมือนเดิม

“ถ้าคุณไม่อยากเป็นข่าวฉาวผมแนะนำให้คุณญาติดีกับผมให้มากกว่านี้ ตามใจผมให้มากขึ้นอีกหน่อย พูดจาน้ำเสียงนุ่มนวลอ้อนๆด้วยก็ได้นะผมชอบ” อลันส่งสายตากรุ้มกริ่มเป็นประกายพราวระยับทำเอาบรรณาธิการสาวลอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะเชิดหน้ามองหน้าชายหนุ่ม

“ทำไมฉันต้องเชื่อคุณ” คนดื้อรั้นถามกลับน้ำเสียงสั่นเล็กๆด้วยความหวาดกลัวลึกๆในใจ

 “เพราะคุณต้องเชื่อผมน่ะสิ หรือคุณอยากเป็นข่าวใหญ่ก็ตามใจนะ คลิปนี้กับภาพหวามแนบชิดสนิทกายของเราทั้งคู่คงทำให้คุณเป็นข่าวใหญ่ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงแน่นอน” อลันยิ้มยั่วก่อนจะเอื้อมมือไปหมายจะเชยคางมนของหญิงสาวแต่กลับถูกรีวรินทร์ปัดอย่างแรงด้วยความฉุนเฉียว

“คุณอยากจะทำอะไรก็เชิญ เพราะฉันก็ไม่ได้เสียหายเพียงคนเดียวอย่างน้อยชื่อเสียงของนักการเมืองน้ำดีแต่ทำตัวทุเรศๆอย่างคุณก็เสียไปด้วย”  หญิงสาวกระตุกยิ้มมุมปาก เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาเหยียดๆ

อลันนิ่งอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะหัวเราะอย่างขบขันในคำพูดของหญิงสาวที่เขาคิดไว้แล้วว่าสาวปากกล้าอย่างรีวรินทร์ต้องเล่นมุขนี้เขาจึงคิดวิธีดักทางไว้ก่อนแล้ว “หึๆๆ คุณคิดว่าผมจะโง่ทำลายชื่อเสียงตัวเองอย่างนั้นหรือ คุณดูซะให้เต็มตาว่าในคลิปนี้มันโคสหน้าผมหรือเปล่า” ชายหนุ่มหยิบอุปกรณ์สื่อสารที่บันทึกคลิปหวามของเขาและบรรณาธิการขึ้นมาเปิดให้หญิงสาวได้ดูชัดๆ

รีวรินทร์ถึงกับตะลึงเมื่อดูคลิปร้อนที่ชายหนุ่มเปิดให้เธอดูนั้นเน้นถ่ายใบหน้าของเธอซึ่งกำลังหลับใหลโดยมีร่างแกร่งของนักการเมืองหนุ่มคลอเคลียอยู่บริเวณซอกคอไล่มายังเนินอกอิ่มของเธอ

 “นี่คุณ!...เลวกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก ทำไมคุณต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย” หญิงสาวถามน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความโกรธกรุ่นอย่างเหลือล้น

“เพราะคุณอวดดีอย่างไงล่ะรีวรินทร์ ผมถึงต้องทำแบบนี้  และจำไว้ถ้าคุณยังกล้าลองดีกับผมอีกล่ะก็ผมจะกระจายให้คนทั้งประเทศเขาได้เห็นว่าบรรณาธิการสาวมากความสามารถอย่างคุณ ก็หอมหวานเร่าร้อนไม่น้อยเลยทีเดียว"  

“สารเลว” คนตกเป็นรองเข่นเขี้ยวพร้อมกับแย่งอุปกรณ์สื่อสารในมือชายหนุ่มเพื่อหวังจะทำลายแต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างรีวิรินทร์เลยสักนิดเมื่อนักการเมืองหนุ่มนั้นอ่านความคิดเธอออกรีบเก็บโทรศัพท์มือถือในมือทันทีก่อนจะกดปลดล็อคประตูเพื่อปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ

“จุ๊ๆๆ...ด่าสามีแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะจ๊ะคนดี ผมว่าคุณอย่าฉุนไปเลยเดี๋ยวไม่สวยนะ กลับไปพักผ่อนดีกว่าเผื่อพรุ่งนี้ผมถวิลหาเราจะได้มาสนุกกันอีกอย่างล่ะ” อลันยิ้มยั่วทิ้งท้าย สาวปากกล้ากำหมัดแน่นข่มอารมณ์โกรธกรุ่นจนเนื้อตัวสั่น ดวงตาคู่สวยฉายชัดด้วยเปลวเพลิงแห่งไฟแค้นที่ตกเป็นรองอีกฝ่ายซ้ำยังไม่สามารถเอาคืนชายหนุ่มได้ 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานขอ'ไรเตอร์นะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

สลิลฉัตร


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha