รอยรักเทพบุตรซาตาน NC25+

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป







“คุณหนูลงมาพอดีเลย ป้ากำลังจะไปตามมาทานข้าวต้มกุ้งอยู่พอดีเลยค่ะกำลังร้อนๆเลย” ป้านีพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเมื่อเห็นวรุณดาคุณหนูของบ้านเดินลงมาจากชั้นสองพอดี

“ป้านีรู้ได้ไงคะ ว่าฟ้ากำลังอยากทานข้าวต้มกุ้ง” หญิงสาวทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ตัวที่เธอนั่งประจำเวลารับประทานอาหาร

“ก็ป้าจำได้นี่คะว่าคุณหนูของป้าชอบข้าวต้มกุ้งฝีมือป้ามากที่สุด กลับจากต่างประเทศทีไรต้องร่ำร้องให้ป้าทำให้ทานทุกครั้ง” หญิงสูงวัยพูดพร้อมกับรินน้ำเย็นใส่แก้วแล้วยกมาเสิร์ฟให้หญิงสาวที่กำลังทานเมนูโปรดด้วยความเอร็ดอร่อยจนเกือบหมดชามเล่นเอาหญิงสาวอิ่มเต็มที่พร้อมที่จะออกไปสมัครงานได้ด้วยความหวังเต็มเปี่ยม

“ฟ้าไปก่อนนะคะป้า” หญิงสาวประนมมือไหว้แม่บ้านสูงวัยก่อนจะก้าวออกจากบ้านเพื่อไปรอรถโดยสารที่หน้าปากซอยซึ่งต้องเดินไกลเกือบห้าร้อยเมตรกว่าจะถึงป้ายรถประจำทาง

วรุณดายืนรอรถโดยสารประจำทางอยู่เกือบสิบห้านาทีกว่าจะมีรถผ่านมา หญิงสาวรีบก้าวขึ้นรถอย่างไวเนื่องจากเธอไม่อยากเสียเวลารออีกแม้ว่าผู้โดยสารจะยืนเบียดกันแน่นรถก็ตาม กว่าหนึ่งชั่วโมงที่วรุณดาต้องทนยืนเบียดเสียดกับผู้โดยสารคนอื่นๆจึงจะถึงปลายทางที่หญิงสาวต้องการจะลง

ทันทีที่ก้าวพ้นจากตัวรถวรุณดาสูดอาการเข้าเต็มปอดหลังจากทนอึดอัดในรถมาเป็นชั่วโมง หญิงสาวมองหาบริษัทที่เธอตั้งใจมาสมัครงานแต่อาคารที่เธอเห็นคือเวิร์ดช้อปปิ้งมอล์ลห้างสรรพสินค้าชื่อดังของเมืองไทย วรุณดาจึงเดินเข้าไปสอบถามยามที่ยืนอยู่ตรงด้านหน้าอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ขอโทษนะคะที่นี่ใช่บริษัทพีเอสวี มาร์เก็ตเวิร์ดหรือเปล่าคะ”

“ใช่ครับ คุณมาติดต่อเรื่องอะไรครับเพราะตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเปิดห้างนะครับ” ยามสูงวัยบอกกับวรุณดาอย่างน้ำเสียงเป็นมิตร

“ดิฉันจะมาสมัครงานตามที่ทางบริษัทลงประกาศไว้ค่ะ” หญิงสาวบอกกับลุงยามท่าทางใจดี

“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นหนูต้องเดินอ้อมไปทางด้านหลังจะมีสำนักงานเล็กๆลองไปถามพนักงานที่นั่นดูว่าแผนกบุคคลชั้นไหน”

“ขอบคุณคุณลุงมากเลยนะคะ” วรุณดายกมือประนมไหว้ขอบคุณลุงยามผู้ใจดีที่ไขข้อสงสัยและยังบอกเส้นทางให้กับเธออีกด้วย เมื่อได้ข้อมูลแล้วหญิงสาวจึงรีบตรงมายังสำนักงานที่อยู่ด้านหลังห้างใหญ่ ซึ่งแทบจะไม่น่าเชื่อด้านหลังอาคารใหญ่ของห้างดังจะมีสำนักงานที่ดูโอ่อ่าไม่ต่างจากห้องทำงานของบริษัทใหญ่ๆในต่างประเทศเลยทีเดียว ร่างบางผลักประตูกระจกก่อนจะก้าวเข้าด้านใน

“ติดต่อเรื่องอะไรคะ” ประชาสัมพันธ์สาวเอ่ยถามตามหน้าที่เมื่อเห็นวรุณดาเดินเข้ามาด้านใน

“ดิฉันมาสมัครงานค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนกรอกใบสมัครงานก่อนนะคะ” ประชาสัมพันธ์สาวหยิบใบสมัครงานส่งให้วรุณดา ซึ่งหญิงสาวก็รับมาพร้อมกับยิ้มให้เป็นการขอบคุณก่อนจะจัดการกรอกรายละเอียดข้อมูลส่วนตัวรวมทั้งประวัติการศึกษาและตำแหน่งงานที่เธอต้องการสมัครในครั้งนี้ วรุณดาตรวจสอบข้อมูลใบสมัครงานอีกครั้งก่อนจะนำเอกสารใบคุณวุฒิและเอกสารส่วนตัวอื่นๆแนบไปด้วยแล้วนำไปให้กับพนักงานสาวอีกครั้ง

“เดี๋ยวคุณนั่งรอสักครู่นะคะ” ประชาสัมพันธ์สาวรับเอกสารจากวรุณดาพร้อมกับบอกให้หญิงสาวนั่งรอก่อนที่จะนำเอกสารใบสมัครงานไปยื่นให้กับแผนกบุคคล

วรุณดานั่งรอด้วยใจจดจ่อและเป็นกังวลอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงกว่าพนักงานสาวจะเรียกให้เธอขึ้นไปสัมภาษณ์งานที่แผนกบุคคลซึ่งอยู่ชั้นสามของสำนักงาน ซึ่งการสัมภาษณ์ผ่านไปได้ด้วยดีในความคิดของหญิงสาวแม้กระทั่งการสอบสัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษวรุณดาก็ทำได้ดีไม่เสียชื่อนักเรียนนอก

“ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะทางบริษัทยินดีรับคุณเข้าทำงานซึ่งทางเราจะให้คุณทำในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาฯไปก่อน”

วรุณดาคลี่ยิ้มด้วยความดีใจที่เธอได้งานทำภายในเวลาอันรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ หญิงสาวยกมือขึ้นประนมไหว้ขอบคุณเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลที่ดูจะสูงวัยกว่าเธอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความดีใจ

“ขอบคุณมากนะคะที่ให้โอกาสดิฉัน”

“บริษัทเราต้องการคนมีคุณภาพเช่นคุณ ไม่ทราบว่าคุณวรุณดาสามารถเริ่มงานได้เมื่อไรคะ” หัวหน้าฝ่ายบุคคลสาววัยใกล้เลขสี่ถามหญิงสาวอีกครั้ง

“พรุ่งนี้ค่ะ ดิฉันสามารถเริ่มงานพรุ่งนี้เลยก็ได้ค่ะ” วรุณดาตอบรับด้วยความดีใจ ดวงตาคู่สวยฉายแววที่เต็มไปด้วยความหวังเพราะอย่างน้อยหากเธอได้งาน ก็น่าจะมีเงินสะสมที่จะขอทยอยใช้หนี้กับเจ้าหนี้ที่หมายจะยึดบ้านอตวิกรของเธอได้

หญิงสาวก้าวออกจากบริษัทชั้นนำที่เธอจะได้เริ่มงานในวันพรุ่งนี้ด้วยหัวใจพองโตที่จะได้ทำงานเพื่อยืนหยัดด้วยตัวเอง วรุณดาก็รีบเดินทางกลับเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้ แต่ในระหว่างที่หญิงสาวกำลังยืนรอรถโดยสารประจำทางเสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กๆของเธอก็ดังขึ้นเป็นระยะจนวรุณดาต้องรีบหยิบจากกระเป๋าสะพายและกดรับสายด้วยความรีบร้อยจนไม่ทันได้ดูหมายเลขที่โทรเข้ามา

“สวัสดีคะ” เสียงหวานกรอกตามสายหลังจากกดรับ

“ผมอทิตยวัฒน์ เจ้าหนี้ของคุณ หวังว่าคุณคงจำได้” ปลายสายเอ่ยทักเสียงเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกหวาดหวั่นอย่างบอกไม่ถูก

“คะ คุณอทิตยวัฒน์” วรุณดาพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นด้วยกลัวว่าชายหนุ่มจะรู้ว่าเธอกำลังรู้สึกหวาดเกรงในเจ้าหนี้หนุ่มของบิดาเธอคนนี้ แม้ว่าจะยังไม่เคยเจอหน้ากันก็ตาม

“ตอนนี้คุณพอจะว่างแวะมาหาผมที่บริษัทสักเดี๋ยวได้หรือเปล่า พอดีช่วงอาทิตย์หน้าผมต้องบินไปต่างประเทศอย่างกะทันหัน ก็เลยอยากจะคุยเรื่องข้อตกลงของเรากันก่อนให้เรียบร้อย”

เจ้าหนี้หนุ่มใช้ความเป็นเจ้าหนี้ในการเชื้อเชิญหญิงสาวเพื่อที่เขาจะได้พบหน้าลูกหนี้สาวที่เหล่าบรรดาคุณหญิงคุณนายที่เคยเจอตอนหญิงสาวเรียนที่ต่างประเทศล้วนแต่พูดกันเป็นเสียงเดียวว่าวรุณดานั้นสวยหวานตามแบบฉบับหญิงไทย แม้เธอจะใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกหลายปีก็ตาม

“คือว่าก็ได้ค่ะ ดิฉันจะไปพบคุณ”  

หญิงสาวลังเลอยู่ชั่วอึกใจก่อนจะรับปากไปพบชายหนุ่มที่บริษัทของเขาโดยหารู้ไม่ว่าเธอกำลังจะเข้าถ้ำเสือร้ายที่อาจจะขย้ำเธอได้ทุกเวลาหากอทิตยวัฒน์นักธุรกิจเจ้าสำอางที่ดูภายนอกสุขุมนุ่มลึก เป็นหนุ่มชวนฝันของสาวๆอีกหลายคน แต่แท้จริงแล้วภายใต้หน้ากากเทพบุตรเขาคือซาตานร้ายที่สามารถขยี้เหยื่อที่เขาหมายตาให้แหลกคามือได้ในชั่วพริบตาเลยทีเดียว

 

 

 

 



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานของไรเตอร์นะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha