รอยรักเทพบุตรซาตาน NC25+

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ข้อตกลงอันแสนร้ายกาจ 70%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



“ถึงคุณไม่หิวแต่ก็ควรจะให้เกียรติเจ้าหนี้อย่างผม รับประทานอาหารหรือว่าดื่มไวน์ด้วยกันสักหน่อยก็ยังดีมันคงไม่ทำให้คุณเสียเวลามากมายนัก หรือถ้าคุณพร้อมที่จะหาเงินมาใช้นี้ได้ในเวลาอีกสามวันที่เหลือผมก็ไม่ว่าหากคุณจะลุกออกไป” ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูง ด้วยตาคมแฝงอำนาจจับจ้องราวกับตรึงร่างบางให้นั่งนิ่งอย่างยอมจำนนในที่สุด

วรุณดาได้แต่นั่งกำหมัดแน่นข่มอารมณ์โกรธกรุ่นเดือดดาลไว้ในใจด้วยความที่เธอเป็นรองเขา จึงทำให้เธอต้องทน ทนกับความร้ายกาจเอาแต่ใจของชายหนุ่มตรงหน้านี้ ทั้งๆที่เธออยากจะฟาดฝ่ามือตบสั่งสอนเขาสักฉาดสองฉาด แต่เธอก็ทำได้แค่คิดเท่านั้นในเมื่อเงินจำนวนมหาศาลกดดันเธออยู่

ไม่นานอาหารที่ชายหนุ่มสั่งก็ถูกเรียงรายนำมาเสิร์ฟตามด้วยไวน์แดงยี่ห้อดังที่อทิตยวัฒน์ชื่นชอบเป็นนักหนาเรียกว่าเป็นเครื่องดื่มประจำตัวของชายหนุ่มเลยก็ว่าได้รองจากบรั่นดี เพราะเวลาที่ชายหนุ่มเคร่งเครียดมักจะดื่มบรั่นดีบรรเทาความกลัดกลุ้ม แต่ถ้าอารมณ์สุนทรีย์เขามักจะเลือกดื่มไวน์แดงมากกว่าเพื่อเพิ่มอรรถรสให้กับอารมณ์

“ให้เกียรติดื่มกับเจ้าหนี้ของคุณสักแก้วได้ไหมวรุณดา” ชายหนุ่มหยิบแก้วหลังจากบริกรรินเครื่องดื่มสีแดงเข้มลงในแก้วไวน์ทรงสูงให้กับเขาและวรุณดา  

“คือว่าฉัน...ดื่มไม่เป็นค่ะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธเพราะเธอทันควันด้วยกลัวว่าจะครองสติไม่อยู่หากลิ้มลองเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ในยามที่ท้องว่างขณะนี้

“ไม่เคยก็ต้องลอง หรือว่าคุณไม่กล้ากลัวว่าผมจะมอมไวน์คุณอย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่มพูดจี้ใจแถมท้ายด้วยการดูถูกเล็กๆ เสมือนท้าทายวรุณดาผู้ซึ่งเกลียดการดูถูกและการท้าทายเป็นที่สุด

วรุณดาเม้มปากแน่นสนิทข่มความโกรธกรุ่นไว้ในใจ มือบางฉวยแก้วไวน์ที่วางอยู่ด้านข้างยกขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้วก่อนจะเชิดหน้ามองอีกฝ่ายด้วยสายตาท้าทายไม่แพ้กัน

“พอใจคุณหรือยัง” หญิงสาวถามกระชากน้ำเสียงห้วนกระด้างด้วยแรงอารมณ์โมโห วินาทีแรกที่เครื่องดื่มสีแดงเข้มไหลลงผ่านลำคอไปยังภายในร่างกายความร้อนวูบวาบอย่างประหลาดก็พลันเกิดขึ้นในความรู้สึก หากแต่วรุณดาพยายามฝืนเก็บอาการไว้

“ไวน์แค่แก้วเดียวคงไม่ได้ทำให้ผมพอใจง่ายๆหรอกนะวรุณดา” ชายหนุ่มกระดกแก้วไวน์ขึ้นดื่มหลังจากเปิดฉากกวนอารมณ์ลูกหนี้สาวอีกครั้ง

“แล้วคุณจะเอาอย่างไง ดิฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากที่จะมานั่งให้คุณปั่นหัวเล่นเพื่อความสำราญทางอารมณ์ให้กับคุณหรอกนะ” หญิงสาวสวนกลับด้วยความอัดอั้นเหลืออด

“หึๆ...” อทิตยวัฒน์กระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มหน้าก้มตากับอาหารจากใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่สนใจในคำพูดของลูกหนี้สาวที่กำลังออกอาการหัวเสียจนไม่คิดจะแตะต้องอาหารตรงหน้าเลยสักนิดแม้ว่ามันจะน่าทานยั่วต่อมบริโภคของเธอก็ตาม

คนตกเป็นรองอย่างวรุณดาได้แต่นั่งนิ่งรอให้ชายหนุ่มจัดการกับมื้อกลางวันแสนอลังการอย่างเงียบๆ ด้วยสำนึกว่าหากเธอยังต่อล้อต่อเถียงกับเขาต่อไปอาจจะไม่ส่งผลดีต่อการของประวิงเวลาเรื่องหนี้สิน

“ทานสิคุณ เอาแต่นั่งมองแบบนี้คุณจะอิ่มหรือ”

วรุณดาเข่นเขี้ยวในใจก่อนจะเลื่อนจานสลัดแซลมอนรมควันที่ชายหนุ่มสั่งมาให้เธอเข้าหาตัวแล้วตักเข้าปากอย่างไม่ได้สนใจในรสชาตินอกจากกินๆไปตามที่เขาบอกเพื่อตัดปัญหา หลังจากอาหารกลางวันอันน่าอึดอัดเสร็จสิ้นลงพร้อมด้วยอาการเสียศูนย์บางอย่างในร่างกายของวรุณดาเพราะเครื่องดื่มสีแดงเข้มฤทธิ์แรงสำหรับคนไม่เคยดื่มอย่างเธอ

“ไม่คิดว่าสาวนักเรียนนอกอย่างคุณจะคออ่อนขนาดนี้ แล้วอย่างนี้จะคุยธุระของเรารู้เรื่องหรือ” อทิตยวัฒน์ประคองร่างบางที่แทบจะก้าวขาไม่ไหวไปยังรถสปอร์ตหรูคู่กายที่จอดอยู่บริเวณลานจอดรถของลูกค้าระดับวีไอพีของโรงแรม

อทิตยวัฒน์ตัดสินใจขับรถไปส่งหญิงสาวที่บ้านหลังจากเห็นอาการเมามายของเธอแล้ว เขายอมรับว่าเป็นเรื่องยากที่ฝืนความรู้สึกและข่มความปรารถนาลึกๆภายในกายที่กำลังก่อตัวขึ้นหลังจากได้สัมผัสหญิงสาวในระยะประชิด ชายหนุ่มเพ่งพินิจแก้มนวลแดงก่ำน่าจุมพิตเพราะฤทธิ์ไวน์ แต่นั้นยังไม่เท่ากับริมฝีปากบางระเรื่อที่เผยอขึ้นน้อยๆราวกับเชิญชวนให้เขาแนบริมฝีปากร้อนลงไปบดเคล้าเพื่อชิมรสหวานภายในโพรงปากเล็กๆ

นี่เราคิดบ้าอะไรอยู่ เธอเป็นเพียงลูกหนี้ แถมตอนนี้เธอยังเมาไม่ได้สติอีกต่างหาก

คนร้อนลุ่มเตือนสติตัวเองขณะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วเพื่อพาหญิงสาวกลับบ้านก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจพาเธอแวะที่อื่นเพื่อความความปรารถนาที่กำลังคุกรุ่นภายในกายด้วยความต้องการอันแรงกล้าในขณะนี้

ทันทีที่รถแล่นมาถึงหน้าประตูทางเข้าบ้านอตวิกร ชายหนุ่มไม่รั้งรอที่จะบีบแตรรถเพื่อส่งสัญญาณเรียกคนในบ้านให้ออกมารับคุณหนูผู้อ่อนหัดเข้าไปพักผ่อนก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจกลายร่างเป็นหมาป่าขย้ำเนื้อหวานๆตรงหน้านี้ซะก่อน

ปิ๊นๆๆ!! อทิตยวัฒน์บีบแตรรถเสียงดังลั่นจนป้านีแม่บ้านสูงวัยของบ้านอตวิกรเดินออกมาดูด้วยความตกใจเพราะคิดว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของธนาคาร แต่เมื่อเห็นเป็นรถของเจ้าหนี้รายสำคัญอย่างอทิตยวัฒน์ก็รีบตรงดิ่งมาเปิดประตูแต่ก็ยังอดแปลกใจไม่ได้เพราะนานพอสมควรที่ชายหนุ่มไม่ได้มาบ้านหลังนี้นับตั้งแต่เสนอเงินก้อนโตให้คุณอลงกตเพื่อพยุงฐานะทางธุรกิจจนผู้เป็นนายของเธอเกิดความเกรงใจจึงโฉนดบ้านอตวิกรไปให้เป็นหลักค้ำประกันหนี้สิน

ชายหนุ่มค่อยๆขับเคลื่อนพาหนะคู่กายเข้าไปภายในอาณาเขตคฤหาสน์หลังงามของอดีตเศรษฐีใหญ่ที่จบชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุทิ้งไว้แค่เพียงหนี้สินที่ให้บุตรสาวเพียงคนเดียวอย่างวรุณดา

ร่างสูงก้าวลงจากรถก่อนจะเปิดประตูด้านที่หญิงสาวนั่งแล้วค่อยๆช้อนอุ้มร่างบางของคนไม่ได้สติไว้ในอ้อมกอดท่ามกลางความตกใจของแม่บ้านสูงวัยจนต้องยกมือขึ้นทาบอก

“คุณพระช่วย! นี่คุณหนูเป็นอะไรหรือคะแล้วทำไมถึงมากับคุณอทิตยวัฒน์ได้” ป้านีถามด้วยความสงสัยระคนแปลกใจที่เห็นเจ้าหนี้หนุ่มของผู้เป็นนายมากับคุณหนูของเธอแถมหญิงสาวยังอยู่ในสภาพหมดสติอีกต่างหาก

ชายหนุ่มค่อยๆวางร่างบางลงบนโซฟาในห้องรับแขกก่อนจะบอกให้ป้านีเช็ดเนื้อเช็ดตัวหญิงสาว อทิตยวัฒน์หันไปเพ่งพินิจใบหน้าเนียนสวยแม้แต่ยามหลับใหลไม่ได้สติก่อนที่เขาจะกลับไปด้วยความรู้สึกแปลกๆบางอย่างในใจเหมือนมีมนต์สะกดอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกต้องมนต์หลงเสน่ห์หญิงสาวคนนี้ ทั้งที่ชีวิตเขาก็มีผู้หญิงเข้ามารายล้อมในชีวิตไม่เคยได้ขาด แต่ไม่เคยมีใครมีพลังและอำนาจดึงดูดความต้องการของเขาได้มากเท่าวรุณดาเลย



ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานของไรเตอร์นะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha