รอยรักพิศวาสร้าย (ลงจบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 3 : สมาชิกใหม่ 70%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



Vintage, Japanese, Watercolour




ไอยสวรรค์คร่ำเคร่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเพื่อเร่งปิดต้นฉบับให้ทันตามเวลาโดยลืมเวลาและลืมเรื่องที่คุณลุงและอาของเธอคุยกันเมื่อเช้าว่าจะไปรับหลานชายคุณวรวัฒน์ที่สนามบินในวันนี้

เฮ้อ ในที่สุดก็สำเร็จเสร็จสิ้นปิดต้นฉบับไปได้อีกหนึ่งเรื่องเล่นเอาเกือบค่ำเลยนะเนี่ย” หญิงสาวเงยหน้ามองดูเวลาจากนาฬิกาที่ผนังห้องซึ่งบ่งบอกถึงเวลาใกล้มื้อค่ำเต็มที ว่าแล้วไอยสวรรค์ก็รีบจัดการอาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงไปทานมื้อค่ำก่อนที่จะโดนอาสาวของเธอบ่นเรื่องที่เธอไม่ตรงต่อเวลา

ขณะที่หญิงสาวก้าวออกมาจากห้องเธอก็ต้องตกใจที่อยู่ๆก็พบชายแปลกหน้าเดินออกมาจากห้องตรงข้ามเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่ได้สนใจต่อสิ่งใด

            คะ! คุณเป็นใคร” ไอยสวรรค์ถามชายหนุ่มแปลกหน้าเสียงสั่นด้วยความตกใจ หญิงสาวรีบวิ่งลงบันได แต่ช้ากว่าชายหนุ่มแปลกหน้าที่คว้าข้อมือบางของหญิงสาวแล้วดึงเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างปิดปากที่พร้อมจะตะโกนร้องให้คนในบ้านตกใจ

            เงียบ! เพราะถ้าเธอร้องฉันจะลากเธอเข้าห้องแล้วทำอะไรคงไม่ต้องบอกนะ ว่าชายกับหญิงอยู่ในห้องกันตามลำพังเขาทำอะไรกัน” ชายแปลกหน้าพูดเสียงเหี้ยมนัยน์ตาวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ หญิงสาวพยักหน้ารับคำชายหนุ่มด้วยความหวานกลัว

เมื่อชายหนุ่มปล่อยมือให้ไอยสวรรค์ได้เป็นอิสระ หญิงสาวผลักชายหนุ่มจนร่างสูงเกือบเสียหลักทันทีแล้วรีบวิ่งหนีลงมาชั้นล่างเพื่อหาคนในบ้านอย่างเร็วด้วยความตื่นกลัว

            เป็นอะไรยัยไอหน้าตาตื่นมาเชียว คุณสรีวรรณ์ผู้เป็นอาถามหลานสาวที่สีหน้าดูตื่นตระหนกเหมือนหนีอะไรมาอย่างร้อนใจ

            ใครก็ไม่รู้คะเดินออกมาจากห้องตรงข้ามไอค่ะ นั่นไงคะผู้ชายคนนั้น” หญิงสาวชี้ไปยังชายแปลกหน้าให้ผู้เป็นอาได้รู้

            ทันทีที่คุณสรีวรรณ์มองขึ้นไปยังชั้นตามที่หลานสาวบอก เธอก็ต้องยิ้มออกมาก่อนจะหันมาบอกกับไอยสวรรค์ที่ยังหน้าตาตื่นด้วยความหวาดกลัว

            ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหนหรอกนั่นคุณวาริชหลานชายคุณวรวัฒน์ไงล่ะ” หญิงสาวทำหน้างงๆ ก่อนจะเงยหน้าไปมองชายหนุ่มที่กำลังเดินลงบันไดมายังห้องอาหารของบ้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย

            มื้อค่ำที่แสนจะอึดอัดสำหรับไอยสวรรค์เริ่มต้นขึ้น เมื่อเธอถูกแนะนำให้รู้จักกับเขาอย่างเป็นทางการซึ่งดูเหมือนอาสาวของเธอและคุณวรวัฒน์อยากจะให้เธอและเขาสนิทสนมกันมากกว่านี้

            สุดสัปดาห์นี้ลุงอยากให้หนูไอเป็นไกด์พาตาวีไปเที่ยวรอบเมืองกรุงเทพหน่อย พอดีลุงกับคุณวรรณมีธุระต้องบินไปสัมนาที่มาเลเซียเกือบอาทิตย์” คุณวรวัฒน์บอกหญิงสาวที่นั่งหน้าเจื่อนๆ ด้วยความรู้สึกอึดอัดกับสายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองเธอด้วยแววที่แฝงความนัยบางอย่างที่ทำให้หญิงสาวถึงกับรู้สึกชาวาบ ไอยสวรรค์ตอบตกลงอย่างเสียไม่ได้ เพราะเกรงใจผู้ใหญ่ทั้งสอง

หลังจากทานมื้อค่ำเรียบร้อยหญิงสาวรีบขอตัวขึ้นห้องทันทีเพราะไม่อยากอึดอัดกับสายตาของชายหนุ่มที่จ้องมองเธอแทบจะทุกขณะ

            คุณลุงกับคุณอาไม่อยู่ตั้งเกือบอาทิตย์ แถมทิ้งให้เราอยู่กับผู้ชายคนนั้นอีก

 หญิงสาวคิดในใจอย่างกังวลไปต่างนานา ก่อนจะกลับไปนั่งตรวจทานต้นฉบับก่อนนำส่งสำนักพิมพ์อีกครั้ง ไอยสวรรค์คร่ำเคร่งเพื่อเร่งงานจนเกือบค่อนคืน

ตีสองกว่าแล้วยังเหลืออีกตั้งเกือบครึ่ง ไม่ไหวๆ ลงไปหาอะไรดื่มซะหน่อยดีกว่าหญิงสาวก้าวออกจากห้องเพื่อลงไปยังห้องครัวโดยพุ่งเป้าหมายคือ นมเย็นๆ สักแก้วจะได้เรียกความรู้สึกสดชื่นให้กลับคืนมา

ไอยสวรรค์จัดการเทนมสดสีขาวสะอาดลงในแก้วจนเกือบเต็ม ก่อนจะยกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว เธอจึงเดินกลับขึ้นมายังห้องตนเองอย่างรู้สึกสบายท้องมากขึ้น แต่ระหว่างที่หญิงสาวกำลังจะเปิดประตูห้องเพื่อก้าวเข้าห้อง หญิงสาวก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนยืนอยู่ด้านหลังซึ่งเธอรู้สึกได้จากไอร้อนจากลมหายใจที่เป่ารดซอกคอเธอ

ร่างบางตัดสินใจหันกลับไปดูแล้วเธอก็ต้องตกตะลึงเมื่อรู้ว่าคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอนั้นคือวาริช หลานชายของคุณวรวัฒน์นั่นเอง

            คุณ!”

หญิงสาวพูดได้แค่นั้นเมื่อชายหนุ่มปิดริมฝีปากที่ยังเลอะคราบนมที่เธอพึ่งดื่มเข้าไปด้วยริมฝีปากร้อนระอุของเขาอย่างดุดันพร้อมกับแทรกลิ้นร้ายเกี่ยวกระหวัดภายในโพรงปากนุ่มอย่างหลงใหล ชายหนุ่มดันร่างบางชิดติดกับประตูห้องของหญิงสาวก่อนค่อยๆเปิดประตูเพื่อดันร่างบางเข้าไปในห้องของเธอพร้อมกับเขาโดยที่ยังดื่มด่ำกับความหอมหวานของริมฝีปากอิ่มไม่คลาดคลาย 

จนเมื่อชายหนุ่มอิ่มเอมกับรสหวานปานน้ำผึ้งเขาจึงถอนริมฝีปากออกพร้อมกับมองหน้าหญิงสาวอย่างคาดโทษหากเธอส่งเสียง                                       

            ถ้าเธอส่งเสียงฉันจะทำให้คนทั้งบ้านได้ยินเสียงครางในห้วงอารมณ์แห่งความหฤหรรษ์ของเธอ รับรองเลยมันจะเป็นเสียงหวีดร้องที่เพราะที่สุดสำหรับฉันเลยที่เดียว

            คุณมันโรคจิตเราเพิ่งเจอกันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง ทำไมต้องทำกับฉันอย่างนี้ด้วย” หญิงสาวตัดพ้อต่อว่าทั้งน้ำตา มือบางเช็ดริมฝีปากที่เพิ่งถูกชายหนุ่มบดขยี้เพื่อลบรอยสัมผัสจากเขา

            ก็เพราะฉันเกียจผู้หญิงที่แสร้งทำตัวใสซื่ออย่างเธอ โดยเฉพาะอาของเธอที่ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อแต่งงานกับคนรวยอย่างลุงของฉัน”  ชายหนุ่มพูดจ้องมองร่างบางด้วยสายตาดูถูกราวกับเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าไร้ราคาที่เขาอยากจะทำอะไรก็ได้

            คนไร้เหตุผล เอาแต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่” หญิงสาวพูดอย่างเหลืออด ก่อนจะพยายามมองหาจังหวะที่จะวิ่งตรงไปยังประตู แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะรู้ทันตรงเข้ากระชากแขนหญิงสาวแล้วเหวี่ยงร่างบางบนเตียงกว้างอย่างแรงจนหญิงสาวยกมือขึ้นกุมท้องด้วยความรู้สึกจุก ชายหนุ่มมิได้สนใจในอาการเจ็บของหญิงสาว

            แค่นี้ทำสำออย ทีตอนหัวค่ำยังตกปากรับคำกับลุงฉันไม่ใช่เหรอว่าจะเป็นไกด์ให้ฉัน และถ้าตอนนี้ฉันอยากไปท่องแดนสวรรค์กับเธอ ก็คงจะได้ใช่ไหมไอยสวรรค์” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าเขาไม่ได้ล้อเธอเล่นอย่างแน่นอน

            อย่านะ! ฉันขอร้อง อย่าทำอะไรฉันเลย” หญิงสาวอ้อนวอนเสียงสั่นด้วยความหวาดกลัว

            ชายหนุ่มกดริมฝีปากร้อนลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนอย่างแผ่วเบาเหมือนจะหยอกเย้ากับความรู้สึกของหญิงสาว ไอยสวรรค์หลับตาปี๋ด้วยความหวาดกลัว เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงลุกขึ้นจากร่างบางแล้วหันมาพูดกับหญิงสาวที่ยังนอนหลับตาเนื้อตัวสั่นเทาดังลูกนกที่ตกจากรังก็ไม่ปาน

            ฮึ วันนี้มันแค่ทักทาย ไว้ฉันจะค่อยๆทำความรู้จักกับเธอไปเรื่อยๆ” ชายหนุ่มก้มลงพูดชิดริมหูหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นจนเธอถึงกับวูบวาบด้วยความรู้สึกที่หวั่นไหวในสิ่งที่เขาทำ

            วาริชจ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกถูกใจเป็นหนักหนา ชายหนุ่มยิ้มมุมปากก่อนจะผละจากร่างบางของไอยสวรรค์

            อ่อ อีกอย่างฉันเพิ่งรู้นะว่าปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมมันเป็นอย่างนี้นี่เองให้อารมณ์ และกระตุ้นความรู้สึกฉันได้ดีจริงๆ ชายหนุ่มพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องหญิงสาวไป

            เมื่อได้ยินเสียงประตูปิดลงหญิงสาวรีบวิ่งไปล็อคประตูห้องทันทีด้วยความหวาดกลัวว่าชายหนุ่มจะเข้ามาทำอะไรบ้าๆกับเธออีก

            นี่เราต้องอยู่ร่วมบ้านกับคนโรคจิตแบบนี้เหรอนี่ ไอยสวรรค์พูดกับตัวเองกอดผ้าห่มกระชับเพื่อความอุ่นใจจนหลับไปในนิทรารมณ์

 

            เช้าวันใหม่ที่ดูจะไม่ค่อยสดใสนักของไอยสวรรค์ ต่างจากชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามเธอสีหน้าฉายชัดถึงความสดชื่น

            ไงเจ้าวีหลับสบายดีไหมเมื่อคืน” ผู้เป็นลุงถามหลานชายด้วยกลัวว่าชายหนุ่มจะแปลกที่เลยอาจจะนอนไม่หลับ

            “ครับหลับสบาย สงสัยเป็นเพราะดื่มนมเข้าไปเลยทำให้รู้สึกดีชายหนุ่มพูดแฝงความนัยก่อนจะมองหน้าหญิงสาวที่แทบจะสำลักกาแฟเมื่อได้ยินประโยคที่เขาพูด

            อืม ดีแล้วลุงก็กลัวเราจะแปลกที่แปลกทางจนนอนไม่หลับเพราะไม่ได้นอนที่ห้องเดิม แต่ถ้าเราจะย้ายไปห้องอื่นก็ได้นะ บ้านเรามีห้องว่างอีกเยอะแยะ” ชายสูงวัยบอกหลานชาย

            ไม่ล่ะครับ ผมติดใจห้องใหม่” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบก่อนจะปรายตามองเหยื่อสาว

            ยัยไอวันนี้จะออกไปไหนหรือเปล่า” คุณสรีวรรณ์ถามหญิงสาวที่นั่งก้มหน้าก้มตากับมื้อเช้าอย่างไม่สนใจใคร

            ว่าจะออกไปหาเพื่อนน่ะคะ แล้วก็จะแวะไปสำนักพิมพ์ อาวรรณมีอะไรจะใช้ไอหรือเปล่าคะ”

            เปล่าหรอกจ้ะ อานึกว่าไม่ได้ไปไหนจะได้อยู่ทำความคุ้นเคยกับวาริชเขานะจ้ะ” 

            นั่นนะสิ ลุงก็ว่างั้น หรือไม่หนูไอก็ชวนเจ้าวีเขาไปด้วยสิ จะได้มีเพื่อนคุยระหว่างทางคุณวรวัฒน์สำทับอีกแรงตามภรรยา

ไอยสวรรค์ถึงกับหน้าซีดเมื่อได้ยินผู้ใหญ่ทั้งสองบอกให้เธอชวนชายหนุ่มไปด้วย เพราะเธอไม่อยากอยู่กับผู้ชายอันตรายอย่างเขาตามลำพังนัก หญิงสาวจึงรีบปฏิเสธก่อนจะออกไปเดินเล่นในสวนหน้าบ้านเพื่อเลี่ยงที่จะเจอคนฉวยโอกาสอย่างวาริช     

            หลังจากคุณวรวัฒน์และอาสาวของเธอออกไปทำงาน หญิงสาวจึงรีบเข้าห้องเพราะไม่อยากพบหน้าร้ายกาจอย่างเขา ไอยสวรรค์โทรหาเพื่อนสาวเพื่อนัดหมายไปเจอกันที่สำนักพิมพ์

            ลัล อยู่ไหนจ้ะ”

            “กำลังจะออกไปสำนักพิมพ์จ้ะ”

“งั้นดีเลยจ้ะ เพราะไอก็ว่าจะไปเหมือนกัน งั้นไม่เกินบ่ายโมงเจอกันที่ร้านกาแฟข้างสำนักพิมพ์นะ”

หญิงสาวกดวางสายก่อนจะเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ ไม่ถึงชั่วโมงหญิงสาวก็แต่งตัวเสร็จเตรียมพร้อมจะออกไปตามที่นัดกับเพื่อนสาวไว้ ไอยสวรรค์เดินลงมาจนถึงรถของเธอ พลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเธอลืมต้นฉบับไว้บนห้อง หญิงสาวจึงรีบกลับขึ้นไปบนห้องอย่างเร็ว

            ยิ่งรีบก็เหมือนยิ่งช้า พักนี้ชักจะขี้ลืมใหญ่แล้วเรา” หญิงสาวคิดในใจ เมื่อได้ของที่ต้องการหญิงสาวจึงรีบออกไปตามที่นัดหมาย โดยหารู้ไม่ว่าวาริชผู้ชายใจร้ายที่เธอขนานนามแอบลอบมองเธอขับรถออกไปข้างด้วยใจที่ร้อนลุ่ม 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha