รอยรักพิศวาสร้าย (ลงจบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 4 : สมาชิกใหม่ 100% NC+


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


Rust, Floral, Rustic, Love, Romantic



 

  ณ สำนักพิมพ์มีชื่อแห่งหนึ่ง

 

            พี่ว่ามันมีจุดบอดที่ต้องแก้ไขอีก2-3จุด ยังไงลัลเอากลับไปแก้ไขก่อน แล้วค่อยเอามาส่งให้พี่อีกทีนะ” บรรณาธิการสาวห้าวประจำสำนักพิมพ์บอกลัลกาญจน์นักเขียนจอมเปิ่น

            “อย่างนั้นเหรอพี่ งั้นลัลจะกลับเอาไปแก้อีกทีค่ะ” สาวเปิ่นรับต้นฉบับคืนจากบรรณาธิการสาวห้าวซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องจิ๋วของเธอดังขึ้น หญิงสาวกดรับสายเรียกเข้าจากเพื่อนสาว

            มาถึงแล้วเหรอไอ”

“จ้า ว่าแต่ลัลอยู่ที่ร้านกาแฟหรือสำนักพิมพ์จ้ะ”

“ทุกข์ระทมอยู่ในห้อง บก.จ้ะ”

“งั้นลัลรอไอที่นั่นนะ เดี่ยวเจอกันจ้ะ”

 ลัลกาญจน์กดวางสายจากเพื่อนสาวไม่ถึงสิบนาที เพื่อนสาวแสนสวยอย่างไอยสวรรค์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับส่งต้นฉบับให้บรรณาธิการสาว เมื่อส่งงานเสร็จแล้วทั้งสองสาวจะขอตัวลากลับเพื่อแวะไปนั่งคุยกันต่อที่ร้านกาแฟ

            “เป็นไงมั่งย้ายเข้าไปอยู่บ้านใหม่ ไม่ใช่สิต้องเรียกคฤหาสน์ถึงจะถูกลัลกาญจน์แซวเพื่อนสาวที่นั่งเหม่อเหมือนคิดอะไรในใจ

            ขอโทษนะลัล ไอไม่อยากจะพูดถึง

            เมื่อเห็นเพื่อนสาวเหมือนจะไม่ค่อยสบายใจ ลัลกาญจน์จึงนึกถึงเพื่อนร่วมกลุ่มออกมาสมทบด้วยอีกคนอาจจะทำให้ไอยสวรรค์รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

            ลัลว่าจะโทรไปชวนพัฒน์ออกมาทานข้าวกัน เราไม่ได้ทานข้าวพร้อมกันสามคนตั้งนานแล้ว สาวเปิ่นพูดก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม

            ก็ดีนะ ไอก็กำลังอยากเจอพัฒน์อยู่เหมือนกัน”      

            ลัลกาญจน์หยิบมือถือตัวจิ๋วขึ้นมากดไปยังเบอร์ชายหนุ่มที่สาวเปิ่นอย่างเธอแอบมีใจให้ทั้งที่เขาเป็นเพื่อนซี้ร่วมกลุ่มของเธอและไอยสวรรค์

            หวัดดีจ้ะพัฒน์ว่างหรือเปล่า พอดีลัลกับไอออกมาเจอกันก็เลยคิดถึงพัฒน์เลยอยากชวนมาทานข้าวด้วยน่ะจ้ะ”

“ว่างอยู่แล้ว งั้นเดี๋ยวเจอกัน”

หญิงสาววางสายจากเพื่อนชายเมื่อนัดหมายกันเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะหันมาจัดการกับขนมและกาแฟที่สั่งไว้ หลังจากนั้นไม่นานชายหนุ่มที่ลัลกาญจน์โทรหาก็มาถึงพร้อมด้วยรอยยิ้มสดใสที่ทำให้สาวเปิ่นอย่างลัลกาญจน์ในเต้นระรัวกับรอยยิ้มสะกดใจของชายหนุ่ม

            ขอโทษนะ รถติดมากเลยนี่ แต่พอรู้ว่าไอมารอพัฒน์ส่งใจมาถึงก่อนอีกนะเนี่ย” ชายหนุ่มหยอดคำหวานกับเพื่อนสาวคนสวยโดยไม่ได้สังเกตว่าคำหวานที่เขาพูดนั้นทำให้ลัลกาญจน์รู้สึกเจ็บที่ชายหนุ่มไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเขาเลย

            นี่ถ้าไอไม่มา นายคงไม่รีบขับรถมาใช่ไหมนายพัฒน์” สาวเปิ่นถามอย่างหมั่นไส้

            โอ๋ๆ ทำไมจะไม่รีบมาล่ะ แม่หนูน้อยหมวกแดงจอมเปิ่น” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยิ้มให้เพื่อนสาวโดยหารู้ไม่ว่ารอยยิ้มของเขานั้นทำให้สาวเปิ่นอย่างลัลกาญจน์หน้าแดงขึ้นมาทันที

            ทั้งสามออกจากร้านกาแฟเพื่อไปหาร้านอาหารสำหรับมื้อเย็นในบรรยากาศเป็นกันเอง พูดคุยกันอย่างสนุกสนานตามประสาเพื่อนๆกัน ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับหลังจากอิ่มอร่อยกันเป็นที่เรียบร้อย

           

ไอยสวรรค์กลับมาถึงบ้านก่อนเวลาอาหารเย็นเล็กน้อย เมื่อเห็นบรรยากาศเงียบเชียบในบ้านเธอก็พอจะเดาได้ว่าคงยังไม่มีใครกลับมา หญิงสาวจึงรีบตรงไปยังห้องพักเพื่อความปลอดภัยในการที่จะต้องเผชิญหน้ากับเขาคนนั้น

            รู้สึกแปลกๆยังไงไม่รู้ รีบขึ้นห้องก่อนดีกว่าเรา เดี๋ยวคุณลุงและอาวรรณมาค่อยลงมาอีกทีไอยสวรรค์ตรงขึ้นห้องอย่างรู้สึกหวั่นๆ เหมือนรู้สึกมีใครกำลังจับตามองเธออยู่

            “ไงล่ะไปรับจ๊อบพิเศษมาหรือไง ได้มาเท่าไรล่ะถึงได้ดูอารมณ์ดีขนาดนี้” วาริชเปิดฉากเชือดเฉือนหญิงสาทันทีที่เห็นเธอกำลังจะไขกุญแจเปิดห้อง

            มันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน และก็คิดว่าคงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องบอกคุณ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปพักผ่อน” หญิงสาวหันมาพูดด้วยอารมณ์ที่โกรธจนลมแทบออกหูที่ถูกชายหนุ่มพูดจาดูถูกเธอขนาดนี้

            “คงจะหนักมาเลยล่ะสิถึงได้อยากพักเอาแรงซะขนาดนั้น เธออยากได้มากกว่านั่นไหมล่ะ ฉันยินดีจะจ่ายให้ ถ้าเธอจะยอมบริการให้ฉันบ้าง” ชายหนุ่มพูดน้ำเสียงเย้ยหยัน ก่อนจะมองหญิงสาวด้วยสายตาที่หยาบคายและดูถูกเหมือนประเมินสินค้าราวกับเป็นสินค้าก็ไม่ปาน และนั่นทำให้ความอดทนของไอยสวรรค์หมดลงทันที หญิงสาวตรงรี่เข้าไปยกฝ่ามือบางฟาดซีกหน้าหล่อเหลาที่ดูเย่อหยิ่งถือดีนั้นเต็มแรง

            เผียะ!

            ความคิดต่ำๆ เสียงแรงที่ร่ำเรียนถึงเมืองนอก แต่มันไม่ได้ช่วยขัดเกลาจิตใจด้านต่ำของคุณเลย” หญิงสาวต่อว่าชายหนุ่มอย่างสุดจะทน

แต่วาริชหรือจะยอมให้เธอทำร้ายเขาได้ฝ่ายเดียว ชายหนุ่มกระชากแขนกลมกลึงของไอยสวรรค์เข้าหาอกกว้างก่อนจะปิดปากสีชมพูสวยของหญิงสาวทันทีด้วยริมฝีปากร้อนของเขาอย่างรุนแรงด้วยอารมณ์โกรธกรุ่นปนเสน่หาในใจ ชายหนุ่มลากหญิงสาวเข้าไปในห้องของเขาโดยที่ยังจูบเธออย่างหนักหน่วงไม่ยอมเปิดโอกาสให้หญิงสาวได้เว้นจังหวะเพื่อผ่อนลมหายใจ

            ทันทีที่เสียงประตูห้องถูกปิดลงไอยสวรรค์ถึงกับสะดุ้ง หญิงสาวพยายามสะบัดหน้าหนีจุมพิตร้อนนั้นก่อนจะรวบรวมเรี่ยวแรงผลักไสร่างแกร่งของชายหนุ่มให้ออกห่าง แต่นาทีทองก็หาได้เข้าข้างหญิงสาวไม่เมื่อชายหนุ่มเหวี่ยงร่างเธอลงบนเตียงกว้างก่อนที่เขาจะตามติดทาบทับร่างบางของหญิงสาวอย่างไร้ความปราณี

            คุณวาริช ได้โปรดอย่าทำอะไรฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะนะ” ไอยสวรรค์อ้อนวอนเสียงแผ่วเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ดวงตากลมโตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา

            จะมาอ้อนวอนร้องขออะไรกันตอนนี้ ทีเมื่อกี้ล่ะทำปากดี ไหนๆบรรยากาศเป็นใจ สถานที่ก็อำนวยอีกทั้งทางก็สะดวก เธอก็น่าจะบริการให้ฉันสักครั้งสองครั้ง รับรองฉันจ่ายให้มากกว่าที่เธอได้มาวันนี้อีก” ชายหนุ่มยังคงพูดจาดูถูกพร้อมกับมองสำรวจเรือนร่างของหญิงสาวด้วยสายตาที่หื่นกระหาย


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha