รอยรักพิศวาสร้าย (ลงจบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 9 : ได้เวลา(เตรียม)ขย้ำเหยื่อ 70%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป



Table Setting, Vintage Dishes




ไอยสวรรค์ขลุกอยู่ในห้องเกือบครึ่งวันด้วยความที่ไม่อยากเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่คอยทำให้เธอต้องอกสั่นขวัญหายอยู่เสมอ แต่ด้วยท้องที่ร่ำร้องถึงอาหารเลยทำให้หญิงสาวต้องยอมลงจากห้องแล้วหาอะไรใส่ท้องเพื่อขจัดความหิวให้หมดไป หญิงสาวตรงไปยังตู้เย็นในห้องครัวที่อุดมไปด้วยของกินมากมาย หญิงสาวคว้าแอ๊ปเปิ้ลผลโตสีเขียวสด ก่อนจะเดินออกไปนั่งทานที่บริเวณสวนหลังบ้านซึ่งติดกับสระว่ายน้ำโดยที่ไอยสวรรค์หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มสุดแสนอันตรายสำหรับเธอกำลังเพลิดเพลินกับการว่ายน้ำอันเป็นกิจกรรมยามว่างของชายหนุ่ม

            ได้สูดอากาศในที่โล่งแจ้งแบบนี้ค่อยรู้สึกสดชื่นหน่อย อุดอู้อยู่ในห้องตั้งหลายชั่วโมง หญิงสาวคิดในใจพร้อมกับกัดแอ๊ปเปิ้ลผลโตที่อยู่ในมือตามองทัศนียภาพรอบๆบริเวณ

ในขณะที่หญิงสาวเดินมาเรื่อยๆจนถึงสระน้ำของบ้านเธอ ก็ต้องสะดุดเมื่อเจอกับชายหนุ่มที่เธอพยายามหลบหน้ากำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระน้ำขนาดใหญ่ แทบจะไม่ต้องคิดไอยสวรรค์รีบหันหลังกลับแทบจะทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวเท้า เสียงอันน่าหวั่นเกรงของชายหนุ่มก็ดังขึ้นกระทบโสตประสาทของหญิงสาวให้เธอถึงกับก้าวขาไม่ออก

“เห็นหน้าผมถึงกับต้องเดินหนีเลยหรือคุณ” ชายหนุ่มถามก้าวขึ้นจากสระน้ำคว้าเสื้อคลุมมาสวมอย่างลวกๆก่อนจะเดินมาหาเหยื่อสาวที่เขาหมายตาไว้

“ปะ เปล่าค่ะ” หญิงสาวพูดติดๆ ขัดๆ รับรู้ได้ถึงไอร้อนจากร่างสูงที่ยืนข้างหลังเธอ

“ยังจะปฏิเสธอีก ก็เห็นอยู่ว่าเธอกำลังเดินหนีฉัน” ชายหนุ่มพูดในระยะประชิด มือแกร่งโอบรอบเอวบางของหญิงสาวให้แนบชิดเขามากยิ่งขึ้นก่อนจะก้มลงสูดกลิ่มหอมละมุนจากซอกคอขาวเนียน

“คุณ!” ไอยสวรรค์ตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม มือบางปล่อยแอ๊ปเปิ้ลผลโตที่เธอถืออยู่ตกลงบนพื้นกลิ้งหายเข้าไปในพุ่มไม้

“อากาศร้อนๆแบบนี้มาเล่นน้ำกันหน่อยดีกว่า” พูดจบชายหนุ่มลากร่างบางในวงแขนแล้วเหวี่ยงลงไปในสระน้ำ วาริชไม่รั้งรอตามติดร่างบางลงไปในสระกว้างด้วยเช่นกัน

ไอยสวรรค์พยายามว่ายหนีขึ้นไปอีกฝั่ง แต่ดูเหมือนเธอจะสู้นักว่ายน้ำตัวยงอย่างชายหนุ่มไม่ได้ เมื่อวาริชว่ายเข้ามาใกล้ก่อนจะเข้าโอบรัดร่างบางที่พยายามกระเสือกกระสนผลักไสชายหนุ่มให้ออกห่าง สงครามการยื้อยุดจึงเกิดขึ้นจนน้ำกระสานซ่านเซ็นไปทั่วบริเวณ หากแต่ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้การต่อสู้ระหว่างเขาและหญิงสาวได้ยืดเยื้อนานนัก วาริชปิดริมฝีปากบางของหญิงสาวที่พยายามดิ้นรนให้พ้นจากการโอบรัดของเขา ซึ่งก็ดูเหมือนจะทำให้แรงพยศในการขัดขืนของหญิงสาวหมดไปอย่างง่ายดาย หญิงสาวปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่ชายหนุ่มนำพาเฉกเช่นสายน้ำที่ไหลไปตามแรงของลม

   เมื่ออิ่มเอมชุ่มช่ำในความหวานจากโพรงปากของหญิงสาวแล้ว วาริชจึงถอนริมฝีปากออกจากความหวานล้ำของเหยื่อสาวแสนหวานก่อนจะว่ายน้ำพยุงร่างบางขึ้นมาบนฝั่ง

“คุณนี่น่ากินกว่าที่ผมคิดซะอีกนะ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับจ้องมองไอยสวรรค์ที่นอนนิ่งอยู่ริมสระในสภาพที่เปียกปอนทำให้เสื้อยืดสีขาวที่เธอสวมใส่แนบเนื้อชวนให้ชายหนุ่มที่คร่อมร่างเธอแทบจะกลืนกินร่างงามยวนตา

“ปล่อย ฉะ ฉันเถอะ” ไอยสวรรค์ขอร้องชายหนุ่มเสียงแผ่วเบาเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่ออยู่ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้ ยิ่งเห็นไฟแห่งความหื่นกระหายในแววตาของชายหนุ่มยิ่งทำให้หญิงสาวกลัวผู้ชายคนนี้เหลือเกิน

“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นหรอกไอยสวรรค์ อากาศร้อนๆแบบนี้ ผมยังไม่อยากเพิ่มอุณหภูมิให้กับร่างกายนัก” พูดจบชายหนุ่มมาดร้ายก็ลุกขึ้นเดินจากไปโดยปล่อยให้เหยื่อสาวมองตามด้วยความงงงันที่อยู่ๆชายหนุ่มก็ลามือไปซะเฉยๆ

เมื่อตั้งสติได้ไอยสวรรค์รีบลุกขึ้นกลับไปยังห้องพัก ซึ่งเป็นจังหวะที่ลัลกาญจน์เพื่อนสาวของเธอมาถึงและพบกับเพื่อนสาวที่เดินมาในสภาพเปียกปอน


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha