รอยรักพิศวาสร้าย (ลงจบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 10 : ได้เวลา(เตรียม)ขย้ำเหยื่อ 100%


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป




Roses, Bouquet Of Roses, Rose Bush, Bush




“ไปทำอะไรมาน่ะไอ เปียกซกมาเชียว” สาวจอมโก๊ะเอ่ยถามเพื่อนสาว

“ตกสระน้ำหลังบ้านน่ะจ้ะ เดี๋ยวไอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ เดี๋ยวไอลงมาจ้ะ” ไอยสวรรค์ปดเพื่อนสาวก่อนจะรีบขึ้นห้องไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานหญิงสาวก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาหาเพื่อนสาวที่นั่งรออยู่ในห้องรับแขก

สองสาวเปลี่ยนสถานที่จากการนั่งคุยในห้องรับแขกมาเป็นสวนหน้าบ้านที่แสนจะร่มรื่น

“ว่าแต่ไอชวนลัลมาหามีเรื่องอะไรหรือเปล่า” สาวเปิ่นถามเพื่อนสาวอย่างสงสัย

“คือว่า ช่วงนี้คุณลุงกับอาวรรณไปต่างประเทศแล้วไอต้องอยู่บ้านเพียงลำพังกับคุณวาริชหลานชายท่านที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ” ไอยสวรรค์แจงเพื่อนสาวถึงข้อสงสัย

“ก็ดีนี่ ไอจะได้ไม่ต้องอยู่ลำพังมีผู้ชายอยู่ในบ้านจะได้อุ่นใจ” สาวเปิ่นพูดอย่างที่ไม่รู้ถึงความเป็นจริง

“ถ้าเป็นอย่างที่ลัลพูดก็คงจะดีนะ” ไอยสวรรค์เปรยกับเพื่อนสาวอย่างแฝงความนัย

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่พักใหญ่เพื่อนสนิทร่วมกลุ่มอย่างพัฒน์ชายหนุ่มอารมณ์ดีก็ตามมาสมทบ

“คุยอะไรกันอยู่สองสาวหรือว่าแอบนินทาคนหล่ออย่างพัฒน์อยู่” ชายหนุ่มอารมณ์หยอดสองสาวเพื่อนร่วมกันที่ต่างพากันขำกับคำพูดของชายหนุ่ม

“อย่างพัฒน์ไม่ต้องแอบหรอก นินทากันซึ่งๆหน้าเลยนี่แหละ” สาวเปิ่นเบรกเพื่อนชายในกลุ่ม

ในระหว่างที่ทั้งสามคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ชายหนุ่มมาดขรึมที่สร้างความหวาดหวั่นให้กับไอยสวรรค์ก็เดินตรงเข้ามาพอดี ทำให้การสนทนาของทั้งสามต้องหยุดชะงักลงเหมือนรู้สึกความอึมครึมกำลังปกคลุมรอบบริเวณ

“ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ ผมขอตัวไอยสวรรค์สักเดี๋ยว” ชายหนุ่มที่เข้ามาใหม่ตรงรี่เข้ามาคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่ระหว่างเพื่อนทั้งสองของเธออย่างตื่นตระหนก ทำให้เพื่อนชายอย่างพัฒน์ต้องออกตัวปกป้องไอยสวรรค์จากการกระทำอันอุกอาจของวาริชชายหนุ่มผู้มาใหม่

“ค่อยๆพูดก็ได้นี่ครับ ไม่เห็นต้องใช้กำลังกันเลย” ชายหนุ่มอารมณ์ดีเข้ามาแทรกกลางเมื่อเห็นเพื่อนสาวถูกชายหนุ่มมาดร้ายอย่างวาริชกระชากแขนให้เดินตามเขาออกไป

“เรื่องในครอบครัวคนนอกอย่างคุณไม่เกี่ยว” ชายหนุ่มด้วยท่าทีไม่ยี่หระต่อปฏิกริยาของชายหนุ่มฝ่ายตรงข้ามเลยทำให้คนกลางอย่างไอยสวรรค์ไม่อยากให้เพื่อนทั้งสองต้องมีปัญหาจึงตัวสินใจขอร้องให้เพื่อนทั้งสองกลับไปก่อน

เมื่อเห็นอาการลำบากใจของเพื่อนสาว ลัลกาญจน์สาวเปิ่นของกลุ่มซึ่งอยู่ในเหตุการณ์จึงตรงเข้าไปรั้งแขนเพื่อนชายให้ทำตามที่ไอยสวรรค์บอก

“กลับกันเถอะพัฒน์ไว้ค่อยมาหาไออีกทีวันหลังก็ได้” ลัลกาญจน์รั้งแขนเพื่อนชายอย่างส่งสัญญาณเตือนว่าไม่ควรมีเรื่องให้เพื่อนสาวต้องลำบากใจ

“งั้นวันนี้พัฒน์กลับก่อนก็แล้วกันนะไอ แล้วจะแวะมาหาใหม่วันหลัง”

หญิงสาวพยักหน้าตอบรับพร้อมกับมองตามเพื่อนทั้งสองที่ขับรถออกไปด้วยความรู้สึกที่หวั่นเกรงเหลือเกินเมื่อไร้ซึ่งคนที่สามารถจะช่วยเธอได้

“ได้เวลาที่เธอกับฉันต้องคุยกันอย่างเป็นกิจจะลักษณะแล้วล่ะไอยสวรรค์” ชายหนุ่มพูดแฝงความนัยทำให้ไอยสวรรค์พยายามดิ้นรนหาทางรอดให้หลุดพ้นจากพันธนาการของชายหนุ่ม แล้วโอกาสทองก็มาถึงเมื่อเด็กรับใช้ได้ยินเสียงเอ๊ะอะจึงวิ่งออกมาดู แต่เมื่อเจอสายตาคมดุของผู้เป็นนายอย่างวาริชแล้วเด็กรับใช้คนดังกล่าวก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินกลับไปทำหน้าที่ของเธอเหมือนเดิม

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ” หญิงสาวพยายามบิดข้อมือบางให้หลุดจากการเกาะกุมจากคนเอาแต่ใจที่ทำเหมือนไล่เพื่อนเธอทางอ้อม

วาริชยื้อยุดร่างบางให้เดินตามเขาไปยังห้องนอน ไอยสวรรค์พยายามขัดขืนแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้ สุดท้ายเธอก็ถูกผลักเข้าไปด้านในห้องของชายหนุ่ม บรรยากาศภายในดูอึมครึมด้วยผ้าม่านสีหม่นตัดกับชุดที่นอนสีอ่อนบนเตียงกว้าง ชายหนุ่มเจ้าของห้องตามติดร่างบางเข้ามาทันทีโดยไม่ลืมที่จะล็อคประตู ไอยสวรรค์ถอยกรูดเสียหลักหงายลงไปบนเตียงกว้าง เสมือนเปิดโอกาสให้กับชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เธอ

เมื่อรู้สึกได้ถึงสัญญาณอันตรายจากแววตาของชายหนุ่ม ไอยสวรรค์คว้าสิ่งของใกล้ตัวซึ่งมีเพียงหมอนใบใหญ่นุ่มมือข ว้างใส่ชายหนุ่มที่ยืนแสยะยิ้มจ้องมองเธอด้วยแววตาหื่นกระหายอย่างเต็มแรง แต่ดูเหมือนคนร้ายกาจอย่างวาริชจะอ่านความคิดของเธอออก เพราะนอกจากเขาจะหลบสิ่งที่เธอขว้างใส่เขาได้แล้ว ยังเหมือนเป็นการเร่งอารมณ์คุกรุ่นของเขาให้ปะทุเร็วขึ้น วาริชดึงข้อมือเรียวเล็กของหญิงสาวเพื่อให้หญิงสาวอยู่ในรัศมีประชิดเขามากขึ้น

“คะ คุณวาริช” ไอยสวรรค์อุทานเสียงสั่นหวาดหวั่นเมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

ชายหนุ่มอารมณ์ร้ายดูสนุกที่ได้เห็นสีหน้าที่ฉายแววหวาดกลัวของหญิงสาวประหนึ่งราชสีห์ที่กำลังจะขย้ำกวางป่าก็ไม่ปาน

“กลัวฉันขนาดนั้นเลยหรือไอยสวรรค์ อย่ากลัวไปเลยเพราะฉันจะทำให้เธอสนุกกับสวรรค์ที่ฉันเตรียมไว้ให้เธอ”

ร่างหนาหนักของวาริชที่คร่อมร่างเหยื่อสาวไว้ใต้ร่างบางแนบลงในอึดใจที่ชายหนุ่มพูดจบ มือบางผลักไสดันให้เขาออกห่างแต่มันช่างยากเย็นสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างไอยสวรรค์ยิ่งนัก  

“อย่าทำอะไรฉันเลยคุณวาริช” เสียงหวานร้องขอ

“อย่ามามารยาทำเป็นสาวใสไม่เคยมือชายไปหน่อยเลย ผู้หญิงเจนจัดอย่างเธอก็คงได้วิชาจับผู้ชายมาจากอาของเธอน่ะแหละ” ชายหนุ่มพูดเสียงรอดไรฟันแววตาดุดันที่จ้องมองราวกับจะขย้ำหมายมั่นให้แหลกคามือ

“คุ...” เหยื่อสาวพูดได้แค่นั้นเมื่อซาตานร้ายก้มลงปิดปากบางของเหยื่อสาวแสนหวานที่อยู่ใต้ร่างแกร่งหนาหนักราวกับหินผา ชายหนุ่มบดขยี้กลีบปากนุ่มอย่างรุนแรงจนร่างบางรู้สึกเจ็บ มือหนาบีบคางมนของหญิงสาวบังคับให้เธอเปิดริมฝีปากออกเพื่อที่ชายหนุ่มจะสามารถสอดลิ้นเข้าไปในอุ้งปากอันหอมหวานของหญิงสาวได้

อื้ออ อื้มม ลิ้นของชายหนุ่มชอนไชไปทั่วเพื่อดูดซับความหอมหวานจากโพรงปากของเหยื่อสาว เมื่อเขาชิมความหอมหวานจากปากของเธอจนพอใจ จึงถอนริมฝีปากร้อนจากเรียวปากอิ่มที่บวมเจ่อเพราะแรงอารมณ์เอาแต่ใจของเขา

“ริมฝีปากเธอนี่มันรสชาติดีไม่เปลี่ยน ฉันล่ะชอบจริงๆ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับยกมือแตะริมฝีปากในเชิงสื่อความหมายให้กับหญิงสาวที่พยายามกระเถิบหนีให้พ้นจากเงื้อมมือซาตานร้ายอย่างวาริช 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha