รอยรักพิศวาสร้าย (ลงจบแล้ว)

โดย: salinlinee



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 47 : ตอนพิเศษ รักร้ายที่แสนหวาน NC HOT ++


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


Hot, Chocolate, Afternoon, Aroma



ณ บริษัทสุทธกานต์ไพศาล

 

            เสียงโทรศัพท์ภายในห้องทำงานของผู้บริหารเลือดใหม่ไฟแรงอย่างวาริช สุทธกานต์ไพศาลดังขึ้นเป็นระยะจนชายหนุ่มต้องละมือจากงานที่ทำเพื่อยกหูโทรศัพท์ขึ้นรับสาย

            “สวัสดีครับ” ชายหนุ่มพูดเสียงทุ้มหลังจากยกสายขึ้น

“ลุงเองตาวี เดี๋ยวแกเข้ามาพบลุงที่ห้องทำงานหน่อย ฉันมีธุระสำคัญจะคุยด้วย” น้ำเสียงจริงจังยามทำงานของคุณวรวัฒน์ยังคงมีอำนาจเสมอสำหรับวาริช

ร่างสูงรับคำปลายสายก่อนจะวางหูโทรศัพท์ลงตามเดิมแล้วสาวเท้าออกจากห้องเพื่อตรงไปพบประธานบริษัทสุทธกานต์ไพศาลผู้เป็นลุงของชายหนุ่ม

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

วาริชเคาะประตูห้องก่อนจะเปิดเข้าไปด้านใน ซึ่งเห็นผู้เป็นลุงนั่งเอนหลังด้วยท่าทีสบายใจอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง

“คุณลุงเรียกผมมาพบมีอะไรหรือครับ” ชายหนุ่มถามพลางนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามคุณวรวัฒน์

“พอดีลุงมีโปรเจ็คที่มองไว้และตั้งใจจะไปขยายฐานการตลาดทางฝั่งเอเซียโดยจะเริ่มที่ฮ่องกงเป็นประเทศแรกก่อนเพราะเรามีคุณแอนดี้เป็นคนเบิกทางให้” คุณวรวัฒน์พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มฉายแววแห่งความหวังในธุรกิจที่คิดไว้

“ผมก็คิดว่าดีนะครับ หากฐานการตลาดเราจะขยายไปได้ตามที่คิดไว้” ชายหนุ่มสำทับผู้เป็นลุงอย่างเห็นด้วย

“งั้นก็ดีที่แกเห็นด้วยลุงจะได้ส่งแกไปดูงานที่โน้นสักสองอาทิตย์ และถือเป็นโบนัสพิเศษฉันจะให้แกพาหนูไอไปฮันนีมูนด้วยแล้วกัน” คุณวรวัฒน์พูดยิ้มๆพร้อมกับตบบ่าชายหนุ่มเบาๆ

“แต่ว่าตาวินยังเล็กอยู่แล้วผมก็กลัวว่าไอยสวรรค์อาจจะไม่พร้อมที่จะเดินทางไกลๆ” วาริชบอกด้วยความกังวล เพราะภรรยาของเขาแทบจะตัวติดกับลูกชายตัวน้อยอยู่ลอดเวลาจนเขายังอดน้อยใจไม่ได้

คุณวรวัฒน์ยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาโทรหาคุณสรีวรรณ์ภรรยาของเขานั่งเอง เพราะก่อนที่เขาจะเรียกให้วาริชเข้าพบเพื่อปรึกษาเขาได้ให้ภรรยาไปคุยกับไอยสวรรย์ในเรื่องนี้ก่อนหน้าแล้ว

“ผมเองนะ เรื่องที่คุยกันไว้ตกลงว่าเรียบร้อยหรือไม่” ประธานสุทธกานต์ไพศาลเอ่ยทักทายทันทีหลังจากปลายสายกดรับ

“มือชั้นนี้แล้วจะมีพลาดหรือคะคุณเพียงแต่เราอาจจะต้องวุ่นวายกับการดูแลตาวินในช่วงที่ทั้งสองไม่อยู่เท่านั้นค่ะ”

“เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหา งั้นผมทำงานก่อนแล้วเที่ยงๆผมจะโทหาคุณอีกที” คุณวรวัฒน์กดวางสายภรรยาก่อนจะหันมาบอกชายหนุ่มให้คลายกังวล

“ทีนี้ก็ก็คงหมดห่วงได้แล้วใช่ไหม ฉันให้เวลาแกเตรียมตัวสามวัน สำหรับเรื่องเอกสารและตั๋วเครื่องบินฉันจัดการให้เรียบร้อยแล้ว” ผู้เป็นลุงพูดพร้อมกับยื่นแฟ้มเอกสารรายละเอียดของโปรเจ็คดังกล่าวให้กับชายหนุ่ม วาริชพยักหน้ารับในขณะที่เขายังอึ้งๆอยู่นิดหน่อยในคำสั่งสายฟ้าแลบแบบมัดมือชกของผู้เป็นลุงที่ชายหนุ่มไม่เคยปฏิเสธได้เลยสักครั้งหลังจากรับคำสั่งจากผู้เป็นลุงแล้วชายหนุ่มจึงกลับมายังห้องทำงานของตนเองอีกครั้งเพื่อสะสางงานในส่วนที่เขารับผิดชอบก่อนที่เขาต้องไปต่างประเทศตามคำสั่งของผู้เป็นลุง

 

เช้าสดใสที่แสงสีทองสาดส่องปกคลุมอาณาจักรสุทธกานต์ไพศาลอีกครั้งซึ่งเป็นวันที่วาริชและไอยสวรรค์ต้องออกเดินทางไปดูงานที่ประเทศฮ่องกงตามคำสั่งของคุณวรวัฒน์ผู้เป็นลุง

“ไอฝากหลานด้วยนะคะอาวรรณ ความจริงน่าจะให้เอาตาวินไปด้วย” ไอยสวรรค์ต่อรองผู้เป็นอาด้วยความที่ห่วงบุตรชายเพราตลอดหกเดือนที่ผ่านมาเธอกับบุตรชายแทบจะตัวติดกันตลอดเวลาเลยก็ว่าได้

“ไปพักผ่อนให้สบายใจ ไม่ต้องเป็นห่วงตาวินนะยัยไอ” ผู้เป็นอากล่าวยิ้มๆพร้อมกับอุ้มหลายชายตัวน้อยผิวขาวรูปร่างจ้ำม่ำน่ากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างรักใคร่

“พอไปถึงที่โน้นคุณแอนดี้ก็จะคอยอำนวยความสะดวกทุกอย่างให้ วางใจได้” คุณวรวัฒน์ตบบ่าชายหนุ่มเบาๆเพื่อให้คลายความกังวล วาริชตรงเข้าไปหอมแก้มยุ้ยๆของบุตรชายฟอดใหญ่ก่อนจะก้าวขึ้นรถโดยมีไอยสวรรค์ก้าวตามไปนั่งข้างๆ

เพียงชั่วโมงเศษๆรถของบ้านสุทธกานต์ไพศาลก็มาส่งสองสามีภรรยาที่สนามบินสุวรรณภูมิ ทันทีที่รถจอดสนิททั้งสองก็หอบหิ้วกระเป๋าสัมภาระไปยังจุดตรวจกระเป๋าเดินทางก่อนจะตรงไปยังจุดตรวจเอกสารผู้โดยสารขาออก เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยทั้งวาริชและไอยสวรรค์ก็เตรียมออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานไคตั๊กหรือสนามบินนานาชาติฮ่องกงนั่งเอง

 

แอนดี้ วูนักธุรกิจหนุ่มเชื้อสายฮ่องกงหนึ่งในลูกค้ามิตรสัมพันธ์อันดีกับสุทธกานต์ไพศาลรีบปึ่งรถมายังสนามบินเพื่อรับทายาทสุทธกานต์ไพศาลและที่สำคัญเขาจะได้พบกับผู้หญิงที่เขาหลงรักแม้ว่าจะไม่มีทางที่เป็นไปได้แต่ชายหนุ่มก็ดีใจที่จะได้เจอไอยสวรรค์อีกครั้ง

ร่างสูงก้าวลงจากรถหลังจากมาถึงสนามบิน ชายหนุ่มสาวเท้าไปยังจุดผู้โดยสารขาเข้าเพื่อรอรับแขกพิเศษทั้งสองของเขา สายตาเฉียบคมกวาดมองผู้โดยสารขาเข้าที่กำลังทยอยกันเดินกันออกมาจากจุดรับกระเป๋าสัมภาระ ไม่ถึงสิบนาทีนักธุรกิจหนุ่มก็สะดุดตากับหญิงสาวร่างบางผิวขาวนวลที่เขาจดจำได้ไม่เคยลืมยิ่งดวงหน้าหวานแฝงแววเศร้าทำให้ใจของเขาแทบละลาย

“คุณไอครับ คุณไอ” นักธุรกิจหนุ่มเรียกชื่อหญิงสาวทันทีที่เห็นรางบางก้าวออกจากจุดรับสัมภาระโดยมิได้สังเกตสีหน้าไม่พอใจของชายหนุ่มที่เดินตามหลังไอยสวรรค์มาเลยสักนิด

หญิงสาวหันไปมองยังต้นเสียงที่เรียกชื่อด้วยสีหน้ายิ้มแย้มด้วยความดีใจที่ได้พบกับเพื่อนเก่าอย่างแอนดี้อีกครั้ง ไอยสวรรค์รีบสาวเท้าไปหาเจ้าถิ่นอย่างเร็วไว 

“มารอนานหรือยังคะคุณแอนดี้”

“เพิ่งมาถึงก่อนหน้าคุณไอสักห้าได้ครับ” หนุ่มลูกครึ่งพูดด้วยสีหน้ายิ้มอยางดีใจพร้อมกับฉวยกระเป๋าสัมภาระใบย่อมที่ไอยสวรรค์ถืออยู่ในมือมาถือให้ก่อนจะหันไปทักทายชายหนุ่มทีเดินตามหลังมาด้วยสีหน้าบึ้งตึงคล้ายกับโมโหอะไรมาอย่างนั้น

“ขอบคุณทีเสียสละเวลามารับเราสองสามีภรรยา และก็ขอบคุณที่มีน้ำใจต่อภรรยาผม แต่หน้าที่ดูแลไอยสวรค์เป็นหน้าที่ของคนเป็นสามีอย่างผม” วาริชพูดน้ำเสียงกระด้างก่อนจะดึงกระเป๋าใบย่อมในมือของนักธุรกิจหนุ่มมาถือไว้เสียเอง

แอนดี้ยิ้มเจื่อนๆเพราะรู้ว่าวาริชไม่พอใจที่เขาเผลอทำอะไรข้ามหน้าข้ามตา ชายหนุ่มได้แต่ก้มหน้าก่อนจะเดินนำหน้าทั้งสองมายังรถส่วนตัวของเขาทีจอดอยู่บริเวณลานจอดรถของทางสนามบินเพื่อมุ่งหน้าสู่โรงแรมหรูที่เขาได้เลือกไว้ให้กับทั้งสอง

ตลอดทางที่ไอยสวรรค์รู้สึกอึดอัดกับบรรยากาศอึมครึมที่ปกคลุมภายในรถจนเธอนั้นแทบจะวางตัวไม่ถูกเนื่องจากวาริชสามีของเธอนั่งหน้าบูดบึ้งไม่พูดคุยใดๆทั้งกับเธอและกับเจ้าถิ่นที่มารับอย่างแอนดี้จนรถหรูเลี้ยวเข้าจอดยังหน้าโรงแรมเดอะมิร่า โฮเตลซึ่งเป็นโรงแรมติดอันดับท๊อปไฟน์ที่เหล่านักธุรกิจ คนดังหรือแม้แต่ดาราก็เลือกที่จะใช้บริการของโรงแรมนี้ด้วยความโอ่อ่าสะดุดตาครบครันด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและที่สำคัญอยู่ในแหล่งช็อปปิ้งของฮ่องกงซึ่งอยู่ใกล้กับท่าเรือสตาร์เฟอรี่ซึ่งเป็นจุดที่สามารถนั่งเรือชมวิวทิวทัศน์ของเกาะฮ่องกงอีกด้วย

สารถีหนุ่มก้าวลงจากรถก่อนที่สองสามีภรรยาจะลงจากรถโดยไม่ลืมยกกระเป๋าสัมภาระใบย่อมตามชายหนุ่มเจ้าถิ่นเข้าไปยังด้านในโรงแรมเพื่อทำการเช็คอินเข้าพัก

“เช็คอินครับที่จองไว้ในนามแอนดี้ วูครับ” นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งแจ้งกับพนักงานสาวหน้าล๊อบบี้ของโรงแรมใหญ่

“ค่ะ รบกวนกรอกรายละเอียดผู้เข้าพักด้วยนะคะ” พนักงานสาวส่งเอกสารให้แอนดี้ซึ่งชายหนุ่มส่งต่อให้กับแขกพิเศษที่ยังคงสีหน้าไม่สบอารมณ์

วาริชส่งเอกสารคืนให้กับพนักงานสาวพร้อมกับแนบบัตรเครดิตเพื่อชำร่าห้องพัก เพราะชายหนุ่มไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณนักธุรกิจหนุ่มทียืนมองภรรยาของเขาตาหวานฉ่ำจนเขาอยากจะเข้าไปกระชากมาต่อยให้ล้มลงไปกองกับพื้นพร้อมกับประกาศให้รู้ว่าห้ามยุ่งกับภรรยาแสนรักของเขา

ไอยสวรรค์มองไปรอบๆบริเวณด้วยความตื่นตาในความหรูหราของการตกแต่งภายในโรงแรมต่างถิ่นที่เธอมาเยือนเป็นครั้งแรก

“ทีนี่สวยมากเลยนะคะคุณแอนดี้เขาใจเลือกนะคะ” ไอยสวรรค์เอ่ยชมสถานที่กับมิตรเก่าพร้อมกับนึกขอบคุณชายหนุ่มที่แนะนำที่พักน่าประทับใจให้กับเธอและสามี

นักธุรกิจหนุ่มยิ้มอย่างยินดีพร้อมกับชี้ไม้ชี้มือแนะนำในส่วนต่างๆของโรงแรมให้กับหญิงสาวโดยทั้งคู่ไม่ได้สังเกตดวงตาคมดุที่กำลังลุกเป็นไฟเพราะความหึงหวงบวกกับความรู้สึกปรารถนาภายในที่เพาะบ่มมาหลายเดือนหลังจากหญิงสาวทุ่มเทเวลาให้กับบุตรชายตัวน้อย

“ผมขอตัวพาภรรยาไปพักผ่อนก่อนนะครับ ขอบคุณที่ดูแลและเป็นธุระไปรับเราสองสามีภรรยา” วาริชเน้นคำสุดท้ายคล้ายย้ำเตือนให้ชายหนุ่มได้รู้

เมื่อเห็นอาการลมเพชรหึงของทายาทธุรกิจอัญมณีชื่อดัง คนโสดอย่างแอนดี้คงจำต้องยอมรับสถานะและปลีกตัวออกมาให้เร็วก่อนที่จะเกิดปัญหาก่อนที่จะได้เริ่มสานต่อทางด้านธุรกิจ

“ครับ ถ้ายังไงช่วงเย็นๆผมจะโทรหาคุณวาริชอีกทีก็แล้วกันนะครับ” นักธุรกิจหนุ่มยิ้มให้กับสองสามีภรรยาก่อนจะก้าวออกจากโรงแรมสุดหรูไปยังรถสปอร์ตของตน

“ผมเหนื่อยอยากพักแล้วก็หิวมากเลยด้วย” พูดจบชายหนุ่มก็คว้าต้นแขนของภรรยาสาวที่ออกอาการดึงดันก่อนจะเดินลิ่วๆไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกลจากล๊อบบี้นัก

 

ทันทีที่ก้าวออกจากลิฟต์ร่างสูงของวาริชตรงดิ่งมายังห้องพักตามหมายเลขห้องที่ระบุอยู่บนคีย์การ์ด ชายหนุ่มสอดคีย์การ์ดก่อนจะเปิดประตูห้องแล้วเหวี่ยงกระเป๋าสัมภาระลงบนพื้นห้องอย่างไม่แยแสและไม่สนใจบรรยากาศแสนโรแมนติคของห้องพักที่อยู่ชั้นบนสุดของโรงแรมซึ่งสามารถมองเห็นทัศนียภาพรอบๆเกาะฮ่องกง ภายในถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ชั้นดีดูหรูหราโอ่อ่าสมกับโรงแรมติดอันดับท๊อปไฟน์ของฮ่องกงจริงๆ

ไอยสวรรค์ก้าวตามสามีเข้าไปด้านในด้วยใจที่หวั่นๆ หญิงสาวไม่ได้เห็นอาการฉุนเฉียวของชายหนุ่มมานานหลังจากเธอคลอดบุตรชายวาริชก็เปลี่ยนแปลงตัวเองขึ้นมากกว่าแต่ก่อน

“เอ่อ คะ คุณหิวใช่ไหมคะ เดี๋ยวไอโทรสั่งอาหารให้คุณดีไหมคะ” หญิงสาวถามอย่างหวั่นๆกับท่าทีฉุนเฉียวของสามี

“ใช่ผมหิว แต่มันไม่ใช่อาหารเพราะสิ่งที่ผมอยากกินคือคุณต่างหากไอยสวรรค์” พูดจบวาริชก็รั้งภรรยาสาวเข้ามาประทะอกแกร่ง โอบรัดแน่นหนาอย่างรักใคร่และหวงแหน ริมฝีปากร้อนจัดกดแนบลงบนกลีบปากนุ่มสีชมพูหวานทันที

ไอยสวรรค์ตัวสั่นเล็กน้อย ใบหน้าหวานแหงนหงายรับแรงกดบดเคล้าจากริมฝีปากอุ่นจัด ร่างสูงไม่รอช้าสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจภายในโพรงปากนุ่มก่อนจะเกี่ยวกระหวัดรัดเรียวลิ้นเล็กๆอย่างดูดดื่ม

“อื้อ อืม” เสียงหวานครางประท้วงเมื่อรู้สึกถึงไอร้อนจากมือแกร่งที่สอดเข้าใต้เสื้อโค้ทตัวหนาเพื่อสัมผัสถึงความนุ่มหยุ่นเต็มตึงของดอกบัวคู่งามที่ชายหนุ่มไม่รู้เบื่อ

“ผมต้องการคุณเหลือเกินไอยสวรรค์” น้ำเสียงแหบพร่าชิดริมหูบางสะอาดหลังจากดื่มด่ำกับความหวานจากเรียวปากบาง

“ยะ อย่าเพิ่งได้ไหมคะ ไอเหนื่อยและก็ยังไม่พร้อมด้วยค่ะ” ไอยสวรรค์ปรามเสียงสั่น มือบางผลักไสร่างแกร่งให้ออกห่าง หญิงสาวรู้สึกกลัวจากการเดินทางจนไม่มีอารมณ์คิดเรื่องใดๆโดยเฉพาะเรื่องบนเตียง

“คุณเป็นภรรยาหน้าที่คือการให้ความสุขสามี และตอนนี้ผมก็ต้องการหรือว่าพอเห็นหน้านายแอนดี้แล้วเกิดรู้สึกอาวรณ์มันขึ้นมาหรือยังไงถึงได้ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวอย่างนี้” วาริชตะคอกถามเสียงขุ่นด้วยความไม่พอใจ

เมื่อพูดกันไม่รู้เรื่องไอยสวรรค์จึงเลือกที่จะเดินหนีไม่อยากเผชิญหน้าหรือปะทะคารมใดๆกับชายหนุ่มเพราะรู้ดีว่าวาริชเป็นคนอารมณ์ร้อนเอาแต่ใจ หญิงสาวคว้ากระเป๋าสัมภาระใบย่อมวางลงบนเตียงกว้างเพื่อหยิบของใช้ส่วนตัวออกมาจัดวางให้เข้าที่ แต่ยังไม่ทันจะที่ไอยสวรรค์จะได้ทำตามที่คิดร่างสูงของชายหนุ่มก็ก้าวเข้ามาผลักร่างบางล้มลงไปก่อนที่ร่างแกร่งของวาริชจะทาบทับลงมาแนบชิดอย่างไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งรับ

“ปล่อยนะคุณวาริช ไออยากอาบน้ำ” มือบางพยายามดันไหล่กว้างให้ออกจาก แต่เรี่ยวแรงน้อยนิดของเธอไม่ได้ทำให้วาริชขยับเขยื้อนเคลื่อนกายลงจากตัวเธอเลยสักนิด

“ไหนๆก็จะอาบ เราก็มาเรียกเหงื่อกันก่อนสักรอบสองรอบแล้วค่อยอาบไม่ดีกว่าหรือที่รัก” น้ำเสียงแหบพร่าสะท้อนถึงอารมณ์ปรารถนาของชายหนุ่มจนไอยสวรรค์รู้สึกขนลุกซู่

“คุณวาริชคะ ไอยังไม่พร้อมจริงๆนะคะ” ไอยสวรรค์ร้องขอสามีเสียงสั่น แต่ดูอีกฝ่ายจะไมฟังคำพูดของเธอเลยสักนิด เมื่อริมฝีปากร้อนซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อโค้ทสีน้ำตาลเข้มที่หญิงสาวสวมใส่ก่อนที่มือหนาจะกอบกุมทรวงอวบคู่งามของภรรยาสาวภายใต้เสื้อตัวสวยสีงาช้าง

“คุณมีสิทธิ์หลีกเลี่ยงหน้าที่ของการเป็นภรรยาที่ดีด้วยหรือไอยสวรรค์”

ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นหลังจากขบเม้มผิวเนื้อนวลบริเวณซอกคอขาวนวลของภรรยาสาวจนเป็นรอยช้ำจ้ำแดง มือแกร่งลากไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งของภรรยาสาวจากอกอิ่มไล่ต่ำลงมายังเอวคอดไปจนถึงต้นขาเรียวงามที่ถูกปกปิดด้วยกระโปรงยาวเลยเข่าผ้าลินินเนื้อดี มือแกร่งถลกกระโปรงตัวสวยขึ้นเพื่อลุกล้ำเข้าไปสัมผัสสิ่งสิ่งอ่อนนุ่มภายใต้ชั้นในตัวน้อยเนื้อบาง สามีหนุ่มเอาแต่ใจอย่างวาริชไม่ปล่อยให้โอกาสงามๆอย่างนี้ผ่านไปง่ายๆโดยเด็ดขาด หลังจากที่ชายหนุ่มอดอั้นความต้องการของไฟปรารถนามาหลายเดือน

ไอยสวรรค์สะดุ้งเฮือกเมื่อชุดชั้นในเนื้อบางถูกสามีหนุ่มรั้งออกจากสะโพกผาย ใบหน้าคมคร้ามเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ต้องการจะปลดปล่อย

“คะ คุณเป็นอะไร ทำไมคุณถึง...” เสียงหวานยังเอ่ยถามไม่ทันจบประโยคก็ถูกริมฝีปากร้อนร้ายกดแนบลงมาอีกครั้งอย่างหนักหน่วง ไอยสวรรค์สะท้านไหวเมื่อปากถูกรุกรานอย่างดูดดื่มไม่ต่างจากเนินเนื้ออุ่นเบื้องล่างที่กำลังโดนหยอกเย้าด้วยนิ้วร้ายที่กดแทรกเพื่อเรียกหยาดน้ำหวานอุ่นชื้นจากกายสาว

วาริชใช้มือข้างที่ว่างค่อยๆปลดเสื้อตัวสวยออก ก่อนจะสอดมือแกร่งเข้าด้านหลังเพื่อปลดตะขอชุดบราสีหวานเนื้อลูกไม้ตัวสวย ชายหนุ่มออกแรงเพียงน้อยนิดบราลูกไม้เนื้อบางก็หลุดพ้นจากเรือนกายของภรรยาสาวทำเอาลมหายใจของวาริชก็ถึงกับสะดุดเมื่อดอกบัวคู่งามขาวนวลตัดกับยอดถันสีชมพูเข้ม   

“ไม่ไหวแล้ว ผมต้องการคุณเหลือเกิน” คนที่เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนาบอกถึงความต้องการเสียงกระเส่า หลังจากดูดซับความหวานจากกลีบปากอิ่มจนบวมช้ำ 

“อะ อ๊ะ ดะ ได้โปรด” เสียงครางเปล่งออกมาจากเรียวปากบวมช้ำอย่างพร่ำบอกร้องขอให้ชายหนุ่มหยุดปลุกเร้าเธอด้วยวิธีเราร้อนเช่นนี้ แต่ดูเหมือนร่างกายกลับสวนทางตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง มือบางโอบรัดรอบคอสามีหนุ่มพร้อมกับแอ่นสะโพกผายขึ้นรับแรงกระแทกของนิ้วร้ายที่เข้าออกอย่างรัวเร็ว วาริชเร่งจังหวะเมื่อรับรู้ได้ว่าภรรยาสาวใกล้ถึงจุดขีดสุดของความร้อนเร่าที่ถูกสามีหนุ่มปลุกเร้า

“ต้องการให้ผมทำให้จบหรือเปล่าที่รัก” วาริชถามเสียงสั่นพร่าพร้อมกับมองร่างบางของภรรยาที่พลิ้วไหวไปตามแรงรัวของนิ้วแกร่ง ดวงตาคมหรี่มองร่างบางทีแอ่นหยัดรับการกระตุ้นปลุกเร้าอย่างลืมตัว มือบางจิกทึ้งที่โอบรัดรอคอแกร่งรั้งให้ชายหนุ่มแนบชิดจนแผงอกกว้าวเบียดทับกับดอกบังคู่งามจนแทบกลายเป็นเนื้อเดียวกัน

“อ๊ะ คะ คุณวาริช ได้โปรด ไอ ยะ” เสียงหวานครางสะท้านด้วยความต้องการที่ถูกปลุกเร้า

แต่แล้วจู่ๆชายหนุ่มกลับหยุดการเคลื่อนไหวก่อนจะถอนนิ้วร้ายออกมาจากเนินเนื้อที่ฉ่ำเยิ้มเต็มไปหยาดหยดแห่งความปรารถนา ร่างสูงจัดการกับอาภรณ์ของตนไปให้พ้นทางก่อนจะพาตัวเองทาบทับร่างภรรยาสาวอีกครั้ง

“รู้ไหมว่าเธอน่ากินเหลือเกินไอยสวรรค์” สายตาหื่นกระหายของสามีหนุ่มสร้างความรู้สึกร้อนวูบให้กับร่างบางที่อยู่ใต้ร่างแกร่ง

วาริชกอบกุมทรวงอกสล้างที่ล้นทะลักอุ้งมือใหญ่ก่อนจะก้มลงดูดกลืนยอดถันสีชมพูสดไว้ในอุ้งปากร้อนจัด ปลายลิ้นร้อนไล้วนยอดบัวงามสลับไปมาอย่างไม่ให้น้อยหน้ากัน

“อื๊ย อื้อ อ๊า” เสียงครางสะท้านของไอสวรรค์สร้างความพึงใจให้กับวาริชยิ่งนัก ชายหนุ่มดูดดุนยอดทรวงสีหวานไปพร้อมๆกับมือหนาลากไล้ไปทุกตารางนิ้วบนเรือนกายจนมาหยุดที่สวนดอกไม้ที่ยังฉ่ำเยิ้ม ไอยสวรรค์ถึงกับสะดุ้งเมื่อนิ้วร้ายของสามีหนุ่มกดลึกลงไปในความฉ่ำเยิ้มนั้นอีกครั้งพร้อมกับจังหวะที่รัวเร็วเรียกหยาดหยดของความปรารถนาออกมากมายจากภรรยาสาว

“เป็นยังไง รู้สึกดีใช่ไหมไอยสวรรค์ ต้องการให้ฉันหยุดหรือว่าทำต่อ” วาริชถามร่างบางตรงหน้าที่ใบหน้าแดงซ่าน เนื้อตัวอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งลนไฟหลังจาที่เขาดื่มด่ำกับดอกบัวคู่งาม ชายหนุ่มอดที่จะมองยอดถันสีแดงจัดที่ชื้นเพราะถูกอุ้งปากร้อนดูดกลืนอย่างเน้นหนักไม่ได้

ไอยสวรรค์แอ่นสะโพกรับแรงระรัวของนิ้วแกร่งอย่างลืมตัว ริมฝีปากสีหวานที่บวมเจ่อเผยอเล็กน้อยอย่างชวนเชิญน่ามองเช่นเดียวกับดวงตาหวานฉ่ำที่ปรือขึ้นอย่างหลงเพลินในไฟสวาทที่ชายหนุ่มเป็นผู้จุดขึ้น

“อะ ไอ ต้องการคุณ”

ทันทีที่สิ้นเสียงหวานบอกความต้องการของภรรยา มือแกร่งที่ไหวระรัวบนกลีบดอกไม้ก็ถอนออกอย่างช้าๆก่อนจะลากไล้มือแกร่งที่ยังคงเปียกชื้นไปตามต้นขาขาวเนียนทีบิดเร่าเสียดสีกันไปมา วาริชจับต้นขาเรียวให้แยกออกห่างเพื่อเปิดทางให้ชายหนุ่มฝากฝังความแข็งขืนที่พร้อมจะละเลงเกมรักแสนหฤหรรษ์

“ผมจะตอกย้ำให้คุณรู้ซึ้งว่าทุกอณูเนื้อของคุณเป็นของผม” วาริชกระซิบแผ่วก่อนจะกดแทรกแก่นกายร้อนผ่าวลงบนกลีบดอกไม้งามทีเบ่งบานเปิดรับความแข็งขืนที่ค่อยๆรุกล้ำเข้ามาอย่างเนิบนาบก่อนจะโหมกระแทกสะโพกสอบอย่างไม่ถนอมออมแรง

“โอ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊า” ร่างบางสั่นสะท้านจากแรงกระแทกกระทั้นจนทรวงอกอวบไหวระริกไปตามแรงที่กายแกร่งสาดใส่ มือบางโอบรัดจิกเกร็งลงบนผิวเนื้อของสามีหนุ่ม ใบหน้าหวานแดงก่ำ ลมหายใจกระชั้นถี่เพราะความเร่าร้อนดุดันในเกมรักที่วาริชโรมรันเข้าใส่อย่างไม่ยั้ง

“โอ้ว...พระเจ้า คุณทำให้ผมอิ่มสุขเหลือเกินที่รัก” ชายหนุ่มพร่ำบอกคล้ายคนละเมอพร้อมกับกดกระแทกกายแกร่งร้อนฉ่าให้ลึกจนสุดทางย้ำๆอย่างกระหน่ำรัว

“คะ คุณวาริช” ไอยสวรรค์ยกสะโพกผายขึ้นรับแรงถาโถมโรมรันที่สร้างความเสียวสะท้านไปทั่วทุกอณูของความรู้สึก วาริชโน้มหน้าก้มลงประกบริมฝีปากอิ่มที่เปล่งเสียงครางด้วยความกระสัน มือแกร่งกอบกุมบัวคู่งามที่สั่นระริกก่อนจะขยำเคล้นคลึงความอวบหยุ่นอย่างหนักเน้นพร้อมกับสอดประสานความร้อนฉ่ากับเนินเนื้อที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำฉ่ำรักที่ทั้งสองเติมให้กันและกัน

“กะ ใกล้แล้วอีกนิดเดียวที่รัก” วาริชเร่งจังหวะเมื่อใกล้ถึงจุดปะทุของความรู้สึกเฉกเช่นเดียวกับภรรยาสาวที่ขยับสะโพกสอดรับกายแกร่งที่เน้นย้ำในจังหวะที่ใกล้สิ้นสุด

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ายยย” เสียงหวานกรีดร้องเมื่อเธอแตะขอบสวรรค์ แต่วาริชยังคงออกแรงโหมกระแทกอีกสองสามครั้งถึงจะพบชั้นวิมาน

“โอว สวรรค์” สายธารร้อนผ่าวจากกายแกร่งหลั่งไหลสู่ภายในความอ่อนนุ่ม ไอยสวรรค์รู้สึกได้ถึงความร้อนวาบที่พุ่งเข้าสู่ในกายจนปรี่ล้นเต็มเรียวขา

เสียงหอบหายใจที่ดังประสานหลังจากกิจกรรมหรรษาจบลง วาริชซบหน้าลงบนความนุ่มหยุ่นของทรวงอวบคู่งาม ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของชายหนุ่มเป่ารดลงบนผิวเนื้อนวลสร้างรู้สึกวาบหวิวให้กับไอยสวรรค์อีกครั้ง เมื่อจังหวะของลมหายใจค่อยๆเคลื่อนคล้อยลากผ่านจากอกอวบมายังหน้าท้องแบนราบ ชายหนุ่มพรมจูบพร้อมกับขบเม้มเบาๆไปทั่วหน้าท้องเนียนเรียบก่อนจะลากไล้ไล่ต่ำลงมายังเนินเนื้อที่ยังเปียกชื้นจากสายธารรัก

“อ๊า มะ ไม่” ไอยสวรรค์ปรามเสียงสั่น เมื่อถูกลิ้นร้ายปัดป่ายไปตามร่องหลืบอุ่นชื้น วาริชกอบกุมบั้นท้ายกลมกลึงก่อนจะยกขึ้นลอยเด่นเพื่อรับรสสัมผัสชิวหาชวนขาดใจ 

วาริชกวาดลิ้นร้อนลงบนกลีบดอกไม้ก่อนจะค่อยๆแทรกลึกลงไปเพื่อดื่มชิมรสชาติของหยาดน้ำฉ่ำรักที่ยังหลงเหลืออยู่อย่างไม่นึกรังเกียจ ไอยสวรรค์บิดเกร็งไปทั่วร่างเมื่อถูกรุกรานอย่างร้ายกาจจากปลายลิ้นสากที่ระรัวอย่างพลิ้วไหว

“อ๊า อ่า วะ วาริชคะ ดะ ได้โปรด ไอจะขาดใจ” สะโพกผายส่ายร่อนด้วยความกระสันรัญจวนเมื่อถูกสามีหนุ่มกระตุ้นความปรารถนาให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากความอุ่นละมุนหลังจากที่เขาดื่มกลืนจนหนำใจ เสียงหอบอย่างเหนื่อยอ่อนของร่างบางรวมทั้งทรงอกที่สะท้อนขึ้นลงปลุกความปรารถนาอันเร่าร้อนให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

“งั้นผมขอกินคุณต่อแล้วกันนะ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ฉายชัด วาริชจับร่างของภรรยาสาวที่นอนหอบสะท้านให้พลิกขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวเขาเพื่อให้หญิงสาวเป็นฝ่ายคุยเกมรัก มือแกร่งโอบอุ้มสะโพกผายก่อนก่อนจะค่อยๆกดลงบนแก่นกายเตรียมพร้อมออกรบอีกครั้ง

“อ๊ะ อะ ไอไม่เคย” ไอยสวรรค์บอกกับสามีด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน หญิงสาวไม่กล้าแม้แต่จะขยับร่างกายช่วงล่างที่อัดแน่นได้ด้วยความแข็งขืนที่แทรกลึกอยู่ในกายเธอ

“มันไม่มีอะไรยากเลยสำหรับความสุขที่เราจะมีร่วมกัน” สามีหนุ่มยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับยกสะโพกกลมกลึงขึ้นลงอย่างช้าๆหนักเน้นเพื่อให้หญิงสาวได้เรียนรู้จังหวะ

นักเรียนหัวไวอย่างไอยสวรรค์ก็ทำให้ครูหนุ่มพึงใจเมื่อหญิงสาวทิ้งสะโพกกดลึกเสียดสีกับความแข็งแกร่ง มือบางทาบลงบนแผงอกกว้าง ทุกจังหวะเร้าร้อนที่หญิงสาวขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวมันช่างน่ามอง เร่าร้อนจนวาริชอดใจไม่ไหวที่จะลูบไล้ดอกบัวคู่งามที่กระเพื่อมหวามไหวไปตามแรงขึ้นลงของหญิงสาว

“อ๊ะ อ๊ะ โอ้...ไอ” เสียงครางทีเปล่งออกมาจากริมฝีปากสีแดงจัดน่าจูบเฉกเช่นเดียวกับสีของยอดถันที่สั่นไหวจนชายหนุ่มอดที่จะเอื้อมมือไปกอบกุมบีบเคล้นไม่ได้

“โอว...ดี อย่างนั้นล่ะที่รัก ทิ้งสะโพกลงมาเลย แรงๆเร็วๆ” วาริชครางเสียงพร่าอย่างพึงใจในเกมรักที่ภรรยาสาวเป็นผู้คุมเกม ไอยสวรรค์เร่งจังหวะในช่วงที่เธอใกล้ถึงฝั่งฝัน แต่จู่ๆหญิงสาวกลับถูกชายหนุ่มพลิกร่างสลับขึ้นมาด้านบนเพื่อคุมเกมนี้เสียเอง

“คะ คุณวาริชอะ ไอ มะ ไม่ไหวแล้ว” มือบางจิกเกร็งลงผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวซ่าน ความรู้สึกภายในคล้ายกับมีพายุลูกใหญ่กระแทกสาดซัดเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า

วาริชกดกระแทกความแข็งขืนอย่างหนักหน่วง ตอกย้ำล้ำลึกจนสุดถึงผนังเนื้อนุ่มอุ่นภายในกายของภรรยาสาวที่เปล่งเสียงครางตามแรงที่เขาโหมกระหน่ำเพราะแรงตอดรัดของความฉ่ำนุ่มภายในจากกายสาว

“โอวววว กะ ใกล้ / อ๊า กรี๊ดดดด” เสียงแห่งความสุขสมที่ทั้งสองเปล่งออกมาพร้อมกันเมื่อชายหนุ่มรับรู้ได้จากแรงตอดรัดของภายในเนื้อนุ่มจนชายหนุ่มต้องระเบิดสายธารรักเข้าสู่ภายกายไอยสวรรค์อีกครั้ง

วาริชทรุดฮวบลงบนอกอิ่มของภรรยาสาวอย่างพักเอาแรงก่อนจะเงยขึ้นมองใบหน้าเนียนสวยที่แดงจัดจากการผ่านศึกรักมาถึงสองครั้งติดกันอย่างไม่เว้นช่วงให้ได้พัก ชายหนุ่มก้มลงจูบเรียวปากอิ่มของภรรยาสาวที่เผยอขึ้นเล็กน้อยอย่างดื่มด่ำ

“คุณยังทำให้ผมรู้สึกกระหายที่จะรักคุณได้ตลอดเวลาเลยนะไอยสวรรค์” วาริชเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีด้วยสีหน้าแจ่มใสพร้อมกับก้มลงจุมพิตบนหน้าผากมนของภรรยาสาวด้วยความรักใคร่ หญิงสาวเอียงอายซบลงบนต้นแขนแข็งแรงของสามี

“ไอขอโทษนะคะที่ระยะหลังๆไม่ค่อยสนใจความรู้สึกของคุณ” ไอยสวรรค์โอบกอดร่างแกร่งของสามีหนุ่มจนอกอวบบดเบียดชิดร่างแกร่ง

คำพูดแผ่วเบาของไอยสวรรค์กระทบเข้าโสตประสาทของวาริชได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มนอนกอดกระชับร่างบางอย่างต้องการถ่ายทอดความรักที่ต่างมีให้กัน

“ผมรักคุณและหวงคุณมากนะไอยสวรรค์ คุณและลุกเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่มีค่าสำหรับผมในตอนนี้”

“ไอก็รักคุณค่ะ รักเพราะคุณเติมเต็มความรู้สึกให้ไอได้อย่างมากล้น และรักเพราะคุณคือพ่อของตาวินซึ่งไอเลือกแล้วว่าจะรักและใช้ชีวิตกับคุณตลอดไป”

“ขอบคุณมากที่รักของผม ไหนๆเราก็มาฮันนีมูนกันแล้ว ผมว่าเรามาทำน้องให้ตาวินดีกว่าไหมยอดรัก” วาริชพูดพร้อมใช้สองมือกอบกุมดวงหน้าหวานของภรรยาเพื่อสื่อความหมายและความต้องการภายในให้กับไอยสวรรค์ได้รู้

หญิงสาวยิ้มรับอย่างอายๆก่อนจะยอมให้สามีหนุ่มค่อยๆดำเนินบทรักอันหวานฉ่ำอีกครั้งและอีกครั้งให้สมกับการมาฮันนีมูนย้อนหลังของทั้งสอง 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนผลงานนะคะ นักอ่านคือแรงใจของนักเขียน"

salinlinee


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha