สามีลีลาร้อน

โดย: พลอยเฟื่อง



ร่วมแชร์นิยาย ให้กำลังใจนักเขียนกันเถอะ =D


ตอนที่ 6 : ส่งคู่รักไปฮันนิมูน - 2


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป

บทที่ 3-2

ส่งคู่รักไปฮันนิมูน

 

 

 

 

“คร๊าบ....ก็กีอยากนี่นา” พูดออกมาหน้าตาเฉ้ย...ยางอายบนหน้าผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่า ผัว ของหล่อนคงไม่มี

อ้อ! แล้วก็ไม่ใช่ผัวธรรมดา ต้องบอกว่าผัวหื่น กาดอกจันทร์ห้าอันพร้อมกับขีดเส้นใต้เน้นย้ำว่า...หื่นขนานแท้

“แต่ว่าจูนกับแต๋นรออยู่”

“หื้อ...พวกเขาไม่รอหรอก ตอนนี้เพิ่งจะกี่โมงเอง ลูกค้ายังไม่เข้าหรอก” คนว่าเริ่มหันมาหายใจรดหูให้สยิว จนหล่อนต้องเอียงคอหลบ

“แล้วงานกีล่ะ ต้องไปดูแลแทนวินด้วย ป่านนี้เด็กๆ ที่บริษัท...”

“โอ่ย! เรื่องนั้นยิ่งหมดห่วงไปใหญ่ เพราะไอ้วินมันมอบหมายงานให้ไอ้พวกนั้นทำเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวกีค่อยตามไปตรวจหน้างาน”

“สรุปว่ายังไงก็จะเอาให้ได้”

“คร๊าบ...” ไม่มีอิดออด ก่อนจะแนบปากร้อนๆ ระดมจูบที่หัวไหล่เปลือยของหล่อนรัวๆ “อยากเอาเมีย...อยากเอาเมีย...เมียน่าเอา...ขอเอาเมียหน่อยนะค๊าบ...”

“อื้ม...จัดไป...รออะไรอยู่ล่ะ” ว่าแล้วก็โฉบใบหน้าก้มลงไปปลดปล่อย ไอ้เจ้าตัวมักมากอยากไม่หยุดไม่หย่อนจากยีนส์กระดุมของกีรทัศน์

ยังไม่ทันแกะไปถึงกระดุมเม็ดสุดท้าย ไอ้ส่วนพองคับก็ขยับขยายตัวนูนเด่นเป็นลำชัดจากกางเกงบ็อกเซอร์

“เกิดเป็นเมียกีนี่มันเหนื่อยจริงๆ นะ” เจนิสาบ่นเบาๆ กับไมโครโฟนส่วนตัวของเขา

“เสียวจนเหนื่อยใช่ไหม? ฮะฮ่า...” ยังมีหน้ามาถามกลั้วขำอีก โชคดีแท้ๆ เทียว ที่ถึงเขาจะหื่น และแตกตื่นทางเพศจนจัดเป็นผู้ชายจัดจ้านในด้านเรื่องใต้สะดือ แต่ก็ได้มาพบคู่ต่อสู้ คู่ขา คู่ผัวตัวเมียที่ชอบชื่นและหลงใหลในบทพิศวาสไม่ต่างกัน

เจนิสาอาจจะอิดออดบ้าง แต่ไม่เคยเกี่ยงงอนที่จะตามใจเขา และลิ้มลองอะไรใหม่ๆ ไปด้วยกัน

“อย่าปิดแอร์รถนะ มีหวังเจนเป็นลมแน่” หล่อนสั่งเขาเอาไว้

“เอาแอร์ธรรมชาติด้วยไหม? จะได้ลดกระจกลงให้”

“นี่ เป็นพวกชอบโชว์ด้วยหรือไงฮะ?” เงยหน้าขวับขึ้นมาค้อนถามน้ำเสียงขุ่น

“ก็มีของดี...ถึงได้กล้าโชว์...มีเมียสวย ลีลาดี...ก็อยากโชว์เหมือนกัน แต่มันหวง”

“จ่ะ...เลิกพูดมากได้แล้ว”

“เมียก็ทำเสียทีสิจ๊ะ กีจะได้เปลี่ยนจากพูดไปครางแทน”

ยังมีการมาเร่งเร้าอีก

เจนิสาถลกขอบกางเกงบ็อกเซอร์ซึ่งเป็นยางยืดลงไป ไอ้เจ้าตัววุ่นวายของเขาก็ดีดลำผึงตั้งเด่ขึ้นมาอย่างพร้อมพรั่ก

“อื้อหือ สแตนด์อัพตรงแด่วประหนึ่งเคารพธงชาติเชียว...เกิดเจนไม่ทำให้ทำไงเนี่ย?”

“กีก็คงขาดใจตายสิจ๊ะเมียจ๋า” ลากเสียงหวานอ้อนหนักเสียขนาดนี้ แล้วใครจะไปใจร้ายกับเขาได้ลงคอหนอ

มือน้อยกอบประคองลำเนื้อแข็งเด่นั่นอย่างแผ่วเบานุ่มนวล พร้อมแล่บปลายลิ้นอุ่นออกไปตวัดเลียที่ส่วนปลายยอด

ความต้องการอันแรงกล้าของกีรทัศน์ฉายชัดออกมาเป็นหยดของเหลวใสที่ทะลักเอ่อออกมาจากปลายยอดลำ

ลิ้นน้อยตวัดเลียซับให้เขาอย่างเอาใจ

“อ่ะ...อู้ย...เจน...เจนจ๋า...” กีรทัศน์ครางเสียงแหบเสียงพร่า หน้าท้องเกร็งสั่น

นิ้วมือทั้งสิบของเธอโอบกอดลำกายของเขาแน่นเข้าไปอีก จับให้กระชับมือ ก่อนจะละเลงปลายลิ้นตวัดเลียขึ้นลงผ่านส่วนหัวหยักไปรอบๆ ลำจนเปียกชุ่ม แล้วกดปลายลิ้นไปรอบๆ เพื่อเพิ่มทวีความเสียวซ่านเข้าไปอีก

สีของมันก่ำแดงขึ้นทุกขณะ เพราะเลือดในกายทุกส่วน กำลังไหลบ่ามาเลี้ยงในจุดนี้

“อ่า....ซี้ดดดด...อ่า...เก่งจังเลย...เมียจ๋า...อ่า...อ๊า....” มือใหญ่เลื่อนไปจับที่ขมับของใบหน้าเล็ก รวบเก็บปอยผมที่ลุ่ยหลุดลงมาปิดบังใบหน้าไปข้างหลัง เพื่อให้เจนิสาบรรเลงเพลงชิวหาได้ถนัดถนี่โดยไม่มีอะไรเกะกะ

ริมฝีปากนุ่มบรรจงจูบลงตรงส่วนปลายยอดหัวบานแดงก่ำก่อนจะรวบปากไถลลื่นดูดบ๊วบรวบรอบหัวลำเข้าไปในอุ้งปากอุ่นนุ่ม

“อ๊ะ...อ่า...เจน...ซี้ดดดด....”

ร่างกายท่อนล่างของเขาแอ่นเอนเข้าหาปากนุ่ม เจนิสาช้อนตามองคนตัวสั่น พร้อมเร่งจังหวะขยับมือรูด ปากก็ออกแรงดูดรวบเน้นหนักขึ้น

“ซี้ดดดดด....อ่า...เจน...โอ้...เสียวสุดๆ เลยเมียจ๋า...อ่า...อู้ว์...อื้ม....หื้ม...” หน้าท้องแน่นด้วยลอนซิกแพ็กเกร็งสั่น กระทุ้งสวนจังหวะกลับเข้าไปในปากนุ่มจนลำโคนชิดริมฝีปาก

แล้วบดคลึงเบียดเคล้าไปมาอย่างซ่านเสียว เจนิสายังออกแรงดูดแล้วปล่อย แถมยังกวาดปลายลิ้นกดลงไปรอบลำ มือน้อยก็ทั้งขัดทั้งถูขมีขมัน ถ้าเปรียบเจ้าน้องชายของเขาเป็นแท่งทวนเงิน ป่านนี้มันคงขึ้นเงาวับไปแล้ว

มือใหญ่จับศีรษะทุยเล็กนั่นโยกคลึงเข้าหาแก่นกายที่ร้อนเร่าถึงขีดสุดใกล้ระเบิดเต็มแก่

“อ่า...จะ...จ่ะ...เจน...ซี้ดดด...อู้ว์...อ๊าก....” ที่สุดเขาก็ระเบิดความเสียวซ่านออกมาเป็นเสียงคำรามลั่น หงายท้ายทอยไปพิงพักกับพนักเบาะ ปลดปล่อยธารสวาทฉีดพุ่งในโพรงปากนุ่มอุ่นนั่น

เจนิสาดูดกลืนทั้งหมดลงคอ เรียกว่าเก็บไว้ทุกหยาดหยดไม่ให้เสียของ เก็บงานเรียบเนี๊ยบได้อย่างไม่มีที่ติทีเดียวเชียว

มือน้อยปล่อยท่อนกายของเขา แล้วผงกใบหน้าขึ้นมา เม็ดเหงื่อพราวใสจับเต็มใบหน้า

“ขนาดว่าเปิดแอร์นะนี่” ทรวงอกคู่งามสะท้อนลมหายใจหอบเบาๆ ยกหลังมือขึ้นปาดป้ายซับผดเหงื่อจากใบหน้าที่ดูแช่มชื่นขึ้น กลีบปากงามเลอะลิปสติกเล็กน้อยพอให้เซ็กซี่

“เก็บงานเรียบร้อยเลยเมียจ๋า...เก่งจัง” เขาเอ่ยชื่นชม น้ำเสียงยังหอบกระเส่า

“เขาเรียกว่ากินคลีน กินไม่ให้เหลือเป็นหลักฐาน” หันมายักคิ้วหยับๆ ให้เชิงอวดโอ่

กีรทัศน์หัวเราะออกมาเบาๆ ยังเหนื่อยไม่หาย

“กินคลีนอย่างนี้ ระวังอ้วนนะ”

“เห็นขู่ดี...แต่ไม่เห็นทำเจนอ้วนสักที...อยากอ้วนไปสักเก้าเดือนแล้วเนี่ย”

“ผมไม่รีบนะ...ปล่อยให้เจ้าวินกับพี่อร นำหน้าไปก่อนดีกว่า” เขาว่ายิ้มๆ พร้อมกับโอบไหล่บางเข้าหา แล้วหอมฟอดที่ข้างแก้มนุ่ม กระซิบกระซาบ

“ให้ผมช่วยเจนบ้างไหม?”

“หื้ม! ไม่เป็นไรค่ะ...สายแล้ว เจนเป็นห่วงร้าน”

“เอ้า! เดี๋ยวก็หาว่าผมเอาเปรียบอีก”

“คอตกหัวห้อยขนาดนั้น” หลุบสายตาลงมองหลักฐานที่เขายังไม่ยอมเก็บให้เป็นที่เป็นทาง “กว่าจะปั่นให้ตั้งลำขึ้นมาอีกรอบเสียเวลาน่าดูเลย...คุณเองก็หมดแรงแล้วด้วยล่ะ...จะไปสนุกอะไร” หล่อนว่าปรายตามองยิ้มๆ

“โห...พูดอย่างนี้ ถือว่าดูถูกผัวนะครับ...ฮึ่ม! คนอย่างกีรทัศน์ไม่ยอมให้ใครมาหมิ่นเชิงชายง่ายๆ ได้ยินแล้วของขึ้นเลยนี่” จับตัวเจ้าหนูให้ชูขึ้นมาสะบัดๆ เรียกแรง

“ไม่เอานะกี...พอเลย...จะหื่นไปถึงไหน? เก็บได้แล้ว ไปๆ แยกย้ายกันไปทำงานเถอะ เรายังมีเวลาสนุกกันอีกเยอะ” หล่อนตัดบทคนหื่นไม่เลิกไม่ลา แถมยังอวดโอ่จะประกาศศักดาความเป็นชายกร้าวแกร่งอยู่ได้

ก็ถ้ามันมีเวลาเหลือเฟือ ว่างเว้นไม่มีงานมีการให้ต้องทำ หล่อนอาจจะยอมตามใจเขา แต่นี่ต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่รับผิดชอบรออยู่ทั้งคู่

“โอเค...ถ้าคุณยืนยันว่ามีนัดล้างตาให้ ผมจะยอมไปก่อนก็ได้” กีรทัศน์ว่า แล้วเก็บเจ้าตัววุ่นวายที่ได้เสียวจนอิ่มแปล้กลับเข้าไปใต้กางเกง หันมามองเมียรัก พร้อมยักคิ้วหยักๆ ให้

“รอบหน้าผมจะบรรณาการเจนชุดใหญ่ จัดให้ทั้งต้น ทั้งกำไร ทั้งดอกนะครับ”

เจนิสาอมยิ้มไม่ต่อความยาว

“ขอบคุณครับ แม่ยอดขมองอิ่มของกี” เขายื่นหน้ามาจูบที่ขมับ ก่อนจะหันไปสนใจกับการขับรถ พากันออกจากเส้นทางเปลี่ยว


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

สนับสนุนนักเขียนนิยาย

ร่วมเป็น 1 ในผู้สนับสนุนนักเขียนท่านนี้ ด้วยเหรียญกำลังใจกันเถอะ :)



ข้อความจากนักเขียน :

"ขอบคุณที่สนับสนุนค่า ^^"

พลอยเฟื่อง


ไม่ต้องใช้ Net ก็อ่านนิยายได้ ด้วยแอพ NiyayRak.com บน Android และ iOS

captcha